ताराकर्पूरस्तोत्रम् Tarakarpurastotram

ॐ नमस्तारिण्यै ।श्रीकण्ठामृतकेशवर्णघटितं चन्द्रार्धचूडोज्ज्वलंबीजं यत्परमं गुणत्रयमयं कामप्रदं मुक्तिदम् ।मातः ! शङ्करवल्लभे ! प्रतिदिनं ध्यायन्ति ये ये सदाते ते यान्ति चिदात्मकं हरिहरब्रह्मादिसाम्यं मुदा ॥ १॥

oṃ namastāriṇyai |śrīkaṇṭhāmṛtakeśavarṇaghaṭitaṃ candrārdhacūḍojjvalaṃbījaṃ yatparamaṃ guṇatrayamayaṃ kāmapradaṃ muktidam |mātaḥ ! śaṅkaravallabhe ! pratidinaṃ dhyāyanti ye ye sadāte te yānti cidātmakaṃ hariharabrahmādisāmyaṃ mudā || 1||

व्योमार्णं वामनेत्रान्वितमनलयुतं बिन्दुचन्द्रार्धयुक्तंबीजं ते गुह्यमेतत्त्रिभुवनजननि ! त्रिक्षणे ये जपन्ति । वर् त्र्यक्षरं ये जपन्तितेषां वक्त्रारविन्दे विहरति मधुरा गद्यपद्यावली गीर्मातश्चन्द्रार्धचूडे ! सकलभयहरे ! सिद्धिभाजां नराणाम् ॥ २॥

vyomārṇaṃ vāmanetrānvitamanalayutaṃ binducandrārdhayuktaṃbījaṃ te guhyametattribhuvanajanani ! trikṣaṇe ye japanti | var tryakṣaraṃ ye japantiteṣāṃ vaktrāravinde viharati madhurā gadyapadyāvalī gīrmātaścandrārdhacūḍe ! sakalabhayahare ! siddhibhājāṃ narāṇām || 2||

शुक्रार्णं पूतनास्थं कलितशशिकलाबिन्दुभूषं सवह्निभ्राजद्वामाक्षियुक्तं जननि ! तव वधूबीजमेतज्जपन्ति ।ते ते लोलेक्षणानां विगलितरसनापीनवक्षोजवासःकेशानां चित्तमाशु स्मरहरमहिले ! मोहयन्ति प्रकामम् ॥ ३॥

śukrārṇaṃ pūtanāsthaṃ kalitaśaśikalābindubhūṣaṃ savahnibhrājadvāmākṣiyuktaṃ janani ! tava vadhūbījametajjapanti |te te lolekṣaṇānāṃ vigalitarasanāpīnavakṣojavāsaḥkeśānāṃ cittamāśu smaraharamahile ! mohayanti prakāmam || 3||

ईशानं वामकर्णोल्लसितशशिकलाबिन्दुयुक्तं सुगुह्यं"बीजं मातस्त्वदीयं" यदि जपति जनो वारमेकं जडात्मा । वर् बीजं कूर्चाख्यमन्यद्चञ्चत्पञ्चाशदुग्रग्रथितनरशिरोमालिकाक्रान्तकण्ठे !मातः शैलेन्द्रपुत्रि ! त्रिभुवनमपि स क्षोभयत्येव शीघ्रम् ॥ ४॥

īśānaṃ vāmakarṇollasitaśaśikalābinduyuktaṃ suguhyaṃ"bījaṃ mātastvadīyaṃ" yadi japati jano vāramekaṃ jaḍātmā | var bījaṃ kūrcākhyamanyadcañcatpañcāśadugragrathitanaraśiromālikākrāntakaṇṭhe !mātaḥ śailendraputri ! tribhuvanamapi sa kṣobhayatyeva śīghram || 4||

पश्चादस्त्रं तदन्यत्पुरहरमहिले! बीजमत्यन्तगुह्यंभालोद्यत्पञ्चमुद्रे प्रकटविकटदंष्ट्रोग्रवक्रारविन्दे ।नित्यं ये भावयन्ति प्रतिदिनममले! घोररूपाट्टहासे!ते नूनं भावयन्ति त्रिजगदघहरे ! चक्रवद्विश्वमेतत् ॥ ५॥

paścādastraṃ tadanyatpuraharamahile! bījamatyantaguhyaṃbhālodyatpañcamudre prakaṭavikaṭadaṃṣṭrogravakrāravinde |nityaṃ ye bhāvayanti pratidinamamale! ghorarūpāṭṭahāse!te nūnaṃ bhāvayanti trijagadaghahare ! cakravadviśvametat || 5||

