भगवन्नामरत्नावलिः Shri Bhagavannama Ratnavali

स्वनामकीर्तनादेव सुलभं व्रजवल्लभम् ।शुकशास्त्रेश्वरं कृष्णमाश्रये जगतां पतिम् ॥ १॥

svanāmakīrtanādeva sulabhaṃ vrajavallabham |śukaśāstreśvaraṃ kṛṣṇamāśraye jagatāṃ patim || 1||

प्रथमस्कन्धेआपन्नः सन्तृति घोरां यन्नाम विवशो गृणन् ।ततः सद्यो विमुच्येत यद्विभेति स्वयं भयम् ॥ २॥

prathamaskandheāpannaḥ santṛti ghorāṃ yannāma vivaśo gṛṇan |tataḥ sadyo vimucyeta yadvibheti svayaṃ bhayam || 2||

कुर्वाणा यत्र कर्माणि भगवच्छिक्षया सकृत् ।गृणन्ति गुणनामानि कृष्णस्यानुस्मरन्ति च ॥ ३॥

kurvāṇā yatra karmāṇi bhagavacchikṣayā sakṛt |gṛṇanti guṇanāmāni kṛṣṇasyānusmaranti ca || 3||

स वाग्विसर्गो जनताघविप्लवोयस्मिन् प्रतिश्लोकमबद्धवत्यपि ।नामान्यनन्तस्य यशोऽङ्कितानि यच्छृण्वन्ति गायन्ति गृणन्ति साधवः ॥ ४॥

sa vāgvisargo janatāghaviplavoyasmin pratiślokamabaddhavatyapi |nāmānyanantasya yaśo'ṅkitāni yacchṛṇvanti gāyanti gṛṇanti sādhavaḥ || 4||

नामान्यनन्तस्य गतत्रपः पठन्गुण्यानि भद्राणि कृतानि च स्मरन् ।गां पर्यटंस्तुष्टमना गतस्पृहोकालं प्रतीक्षन् विमदो विमत्सरः ॥ ५॥

nāmānyanantasya gatatrapaḥ paṭhanguṇyāni bhadrāṇi kṛtāni ca smaran |gāṃ paryaṭaṃstuṣṭamanā gataspṛhokālaṃ pratīkṣan vimado vimatsaraḥ || 5||

भक्त्यावेश्य मनो यस्मिन् वाचा यन्नाम कीर्तयन् ।त्यजन् कलेवरं योगी मुच्यते कामकर्मभिः ॥ ६॥

bhaktyāveśya mano yasmin vācā yannāma kīrtayan |tyajan kalevaraṃ yogī mucyate kāmakarmabhiḥ || 6||

कुतः पुनर्गणतो नाम तस्यमहत्तमैकान्तपरायणस्य ।योऽनन्तकीर्तिर्भगवाननन्तोमहागुणत्वाद्यमनन्तमाहुः ॥ ७॥

kutaḥ punargaṇato nāma tasyamahattamaikāntaparāyaṇasya |yo'nantakīrtirbhagavānanantomahāguṇatvādyamanantamāhuḥ || 7||

द्वितीयस्कन्धेएतन्निर्विद्यमानानामिच्छतामकुसोभयम् ।योगिनां नृप निर्णीतं हरेर्नामानुकीर्तनम् ॥ ८॥

dvitīyaskandheetannirvidyamānānāmicchatāmakusobhayam |yogināṃ nṛpa nirṇītaṃ harernāmānukīrtanam || 8||

श्वविडराहोष्ट्रखरैः सम्मितः पुरुषः पशुः ।न यत्कर्णपथोपेतं जातु नाम गदाभृतः ॥ ९॥

śvaviḍarāhoṣṭrakharaiḥ sammitaḥ puruṣaḥ paśuḥ |na yatkarṇapathopetaṃ jātu nāma gadābhṛtaḥ || 9||

