पुरुषोत्तमपरंस्तोत्रम् Dharmavyadhakritam Purushottamaparam Stotram

नमामि विष्णुं त्रिदशारिनाशनं विशालवक्षस्थलसंश्रितश्रियम् ।सुशासनं नीतिमतां परां गतिं त्रिविक्रमं मन्दरधारिणं सदा ॥ ४२॥

namāmi viṣṇuṃ tridaśārināśanaṃ viśālavakṣasthalasaṃśritaśriyam |suśāsanaṃ nītimatāṃ parāṃ gatiṃ trivikramaṃ mandaradhāriṇaṃ sadā || 42||

दामोदरं रञ्जितभूतलं धिया यशोंशुशुभ्रं भ्रमराङ्गसप्रभम् ।धराधरं नरकरिपुं पुरुष्टुतं नमामि विष्णुं शरणं जनार्दनम् ॥ ४३॥

dāmodaraṃ rañjitabhūtalaṃ dhiyā yaśoṃśuśubhraṃ bhramarāṅgasaprabham |dharādharaṃ narakaripuṃ puruṣṭutaṃ namāmi viṣṇuṃ śaraṇaṃ janārdanam || 43||

(नरं नृसिंहं हरिमीश्वरं प्रभुं त्रिधामनामानमनन्तवर्चसम् ।सुसंस्कृतास्यं शरणं नरोत्तमं व्रजामि देवं सततं तमच्युतम् ॥) ८\।४३ (१)त्रिधा स्थितं तिग्मरथाङ्गपाणिनं नयस्थितं तृप्तमनुत्तमैर्गुणैः ।निःश्रेयसाख्यं क्षपितेतरं गुरुं नमामि विष्णुं पुरुषोत्तमं त्वहम् ॥ ४४॥

(naraṃ nṛsiṃhaṃ harimīśvaraṃ prabhuṃ tridhāmanāmānamanantavarcasam |susaṃskṛtāsyaṃ śaraṇaṃ narottamaṃ vrajāmi devaṃ satataṃ tamacyutam ||) 8\|43 (1)tridhā sthitaṃ tigmarathāṅgapāṇinaṃ nayasthitaṃ tṛptamanuttamairguṇaiḥ |niḥśreyasākhyaṃ kṣapitetaraṃ guruṃ namāmi viṣṇuṃ puruṣottamaṃ tvaham || 44||

(हतौ पुराणौ मधुकैटभावुभौ बिभर्त्ति च क्ष्मां शिरसा सदा हि सः ।यथा स्तुतो मे प्रसभं सनातनो दधातु विष्णुः सुखमूर्जितं मम ॥) ८\।४४ (१)(षमे अस् इन् ४३)महावराहो हविषाम्बुभोजनो जनार्दनो मे हितकृच्चतुर्मुखः ।क्षितीधरो मामुदधिक्षयो महान् स पातु विष्णुः शरणार्थिनं तु माम् ॥ ४५॥

(hatau purāṇau madhukaiṭabhāvubhau bibhartti ca kṣmāṃ śirasā sadā hi saḥ |yathā stuto me prasabhaṃ sanātano dadhātu viṣṇuḥ sukhamūrjitaṃ mama ||) 8\|44 (1)(ṣame as in 43)mahāvarāho haviṣāmbubhojano janārdano me hitakṛccaturmukhaḥ |kṣitīdharo māmudadhikṣayo mahān sa pātu viṣṇuḥ śaraṇārthinaṃ tu mām || 45||

मायाततं येन जगत्त्रयं कृतं यथाग्निनैकेन ततं चराचरम् ।चराचरस्य स्वयमेव सर्वतः स मेऽस्तु विष्णुः शरणं जगत्पतिः ॥ ४६॥

māyātataṃ yena jagattrayaṃ kṛtaṃ yathāgninaikena tataṃ carācaram |carācarasya svayameva sarvataḥ sa me'stu viṣṇuḥ śaraṇaṃ jagatpatiḥ || 46||

भवे भवे यश्च ससर्ज्ज कं ततो जगत्प्रसूतं सचराचरं त्विदम् ।ततश्च रुद्रात्मवति प्रलीयते ततो हरिर्विष्णुहरस्तथोच्यते ॥ ४७॥

bhave bhave yaśca sasarjja kaṃ tato jagatprasūtaṃ sacarācaraṃ tvidam |tataśca rudrātmavati pralīyate tato harirviṣṇuharastathocyate || 47||

खात्मेन्दुपृथ्वीपवनाग्निभास्करा जलं च यस्य प्रभवन्ति मूर्त्तयः ।स सर्वदा मे भगवान् सनातनो ददातु शं विष्णुरचिन्त्यरूपधृक् ॥ ४८॥

khātmendupṛthvīpavanāgnibhāskarā jalaṃ ca yasya prabhavanti mūrttayaḥ |sa sarvadā me bhagavān sanātano dadātu śaṃ viṣṇuracintyarūpadhṛk || 48||

इतीरिते तस्य सनातनः स्वयं पुरो बभूवाद्भुतरूपदर्शनः ।इति वराहपुराणे अष्टाध्यायान्तर्गतं धर्मव्याधकृतंपुरुषोत्तमपरं स्तोत्रं समाप्तम् ।वराहपुराण । अध्याय ८/४२४८॥वराहपुराण । अध्याय ८/४२-४८॥

itīrite tasya sanātanaḥ svayaṃ puro babhūvādbhutarūpadarśanaḥ |iti varāhapurāṇe aṣṭādhyāyāntargataṃ dharmavyādhakṛtaṃpuruṣottamaparaṃ stotraṃ samāptam |varāhapurāṇa | adhyāya 8/4248||varāhapurāṇa | adhyāya 8/42-48||