मायास्त्रीकूर्चबीजैर्नवतपनहरित्सार्धचन्द्रांशुवर्णेमातर्नीलाख्यमेतत्तव मनुमनिशं ये प्रकामं जपन्ति ।वित्ते वित्तेशतुल्याः शुकगुरुसदृशास्तर्ककाव्यागमादौते ते नीलाम्बुदालीरुचिरुचिरतनो! कामतुल्या भवन्ति ॥ ६॥

māyāstrīkūrcabījairnavatapanaharitsārdhacandrāṃśuvarṇemātarnīlākhyametattava manumaniśaṃ ye prakāmaṃ japanti |vitte vitteśatulyāḥ śukagurusadṛśāstarkakāvyāgamādaute te nīlāmbudālīruciruciratano! kāmatulyā bhavanti || 6||

भवान्येभिर्बिजैर्हिमगिरिसुते ! चास्त्रसहितैर्निगूढं ये मातर्मनुमनुजपन्त्येकजटिले!।त्रियामानाथार्धप्रविलसितभाले ! त्रिनयने!गृहे तेषां नित्यं निवसति सदा सिन्धुतनया ॥ ७॥

bhavānyebhirbijairhimagirisute ! cāstrasahitairnigūḍhaṃ ye mātarmanumanujapantyekajaṭile!|triyāmānāthārdhapravilasitabhāle ! trinayane!gṛhe teṣāṃ nityaṃ nivasati sadā sindhutanayā || 7||

अमीभिर्बीजैस्ते प्रणवसहितैः शैलतनये !निजस्वान्ते चास्त्रं परिजपति पञ्चाक्षरमिति । ५ अक्षरस् ॐ ह्रीं स्त्रीं हूं फट्स साक्षात्ते न्यासी स तु पुरहरोऽसौ मुरहरःस धाता यं मुक्तो भवति हि चिदानन्दरसिके ! ॥ ८॥

amībhirbījaiste praṇavasahitaiḥ śailatanaye !nijasvānte cāstraṃ parijapati pañcākṣaramiti | 5 akṣaras oṃ hrīṃ strīṃ hūṃ phaṭsa sākṣātte nyāsī sa tu puraharo'sau muraharaḥsa dhātā yaṃ mukto bhavati hi cidānandarasike ! || 8||

शवासीनां कण्ठाकलितनृकरोटीं करलसत्कपालासिश्यामोत्पलरुचिरकर्त्रीं त्रिनयनाम् ।नवाम्भोदश्यामान्विकटरदभीमान्पृथुकुचांसदैव त्वां ध्यायन् जननि! च जडो वाक्पतिसमः ॥ ९॥

śavāsīnāṃ kaṇṭhākalitanṛkaroṭīṃ karalasatkapālāsiśyāmotpalarucirakartrīṃ trinayanām |navāmbhodaśyāmānvikaṭaradabhīmānpṛthukucāṃsadaiva tvāṃ dhyāyan janani! ca jaḍo vākpatisamaḥ || 9||

तटे नद्याः सिन्धोर्गिरिशिरसि मालूरगहनेश्मशाने गोष्ठे वा गिरिशभवने शून्यसदने ।हविष्याशी लक्षं प्रजपति वशी भावनपरःस सर्वज्ञो वाग्मी भवति सुघनापीनजघने! ॥ १०॥

taṭe nadyāḥ sindhorgiriśirasi mālūragahaneśmaśāne goṣṭhe vā giriśabhavane śūnyasadane |haviṣyāśī lakṣaṃ prajapati vaśī bhāvanaparaḥsa sarvajño vāgmī bhavati sughanāpīnajaghane! || 10||

मुदा मातः शुद्धोदकरुचिरगन्धाढ्यसलिलैःस्वयम्भूपुष्पस्रक्कुलतनुभगच्छालन जलैः । वर् क्षालनंशिवे ! त्वां सन्ध्यायन् हरमहिषि ! सन्तर्पयति यःस दैवस्त्रीवृन्दं वशयति स विद्याधरपतिः ॥ ११॥

mudā mātaḥ śuddhodakaruciragandhāḍhyasalilaiḥsvayambhūpuṣpasrakkulatanubhagacchālana jalaiḥ | var kṣālanaṃśive ! tvāṃ sandhyāyan haramahiṣi ! santarpayati yaḥsa daivastrīvṛndaṃ vaśayati sa vidyādharapatiḥ || 11||

