भुवनेश्वरीस्तोत्रम् २ Vedagarbham Shri Bhuvaneshvari Shtotram Or Shri Bhuvaneshvari Mahastotram

श्रीगणेशाय नमः ॥ध्यानम्ॐ चञ्चन्मौक्तिकहेममण्डनयुता माताऽतिरक्ताम्बरातन्वङ्गी नयनत्रयातिरुचिरा बालार्कवद्भासुरा ।या दिव्याङ्कुशपाशभूषितकरा देवी सदा भीतिहाचित्तस्था भुवनेश्वरी भवतु नः सेयं मुदः सर्वदा ॥कर्णस्वर्णविलोलकुण्डलधरामापीनवक्षोरुहांमुक्ताहारविभूषणां परिलसद्धम्मिल्लसन्मल्लिकाम् ।लीलालोलितलोचनां शशिमुखीमाबद्धकाञ्चीस्रजंदीव्यन्तीं भुवनेश्वरीमनुदिनं वन्दामहे मातरम् ॥ऐन्दव्या कलयावतंसितशिरोविस्तारिनादात्मकंतद्रूपं जननि स्मरामि परमं सन्मात्रमेकं तव ।यत्रोदेति पराभिधा भगवती भासां हि तासां पदंपश्यन्ती तनुमध्यमा विहरति स्वैरं च सा वैखरी ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ ||dhyānamoṃ cañcanmauktikahemamaṇḍanayutā mātā'tiraktāmbarātanvaṅgī nayanatrayātirucirā bālārkavadbhāsurā |yā divyāṅkuśapāśabhūṣitakarā devī sadā bhītihācittasthā bhuvaneśvarī bhavatu naḥ seyaṃ mudaḥ sarvadā ||karṇasvarṇavilolakuṇḍaladharāmāpīnavakṣoruhāṃmuktāhāravibhūṣaṇāṃ parilasaddhammillasanmallikām |līlālolitalocanāṃ śaśimukhīmābaddhakāñcīsrajaṃdīvyantīṃ bhuvaneśvarīmanudinaṃ vandāmahe mātaram ||aindavyā kalayāvataṃsitaśirovistārinādātmakaṃtadrūpaṃ janani smarāmi paramaṃ sanmātramekaṃ tava |yatrodeti parābhidhā bhagavatī bhāsāṃ hi tāsāṃ padaṃpaśyantī tanumadhyamā viharati svairaṃ ca sā vaikharī || 1||

आदिक्षान्तविलासलालसतया तासां तुरीया तु याक्रोडीकृत्य जगत्त्रयं विजयते वेदादिविद्यामयी ।तां वाचं मयि सम्प्रसादय सुधाकल्लोलकोलाहलक्रीडाकर्णनवर्णनीयकवितासाम्राज्यसिद्धिप्रदाम् ॥ २॥

ādikṣāntavilāsalālasatayā tāsāṃ turīyā tu yākroḍīkṛtya jagattrayaṃ vijayate vedādividyāmayī |tāṃ vācaṃ mayi samprasādaya sudhākallolakolāhalakrīḍākarṇanavarṇanīyakavitāsāmrājyasiddhipradām || 2||

कल्पादौ कमलासनोऽपि कलया विद्धः कयाचित्किलत्वां ध्यात्वाङ्कुरयाञ्चकार चतुरो वेदांश्च विद्याश्च ताः ।तन्मातर्ललिते प्रसीद सरलं सारस्वतं देहि मेयस्यामोदमुदीरयन्ति पुलकैरन्तर्गता देवताः ॥ ३॥

kalpādau kamalāsano'pi kalayā viddhaḥ kayācitkilatvāṃ dhyātvāṅkurayāñcakāra caturo vedāṃśca vidyāśca tāḥ |tanmātarlalite prasīda saralaṃ sārasvataṃ dehi meyasyāmodamudīrayanti pulakairantargatā devatāḥ || 3||

मातर्देहभृतामहो धृतिमयी नादैकरेखामयीसा त्वं प्राणमयी हुताशनमयी बिन्दुप्रतिष्ठामयी ।तेन त्वां भुवनेश्वरीं विजयिनीं ध्यायामि जायां विभोस्त्वत्कारुण्यविकाशिपुण्यमतयः खेलन्तु मे सूक्तयः ॥ ४॥

mātardehabhṛtāmaho dhṛtimayī nādaikarekhāmayīsā tvaṃ prāṇamayī hutāśanamayī bindupratiṣṭhāmayī |tena tvāṃ bhuvaneśvarīṃ vijayinīṃ dhyāyāmi jāyāṃ vibhostvatkāruṇyavikāśipuṇyamatayaḥ khelantu me sūktayaḥ || 4||

