मीनाक्षीपञ्चदशीस्तोत्रम् Shri Minakshi Panchadashi Stotram

श्रीगणेशाय नमः ।कस्मात्पर्वतराजराजतनये त्वत्पादपद्मे न तंदीनं मां समुपेक्षसे मम दृशोः भानं कुतो लुप्यते ।को वा त्वत्च्चरणारविन्दभजनं कुर्वन् कृती भूतलेदारिद्र्यं लभते कथं च जननी दृष्ट्या विहीनो भवेत् ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ |kasmātparvatarājarājatanaye tvatpādapadme na taṃdīnaṃ māṃ samupekṣase mama dṛśoḥ bhānaṃ kuto lupyate |ko vā tvatccaraṇāravindabhajanaṃ kurvan kṛtī bhūtaledāridryaṃ labhate kathaṃ ca jananī dṛṣṭyā vihīno bhavet || 1||

एवं पाण्ड्यनृपात्मजेति भुवने को वा जगन्मात रंस्तोतुं त्वां निपुणो महेश्वरी शिवे नाहं समर्थस्ततः ।एतन्न्याय्यमिति त्वमेव मनसा निश्चित्य सङ्गृह्य मांचक्षुष्मन्तमथाढ्यमाशुकुरुषे यद्यम्ब माता मम ॥ २॥

evaṃ pāṇḍyanṛpātmajeti bhuvane ko vā jaganmāta raṃstotuṃ tvāṃ nipuṇo maheśvarī śive nāhaṃ samarthastataḥ |etannyāyyamiti tvameva manasā niścitya saṅgṛhya māṃcakṣuṣmantamathāḍhyamāśukuruṣe yadyamba mātā mama || 2||

ईशात्वं सकलार्थ दान निपुणा कर्मानुसारान्नृणांपूर्वं त्वं बहुपाप कर्म कृतवान् एतत्फलं भुज्यताम् ।ईशित्रीति तवाम्बिके भगवति नामार्थशून्यं भवेत्त्वद्भक्तैः कृतकार्यमत्र सकलं नोचेत्तवाराधनम् ॥ ३॥

īśātvaṃ sakalārtha dāna nipuṇā karmānusārānnṛṇāṃpūrvaṃ tvaṃ bahupāpa karma kṛtavān etatphalaṃ bhujyatām |īśitrīti tavāmbike bhagavati nāmārthaśūnyaṃ bhavettvadbhaktaiḥ kṛtakāryamatra sakalaṃ nocettavārādhanam || 3||

लक्ष्मीं क्षीरसमुद्रराजतनयां त्वद्भक्तगेहे स्थिरांकर्तुं शक्तिरहो तवास्ति जननि गेहे परं मे कुतः ।लक्ष्मीस्थापन मुख्यकार्य विमुका त्वं भासि सर्वेश्वरीलक्ष्मीं स्थापय शीघ्रमेव भवती चक्षूच्च सन्देहि मे ॥ ४॥

lakṣmīṃ kṣīrasamudrarājatanayāṃ tvadbhaktagehe sthirāṃkartuṃ śaktiraho tavāsti janani gehe paraṃ me kutaḥ |lakṣmīsthāpana mukhyakārya vimukā tvaṃ bhāsi sarveśvarīlakṣmīṃ sthāpaya śīghrameva bhavatī cakṣūcca sandehi me || 4||

ह्रीङ्कारार्णव कौस्तुभां भगवतीं श्रीपाण्ड्यराजात्मजांभक्तत्राण परायणां हरिहरब्रह्मादिवन्द्यां शिवाम् ।ह्रीम्मध्यां त्रिदशेश्वरीं त्रिनयनश्रीतुल्य सौभाग्यदांवन्देऽहं मम दृष्टिदोष तमसां भेत्रीं परामम्बिकाम् ॥ ५॥

hrīṅkārārṇava kaustubhāṃ bhagavatīṃ śrīpāṇḍyarājātmajāṃbhaktatrāṇa parāyaṇāṃ hariharabrahmādivandyāṃ śivām |hrīmmadhyāṃ tridaśeśvarīṃ trinayanaśrītulya saubhāgyadāṃvande'haṃ mama dṛṣṭidoṣa tamasāṃ bhetrīṃ parāmambikām || 5||