जपापुष्पैर्बिल्वैर्मरुबकुलवर्गैश्च कुसुमैःसुगन्धैः कर्पूरैरगरुसहितैर्धूपनिकरैः ।प्रदीपैरुज्ज्वालैर्घृतरचितनैवेद्यनिकरैस्तवार्चां यः कुर्यात्स भवति कवीन्द्रः क्षितितले ॥ १२॥

japāpuṣpairbilvairmarubakulavargaiśca kusumaiḥsugandhaiḥ karpūrairagarusahitairdhūpanikaraiḥ |pradīpairujjvālairghṛtaracitanaivedyanikaraistavārcāṃ yaḥ kuryātsa bhavati kavīndraḥ kṣititale || 12||

सदूर्वाभिः पद्मैस्त्रिमधुललितैः श्रीफलदलैर्घृतैर्गव्यै रक्तैः सुकुलभगलिङ्गामृतरसैः ।त्रिकोणे कुण्डे यो हुतवहमखे होमविधिनाजुहोति त्वां मातः! स भवति कवीन्द्रः क्षितिपतिः ॥ १३॥

sadūrvābhiḥ padmaistrimadhulalitaiḥ śrīphaladalairghṛtairgavyai raktaiḥ sukulabhagaliṅgāmṛtarasaiḥ |trikoṇe kuṇḍe yo hutavahamakhe homavidhinājuhoti tvāṃ mātaḥ! sa bhavati kavīndraḥ kṣitipatiḥ || 13||

निशीथे कल्याणि ! प्रमुदितमना यः पितृवनेबलिं ते मेषाद्यैः सनरमहिषैर्वा परिचरेत् ।स राजानं क्षिप्रं वशयति मृगाक्षीसमुदयंत्रिलोकीं वा भूमौ स भवति जनः सत्कविवरः ॥ १४॥

niśīthe kalyāṇi ! pramuditamanā yaḥ pitṛvanebaliṃ te meṣādyaiḥ sanaramahiṣairvā paricaret |sa rājānaṃ kṣipraṃ vaśayati mṛgākṣīsamudayaṃtrilokīṃ vā bhūmau sa bhavati janaḥ satkavivaraḥ || 14||

महापूजां मातस्तव वितनुते यस्तु मधुनातथा मांसैर्मत्स्यैर्विविधनवमुद्रादिभिरपि ।वरस्त्रीभिः सार्धं निधुवनविनोदेन मुदितोनिशीथे संसारात्स भवति विमुक्तः पशुभयात् ॥ १५॥

mahāpūjāṃ mātastava vitanute yastu madhunātathā māṃsairmatsyairvividhanavamudrādibhirapi |varastrībhiḥ sārdhaṃ nidhuvanavinodena muditoniśīthe saṃsārātsa bhavati vimuktaḥ paśubhayāt || 15||

त्रिकोणे पीठे त्वां वरनिधुवनासङ्गहृदयांमहाकालेनोद्यत्पुलकनिचयां स्मेरवदनाम् ।स्वयं नक्तं कान्तारतिरससमासक्तहृदयोमनुष्यो यो ध्यायेद्भवति शिवतुल्यः स धरणौ ॥ १६॥

trikoṇe pīṭhe tvāṃ varanidhuvanāsaṅgahṛdayāṃmahākālenodyatpulakanicayāṃ smeravadanām |svayaṃ naktaṃ kāntāratirasasamāsaktahṛdayomanuṣyo yo dhyāyedbhavati śivatulyaḥ sa dharaṇau || 16||

समुत्तुङ्गापीनस्तनजघनराजत्कुलवधूव्यवायव्यासक्तो जपति तव भक्तो यदि मनुम् ।गलद्वासःकेशो जननि ! मनुजो मेदिनितलेस सिद्धीशः शक्त्या जयति सुचिरं सर्वसुजनम् ॥ १७॥

samuttuṅgāpīnastanajaghanarājatkulavadhūvyavāyavyāsakto japati tava bhakto yadi manum |galadvāsaḥkeśo janani ! manujo medinitalesa siddhīśaḥ śaktyā jayati suciraṃ sarvasujanam || 17||

भवानि ! श्रीर्मातर्निजगलितवीर्याप्तचिकुरमथ प्रेम्णा लब्ध्वा वचनभुवनेशीयुतमनुम् ।समुच्चार्य क्षोणीतनयदिवसे प्रेतसदनेस दीर्घायुर्वाग्मी भवति शतहोमात्क्षितितले ॥ १८॥

bhavāni ! śrīrmātarnijagalitavīryāptacikuramatha premṇā labdhvā vacanabhuvaneśīyutamanum |samuccārya kṣoṇītanayadivase pretasadanesa dīrghāyurvāgmī bhavati śatahomātkṣititale || 18||