त्वामश्वत्थदलानुकारमधुरामाधारबद्धोदरांसंसेवे भुवनेश्वरीमनुदिनं वाग्देवतामेव ताम् ।तन्मे शारदकौमुदीपरिचयोदञ्चत्सुधासागरस्वैरोज्जागरवीचिविभ्रमजितो दीव्यन्तु दिव्या गिरः ॥ ५॥

tvāmaśvatthadalānukāramadhurāmādhārabaddhodarāṃsaṃseve bhuvaneśvarīmanudinaṃ vāgdevatāmeva tām |tanme śāradakaumudīparicayodañcatsudhāsāgarasvairojjāgaravīcivibhramajito dīvyantu divyā giraḥ || 5||

लेखप्रस्तुतवेद्यवस्तुसुरभिश्रीपुस्तकोत्तंसितोमातः स्वस्तिकृदस्तु मे तव करो वामोऽभिरामः श्रिया ।सद्यो विद्रुमकन्दलीसरलतासन्दोहसान्द्राङ्गुलिर्मुद्रांबोधमयीं दधत्तदपरोऽप्यास्तामपास्तभ्रमः ॥ ६॥

lekhaprastutavedyavastusurabhiśrīpustakottaṃsitomātaḥ svastikṛdastu me tava karo vāmo'bhirāmaḥ śriyā |sadyo vidrumakandalīsaralatāsandohasāndrāṅgulirmudrāṃbodhamayīṃ dadhattadaparo'pyāstāmapāstabhramaḥ || 6||

मातः पातकजालमूलदलनक्रीडाकठोरा दृशःकारुण्यामृतकोमलास्तव मयि स्फूर्जन्तु सिद्ध्यर्जिताः ।आभिः स्वाभिमतप्रबन्धलहरीसाकूतकौतूहलाऽऽचान्तस्वान्तचतुर्मुखोचितगुणोद्गारां करिष्ये गिरम् ॥ ७॥

mātaḥ pātakajālamūladalanakrīḍākaṭhorā dṛśaḥkāruṇyāmṛtakomalāstava mayi sphūrjantu siddhyarjitāḥ |ābhiḥ svābhimataprabandhalaharīsākūtakautūhalā''cāntasvāntacaturmukhocitaguṇodgārāṃ kariṣye giram || 7||

त्वामाधारचतुर्दलाम्बुजगतां वाग्बीजगर्भे यजेप्रत्यावृत्तिभिरादिभिः कुसुमितां मायालतामुन्नताम् ।चूडामूलपवित्रपत्रकमलप्रेङ्खोलखेलत्युधाकल्लोलासु कुचक्रचङ्क्रमचमत्कारैकलोकोत्तराम् ॥ ८॥

tvāmādhāracaturdalāmbujagatāṃ vāgbījagarbhe yajepratyāvṛttibhirādibhiḥ kusumitāṃ māyālatāmunnatām |cūḍāmūlapavitrapatrakamalapreṅkholakhelatyudhākallolāsu kucakracaṅkramacamatkāraikalokottarām || 8||

सोऽहं त्वत्करुणाकटाक्षशरणः पञ्चाध्वसञ्चारतःप्रत्याहृत्य मनो वसामि रसनालिङ्गं ममालिङ्गतु ।श्रीसर्वज्ञविभूषणीकृतकलानिःस्यन्द्रमानामृतस्वच्छन्दस्फटिकाद्रिसान्द्रितपयः शोभावती भारती ॥ ९॥

so'haṃ tvatkaruṇākaṭākṣaśaraṇaḥ pañcādhvasañcārataḥpratyāhṛtya mano vasāmi rasanāliṅgaṃ mamāliṅgatu |śrīsarvajñavibhūṣaṇīkṛtakalāniḥsyandramānāmṛtasvacchandasphaṭikādrisāndritapayaḥ śobhāvatī bhāratī || 9||

मातर्मातृकया विदर्भितमिदं गर्भीकृतानाहतस्वच्छन्द्रध्वनिपेयमध्वनिरतं चन्द्रार्कनिद्रागिरौ ।संसेवे विपरीतरीतिरचनोच्चारादकारावधिस्वाधीनामृतसिन्धुबन्धुरमहो मायामयं ते महः ॥ १०॥

mātarmātṛkayā vidarbhitamidaṃ garbhīkṛtānāhatasvacchandradhvanipeyamadhvanirataṃ candrārkanidrāgirau |saṃseve viparītarītiracanoccārādakārāvadhisvādhīnāmṛtasindhubandhuramaho māyāmayaṃ te mahaḥ || 10||