तदश्मसारं हृदयं बतेदं यद्गृह्यमाणे हरिनामधेये ।न विक्रियेताथ मुखे विकासो नेत्रे जलं गात्ररुहेषु हर्षः ॥ १०॥

tadaśmasāraṃ hṛdayaṃ batedaṃ yadgṛhyamāṇe harināmadheye |na vikriyetātha mukhe vikāso netre jalaṃ gātraruheṣu harṣaḥ || 10||

यत्कीर्तनं यत्स्मरणं यदीक्षणं यद्वन्दनं यच्छ्र्वणं यदहणम् ।लोकस्य सद्यो विधुनोति किल्बिषं तस्मै सुभद्रश्रवसे नमो नमः ॥ ११॥

yatkīrtanaṃ yatsmaraṇaṃ yadīkṣaṇaṃ yadvandanaṃ yacchrvaṇaṃ yadahaṇam |lokasya sadyo vidhunoti kilbiṣaṃ tasmai subhadraśravase namo namaḥ || 11||

अन्तःपरस्युरुबलेन गृहीतपादोग्राहेण यूथपतिरम्बुजहस्त आर्तः ।आहेदमादिपुरुषाखिललोकनाथतीर्थश्रवश्रवणमङ्गलनामधेय ॥ १२॥

antaḥparasyurubalena gṛhītapādogrāheṇa yūthapatirambujahasta ārtaḥ |āhedamādipuruṣākhilalokanāthatīrthaśravaśravaṇamaṅgalanāmadheya || 12||

धन्वन्तरिश्च भगवान् स्वयमेव कीर्तिर्नाम्ना नृणां पुरुरुजां रुज आशु हन्ति ।यज्ञे च भागममृतायुरवावरुन्धेआयुश्च वेदमनुशास्त्यवतीर्य लोके ॥ १३॥

dhanvantariśca bhagavān svayameva kīrtirnāmnā nṛṇāṃ pururujāṃ ruja āśu hanti |yajñe ca bhāgamamṛtāyuravāvarundheāyuśca vedamanuśāstyavatīrya loke || 13||

तृतीयस्कन्धेयस्यावतारगुणकर्मविडम्बनानिनामानि येऽसुविगमे विवशा गृणन्ति ।तेऽनेकजन्मशमलं सहसैव हित्वासंयान्त्यपावृतमृतं तमजं प्रपद्ये ॥ १४॥

tṛtīyaskandheyasyāvatāraguṇakarmaviḍambanānināmāni ye'suvigame vivaśā gṛṇanti |te'nekajanmaśamalaṃ sahasaiva hitvāsaṃyāntyapāvṛtamṛtaṃ tamajaṃ prapadye || 14||

भूतेषु मद्भावनया सत्त्वेनासङ्गमेन च ।आध्यात्मिकानुश्रवणान्नामसङ्कीर्तनाञ्च मे ॥ १५॥

bhūteṣu madbhāvanayā sattvenāsaṅgamena ca |ādhyātmikānuśravaṇānnāmasaṅkīrtanāñca me || 15||

यन्नामधेयश्रवणानुकीर्तनात्यत्प्रह्वणाद्यत्स्मरणादपि क्वचित् ।श्वादोऽपि सद्यः सवनाय कल्पतेकुतः पुनस्ते भगवन्नु दर्शनात् ॥ १६॥

yannāmadheyaśravaṇānukīrtanātyatprahvaṇādyatsmaraṇādapi kvacit |śvādo'pi sadyaḥ savanāya kalpatekutaḥ punaste bhagavannu darśanāt || 16||

अहो बत श्वपचोऽतो गरीयान्यज्जिह्वाग्रे वर्तते नाम तुभ्यम् ।तेपुस्तपस्ते जुहुवुः सस्नुरार्याब्रह्मानू चुर्नाम गृणन्ति ये ते ॥ १७॥

aho bata śvapaco'to garīyānyajjihvāgre vartate nāma tubhyam |tepustapaste juhuvuḥ sasnurāryābrahmānū curnāma gṛṇanti ye te || 17||

