अनन्तस्तवः Ananta Stava

येनेदं जगदखिलं धृतं विधात्राविश्वं यज्जठरगतं युगान्तकाले ।यो वेदानवति तमेत्य मत्स्यरूपंतं देवं शरणमहं गतोऽस्म्थनन्तम् ॥ १॥

yenedaṃ jagadakhilaṃ dhṛtaṃ vidhātrāviśvaṃ yajjaṭharagataṃ yugāntakāle |yo vedānavati tametya matsyarūpaṃtaṃ devaṃ śaraṇamahaṃ gato'smthanantam || 1||

यो लोकानसृजदनाद्यनन्तरूपोविश्वात्मा विगततमोरजोभिरीड्यः ।घृत्वेमां कमठवपुमेहीं सृजन्तंतं देवं शरणमहं गतोऽस्म्यनन्तम् ॥ २॥

yo lokānasṛjadanādyanantarūpoviśvātmā vigatatamorajobhirīḍyaḥ |ghṛtvemāṃ kamaṭhavapumehīṃ sṛjantaṃtaṃ devaṃ śaraṇamahaṃ gato'smyanantam || 2||

यः पृथ्वीमसुरभयाद्रसातलस्थामुद्धर्तुं खुरनिकरक्षतासुरौघः ।वाराहीं तनुमभजत् त्रयीनिवासस्तं देवं शरणमहं गतोऽस्म्यनन्तम् ॥ ३॥

yaḥ pṛthvīmasurabhayādrasātalasthāmuddhartuṃ khuranikarakṣatāsuraughaḥ |vārāhīṃ tanumabhajat trayīnivāsastaṃ devaṃ śaraṇamahaṃ gato'smyanantam || 3||

हैरण्यं कुलिशदृढं पुरा नखाग्रैर्वक्षो यः सपदि विदारयाश्चकार ।रह्लादप्रियहितकृन्नृसिंहरूपस्तं देवं शरणमहं गतोऽस्म्यनन्तम् ॥ ४॥

hairaṇyaṃ kuliśadṛḍhaṃ purā nakhāgrairvakṣo yaḥ sapadi vidārayāścakāra |rahlādapriyahitakṛnnṛsiṃharūpastaṃ devaṃ śaraṇamahaṃ gato'smyanantam || 4||

स्वर्लोकस्थितिकरणाय यो धरित्रीत्रेधा विक्रमितुमयाचतासुरेशम् ।भूत्वा वामनतनुरीश्वरं सुराणांतं देवं शरणमहं गतोऽस्म्यनन्तम् ॥ ५॥

svarlokasthitikaraṇāya yo dharitrītredhā vikramitumayācatāsureśam |bhūtvā vāmanatanurīśvaraṃ surāṇāṃtaṃ devaṃ śaraṇamahaṃ gato'smyanantam || 5||

यः क्षत्रं निहितपरश्वधेन सर्वंछित्वा तत्क्षतजजलेन कर्म पित्र्यम् ।चक्रे विक्रमविभवैकसम्पदीड्यस्तं देवं शरणमहं गतोऽस्म्यनन्तम् ॥ ६॥

yaḥ kṣatraṃ nihitaparaśvadhena sarvaṃchitvā tatkṣatajajalena karma pitryam |cakre vikramavibhavaikasampadīḍyastaṃ devaṃ śaraṇamahaṃ gato'smyanantam || 6||

यो लोकत्रयवनवह्निमीश्वराणामीशानो दशवदनं रणे निहन्तुम् ।रामो दाशरथिरभूदुदारवीर्यस्तं देवं शरणमहं गतोऽस्म्यनन्तम् ॥ ७॥

yo lokatrayavanavahnimīśvarāṇāmīśāno daśavadanaṃ raṇe nihantum |rāmo dāśarathirabhūdudāravīryastaṃ devaṃ śaraṇamahaṃ gato'smyanantam || 7||

यः पृथ्वीमसुरभरातिभङ्गुरार्तामुद्धर्तुं मुसलहलायुधो बभूव ।कालिन्दीकर्षणदर्शितातिवीर्यस्तं देवं शरणमहं गतोऽस्म्यनन्तम् ॥ ८॥

yaḥ pṛthvīmasurabharātibhaṅgurārtāmuddhartuṃ musalahalāyudho babhūva |kālindīkarṣaṇadarśitātivīryastaṃ devaṃ śaraṇamahaṃ gato'smyanantam || 8||

कंसादींस्त्रिदशरिपूनपाचिकीर्षुर्यः पृथ्व्यामिह यदुनन्दनो वभूव ।बालार्कयुतिविकसत्सरोजवक्त्रंतं देवं शरणमहं गतोऽस्म्यनन्तम् ॥ ९॥

kaṃsādīṃstridaśaripūnapācikīrṣuryaḥ pṛthvyāmiha yadunandano vabhūva |bālārkayutivikasatsarojavaktraṃtaṃ devaṃ śaraṇamahaṃ gato'smyanantam || 9||

पाषण्डान् कलिकलुषीकृत स्वधर्मानिश्शेषं सपदि निराकरिष्णुरीशः ।यः कल्की भवति नितान्तघोररूपंतं देवं शरणमहं गतोऽस्म्यनन्तम् ॥ १०॥

pāṣaṇḍān kalikaluṣīkṛta svadharmāniśśeṣaṃ sapadi nirākariṣṇurīśaḥ |yaḥ kalkī bhavati nitāntaghorarūpaṃtaṃ devaṃ śaraṇamahaṃ gato'smyanantam || 10||

इति सुभद्राकृतः अनन्तस्तवः सम्पूर्णः ।

iti subhadrākṛtaḥ anantastavaḥ sampūrṇaḥ |