तस्मान्नन्दनचारुचन्दनतरुच्छायासु पुप्पासवस्वैरास्वादनमोदमानमनसामुद्दामवामभ्रुवाम् ।वीणासङ्गितरङ्गितस्वरचमत्कारोऽपि सारोज्झितोयेन स्यादिह देहि मे तदभितः सञ्चारि सारस्वतम् ॥ ११॥

tasmānnandanacārucandanatarucchāyāsu puppāsavasvairāsvādanamodamānamanasāmuddāmavāmabhruvām |vīṇāsaṅgitaraṅgitasvaracamatkāro'pi sārojjhitoyena syādiha dehi me tadabhitaḥ sañcāri sārasvatam || 11||

आधारे हृदये शिखापरिसरे सन्धाय मेधामयींत्रेधाबीजतनूमनूनकरुणापीयूषकल्लोलिनीम् ।त्वां मातर्जपतो निरङ्कुशनिजाद्वैतामृतास्वादनप्रज्ञाम्भश्चुलुकैः स्फुरन्तु पुलकैरङ्गानि तुङ्गानि मे ॥ १२॥

ādhāre hṛdaye śikhāparisare sandhāya medhāmayīṃtredhābījatanūmanūnakaruṇāpīyūṣakallolinīm |tvāṃ mātarjapato niraṅkuśanijādvaitāmṛtāsvādanaprajñāmbhaśculukaiḥ sphurantu pulakairaṅgāni tuṅgāni me || 12||

वाणीबीजमिदं जपामि परमं तत्कामराजाभिधंमातः सान्तपरं विसर्गसहितौकारोत्तरं तेन मे ।दीर्घान्दोलितमौलिकीलितमणिप्रारब्धनीराजनैधीरैःपीतरसा निरन्तरमसौ वाग्जृभतामद्भुता ॥ १३॥

vāṇībījamidaṃ japāmi paramaṃ tatkāmarājābhidhaṃmātaḥ sāntaparaṃ visargasahitaukārottaraṃ tena me |dīrghāndolitamaulikīlitamaṇiprārabdhanīrājanaidhīraiḥpītarasā nirantaramasau vāgjṛbhatāmadbhutā || 13||

चूडाचन्द्रकलानिरतरगलत्पीयूषबिन्दुश्रियासन्देहोचितमक्षसूत्रवलयं या बिभ्रती निर्भरम् ।अन्तर्मन्त्रमयं स्वमेव जपसि प्रत्यक्षवृत्त्यक्षरंसा त्वं दक्षिणपाणिनाम्ब वितर श्रेयांसि भूयांसि मे ॥ १४॥

cūḍācandrakalānirataragalatpīyūṣabinduśriyāsandehocitamakṣasūtravalayaṃ yā bibhratī nirbharam |antarmantramayaṃ svameva japasi pratyakṣavṛttyakṣaraṃsā tvaṃ dakṣiṇapāṇināmba vitara śreyāṃsi bhūyāṃsi me || 14||

बद्ध्वा स्वस्तिकमासनं सितरुचिच्छेदावदातच्छविश्रेणिश्रीसुभगं भविष्णुसततव्याजृम्भमाणेऽम्बुजे ।दीव्यन्तीमधिवामजानु रुचिरन्यस्तेन हस्तेन तांनित्यं पुस्तकधारणप्रणयिनीं सेवे गिरामीश्वरीम् ॥ १५॥

baddhvā svastikamāsanaṃ sitarucicchedāvadātacchaviśreṇiśrīsubhagaṃ bhaviṣṇusatatavyājṛmbhamāṇe'mbuje |dīvyantīmadhivāmajānu ruciranyastena hastena tāṃnityaṃ pustakadhāraṇapraṇayinīṃ seve girāmīśvarīm || 15||

तन्मे विश्वपथीनपीनविलसन्निःसीमसारस्वतस्रोतोवीचिविचित्रभङ्गिसुभगा विभ्राजतां भारती ।यामाकर्ण्य विघूर्णमानमनसः प्रेङ्खोलितैमीलिभिर्मीलद्भिर्नयनाञ्चलैः सुमनसो निन्देयुरिन्दोः कलाम् ॥ १६॥

tanme viśvapathīnapīnavilasanniḥsīmasārasvatasrotovīcivicitrabhaṅgisubhagā vibhrājatāṃ bhāratī |yāmākarṇya vighūrṇamānamanasaḥ preṅkholitaimīlibhirmīladbhirnayanāñcalaiḥ sumanaso nindeyurindoḥ kalām || 16||