चतुर्थस्कन्धेस प्रसीद त्वमस्माकमाकाङ्क्षतांदर्शनं सम्परिभ्रष्टसत्कर्मणाम् ।कीर्त्यमाने नृभिर्नाम्नि यज्ञेश तेयज्ञविघ्नाः क्षयं यान्ति तस्मै नमः ॥ १८॥

caturthaskandhesa prasīda tvamasmākamākāṅkṣatāṃdarśanaṃ samparibhraṣṭasatkarmaṇām |kīrtyamāne nṛbhirnāmni yajñeśa teyajñavighnāḥ kṣayaṃ yānti tasmai namaḥ || 18||

औत्तानपाद भगवांस्तव शार्ङ्गधन्वादेवः क्षिणोत्ववनतार्तिहरो विपक्षान् ।यन्नामधेयमभिधाय निशम्य वाद्धालोकोऽञ्जसा तरति दुस्तरमङ्ग मृत्युम् ॥ २९॥

auttānapāda bhagavāṃstava śārṅgadhanvādevaḥ kṣiṇotvavanatārtiharo vipakṣān |yannāmadheyamabhidhāya niśamya vāddhāloko'ñjasā tarati dustaramaṅga mṛtyum || 29||

पञ्चमस्कन्धेनैवंविधः पुरुषकार उरुक्रमस्यपुंसां तदङ्घ्रिरजसा जितषड्गुणानाम् ।चित्रं विदूरविगतः सकृदाददीतयन्नामधेयमधुना स जहाति बन्धम् ॥ २०॥

pañcamaskandhenaivaṃvidhaḥ puruṣakāra urukramasyapuṃsāṃ tadaṅghrirajasā jitaṣaḍguṇānām |citraṃ vidūravigataḥ sakṛdādadītayannāmadheyamadhunā sa jahāti bandham || 20||

अथ कथञ्चित् स्खलनचलनक्षुधापतनजृम्भणदुरवस्थानादिषुविवशानां नः श्रीमच्चरणारविन्दस्मरणाय ज्वरमरणदशायामपिसकलकश्मलनिरसनानि तव गुणकृतनामधेयानि वचनगोचराणिभवन्तु ।यस्य ह वाह क्षुतपतनप्रस्खलनादिषु सकृन्नामाभिगृणन् पुरुषःकर्मबन्धनमञ्जसा विधुनोति ।यस्य ह वै प्रतिबाधनं त्विह मुमुक्षवोऽन्यथैवोपलभन्ते ।यन्नाम श्रुतमनुकीर्तयेदकस्मादार्तो यदि पतितः प्रलम्भनाद्वा ।हन्त्यंहः सपदि नृणामशेषमन्यंकं शेषाद्भगवत आश्रयेन्मुमुक्षुः ॥ २१॥

atha kathañcit skhalanacalanakṣudhāpatanajṛmbhaṇaduravasthānādiṣuvivaśānāṃ naḥ śrīmaccaraṇāravindasmaraṇāya jvaramaraṇadaśāyāmapisakalakaśmalanirasanāni tava guṇakṛtanāmadheyāni vacanagocarāṇibhavantu |yasya ha vāha kṣutapatanapraskhalanādiṣu sakṛnnāmābhigṛṇan puruṣaḥkarmabandhanamañjasā vidhunoti |yasya ha vai pratibādhanaṃ tviha mumukṣavo'nyathaivopalabhante |yannāma śrutamanukīrtayedakasmādārto yadi patitaḥ pralambhanādvā |hantyaṃhaḥ sapadi nṛṇāmaśeṣamanyaṃkaṃ śeṣādbhagavata āśrayenmumukṣuḥ || 21||

षष्ठस्कन्धेदूरे क्रीडनकासक्तं पुत्रं नारायणाह्वयम् ।प्लावितेन स्वरेणोच्चैराजुहावाकुलेन्द्रियः ॥ २२॥

ṣaṣṭhaskandhedūre krīḍanakāsaktaṃ putraṃ nārāyaṇāhvayam |plāvitena svareṇoccairājuhāvākulendriyaḥ || 22||

निशम्य म्रियमाणस्य मुखतो हरिकीर्तनम् ।भर्तुर्नाम महाराज पार्षदाः सहसापतन् ॥ २३॥

niśamya mriyamāṇasya mukhato harikīrtanam |bharturnāma mahārāja pārṣadāḥ sahasāpatan || 23||