हत्वा शुम्भनिशुम्भमुख्यदितिजान् देवेप्सितार्थप्रददुर्गा मामकचक्षुषः तिमिरमप्यद्याऽशु विध्वंसयेत् ।हत्वा चाक्षुषदोषमद्यजननी मां पालयेत् बालकंतां नित्यं प्रणतोस्म्यहं विनयतः सेवे जगत्पालिनीम् ॥ ६॥

hatvā śumbhaniśumbhamukhyaditijān devepsitārthapradadurgā māmakacakṣuṣaḥ timiramapyadyā'śu vidhvaṃsayet |hatvā cākṣuṣadoṣamadyajananī māṃ pālayet bālakaṃtāṃ nityaṃ praṇatosmyahaṃ vinayataḥ seve jagatpālinīm || 6||

सर्वेशीं निजभक्तकल्पलतिकां कामेश्वरीं कामदांसर्वज्ञां सदसद्विलक्षण जगत्सत्ताप्रदां शाश्वतीम् ।सत्यज्ञान सुखात्मिकां भगवतीं मायामयीं मोहिनींवन्देऽहं मधुरेश्वरीं नयनयोः दिव्यप्रकाशाप्तये ॥ ७॥

sarveśīṃ nijabhaktakalpalatikāṃ kāmeśvarīṃ kāmadāṃsarvajñāṃ sadasadvilakṣaṇa jagatsattāpradāṃ śāśvatīm |satyajñāna sukhātmikāṃ bhagavatīṃ māyāmayīṃ mohinīṃvande'haṃ madhureśvarīṃ nayanayoḥ divyaprakāśāptaye || 7||

कस्त्वं किं फलमिच्छसीति जननीप्रश्ने नकश्चिच्छिवेवक्तुं त्वां निपुणः त्वमेव चतुरा ज्ञातुं स्वरूपं मम ।कोऽहं ब्रूहि महेश्वरोहं इति वा त्वं वाहमेवाम्बिकेको भेदःशिवयोः तथैव शिवदे जीवेशयोर्वा कथम् ॥ ८॥

kastvaṃ kiṃ phalamicchasīti jananīpraśne nakaścicchivevaktuṃ tvāṃ nipuṇaḥ tvameva caturā jñātuṃ svarūpaṃ mama |ko'haṃ brūhi maheśvarohaṃ iti vā tvaṃ vāhamevāmbikeko bhedaḥśivayoḥ tathaiva śivade jīveśayorvā katham || 8||

हंसीत्वं भुवनेति शङ्करगुरोः वाक्येन जानाम्यहंत्वामेवाम्ब ममापिदोषमखिलं कृत्वा गुणं पालय ।हंसस्सोहमितीह मन्त्र जपतः प्रत्यक्षतो दर्शनंत्वद्रूपस्य ममाऽपि देहि शिवदे श्रीराजराजेश्वरि ॥ ९॥

haṃsītvaṃ bhuvaneti śaṅkaraguroḥ vākyena jānāmyahaṃtvāmevāmba mamāpidoṣamakhilaṃ kṛtvā guṇaṃ pālaya |haṃsassohamitīha mantra japataḥ pratyakṣato darśanaṃtvadrūpasya mamā'pi dehi śivade śrīrājarājeśvari || 9||

लक्ष्मीं देहि सदा ममाऽपि कृपया श्रीपाण्ड्यराजात्मजेदोषं चाक्षुषमप्यसह्यमेव नितरां दूरीकुरुत्वं शिवे ।लक्ष्मी वाङ्मुखदेवताभिरनिशं संस्तूयमानां परांत्वामेवात्र समाश्रये नहि परा देवी त्रिलोक्यां खलु ॥ १०॥

lakṣmīṃ dehi sadā mamā'pi kṛpayā śrīpāṇḍyarājātmajedoṣaṃ cākṣuṣamapyasahyameva nitarāṃ dūrīkurutvaṃ śive |lakṣmī vāṅmukhadevatābhiraniśaṃ saṃstūyamānāṃ parāṃtvāmevātra samāśraye nahi parā devī trilokyāṃ khalu || 10||