आदौ वाग्भवमिन्दुबिन्दुमधुरं झान्ते च कामात्मकंयोगान्ते कषयोस्तृतीयमिति ते बीजत्रयं ध्यायताम् ।सार्धं मातृकया विलोमविषमं सन्धाय बन्धच्छिदावाचान्तर्गतया महेश्वरि मया मात्राशतं जप्यते ॥ १७॥

ādau vāgbhavamindubindumadhuraṃ jhānte ca kāmātmakaṃyogānte kaṣayostṛtīyamiti te bījatrayaṃ dhyāyatām |sārdhaṃ mātṛkayā vilomaviṣamaṃ sandhāya bandhacchidāvācāntargatayā maheśvari mayā mātrāśataṃ japyate || 17||

तत्सारस्वतसार्वभौमपदवी सद्यो मम द्योततांयत्राज्ञाविहितैर्महाकविशतैः स्फीतां गिरं चुम्बताम् ।चैत्रोन्मीलितकेलिकोकिलकुहूकारावतारञ्चितश्लाघासञ्चितपञ्चमश्रुतिसमाहारोऽपि भारोपमः ॥ १८॥

tatsārasvatasārvabhaumapadavī sadyo mama dyotatāṃyatrājñāvihitairmahākaviśataiḥ sphītāṃ giraṃ cumbatām |caitronmīlitakelikokilakuhūkārāvatārañcitaślāghāsañcitapañcamaśrutisamāhāro'pi bhāropamaḥ || 18||

वाग्बीजं भुवनेश्वरीं वद वदेत्युच्चार्य वाग्वादिनिस्वाहावर्णविशीर्णपातकभरां ध्यायामि नित्यां गिरम् ।वीणापुस्तकमक्षसूत्रवलयं व्याजृम्भमम्भोरुहंबिभ्राणामरुणाशुभिः करतलैराविर्भवद्विभ्रमाम् ॥ १९॥

vāgbījaṃ bhuvaneśvarīṃ vada vadetyuccārya vāgvādinisvāhāvarṇaviśīrṇapātakabharāṃ dhyāyāmi nityāṃ giram |vīṇāpustakamakṣasūtravalayaṃ vyājṛmbhamambhoruhaṃbibhrāṇāmaruṇāśubhiḥ karatalairāvirbhavadvibhramām || 19||

तं मातः कृपया तरङ्गयतरां विद्याधिपत्यं मयिज्योत्स्नासौरभचौरकीर्तिकवितासेव्यैकसिंहासनम् ।कालाज्ञादिशिवावसानभवनप्राग्भारकुक्षिम्भरिप्रज्ञाम्भःपरिपाकपीवरपरानन्दप्रतिष्ठास्पदम् ॥ २०॥

taṃ mātaḥ kṛpayā taraṅgayatarāṃ vidyādhipatyaṃ mayijyotsnāsaurabhacaurakīrtikavitāsevyaikasiṃhāsanam |kālājñādiśivāvasānabhavanaprāgbhārakukṣimbhariprajñāmbhaḥparipākapīvaraparānandapratiṣṭhāspadam || 20||

लेखाभिस्तुहिनद्युतेरिव कृतं वाग्बीजमुच्चैः स्फुरत्ताराकारकरालबिन्दु परितो मायात्रिधाऽऽवेष्टितम् ।पूर्णेन्दोरुदरे तदेतदखिलं पीयूषगौराक्षरंस्रोतःसम्भ्रमसम्भृतं स्मरति यो जिह्वाञ्चले निश्चलः ॥ २१॥

lekhābhistuhinadyuteriva kṛtaṃ vāgbījamuccaiḥ sphurattārākārakarālabindu parito māyātridhā''veṣṭitam |pūrṇendorudare tadetadakhilaṃ pīyūṣagaurākṣaraṃsrotaḥsambhramasambhṛtaṃ smarati yo jihvāñcale niścalaḥ || 21||

