अच्युतस्तोत्रम् चक्रधरस्तोत्रम् Achyutastotram from Garuda Purana

गरुडपुराणान्तर्गतम्सूत उवाच ।वक्ष्येऽहमच्युतस्तोत्रं शृणु शौनक सर्वदम् ।ब्रह्मा पृष्टो नारदाय यथोवाच तथापरम् ॥ १॥

garuḍapurāṇāntargatamsūta uvāca |vakṣye'hamacyutastotraṃ śṛṇu śaunaka sarvadam |brahmā pṛṣṭo nāradāya yathovāca tathāparam || 1||

नारद उवाच ।यथाक्षयोऽव्ययो विष्णुः स्तोतव्यो वरदो मया ।प्रत्यहं चार्चनाकाले तथा त्वं वक्तुमर्हसि ॥ २॥

nārada uvāca |yathākṣayo'vyayo viṣṇuḥ stotavyo varado mayā |pratyahaṃ cārcanākāle tathā tvaṃ vaktumarhasi || 2||

ते धन्यास्ते सुजन्मानस्ते हि सर्वसुखप्रदाः ।सफलं जीवितं तेषां ये स्तुवन्ति सदाच्युतम् ॥ ३॥

te dhanyāste sujanmānaste hi sarvasukhapradāḥ |saphalaṃ jīvitaṃ teṣāṃ ye stuvanti sadācyutam || 3||

ब्रह्मोवाच ।मुने स्तोत्रं प्रवक्ष्यामिः वासुदेवस्य मुक्तिदम् ।शृणु येन स्तुतः सम्यक्पूजाकाले प्रसीदति ॥ ४॥

brahmovāca |mune stotraṃ pravakṣyāmiḥ vāsudevasya muktidam |śṛṇu yena stutaḥ samyakpūjākāle prasīdati || 4||

ॐ नमो भगवते वासुदेवाय नमः सर्वापहारिणे । सर्वपापहारिणेनमो विशुद्धदेहाय नमो ज्ञानस्वरूपिणे ॥ ५॥

oṃ namo bhagavate vāsudevāya namaḥ sarvāpahāriṇe | sarvapāpahāriṇenamo viśuddhadehāya namo jñānasvarūpiṇe || 5||

नमः सर्वसुरेशाय नमः श्रीवत्सधारिणे ।नमश्चर्मासिहस्ताय नमः पङ्कजमालिने ॥ ६॥

namaḥ sarvasureśāya namaḥ śrīvatsadhāriṇe |namaścarmāsihastāya namaḥ paṅkajamāline || 6||

नमो विश्वप्रतिष्ठाय नमः पीताम्बराय च ।नमो नृसिंहरूपाय वैकुण्ठाय नमोनमः ॥ ७॥

namo viśvapratiṣṭhāya namaḥ pītāmbarāya ca |namo nṛsiṃharūpāya vaikuṇṭhāya namonamaḥ || 7||

नमः पङ्कजनाभाय नमः क्षीरोदशायिने ।नमः सहस्रशीर्षाय नमो नागाङ्गशायिने ॥ ८॥

namaḥ paṅkajanābhāya namaḥ kṣīrodaśāyine |namaḥ sahasraśīrṣāya namo nāgāṅgaśāyine || 8||

नमः परशुहस्ताय नमः क्षत्त्रान्तकारिणे ।नमः सत्यप्रतिज्ञाय ह्यजिताय नमोनमः ॥ ९॥

namaḥ paraśuhastāya namaḥ kṣattrāntakāriṇe |namaḥ satyapratijñāya hyajitāya namonamaḥ || 9||

नमस्त्रै लोक्यनाथाय नमश्चक्रधारय च ।नमः शिवाय सूक्ष्माय पुराणाय नमोनमः ॥ १०॥

namastrai lokyanāthāya namaścakradhāraya ca |namaḥ śivāya sūkṣmāya purāṇāya namonamaḥ || 10||

नमो वामनरूपाय बलिराज्यापहारिणे ।नमो यज्ञवराहाय गोविन्दाय नमोनमः ॥ ११॥

namo vāmanarūpāya balirājyāpahāriṇe |namo yajñavarāhāya govindāya namonamaḥ || 11||

नमस्ते परमानन्द नमस्ते परमाक्षर ।नमस्ते ज्ञानसद्भाव नमस्ते ज्ञानदायक ॥ १२॥

namaste paramānanda namaste paramākṣara |namaste jñānasadbhāva namaste jñānadāyaka || 12||