अयं हि कृतनिर्वेशो जन्मकोट्यंहसामपि ।यद्वयाजहार विवशो नाम स्वस्त्ययनं हरेः ॥ २४॥

ayaṃ hi kṛtanirveśo janmakoṭyaṃhasāmapi |yadvayājahāra vivaśo nāma svastyayanaṃ hareḥ || 24||

एतेनैव ह्यघोनस्य कृतं स्यादघनिष्कृतम् ।यदा नारायणायेति जगाद चतुरक्षरम् ॥ २५॥

etenaiva hyaghonasya kṛtaṃ syādaghaniṣkṛtam |yadā nārāyaṇāyeti jagāda caturakṣaram || 25||

स्तेनः सुरापो मित्रध्रुक् ब्रह्महा गुरुतल्पगः ।स्त्रीराजपितृगोहन्ता ये च पातकिनोऽपरे ॥ २६॥

stenaḥ surāpo mitradhruk brahmahā gurutalpagaḥ |strīrājapitṛgohantā ye ca pātakino'pare || 26||

सर्वेषामप्यघवतामिदमेव सुनिष्कृतम् ।नामव्याहरणं विष्णोर्यतस्तद्विषया मतिः ॥ २७॥

sarveṣāmapyaghavatāmidameva suniṣkṛtam |nāmavyāharaṇaṃ viṣṇoryatastadviṣayā matiḥ || 27||

न निष्कृतैरुदितैर्बह्मवादिभिस्तथा हि शुध्यत्यघवान् व्रतादिभिः ।यथा हरेर्नामपदैरुदाहृतैस्तदुत्तमश्लोकगुणोपलम्भकम् ॥ २८॥

na niṣkṛtairuditairbahmavādibhistathā hi śudhyatyaghavān vratādibhiḥ |yathā harernāmapadairudāhṛtaistaduttamaślokaguṇopalambhakam || 28||

नैकान्तिकं तद्धि कृतेऽघनिष्कृतेमनः पुनर्वावति चेदसत्पथे ।तत्कर्मनिर्हारमभीप्सतां हरेर्गुणानुवादः खलु सत्त्वभावनः ॥ २९॥

naikāntikaṃ taddhi kṛte'ghaniṣkṛtemanaḥ punarvāvati cedasatpathe |tatkarmanirhāramabhīpsatāṃ harerguṇānuvādaḥ khalu sattvabhāvanaḥ || 29||

अथैनं मापनयत कृताशेषाघनिष्कृतिम् ।यदसौ भगवन्नाम म्रियमाणः समग्रहीत ॥ ३०॥

athainaṃ māpanayata kṛtāśeṣāghaniṣkṛtim |yadasau bhagavannāma mriyamāṇaḥ samagrahīta || 30||

साङ्केत्यं पारिहास्यं वा स्तोभं हेलनमेव दा ।वैकुण्ठनामग्रहणमशेषाघहरं विदुः ॥ ३१॥

sāṅketyaṃ pārihāsyaṃ vā stobhaṃ helanameva dā |vaikuṇṭhanāmagrahaṇamaśeṣāghaharaṃ viduḥ || 31||

पतितः स्खलितो भग्नः सन्दष्टस्तप्त आहतः ।हरिरित्यवशेनाह पुमान्नार्हति यातनाः ॥ ३२॥

patitaḥ skhalito bhagnaḥ sandaṣṭastapta āhataḥ |harirityavaśenāha pumānnārhati yātanāḥ || 32||

अज्ञानादथ वा ज्ञानादुत्तमश्लोकनाम यत् ।सङ्कीर्तितमघं पुंसो दहत्येधो यथानलः ॥ ३३॥

ajñānādatha vā jñānāduttamaślokanāma yat |saṅkīrtitamaghaṃ puṃso dahatyedho yathānalaḥ || 33||

