अद्भुतस्तुतिः अथवा शङ्करनारायणस्तोत्रम् Adbhuta Stuti

श्रीकृष्णलीलाशुककविमुनिविरचितायदनयोर्दुहं नयनयोः प्रियं किमिदमुद्भटं त्रिजगदद्भुतम् ।हरिणमेकतो हरितमेकतः करुणया पुनः किमपि सर्वतः ॥ १॥

śrīkṛṣṇalīlāśukakavimuniviracitāyadanayorduhaṃ nayanayoḥ priyaṃ kimidamudbhaṭaṃ trijagadadbhutam |hariṇamekato haritamekataḥ karuṇayā punaḥ kimapi sarvataḥ || 1||

कमलागिरिजाकपोलबिम्बप्रतिबिम्बीभवता मुखाम्बुजेन ।अवलोकितविभ्रमेण जातस्मितमालोकय लोकनाथवेषम् ॥ २॥

kamalāgirijākapolabimbapratibimbībhavatā mukhāmbujena |avalokitavibhrameṇa jātasmitamālokaya lokanāthaveṣam || 2||

नाथश्च तातश्च सुरापगाया लोपश्च लाभश्च विलासयोनेः ।श्वेतश्च नीलश्च स एप वेषः कथं मिथः सङ्गतिमेति देवः ॥ ३॥

nāthaśca tātaśca surāpagāyā lopaśca lābhaśca vilāsayoneḥ |śvetaśca nīlaśca sa epa veṣaḥ kathaṃ mithaḥ saṅgatimeti devaḥ || 3||

अनन्तकल्पान्तभुवां सुधाभुजां कपालधाम्नः श्रियमन्तरान्तरा । (कपालदाम्नः?)वितन्वतीभिस्तुलसीभिरद्भुतं विराजते देव भवद्भुजान्तरम् ॥ ४॥

anantakalpāntabhuvāṃ sudhābhujāṃ kapāladhāmnaḥ śriyamantarāntarā | (kapāladāmnaḥ?)vitanvatībhistulasībhiradbhutaṃ virājate deva bhavadbhujāntaram || 4||

उरसि काञ्चिच्छिरसि काञ्चिद्वहसि चान्ये वामसव्ये ।इति विचित्रं चतसृभिस्त्वं कथमिवैकः क्रीडतीशः ॥ ५॥

urasi kāñcicchirasi kāñcidvahasi cānye vāmasavye |iti vicitraṃ catasṛbhistvaṃ kathamivaikaḥ krīḍatīśaḥ || 5||

शय्येति भूपेति च संशयाने भुजङ्गयाने हरिशङ्करो वः ।विहस्य पाथोधिगिरीन्द्रकन्यास्तनेषु पायाच्छयितः कृतार्थः ॥ ६॥

śayyeti bhūpeti ca saṃśayāne bhujaṅgayāne hariśaṅkaro vaḥ |vihasya pāthodhigirīndrakanyāstaneṣu pāyācchayitaḥ kṛtārthaḥ || 6||

निद्रान्तराले निजवल्लभाभ्यां सीमानमुल्लङ्घ्य दृढोपगूढः ।मुग्धावबोधे चकितेक्षणाभ्यां व्रीलेक्षितोऽव्याच्छिवकेशवो वः ॥ ७॥

nidrāntarāle nijavallabhābhyāṃ sīmānamullaṅghya dṛḍhopagūḍhaḥ |mugdhāvabodhe cakitekṣaṇābhyāṃ vrīlekṣito'vyācchivakeśavo vaḥ || 7||

हरतु वो दुरितमब्धिनन्दनातुहिनशैलतनयास्तनाङ्कितम् ।अपिच मेचकविपाण्डुविभ्रमं हरिहराकृति मनोहरं महः ॥ ८॥

haratu vo duritamabdhinandanātuhinaśailatanayāstanāṅkitam |apica mecakavipāṇḍuvibhramaṃ hariharākṛti manoharaṃ mahaḥ || 8||

गलगतगरलाङ्कुरेण भूयः प्रविसरतेव समग्रनीलकण्ठम् ।अपिच निचितमेचकार्धगात्रं हरिहरमाश्रय विश्वतोऽवदातम् ॥ ९॥

galagatagaralāṅkureṇa bhūyaḥ pravisarateva samagranīlakaṇṭham |apica nicitamecakārdhagātraṃ hariharamāśraya viśvato'vadātam || 9||