तस्य त्वत्करुणाकटाक्षकणिकासङ्क्रान्तिमात्रादपिस्वान्ते शान्तिमुपैति दीर्घजडता जाग्रद्विकाराग्रणीः ।तस्मादाशु जगत्त्रयाद्भुतरसाद्वैतप्रतीतिप्रदंसौरभ्यं परमभ्युदेति व वनाम्भोजे गिरां विभ्रमैः ॥ २२॥

tasya tvatkaruṇākaṭākṣakaṇikāsaṅkrāntimātrādapisvānte śāntimupaiti dīrghajaḍatā jāgradvikārāgraṇīḥ |tasmādāśu jagattrayādbhutarasādvaitapratītipradaṃsaurabhyaṃ paramabhyudeti va vanāmbhoje girāṃ vibhramaiḥ || 22||

आद्यो मौलिरथापरो मुखमिई नेत्रे च कर्णावुऊनासावंशपुटे ऋॠ तदनुजौ वर्णौ कपोलद्वयम् ।दन्ताश्चोर्ध्वमधस्तथोष्ठयुगलं सन्ध्यक्षराणि क्रमाज्जिह्वामूलमुदग्रबिन्दुरपि च ग्रीवा विसर्गी स्वरः ॥ २३॥

ādyo maulirathāparo mukhamiī netre ca karṇāvuūnāsāvaṃśapuṭe ṛṝ tadanujau varṇau kapoladvayam |dantāścordhvamadhastathoṣṭhayugalaṃ sandhyakṣarāṇi kramājjihvāmūlamudagrabindurapi ca grīvā visargī svaraḥ || 23||

कादिर्दक्षिणतो भुजस्तदपरो वर्गश्च वामो भुजष्ठादिस्तादिरनुक्रमेण चरणौ कुक्षिद्वयं ते पफौ ।वंशः पृष्ठभवोऽथ नाभिहृदये बादित्रयं धातवोयाद्याः सप्त समीरणश्च सपरः क्षः क्रोध इत्यम्बिके ॥ २४॥

kādirdakṣiṇato bhujastadaparo vargaśca vāmo bhujaṣṭhādistādiranukrameṇa caraṇau kukṣidvayaṃ te paphau |vaṃśaḥ pṛṣṭhabhavo'tha nābhihṛdaye bāditrayaṃ dhātavoyādyāḥ sapta samīraṇaśca saparaḥ kṣaḥ krodha ityambike || 24||

एवं वर्णमयं वपुस्तव शिवे लोकत्रयव्यापकंयोऽहम्भावनया भजत्यवयवेऽप्यारोपितैरक्षरैः ।मूर्तीभूय दिनावसानकमलाकारैः शिरःशायिभिस्तंविद्याः समुपासते करतलैर्दृष्टिप्रसादोत्सुकाः ॥ २५॥

evaṃ varṇamayaṃ vapustava śive lokatrayavyāpakaṃyo'hambhāvanayā bhajatyavayave'pyāropitairakṣaraiḥ |mūrtībhūya dināvasānakamalākāraiḥ śiraḥśāyibhistaṃvidyāḥ samupāsate karatalairdṛṣṭiprasādotsukāḥ || 25||

ये जानन्ति यजन्ति सन्ततमभिध्यायन्ति गायन्ति वातेषामास्यमुपास्यते मृदुपदन्यासैर्विलासैर्गिराम् ।किञ्च क्रीडति भूर्भुवःस्वरभितः श्रीचन्दनस्यन्दिनीकीर्तिः कार्तिकरात्रिकैरवसमा सौभाग्यशोभाकरी ॥ २६॥

ye jānanti yajanti santatamabhidhyāyanti gāyanti vāteṣāmāsyamupāsyate mṛdupadanyāsairvilāsairgirām |kiñca krīḍati bhūrbhuvaḥsvarabhitaḥ śrīcandanasyandinīkīrtiḥ kārtikarātrikairavasamā saubhāgyaśobhākarī || 26||

मायाबीजविदर्भितं पुनरिदं श्रीकूर्मचक्रोदितंदीपाम्नायविदो जपन्ति खलु ये तेषां नरेन्द्राः सदा ।सेवन्ते चरणौ किरीटवलभीविश्रान्तरत्नाङ्कुरज्योत्स्नामेदुरमेदिनीतलरजोमिश्राङ्गरागश्रियः ॥ २७॥

māyābījavidarbhitaṃ punaridaṃ śrīkūrmacakroditaṃdīpāmnāyavido japanti khalu ye teṣāṃ narendrāḥ sadā |sevante caraṇau kirīṭavalabhīviśrāntaratnāṅkurajyotsnāmeduramedinītalarajomiśrāṅgarāgaśriyaḥ || 27||