यथागदं वीर्यतममुपयुक्तं यदृच्छया ।अजानतोऽप्यात्मगुणं कुर्यान्मन्त्रोऽप्युदाहृतः ॥ ३४॥

yathāgadaṃ vīryatamamupayuktaṃ yadṛcchayā |ajānato'pyātmaguṇaṃ kuryānmantro'pyudāhṛtaḥ || 34||

अन्यथा म्रियमाणस्य नाशुचेर्वृषलीपतेः ।वैकुण्ठनामग्रहणं जिह्वा वक्तुमिहार्हति ॥ ३५॥

anyathā mriyamāṇasya nāśucervṛṣalīpateḥ |vaikuṇṭhanāmagrahaṇaṃ jihvā vaktumihārhati || 35||

क्व चाहं कितवः पापः ब्रह्मघ्नो निरपत्रपः ।क्वच नारायणेत्येतद्भगवन्नाम मङ्गलम् ॥ ३६॥

kva cāhaṃ kitavaḥ pāpaḥ brahmaghno nirapatrapaḥ |kvaca nārāyaṇetyetadbhagavannāma maṅgalam || 36||

एवं स विष्ठावितसर्वधर्मोंदास्याः पतिः पतितो गर्ह्यकर्मा ।निपात्यमानो निरये हतव्रतःसद्यो विमुक्तो भगवन्नाम गृह्णन् ॥ ३७॥

evaṃ sa viṣṭhāvitasarvadharmoṃdāsyāḥ patiḥ patito garhyakarmā |nipātyamāno niraye hatavrataḥsadyo vimukto bhagavannāma gṛhṇan || 37||

नातः परं कर्मनिबन्धकृन्तनंमुमुक्षतां तीर्थपदानुकीर्तनात् ।न यत्पुनः कर्मसु सज्जते मनोरजस्तमोभ्यां कलिलं तदन्यथा ॥ ३८॥

nātaḥ paraṃ karmanibandhakṛntanaṃmumukṣatāṃ tīrthapadānukīrtanāt |na yatpunaḥ karmasu sajjate manorajastamobhyāṃ kalilaṃ tadanyathā || 38||

नामोच्चारणमाहात्म्यं हरेः पश्यत पुत्रकाः ।अजामिलोऽपि येनैव मृत्युपाशादमुच्यत ॥ ३९॥

nāmoccāraṇamāhātmyaṃ hareḥ paśyata putrakāḥ |ajāmilo'pi yenaiva mṛtyupāśādamucyata || 39||

एतावतालमघनिर्हरणाय पुंसांसङ्कीर्तनं भगवतो गुणकर्मनाम्नाम् ।आकृश्य पुत्रमघवान् सदजामिलोऽपिनारायणेति म्रियमाण उपैति मुक्तिम् ॥ ४०॥

etāvatālamaghanirharaṇāya puṃsāṃsaṅkīrtanaṃ bhagavato guṇakarmanāmnām |ākṛśya putramaghavān sadajāmilo'pinārāyaṇeti mriyamāṇa upaiti muktim || 40||

जिह्वा न वक्ति भगवन् गुणनामधेयंचेतश्च न स्मरति तच्चरणारविन्दम् ।कृष्णाय नो नमति यच्छिर एकदापितानानयध्वमसतोऽकृतविष्णुकृत्यान् ॥ ४१॥

jihvā na vakti bhagavan guṇanāmadheyaṃcetaśca na smarati taccaraṇāravindam |kṛṣṇāya no namati yacchira ekadāpitānānayadhvamasato'kṛtaviṣṇukṛtyān || 41||

सर्वापद्भ्यो हरेर्नामरूपयानायुधानि नः ।बुद्धीन्द्रियमनःप्राणान् पान्तु पार्षदभूषणाः ॥ ४२॥

sarvāpadbhyo harernāmarūpayānāyudhāni naḥ |buddhīndriyamanaḥprāṇān pāntu pārṣadabhūṣaṇāḥ || 42||