अजस्रं यो मन्त्रं तव जपति भूमीधरसुतेविचिन्त्याग्रे मातः ! कुसुमललितं मारभवनम् ।धरण्यां कन्दर्पप्रतिमतनुभूतः स सकलान्निजेष्टानाप्नोति प्रविशति मुदा तारिणिपदम् ॥ १९॥

ajasraṃ yo mantraṃ tava japati bhūmīdharasutevicintyāgre mātaḥ ! kusumalalitaṃ mārabhavanam |dharaṇyāṃ kandarpapratimatanubhūtaḥ sa sakalānnijeṣṭānāpnoti praviśati mudā tāriṇipadam || 19||

तमोग्रस्ते चन्द्रे यदि जपति लोकस्तव मनुंनवम्यां वा मातर्धरणिधरकन्ये ! वितनुते ।तथा सूर्ये पृथ्वीवलयतिलकः काव्यतटिनीपयोधिः सिद्धीनां भवति भवनं सर्वविदितः ॥ २०॥

tamograste candre yadi japati lokastava manuṃnavamyāṃ vā mātardharaṇidharakanye ! vitanute |tathā sūrye pṛthvīvalayatilakaḥ kāvyataṭinīpayodhiḥ siddhīnāṃ bhavati bhavanaṃ sarvaviditaḥ || 20||

सदा पादाम्भोजे भजतु हृदयं भृङ्ग इव मेसदा पाणिद्वन्द्वं परिचरतु कर्णस्तव कथाम् ।शृणोतु त्वकीर्तिं हरमहिषि ! गीर्गायतु सदासदा दृष्टिर्भूयाद्भवदनुचरालोकनपरा ॥ २१॥

sadā pādāmbhoje bhajatu hṛdayaṃ bhṛṅga iva mesadā pāṇidvandvaṃ paricaratu karṇastava kathām |śṛṇotu tvakīrtiṃ haramahiṣi ! gīrgāyatu sadāsadā dṛṣṭirbhūyādbhavadanucarālokanaparā || 21||

कदाकाले शैलेश्वरतनुभवे ! पादयुगलंमुदा द्रक्ष्ये ब्रह्मप्रमुखविबुधानां परिणुतम् ।कृपापारावारे ! भवजननभीतैकशरणे!शरण्ये ! कारुण्यं मयि वितर दीने भगवति ! ॥ २२॥

kadākāle śaileśvaratanubhave ! pādayugalaṃmudā drakṣye brahmapramukhavibudhānāṃ pariṇutam |kṛpāpārāvāre ! bhavajananabhītaikaśaraṇe!śaraṇye ! kāruṇyaṃ mayi vitara dīne bhagavati ! || 22||

सदैव स्तोत्रं यः पठति मुदितः साधकवरोन दारिद्र्यं तस्य प्रभवति कदाचित्क्षितितले ।त्रिवर्गो हस्ते स्याज्जगदखिलमेतच्च वशगंचिरं जीवन्नन्ते जननि ! लभते मोक्षपदवीम् ॥ २३॥

sadaiva stotraṃ yaḥ paṭhati muditaḥ sādhakavarona dāridryaṃ tasya prabhavati kadācitkṣititale |trivargo haste syājjagadakhilametacca vaśagaṃciraṃ jīvannante janani ! labhate mokṣapadavīm || 23||

इदं स्तोत्रं मातः प्रपठति दिवारात्रिमनिशंस सर्वज्ञो योगीश्वरनिकरचूडामणिसमे ! ।जडोऽपि त्वद्रूपं जपति यदि सञ्चित्य मनसात्वदग्रे भूयोच्चैः क्षितिपतिसमानः क्षितितले ॥ २४॥

idaṃ stotraṃ mātaḥ prapaṭhati divārātrimaniśaṃsa sarvajño yogīśvaranikaracūḍāmaṇisame ! |jaḍo'pi tvadrūpaṃ japati yadi sañcitya manasātvadagre bhūyoccaiḥ kṣitipatisamānaḥ kṣititale || 24||

महापुण्यं धन्यं सकलपुरुषार्थैकनिलयंयशस्यं चायुष्यं सततभवतापापहमिदम् ।रहस्यं प्राकाश्यन्न हि खलु कदाचित्पशुजनेपठेत्पूजाकाले जननि ! लभते मोक्षपदवीम् ॥ २५॥

mahāpuṇyaṃ dhanyaṃ sakalapuruṣārthaikanilayaṃyaśasyaṃ cāyuṣyaṃ satatabhavatāpāpahamidam |rahasyaṃ prākāśyanna hi khalu kadācitpaśujanepaṭhetpūjākāle janani ! labhate mokṣapadavīm || 25||

॥ इति श्रीफेत्कारीतन्त्रे ताराकर्पूरस्तोत्रम् ॥

|| iti śrīphetkārītantre tārākarpūrastotram ||