श्रीबीजं सकलाक्षरादिषु पुनः क्रोधाक्षरान्ते भवेदेवंयो भजतेऽम्ब ते तनुमिमां तस्याग्रतो जाग्रती ।लक्ष्मीः सिन्दुरदानगन्धलहरीलोलान्धपुष्पन्धयश्रेणीबन्धुरशृङ्खलानियमितेवापैति नैव क्वचित् ॥ २८॥

śrībījaṃ sakalākṣarādiṣu punaḥ krodhākṣarānte bhavedevaṃyo bhajate'mba te tanumimāṃ tasyāgrato jāgratī |lakṣmīḥ sinduradānagandhalaharīlolāndhapuṣpandhayaśreṇībandhuraśṛṅkhalāniyamitevāpaiti naiva kvacit || 28||

यस्त्वां विद्रुमपल्लवद्रवमयीं लेखामिवालोहितामात्मानं परितः स्फुरत्त्रिवलयां मायामभिध्यायति ।तस्मै निन्दितवन्दनेन्दुकदलीकान्तारहारस्रजोनिःश्वासभ्रमबाष्पदाहगहना मूर्छन्ति तास्ताः स्त्रियः ॥ २९॥

yastvāṃ vidrumapallavadravamayīṃ lekhāmivālohitāmātmānaṃ paritaḥ sphurattrivalayāṃ māyāmabhidhyāyati |tasmai ninditavandanendukadalīkāntārahārasrajoniḥśvāsabhramabāṣpadāhagahanā mūrchanti tāstāḥ striyaḥ || 29||

मातः श्रीभगमालिनीत्यभिधया दिव्यागमोत्तंसितांत्वामानन्दमयीमनुस्मरति यस्तं नाम वामभ्रुवः ।बाहुस्वस्तिकपीडितैः स्तनतटैर्दैन्याञ्चितैश्चाटुभिर्नीरन्ध्रैः पुलकाङ्कितैर्मुकुलितैर्ध्यायन्ति नेत्राञ्चलैः ॥ ३०॥

mātaḥ śrībhagamālinītyabhidhayā divyāgamottaṃsitāṃtvāmānandamayīmanusmarati yastaṃ nāma vāmabhruvaḥ |bāhusvastikapīḍitaiḥ stanataṭairdainyāñcitaiścāṭubhirnīrandhraiḥ pulakāṅkitairmukulitairdhyāyanti netrāñcalaiḥ || 30||

यस्त्वां ध्यायति रागसागरतरत्सिन्दूरनौकान्तरस्वैरोज्जागरपद्मरागनलिनीपुष्पासनाध्यासिनीम् ।बालादित्यसपत्नरत्नरचितप्रत्यङ्गभूषारुचिश्रेणीसम्मिलिताङ्गरागवसनास्तस्य स्मरन्त्यङ्गनाः ॥ ३१॥

yastvāṃ dhyāyati rāgasāgarataratsindūranaukāntarasvairojjāgarapadmarāganalinīpuṣpāsanādhyāsinīm |bālādityasapatnaratnaracitapratyaṅgabhūṣāruciśreṇīsammilitāṅgarāgavasanāstasya smarantyaṅganāḥ || 31||

कर्पूरं कुमुदाकरं कमलिनीपत्रं कलाकौशलंकूजत्कोकिलकामिनीकुलकुहूकल्लोलकोलाहलम् ।शङ्कन्ते प्रलयानलं स्मरमहापस्मारवेगातुराःकम्पन्ते निपतन्ति हन्त न गिरं मुञ्चन्ति शोचन्ति च ॥ ३२॥

karpūraṃ kumudākaraṃ kamalinīpatraṃ kalākauśalaṃkūjatkokilakāminīkulakuhūkallolakolāhalam |śaṅkante pralayānalaṃ smaramahāpasmāravegāturāḥkampante nipatanti hanta na giraṃ muñcanti śocanti ca || 32||

श्रीमृत्युञ्जयनामधेयभगवच्चैतन्यचन्द्रात्मिकेह्रीङ्कारि प्रथमातमांसि दलय त्वं हंससञ्जीविनि ।जीवं प्राणविजृम्भमाणहृदयग्रन्थिस्थितं मे कुरुत्वां सेवे निजबोधलाभरभसा स्वाहाभुजामीश्वरीम् ॥ ३३॥

śrīmṛtyuñjayanāmadheyabhagavaccaitanyacandrātmikehrīṅkāri prathamātamāṃsi dalaya tvaṃ haṃsasañjīvini |jīvaṃ prāṇavijṛmbhamāṇahṛdayagranthisthitaṃ me kurutvāṃ seve nijabodhalābharabhasā svāhābhujāmīśvarīm || 33||