ब्रह्महा पितृहा गोघ्नो मातृहाचार्यहाघवान् ।श्वादः पुल्कसको वापि मुच्येरन् यस्य कीर्तनात् ॥ ४३॥

brahmahā pitṛhā goghno mātṛhācāryahāghavān |śvādaḥ pulkasako vāpi mucyeran yasya kīrtanāt || 43||

न हि भगवन्नघटितं त्वदर्शनान्नृर्णामखिलपापक्षयः ।यन्नाम्नः सकुच्छ्रवणात् पुल्कसोऽपि मुच्येत संसारात् ॥ ४४॥

na hi bhagavannaghaṭitaṃ tvadarśanānnṛrṇāmakhilapāpakṣayaḥ |yannāmnaḥ sakucchravaṇāt pulkaso'pi mucyeta saṃsārāt || 44||

सप्तमस्कन्धेयदा ग्रहग्रस्त इव क्वचिद्धसत्याक्रन्दते ध्यायति वन्दते जनम् ।मुहुश्च संवक्ति हरे जगत्पतेनारायणेत्यात्मरतिर्गतत्रपः ॥ ४५॥

saptamaskandheyadā grahagrasta iva kvaciddhasatyākrandate dhyāyati vandate janam |muhuśca saṃvakti hare jagatpatenārāyaṇetyātmaratirgatatrapaḥ || 45||

तदा पुमान् मुक्तसमस्तबन्धनस्तद्भावभावानुकृताशयाकृतिः ।निर्दग्धबीजानुशयो महीयसाभक्तिप्रवाहेण समेत्यधोक्षजम् ॥ ४६॥

tadā pumān muktasamastabandhanastadbhāvabhāvānukṛtāśayākṛtiḥ |nirdagdhabījānuśayo mahīyasābhaktipravāheṇa sametyadhokṣajam || 46||

अष्टमस्कन्धेयज्ञेश यज्ञपुरुषाच्युत तीर्थपादतीर्थश्रवश्रवणमङ्गलनामधेय ।आपन्नलोकवृजिनोपशमोदयाद्यशं नः कृधीश भगवन्नसि दीननाथः ॥ ४७॥

aṣṭamaskandheyajñeśa yajñapuruṣācyuta tīrthapādatīrthaśravaśravaṇamaṅgalanāmadheya |āpannalokavṛjinopaśamodayādyaśaṃ naḥ kṛdhīśa bhagavannasi dīnanāthaḥ || 47||

मन्त्रतस्तन्त्रतश्छिद्रं देशकालार्हवस्तुतः ।सर्वं करोति निश्छिद्रं नामसङ्गीर्तनं तद ॥ ४८॥

mantratastantrataśchidraṃ deśakālārhavastutaḥ |sarvaṃ karoti niśchidraṃ nāmasaṅgīrtanaṃ tada || 48||

नवमस्कन्धेअजानता ते महिमानुभावंकृतं मयाघं भवतः प्रियाणाम् ।विधेहि तस्यापचितिं विधातर्मुच्येत यन्नाम्न्युदिते नारकोऽपि ॥ ४२॥

navamaskandheajānatā te mahimānubhāvaṃkṛtaṃ mayāghaṃ bhavataḥ priyāṇām |vidhehi tasyāpacitiṃ vidhātarmucyeta yannāmnyudite nārako'pi || 42||

यन्नामश्रुतिमात्रेण पुमान् भवति निर्मलः ।तस्य तीर्थपदः किं वा दासानामवशिष्यते ॥ ५०॥

yannāmaśrutimātreṇa pumān bhavati nirmalaḥ |tasya tīrthapadaḥ kiṃ vā dāsānāmavaśiṣyate || 50||

दशमस्कन्धेशृण्वन् गृणन् संस्मरयंश्च चिन्तयन्नामानि रूपाणि च मङ्गलानि ते ।क्रियासु यस्त्वच्चरणारविन्दयोराविष्टचित्तो न भवाय कल्पते ॥ ५१॥

daśamaskandheśṛṇvan gṛṇan saṃsmarayaṃśca cintayannāmāni rūpāṇi ca maṅgalāni te |kriyāsu yastvaccaraṇāravindayorāviṣṭacitto na bhavāya kalpate || 51||

