विष्णुस्तोत्रम् (प्रचेतोभिःकृतं भागवतपुराणान्तर्गतम् नमो नमः क्लेशविनाशनाय) Prachetobhih Kritam Vishnu Stotram

प्रचेतस ऊचुः ।नमो नमः क्लेशविनाशनायनिरूपितोदारगुणाह्वयाय ।मनोवचोवेगपुरोजवायसर्वाक्षमार्गैरगताध्वने नमः ॥ २२॥

pracetasa ūcuḥ |namo namaḥ kleśavināśanāyanirūpitodāraguṇāhvayāya |manovacovegapurojavāyasarvākṣamārgairagatādhvane namaḥ || 22||

शुद्धाय शान्ताय नमः स्वनिष्ठयामनस्यपार्थं विलसद्द्वयाय ।नमो जगत्स्थानलयोदयेषुगृहीतमायागुणविग्रहाय ॥ २३॥

śuddhāya śāntāya namaḥ svaniṣṭhayāmanasyapārthaṃ vilasaddvayāya |namo jagatsthānalayodayeṣugṛhītamāyāguṇavigrahāya || 23||

नमो विशुद्धसत्त्वाय हरये हरिमेधसे ।वासुदेवाय कृष्णाय प्रभवे सर्वसात्वताम् ॥ २४॥

namo viśuddhasattvāya haraye harimedhase |vāsudevāya kṛṣṇāya prabhave sarvasātvatām || 24||

नमः कमलनाभाय नमः कमलमालिने ।नमः कमलपादाय नमस्ते कमलेक्षण ॥ २५॥

namaḥ kamalanābhāya namaḥ kamalamāline |namaḥ kamalapādāya namaste kamalekṣaṇa || 25||

नमः कमलकिञ्जल्कपिशङ्गामलवाससे ।सर्वभूतनिवासाय नमोऽयुङ्क्ष्महि साक्षिणे ॥ २६॥

namaḥ kamalakiñjalkapiśaṅgāmalavāsase |sarvabhūtanivāsāya namo'yuṅkṣmahi sākṣiṇe || 26||

रूपं भगवता त्वेतदशेषक्लेशसङ्क्षयम् ।आविष्कृतं नः क्लिष्टानां किमन्यदनुकम्पितम् ॥ २७॥

rūpaṃ bhagavatā tvetadaśeṣakleśasaṅkṣayam |āviṣkṛtaṃ naḥ kliṣṭānāṃ kimanyadanukampitam || 27||

एतावत्त्वं हि विभुभिर्भाव्यं दीनेषु वत्सलैः ।यदनुस्मर्यते काले स्वबुद्।ह्ध्याभद्ररन्धन ॥ २८॥

etāvattvaṃ hi vibhubhirbhāvyaṃ dīneṣu vatsalaiḥ |yadanusmaryate kāle svabud|hdhyābhadrarandhana || 28||

येनोपशान्तिर्भूतानां क्षुल्लकानामपीह ताम् ।अन्तर्हितोऽन्तर्हृदये कस्मान्नो वेद नाशिषः ॥ २९॥

yenopaśāntirbhūtānāṃ kṣullakānāmapīha tām |antarhito'ntarhṛdaye kasmānno veda nāśiṣaḥ || 29||

असावेव वरोऽस्माकमीप्सितो जगतः पते ।प्रसन्नो भगवान् येषामपवर्गगुरुर्गतिः ॥ ३०॥

asāveva varo'smākamīpsito jagataḥ pate |prasanno bhagavān yeṣāmapavargagururgatiḥ || 30||

वरं वृणीमहेऽथापि नाथ त्वत्परतः परात् ।न ह्यन्तस्त्वद्विभूतीनां सोऽनन्त इति गीयसे ॥ ३१॥

varaṃ vṛṇīmahe'thāpi nātha tvatparataḥ parāt |na hyantastvadvibhūtīnāṃ so'nanta iti gīyase || 31||

पारिजातेऽञ्जसा लब्धे सारङ्गोऽन्यन्न सेवते ।त्वदङ्घ्रिमूलमासाद्य साक्षात्किं किं वृणीमहि ॥ ३२॥

pārijāte'ñjasā labdhe sāraṅgo'nyanna sevate |tvadaṅghrimūlamāsādya sākṣātkiṃ kiṃ vṛṇīmahi || 32||

यावत्ते मायया स्पृष्टा भ्रमाम इह कर्मभिः ।तावद्भवत्प्रसङ्गानां सङ्गः स्यान्नो भवे भवे ॥ ३३॥

yāvatte māyayā spṛṣṭā bhramāma iha karmabhiḥ |tāvadbhavatprasaṅgānāṃ saṅgaḥ syānno bhave bhave || 33||