एवं त्वाममृतेश्वरीमनुदिनं राकानिशाकामुकस्यान्तःसन्ततभासमानवपुषं साक्षाद्यजन्ते तु ये ।ते मृत्योः कवलीकृतत्रिभुवना भोगस्य मौलौ पदंदत्वा भोगमहोदधौ निरवधि क्रीडन्ति तैस्तैः सुखैः ॥ ३४॥

evaṃ tvāmamṛteśvarīmanudinaṃ rākāniśākāmukasyāntaḥsantatabhāsamānavapuṣaṃ sākṣādyajante tu ye |te mṛtyoḥ kavalīkṛtatribhuvanā bhogasya maulau padaṃdatvā bhogamahodadhau niravadhi krīḍanti taistaiḥ sukhaiḥ || 34||

जाग्रद्वोधसुधामयूखनिचयैराप्लाव्य सर्वा दिशोयस्याः कापि कला कलङ्करहिता षट्चक्रमाक्रामति ।दैन्यध्वान्तविदारणैकचतुरा वाचं परां तन्वतीसा नित्या भुवनेश्वरी विहरतां हंसीव मन्मानसे ॥ ३५॥

jāgradvodhasudhāmayūkhanicayairāplāvya sarvā diśoyasyāḥ kāpi kalā kalaṅkarahitā ṣaṭcakramākrāmati |dainyadhvāntavidāraṇaikacaturā vācaṃ parāṃ tanvatīsā nityā bhuvaneśvarī viharatāṃ haṃsīva manmānase || 35||

त्वं मातापितरौ त्वमेव सुहृदस्त्व भ्रातरस्त्वं सखात्वं विद्या त्वमुदारकीर्तिचरितं त्वं भाग्यमत्यद्भुतम् ।किं भूयः सकलं त्वमीहितमिति ज्ञात्वा कृपाकोमलेश्रीविश्वेश्वरि सम्प्रसीद शरणं मातः परं नास्ति मे ॥ ३६॥

tvaṃ mātāpitarau tvameva suhṛdastva bhrātarastvaṃ sakhātvaṃ vidyā tvamudārakīrticaritaṃ tvaṃ bhāgyamatyadbhutam |kiṃ bhūyaḥ sakalaṃ tvamīhitamiti jñātvā kṛpākomaleśrīviśveśvari samprasīda śaraṇaṃ mātaḥ paraṃ nāsti me || 36||

श्रीसिद्धनाथ इति कोऽपि युगे चतुर्थेप्रादुर्बभूव करुणावरुणालयोऽस्मिन् ।श्रीशम्भुरित्यभिधया स मयि प्रसन्नंचेतश्चकार सकलागमचक्रवर्ती ॥ ३७॥

śrīsiddhanātha iti ko'pi yuge caturtheprādurbabhūva karuṇāvaruṇālayo'smin |śrīśambhurityabhidhayā sa mayi prasannaṃcetaścakāra sakalāgamacakravartī || 37||

तस्याज्ञया परिणतान्वयसिद्ध्वविद्याभेदास्पदैः स्तुतिपदैर्वचसां विलासैः ।तस्मादनेन भुवनेश्वरि वेदगर्भंसद्यः प्रसीद वदने मम सन्निधेहि ॥ ३८॥

tasyājñayā pariṇatānvayasiddhvavidyābhedāspadaiḥ stutipadairvacasāṃ vilāsaiḥ |tasmādanena bhuvaneśvari vedagarbhaṃsadyaḥ prasīda vadane mama sannidhehi || 38||

येषां परं न कुलदैवतमम्बिके त्वंतेषां गिरा मम गिरो न भवन्तु मिश्राः ।तैस्तु क्षणं परिचिते विषयेऽपि वासोमा भूत्कदाचिदिति सन्ततमर्थये त्वाम् ॥ ३९॥

yeṣāṃ paraṃ na kuladaivatamambike tvaṃteṣāṃ girā mama giro na bhavantu miśrāḥ |taistu kṣaṇaṃ paricite viṣaye'pi vāsomā bhūtkadāciditi santatamarthaye tvām || 39||

श्रीशम्भुनाथ करुणाकर सिद्धनाथश्रीसिद्धनाथ करुणाकर शम्भुनाथ ।सर्वापराधमलिनेऽपि मयि प्रसन्नंचेतः कुरुष्व शरणं मम नान्यदस्ति ॥ ४०॥