उन्मादा ये ह्यपस्मारा देहप्राणेन्द्रियद्रुहः ।सर्वे नश्यन्तु ते विष्णोर्नामग्रहणभीरवः ॥ ५२॥

unmādā ye hyapasmārā dehaprāṇendriyadruhaḥ |sarve naśyantu te viṣṇornāmagrahaṇabhīravaḥ || 52||

यन्नाम गृह्णन्नखिलान् श्रोतॄनात्मानमेव च ।सद्यः पुनाति किं भूयस्तस्य स्पृष्टः पदा हि ते ॥ ५३॥

yannāma gṛhṇannakhilān śrotṝnātmānameva ca |sadyaḥ punāti kiṃ bhūyastasya spṛṣṭaḥ padā hi te || 53||

इति ब्रुवाणा विरहातुरा भृशंव्रजस्त्रियः कृष्णविषक्तमानसाः ।विसृज्य लज्जां रुरुदुः स्म सुस्वरंगोविन्द दामोदर माधवेति ॥ ५४॥

iti bruvāṇā virahāturā bhṛśaṃvrajastriyaḥ kṛṣṇaviṣaktamānasāḥ |visṛjya lajjāṃ ruruduḥ sma susvaraṃgovinda dāmodara mādhaveti || 54||

देवदेव जगन्नाथ पुण्यश्रवणकीर्तन ।यदूत्तमोत्तमश्लोक नारायण नमोऽस्तु ते ॥ ५५॥

devadeva jagannātha puṇyaśravaṇakīrtana |yadūttamottamaśloka nārāyaṇa namo'stu te || 55||

हे नाथ हे रमानाथ व्रजनाथार्तिनाशन ।मग्नमुद्धर गोविन्द गोकुलं वृजिनार्णवे ॥ ५६॥

he nātha he ramānātha vrajanāthārtināśana |magnamuddhara govinda gokulaṃ vṛjinārṇave || 56||

मनसो वृत्तयो नः स्युः कृष्णपादाम्बुजाश्रयाः ।वाचाभिधानी नाम्नां कायस्तत्प्रह्वणादिषु ॥ ५७॥

manaso vṛttayo naḥ syuḥ kṛṣṇapādāmbujāśrayāḥ |vācābhidhānī nāmnāṃ kāyastatprahvaṇādiṣu || 57||

नारायण नमस्तेऽस्तु शङ्खचक्रगदाधर ।दामोदरारविन्दाक्ष गोविन्द गरुडध्वज ॥ ५८॥

nārāyaṇa namaste'stu śaṅkhacakragadādhara |dāmodarāravindākṣa govinda garuḍadhvaja || 58||

देवदेव जगन्नाथ गोविन्द पुरुषोत्तम ।नारायण हृषीकेश पुण्यश्लोकाच्युताव्यय ॥ ५९॥

devadeva jagannātha govinda puruṣottama |nārāyaṇa hṛṣīkeśa puṇyaślokācyutāvyaya || 59||

तीर्थं चक्रे नृपोनं यदजनि यदुषु स्वःसरित्पादशौचंविद्वद्स्निग्धाः स्वरूपं ययुरजितपरा श्रीर्यदर्थेऽन्ययत्नः ।यन्नामामङ्गलघ्नं श्रुतमथ गदितं यत्कृतो गोत्रधर्मःकृष्णस्यैतन्न चित्रं क्षितिभरहरणं कालचक्रायुधस्य ॥ ६०॥

tīrthaṃ cakre nṛponaṃ yadajani yaduṣu svaḥsaritpādaśaucaṃvidvadsnigdhāḥ svarūpaṃ yayurajitaparā śrīryadarthe'nyayatnaḥ |yannāmāmaṅgalaghnaṃ śrutamatha gaditaṃ yatkṛto gotradharmaḥkṛṣṇasyaitanna citraṃ kṣitibharaharaṇaṃ kālacakrāyudhasya || 60||