तुलयाम लवेनापि न स्वर्गं नापुनर्भवम् ।भगवत्सङ्गिसङ्गस्य मर्त्यानां किमुताशिषः ॥ ३४॥

tulayāma lavenāpi na svargaṃ nāpunarbhavam |bhagavatsaṅgisaṅgasya martyānāṃ kimutāśiṣaḥ || 34||

यत्रेड्यन्ते कथा मृष्टास्तृष्णायाः प्रशमो यतः ।निर्वैरं यत्र भूतेषु नोद्वेगो यत्र कश्चन ॥ ३५॥

yatreḍyante kathā mṛṣṭāstṛṣṇāyāḥ praśamo yataḥ |nirvairaṃ yatra bhūteṣu nodvego yatra kaścana || 35||

यत्र नारायणः साक्षाद्भगवान् न्यासिनां गतिः ।संस्तूयते सत्कथासु मुक्तसङ्गैः पुनः पुनः ॥ ३६॥

yatra nārāyaṇaḥ sākṣādbhagavān nyāsināṃ gatiḥ |saṃstūyate satkathāsu muktasaṅgaiḥ punaḥ punaḥ || 36||

तेषां विचरतां पद्भ्यां तीर्थानां पावनेच्छया ।भीतस्य किं न रोचेत तावकानां समागमः ॥ ३७॥

teṣāṃ vicaratāṃ padbhyāṃ tīrthānāṃ pāvanecchayā |bhītasya kiṃ na roceta tāvakānāṃ samāgamaḥ || 37||

वयं तु साक्षाद्भगवन् भवस्यप्रियस्य सख्युः क्षणसङ्गमेन ।सुदुश्चिकित्स्यस्य भवस्य मृत्योर्भिषक्तमं त्वाद्य गतिं गताः स्म ॥ ३८॥

vayaṃ tu sākṣādbhagavan bhavasyapriyasya sakhyuḥ kṣaṇasaṅgamena |suduścikitsyasya bhavasya mṛtyorbhiṣaktamaṃ tvādya gatiṃ gatāḥ sma || 38||

यन्नः स्वधीतं गुरवः प्रसादिताविप्राश्च वृद्धाश्च सदानुवृत्त्या ।आर्या नताः सुहृदो भ्रातरश्चसर्वाणि भूतान्यनसूययैव ॥ ३९॥

yannaḥ svadhītaṃ guravaḥ prasāditāviprāśca vṛddhāśca sadānuvṛttyā |āryā natāḥ suhṛdo bhrātaraścasarvāṇi bhūtānyanasūyayaiva || 39||

यन्नः सुतप्तं तप एतदीशनिरन्धसां कालमदभ्रमप्सु ।सर्वं तदेतत्पुरुषस्य भूम्नोवृणीमहे ते परितोषणाय ॥ ४०॥

yannaḥ sutaptaṃ tapa etadīśanirandhasāṃ kālamadabhramapsu |sarvaṃ tadetatpuruṣasya bhūmnovṛṇīmahe te paritoṣaṇāya || 40||

मनुः स्वयम्भूर्भगवान् भवश्चयेऽन्ये तपोज्ञानविशुद्धसत्त्वाः ।अदृष्टपारा अपि यन्महिम्नःस्तुवन्त्यथो त्वात्मसमं गृणीमः ॥ ४१॥

manuḥ svayambhūrbhagavān bhavaścaye'nye tapojñānaviśuddhasattvāḥ |adṛṣṭapārā api yanmahimnaḥstuvantyatho tvātmasamaṃ gṛṇīmaḥ || 41||

नमः समाय शुद्धाय पुरुषाय पराय च ।वासुदेवाय सत्त्वाय तुभ्यं भगवते नमः ॥ ४२॥

namaḥ samāya śuddhāya puruṣāya parāya ca |vāsudevāya sattvāya tubhyaṃ bhagavate namaḥ || 42||

इति श्रीमद्भागवतमहापुराणे चतुर्थस्कन्धे त्रिंशाध्यायान्तर्गतंप्रचेतोभिः कृतं विष्णुस्तोत्रं समाप्तम् ।भागवतपुराण । अध्याय ४/३०/२२४२॥भागवतपुराण । अध्याय ४/३०/२२-४२॥

iti śrīmadbhāgavatamahāpurāṇe caturthaskandhe triṃśādhyāyāntargataṃpracetobhiḥ kṛtaṃ viṣṇustotraṃ samāptam |bhāgavatapurāṇa | adhyāya 4/30/2242||bhāgavatapurāṇa | adhyāya 4/30/22-42||