विष्णुस्तोत्रम् रुद्रकृतं Rudrakritam Vishnu Stotram

रुद्र उवाच ।नमोऽस्त्वनन्ताय विशुद्धचेतसे सरूपरूपाय सहस्रबाहवे ।सहस्ररश्मिप्रवराय वेधसे विशालदेहाय विशुद्धकर्मिणे ॥ १७॥

rudra uvāca |namo'stvanantāya viśuddhacetase sarūparūpāya sahasrabāhave |sahasraraśmipravarāya vedhase viśāladehāya viśuddhakarmiṇe || 17||

समस्तविश्वार्तिहराय शम्भवे सहस्रसूर्यानिलतिग्मतेजसे ।समस्तविद्याविधृताय चक्रिणे समस्तगीर्वाणनुते सदाऽनघ ॥ १८॥

samastaviśvārtiharāya śambhave sahasrasūryānilatigmatejase |samastavidyāvidhṛtāya cakriṇe samastagīrvāṇanute sadā'nagha || 18||

अनादिदेवाच्युत शेषशेखर प्रभो विभो भूतपते महेश्वर ।मरुत्पते सर्वपते जगत्पते भुवः पते भुवनपते सदा नमः ॥ १९॥

anādidevācyuta śeṣaśekhara prabho vibho bhūtapate maheśvara |marutpate sarvapate jagatpate bhuvaḥ pate bhuvanapate sadā namaḥ || 19||

जलेश नारायण विश्वशङ्कर क्षितीश विश्वेश्वर विश्वलोचन ।शशाङ्कसूर्याच्युत वीर विश्वगाप्रतर्क्यमूर्त्तेऽमृतमूर्तिरव्ययः ॥ २०॥

jaleśa nārāyaṇa viśvaśaṅkara kṣitīśa viśveśvara viśvalocana |śaśāṅkasūryācyuta vīra viśvagāpratarkyamūrtte'mṛtamūrtiravyayaḥ || 20||

ज्वलद्धुताशार्चिविरुद्धमण्डल प्रपाहि नारायण विश्वतोमुख ।नमोऽस्तु देवार्त्तिहरामृताव्यय प्रपाहि मां शरणगतं सदाच्युत ॥ २१॥

jvaladdhutāśārciviruddhamaṇḍala prapāhi nārāyaṇa viśvatomukha |namo'stu devārttiharāmṛtāvyaya prapāhi māṃ śaraṇagataṃ sadācyuta || 21||

वक्त्राण्यनेकानि विभो तवाहं पश्यामि मध्यस्थगतं पुराणम् ।ब्रह्माणमीशं जगतां प्रसूतिं नमोऽस्तु तुभ्यं तु पितामहाय ॥ २२॥

vaktrāṇyanekāni vibho tavāhaṃ paśyāmi madhyasthagataṃ purāṇam |brahmāṇamīśaṃ jagatāṃ prasūtiṃ namo'stu tubhyaṃ tu pitāmahāya || 22||

संसारचक्रभ्रमणैरनेकैः क्वचिद्भवान् देववरादिदेव ।सन्मार्गिभिर्ज्ञानविशुद्धसत्त्वैरुपास्यसे किं प्रलपाम्यहं त्वाम् ॥ २३॥

saṃsāracakrabhramaṇairanekaiḥ kvacidbhavān devavarādideva |sanmārgibhirjñānaviśuddhasattvairupāsyase kiṃ pralapāmyahaṃ tvām || 23||

एकं भवन्तं प्रकृतेः परस्ताद्यो वेत्त्यसौ सर्वविदादिबोद्धा ।गुणा न तेषु प्रसभं विभेद्या विशालमूर्तिर्हि सुसूक्ष्मरूपः ॥ २४॥

ekaṃ bhavantaṃ prakṛteḥ parastādyo vettyasau sarvavidādiboddhā |guṇā na teṣu prasabhaṃ vibhedyā viśālamūrtirhi susūkṣmarūpaḥ || 24||

निर्वाक्यो निर्मनो विगतेन्द्रियोऽसि कर्माभवान्नो विगतैककर्मा ।संसारवांस्त्वं हि न तादृशोऽसि पुनः कथं देववरासि वेद्यः ॥ २५॥

nirvākyo nirmano vigatendriyo'si karmābhavānno vigataikakarmā |saṃsāravāṃstvaṃ hi na tādṛśo'si punaḥ kathaṃ devavarāsi vedyaḥ || 25||

मूर्तामूर्तं त्वतुलं लभ्यते ते परं वपुर्देव विशुद्धभावैः ।संसारविच्छित्तिकरैर्यजद्भिरतोऽवसीयेत चतुर्भुजस्त्वम् ॥ २६॥

mūrtāmūrtaṃ tvatulaṃ labhyate te paraṃ vapurdeva viśuddhabhāvaiḥ |saṃsāravicchittikarairyajadbhirato'vasīyeta caturbhujastvam || 26||

परं न जानन्ति यतो वपुस्ते देवादयोऽप्यद्भुतकारणं तत् ।अतोऽवतारोक्ततनुं पुराणमाराधयेयुः कमलासनाद्याः ॥ २७॥

paraṃ na jānanti yato vapuste devādayo'pyadbhutakāraṇaṃ tat |ato'vatāroktatanuṃ purāṇamārādhayeyuḥ kamalāsanādyāḥ || 27||