एकादशस्कन्धेशृण्वन् सुभद्राणि रथाङ्गपाणेर्जन्मानि कर्माणि च यानि लोके ।गीतानि नामानि तदर्थकानिगायन् विलज्जो विचरेदसङ्गः ॥ ६१॥

ekādaśaskandheśṛṇvan subhadrāṇi rathāṅgapāṇerjanmāni karmāṇi ca yāni loke |gītāni nāmāni tadarthakānigāyan vilajjo vicaredasaṅgaḥ || 61||

एवं व्रतः स्वप्रियनामकीर्त्याजातानुरागो दुतचित्त उच्चैः ।हसत्यसौ रोदिति रौति गायत्युन्मादवन्नृत्यति लोकबाह्यः ॥ ६२॥

evaṃ vrataḥ svapriyanāmakīrtyājātānurāgo dutacitta uccaiḥ |hasatyasau roditi rauti gāyatyunmādavannṛtyati lokabāhyaḥ || 62||

कलिं सभाजयन्त्यार्या गुणज्ञाः सारभागिनः ।यत्र सङ्कीर्तनेनैव सर्वस्वार्थो हि लभ्यते ॥ ६३॥

kaliṃ sabhājayantyāryā guṇajñāḥ sārabhāginaḥ |yatra saṅkīrtanenaiva sarvasvārtho hi labhyate || 63||

कांश्चिन्ममानुध्यानेन नामसङ्कीर्तनादिभिः ।योगेश्वरानुवृत्त्या वा हन्यादशुभदान् शुभैः ॥ ६४॥

kāṃścinmamānudhyānena nāmasaṅkīrtanādibhiḥ |yogeśvarānuvṛttyā vā hanyādaśubhadān śubhaiḥ || 64||

द्वादशस्कन्धेयन्नामधेयं म्रियमाण आतुरःपतन् स्खलन् वा विवशो गृणन् पुमान् ।विमुक्तकर्मार्गल उत्तमां गतिंप्राप्नोति यक्ष्यन्ति न तं कलौ जनाः ॥ ६५॥

dvādaśaskandheyannāmadheyaṃ mriyamāṇa āturaḥpatan skhalan vā vivaśo gṛṇan pumān |vimuktakarmārgala uttamāṃ gatiṃprāpnoti yakṣyanti na taṃ kalau janāḥ || 65||

कलेर्दोषनिधे राजन्नस्ति ह्येको महान् गुणः ।कीर्तनादेव कृष्णस्य मुक्तबन्धः परं ब्रजेत् ॥ ६६॥

kalerdoṣanidhe rājannasti hyeko mahān guṇaḥ |kīrtanādeva kṛṣṇasya muktabandhaḥ paraṃ brajet || 66||

कृते यद्धयायतो विष्णुं त्रेतायां यजतो मखैः ।द्वापरे परिचर्यायां कलौ तद्धरिकीर्तनात् ॥ ६७॥

kṛte yaddhayāyato viṣṇuṃ tretāyāṃ yajato makhaiḥ |dvāpare paricaryāyāṃ kalau taddharikīrtanāt || 67||

श्रीकृष्ण कृष्णसख वृष्णिवृषावनिधुग्राजन्यवंशदहनानपवर्गवीर्य ।गोविन्द गोपवनिताव्रजभृत्यगीततीर्थश्रव श्रवणमङ्गल पाहि भृत्यान् ॥ ६८॥

śrīkṛṣṇa kṛṣṇasakha vṛṣṇivṛṣāvanidhugrājanyavaṃśadahanānapavargavīrya |govinda gopavanitāvrajabhṛtyagītatīrthaśrava śravaṇamaṅgala pāhi bhṛtyān || 68||

नामरत्नावलीमेतां कण्ठे धृत्वा रमापतेः ।तद्दर्शनार्हो भवति भक्तिपूतः पुमानिह ॥ ६९॥

nāmaratnāvalīmetāṃ kaṇṭhe dhṛtvā ramāpateḥ |taddarśanārho bhavati bhaktipūtaḥ pumāniha || 69||

इति श्रीभगवनामावली सम्पूर्णा ।

iti śrībhagavanāmāvalī sampūrṇā |