मातेति मत्वा तव वामभागंमन्ये गुहः स्तन्यनिपानकामः ।पक्षेमृशन् देव विहस्य मात्रा (वक्षोमृशन्?)प्यन्वीक्ष्यते विघ्नकृतापहासः ॥ १०॥

māteti matvā tava vāmabhāgaṃmanye guhaḥ stanyanipānakāmaḥ |pakṣemṛśan deva vihasya mātrā (vakṣomṛśan?)pyanvīkṣyate vighnakṛtāpahāsaḥ || 10||

स्फटिकमणिशिलाविलासचोरंमरतककान्तिमदापहारशूरम् ।परिकपिलदृशं पयोरुहाक्षंभजत जगत्त्रयनाथचित्रवेषम् ॥ ११॥

sphaṭikamaṇiśilāvilāsacoraṃmaratakakāntimadāpahāraśūram |parikapiladṛśaṃ payoruhākṣaṃbhajata jagattrayanāthacitraveṣam || 11||

स एष वेषस्तव विश्वरूपपरिग्रहप्रक्रमसूत्रधारः ।भक्तानुकम्पापरतन्त्रमूर्ते श्रीकण्ठवैकुण्ठ! विराजयीयात् ॥ १२॥

sa eṣa veṣastava viśvarūpaparigrahaprakramasūtradhāraḥ |bhaktānukampāparatantramūrte śrīkaṇṭhavaikuṇṭha! virājayīyāt || 12||

विराचतामति वीरकृष्णलीलाशुक इति विश्रमवीथिमागतेन ।कविश्वनितिलकेन काव्यवाणीपरिणतसीम भवद्विलासदाम ॥ १३॥

virācatāmati vīrakṛṣṇalīlāśuka iti viśramavīthimāgatena |kaviśvanitilakena kāvyavāṇīpariṇatasīma bhavadvilāsadāma || 13||

स्तोत्रं तवैतत् तुलसीदलाङ्कं प्रसूनकल्पं हृदये चिराय ।जगत्प्रभो! शङ्करशार्ङ्गपाणे! भक्त्या प्रणीतं भगवन्! गृहाण ॥ १४॥

stotraṃ tavaitat tulasīdalāṅkaṃ prasūnakalpaṃ hṛdaye cirāya |jagatprabho! śaṅkaraśārṅgapāṇe! bhaktyā praṇītaṃ bhagavan! gṛhāṇa || 14||

अद्भुतस्तुतिमिमां पुमान् पठन्नुद्भवत्पुलकहारभूषणः ।उद्भटं कमपि गाहते मुहुर्मद्भरं हरिहराह्वयं च तम् ॥ १५॥

adbhutastutimimāṃ pumān paṭhannudbhavatpulakahārabhūṣaṇaḥ |udbhaṭaṃ kamapi gāhate muhurmadbharaṃ hariharāhvayaṃ ca tam || 15||

(हरिहरात्मकं भगवन्तं शङ्करनारायणमधिकृत्यविरचितमिदं अद्भुतस्तुतिः नामकं स्तोत्ररत्नं मलबारदेशवर्तिन काट्टुमाटः नाम्नो नम्पूतिरिभवनात् सम्पादिते६३ अङ्काङ्किते कैरलीलिपिलिखिते तालपत्रग्रन्थे विद्यमानेषुश्रीकृष्णलीलाशुककविमुनिकृतेषु स्तोत्ररतेषु अन्यतमम् ।)इति श्रीकृष्णलीलाशुककविमुनिविरचिता पञ्चदशश्लोकास्तोत्ररत्नसोदरा अद्भुतस्तुतिः समाप्ता ।

(hariharātmakaṃ bhagavantaṃ śaṅkaranārāyaṇamadhikṛtyaviracitamidaṃ adbhutastutiḥ nāmakaṃ stotraratnaṃ malabāradeśavartina kāṭṭumāṭaḥ nāmno nampūtiribhavanāt sampādite63 aṅkāṅkite kairalīlipilikhite tālapatragranthe vidyamāneṣuśrīkṛṣṇalīlāśukakavimunikṛteṣu stotrarateṣu anyatamam |)iti śrīkṛṣṇalīlāśukakavimuniviracitā pañcadaśaślokāstotraratnasodarā adbhutastutiḥ samāptā |