śrīśambhunātha karuṇākara siddhanāthaśrīsiddhanātha karuṇākara śambhunātha |sarvāparādhamaline'pi mayi prasannaṃcetaḥ kuruṣva śaraṇaṃ mama nānyadasti || 40||

इत्थं प्रतिक्षणमुदश्रुविलोचनस्यपृथ्वीधरस्य पुरतः स्फुटमाविरासीत् ।दत्वा वरं भगवती हृदयं प्रविष्टाशास्त्रैः स्वयं नवनवैश्च मुखेऽवतीर्णा ॥ ४१॥

itthaṃ pratikṣaṇamudaśruvilocanasyapṛthvīdharasya purataḥ sphuṭamāvirāsīt |datvā varaṃ bhagavatī hṛdayaṃ praviṣṭāśāstraiḥ svayaṃ navanavaiśca mukhe'vatīrṇā || 41||

वाक्सिद्धिमेवमतुलामवलोक्य नाथःश्रीशम्भुरस्य महतीमपि तां प्रतिष्ठाम् ।स्वस्मिन्पदे त्रिभुवनागमवन्द्यविद्यासिंहासनैकरुचिरे सुचिरं चकार ॥ ४२॥

vāksiddhimevamatulāmavalokya nāthaḥśrīśambhurasya mahatīmapi tāṃ pratiṣṭhām |svasminpade tribhuvanāgamavandyavidyāsiṃhāsanaikarucire suciraṃ cakāra || 42||

भूमौ शय्या वचसि नियमः कामिनीभ्यो निवृत्तिःप्रातर्जातीविटपसमिधा दन्तजिह्वाविशुद्धिः ।पत्रावल्यां मधुरमशनं ब्रह्मवृक्षस्य पुष्पैःपूजाहोमौ कुसुमवसनालेपनान्युज्ज्वलानि ॥ ४३॥

bhūmau śayyā vacasi niyamaḥ kāminībhyo nivṛttiḥprātarjātīviṭapasamidhā dantajihvāviśuddhiḥ |patrāvalyāṃ madhuramaśanaṃ brahmavṛkṣasya puṣpaiḥpūjāhomau kusumavasanālepanānyujjvalāni || 43||

इत्थं मासत्रयमविकलं यो व्रतस्थः प्रभातेमध्याह्ने वाऽस्तमितसमये कीर्तयेदेकचित्तः ।तस्योल्लासैः सकलभुवनाश्चर्यभूतैः प्रभूतैर्विद्याःसर्वाः सपदि वदने शम्भुनाथप्रसादात् ॥ ४४॥

itthaṃ māsatrayamavikalaṃ yo vratasthaḥ prabhātemadhyāhne vā'stamitasamaye kīrtayedekacittaḥ |tasyollāsaiḥ sakalabhuvanāścaryabhūtaiḥ prabhūtairvidyāḥsarvāḥ sapadi vadane śambhunāthaprasādāt || 44||

व्रतेन हीनोऽप्यनवाप्तमन्त्रः श्रद्धाविशुद्धोऽनुदिनं जपेद्यः ।तस्यापि वर्षादनवद्यसद्यः कवित्वहृद्याः प्रभवन्ति विद्याः ॥ ४५॥

vratena hīno'pyanavāptamantraḥ śraddhāviśuddho'nudinaṃ japedyaḥ |tasyāpi varṣādanavadyasadyaḥ kavitvahṛdyāḥ prabhavanti vidyāḥ || 45||

कोऽप्यचिन्त्यप्रभावोऽस्य स्तोत्रस्य प्रत्ययावहः ।श्रीशम्भोराज्ञया सर्वाः सिद्धयोऽस्मिन्प्रतिष्ठिताः ॥ ४६॥

ko'pyacintyaprabhāvo'sya stotrasya pratyayāvahaḥ |śrīśambhorājñayā sarvāḥ siddhayo'sminpratiṣṭhitāḥ || 46||

इति श्री सकलागमाचार्यचक्रवर्तिश्रीपृथ्वीधराचार्य विरचितंवेदगर्भं श्रीभुवनेश्वरीस्तोत्रं अथवाश्रीभुवनेश्वरीमहास्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti śrī sakalāgamācāryacakravartiśrīpṛthvīdharācārya viracitaṃvedagarbhaṃ śrībhuvaneśvarīstotraṃ athavāśrībhuvaneśvarīmahāstotraṃ sampūrṇam |