न ते वपुर्विश्वसृगब्जयोनिरेकान्ततो वेद महानुभावः ।परं त्वहं वेद्मि कविं पुराणं भवन्तमाद्यं तपसा विशुद्धः ॥ २८॥

na te vapurviśvasṛgabjayonirekāntato veda mahānubhāvaḥ |paraṃ tvahaṃ vedmi kaviṃ purāṇaṃ bhavantamādyaṃ tapasā viśuddhaḥ || 28||

पद्मासनो मे जनकः प्रसिद्धश्चैतत् प्रसूतावसकृत्पुराणैः ।सम्बोध्यते नाथ न मद्विधोऽपि विदुर्भवन्तं तपसा विहीनाः ॥ २९॥

padmāsano me janakaḥ prasiddhaścaitat prasūtāvasakṛtpurāṇaiḥ |sambodhyate nātha na madvidho'pi vidurbhavantaṃ tapasā vihīnāḥ || 29||

ब्रह्मादिभिस्तत्प्रवरैरबोध्यं त्वां देव मूर्खाः स्वमनन्तनत्या ।प्रबोधमिच्छन्ति न तेषु बुद्धिरुदारकीर्त्तिष्वपि वेदहीनाः ॥ ३०॥

brahmādibhistatpravarairabodhyaṃ tvāṃ deva mūrkhāḥ svamanantanatyā |prabodhamicchanti na teṣu buddhirudārakīrttiṣvapi vedahīnāḥ || 30||

जन्मान्तरैर्वेदविदां विवेकबुद्धिर्भवेन्नाथ तव प्रसादात् ।त्वल्लब्धलाभस्य न मानुषत्वं न देवगन्धर्वगतिः शिवं स्यात् ॥ ३१॥

janmāntarairvedavidāṃ vivekabuddhirbhavennātha tava prasādāt |tvallabdhalābhasya na mānuṣatvaṃ na devagandharvagatiḥ śivaṃ syāt || 31||

त्वं विष्णुरूपोऽसि भवान् सुसूक्ष्मः स्थूलोऽसि चेदं कृतकृत्यतायाः ।स्थूलः सुसूक्ष्मः सुलभोऽसि देव त्वद्वाह्यवृत्त्या नरके पतन्ति ॥ ३२॥

tvaṃ viṣṇurūpo'si bhavān susūkṣmaḥ sthūlo'si cedaṃ kṛtakṛtyatāyāḥ |sthūlaḥ susūkṣmaḥ sulabho'si deva tvadvāhyavṛttyā narake patanti || 32||

किमुच्यते वा भवति स्थितेऽस्मिन् खात्म्येन्दुवह्न्यर्कमहीमरुद्भिः ।तत्त्वैः सतोयैः समरूपधारिण्यात्मस्वरूपे विततस्वभावे ॥ ३३॥

kimucyate vā bhavati sthite'smin khātmyenduvahnyarkamahīmarudbhiḥ |tattvaiḥ satoyaiḥ samarūpadhāriṇyātmasvarūpe vitatasvabhāve || 33||

इति स्तुतिं मे भगवन्ननन्त जुषस्व भक्तस्य विशेषतश्च ।सृष्टिं सृजस्वेति तवोदितस्य सर्वज्ञतां देहि नमोऽस्तु विष्णो ॥ ३४॥

iti stutiṃ me bhagavannananta juṣasva bhaktasya viśeṣataśca |sṛṣṭiṃ sṛjasveti tavoditasya sarvajñatāṃ dehi namo'stu viṣṇo || 34||

चतुर्मुखो यो यदि कोटिवक्त्रो भवेन्नरः क्वापि विशुद्धचेताः ।स ते गुणानामयुतैरनेकैर्वदेत्तदा देववर प्रसीद ॥ ३५॥

caturmukho yo yadi koṭivaktro bhavennaraḥ kvāpi viśuddhacetāḥ |sa te guṇānāmayutairanekairvadettadā devavara prasīda || 35||

समाधियुक्तस्य विशुद्धबुद्धेस्त्वद्भावभावैकमनोऽनुगस्य ।सदा हृदिस्थोऽसि भवान्नमस्ते न सर्वगस्यास्ति पृथग्व्यवस्था ॥ ३६॥

samādhiyuktasya viśuddhabuddhestvadbhāvabhāvaikamano'nugasya |sadā hṛdistho'si bhavānnamaste na sarvagasyāsti pṛthagvyavasthā || 36||

इति प्रकाशं कृतमेतदीश स्तवं मया सर्वगतं विबुद्ध्वा ।संसारचक्रक्रममाणयुक्त्या भीतं पुनीह्यच्युत केवलत्वम् ॥ ३७॥

iti prakāśaṃ kṛtametadīśa stavaṃ mayā sarvagataṃ vibuddhvā |saṃsāracakrakramamāṇayuktyā bhītaṃ punīhyacyuta kevalatvam || 37||

इति वराहपुराणे त्रिस्सप्ततितमाध्यायान्तर्गतं रुद्रकृतंविष्णुस्तोत्रं समाप्तम् ।वराहपुराण । अध्याय ७३/१७३७॥वराहपुराण । अध्याय ७३/१७-३७॥

iti varāhapurāṇe trissaptatitamādhyāyāntargataṃ rudrakṛtaṃviṣṇustotraṃ samāptam |varāhapurāṇa | adhyāya 73/1737||varāhapurāṇa | adhyāya 73/17-37||