ह्रीं बीजैः त्रिविधैः शिखासु घटिताः खण्डाः त्रयः शङ्करियस्मिन् मन्त्रवरे सचापि मनुराट् यस्याः स्वरूपं शिवे ।ह्रीं मायेति च कथ्यते बुधवरैः या शक्तिराद्यापरासा त्वं देवि नमस्करोमि भवतीं देह्यात्मचक्षुः परे ॥ ११॥

hrīṃ bījaiḥ trividhaiḥ śikhāsu ghaṭitāḥ khaṇḍāḥ trayaḥ śaṅkariyasmin mantravare sacāpi manurāṭ yasyāḥ svarūpaṃ śive |hrīṃ māyeti ca kathyate budhavaraiḥ yā śaktirādyāparāsā tvaṃ devi namaskaromi bhavatīṃ dehyātmacakṣuḥ pare || 11||

सर्वे विष्णुमुखाः सुराश्च जननि त्वच्छासने संस्थिताःतस्माद्देवि नवग्रहाः तव मते स्थित्वैव सौख्यप्रदाः ।सत्येवं मम दुःखमेव बहुधा कुर्वन्ति सूर्योदयःदेवाः त्वत्पदपद्ममेव शरणं प्राप्तोऽस्मि मां पालय ॥ १२॥

sarve viṣṇumukhāḥ surāśca janani tvacchāsane saṃsthitāḥtasmāddevi navagrahāḥ tava mate sthitvaiva saukhyapradāḥ |satyevaṃ mama duḥkhameva bahudhā kurvanti sūryodayaḥdevāḥ tvatpadapadmameva śaraṇaṃ prāpto'smi māṃ pālaya || 12||

कष्टं त्वद्भजने निवर्त्तत इति श्रुत्वा भजाम्यम्बिकेत्वामेवाद्य तथाऽपि मे नहि सुखं तत्कारणं ब्रूहि मे ।कष्टात्कष्टपरम्परा मम गृहे संवर्धते मानदेमातुस्ते शिशुपालनात् विमुखता नैवोचिता शाम्भवी ॥ १३॥

kaṣṭaṃ tvadbhajane nivarttata iti śrutvā bhajāmyambiketvāmevādya tathā'pi me nahi sukhaṃ tatkāraṇaṃ brūhi me |kaṣṭātkaṣṭaparamparā mama gṛhe saṃvardhate mānademātuste śiśupālanāt vimukhatā naivocitā śāmbhavī || 13||

लाभोयं परमः महेश्वरि शिवे त्वत्पूजने यन्मनःनित्यं वर्तत इत्यहो भगवति तत्र स्थिरं कुर्विदम् ।लक्ष्मीं वा हरिनाभिपद्मजसखीं नित्यं वशे मे कुरुमुख्यं मे नयनस्य पाटवमपि त्वं देहि मातः परे ॥ १४॥

lābhoyaṃ paramaḥ maheśvari śive tvatpūjane yanmanaḥnityaṃ vartata ityaho bhagavati tatra sthiraṃ kurvidam |lakṣmīṃ vā harinābhipadmajasakhīṃ nityaṃ vaśe me kurumukhyaṃ me nayanasya pāṭavamapi tvaṃ dehi mātaḥ pare || 14||

ह्रीम्बीजाक्षरवासिनि शशिकले श्रीचक्र रूपेशिवेमीनाक्षि मलयध्वजाधिपसुते श्रीसुन्दरेशप्रिये ।ह्रीं ह्रीं ह्रीमिति मन्त्रराजमनिशं जप्त्वाऽम्बिकां त्वामहंदृष्टुं देहि ममाद्य चक्षुरमलं त्वां पूजयाम्यन्वहम् ॥ १५॥

hrīmbījākṣaravāsini śaśikale śrīcakra rūpeśivemīnākṣi malayadhvajādhipasute śrīsundareśapriye |hrīṃ hrīṃ hrīmiti mantrarājamaniśaṃ japtvā'mbikāṃ tvāmahaṃdṛṣṭuṃ dehi mamādya cakṣuramalaṃ tvāṃ pūjayāmyanvaham || 15||

इति श्रीमीनाक्षी पञ्चदशी स्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti śrīmīnākṣī pañcadaśī stotraṃ sampūrṇam |