नमस्ते परमाद्वैत नमस्ते पुरुषोत्तम ।नमस्ते विश्वकृद्देव नमस्ते विश्वभावन ॥ १३॥

namaste paramādvaita namaste puruṣottama |namaste viśvakṛddeva namaste viśvabhāvana || 13||

नमस्तेऽस्तु विश्वनाथ नमस्ते विश्वकारण ।नमस्ते मधुदैत्यघ्न नमस्ते रावणान्तक ॥ १४॥

namaste'stu viśvanātha namaste viśvakāraṇa |namaste madhudaityaghna namaste rāvaṇāntaka || 14||

नमस्ते कंसकेशिघ्न नमस्ते कैटभार्दन ।नमस्ते शतपत्राक्ष नमस्ते गरुडध्वज ॥ १५॥

namaste kaṃsakeśighna namaste kaiṭabhārdana |namaste śatapatrākṣa namaste garuḍadhvaja || 15||

नमस्ते कालनेमिघ्न नमस्ते गरुडासन ।नमस्ते देवकीपुत्र नमस्ते वृष्णिनन्दन ॥ १६॥

namaste kālanemighna namaste garuḍāsana |namaste devakīputra namaste vṛṣṇinandana || 16||

नमस्ते रुक्मिणीकान्त नमस्ते दितिनन्दन ।नमस्ते गोकुलावास नमस्ते गोकुलप्रिय ॥ १७॥

namaste rukmiṇīkānta namaste ditinandana |namaste gokulāvāsa namaste gokulapriya || 17||

जय गोपवपुः कृष्ण जय गोपीजनप्रिय ।जय गोवर्धनाधार जय गोकुलवर्धन ॥ १८॥

jaya gopavapuḥ kṛṣṇa jaya gopījanapriya |jaya govardhanādhāra jaya gokulavardhana || 18||

जय रावणवीरघ्न जय चाणूरनाशन ।जय वृष्णिकुलोद्द्योत जय कालीयमर्दन ॥ १९॥

jaya rāvaṇavīraghna jaya cāṇūranāśana |jaya vṛṣṇikuloddyota jaya kālīyamardana || 19||

जय सत्य जगत्साक्षिन्जय सर्वार्थसाधक ।जय वेदान्तविद्वेद्य जय सर्वद माधव ॥ २०॥

jaya satya jagatsākṣinjaya sarvārthasādhaka |jaya vedāntavidvedya jaya sarvada mādhava || 20||

जय सर्वाश्रयाव्यक्त जय सर्वग माधव ।जय सूक्ष्मचिदान्दन जय चित्तनिरञ्जन ॥ २१॥

jaya sarvāśrayāvyakta jaya sarvaga mādhava |jaya sūkṣmacidāndana jaya cittanirañjana || 21||

जयस्तेऽस्तु निरालम्ब जय शान्त सनातन ।जय नाथ जगत्पुष्ट (त्पूज्य) जय विष्णो नमोऽस्तूते ॥ २२॥

jayaste'stu nirālamba jaya śānta sanātana |jaya nātha jagatpuṣṭa (tpūjya) jaya viṣṇo namo'stūte || 22||

त्वं गुरुस्त्वं हरे शिष्यस्त्वं दीक्षामन्त्रमण्डलम् ।त्वं न्यासमुद्रासमयास्त्वं च पुष्पादिसाधनम् ॥ २३॥

tvaṃ gurustvaṃ hare śiṣyastvaṃ dīkṣāmantramaṇḍalam |tvaṃ nyāsamudrāsamayāstvaṃ ca puṣpādisādhanam || 23||

त्वमाधारस्त्व ह्यनन्तस्त्वं कूर्मस्त्वं धराम्बुजम् ।धर्मज्ञानादयस्त्वं हि वेदिमण्डलशक्तयः ॥ २४॥

tvamādhārastva hyanantastvaṃ kūrmastvaṃ dharāmbujam |dharmajñānādayastvaṃ hi vedimaṇḍalaśaktayaḥ || 24||

त्वं प्रभो छलभृद्रामस्त्वं पुनः स खरान्तकः ।त्वं ब्रह्मर्षिश्चदेवस्त्वं विष्णुः सत्यपराक्रमः ॥ २५॥

tvaṃ prabho chalabhṛdrāmastvaṃ punaḥ sa kharāntakaḥ |tvaṃ brahmarṣiścadevastvaṃ viṣṇuḥ satyaparākramaḥ || 25||

त्वं नृसिंहः परानन्दो वराहस्त्वं धराधरः ।त्वं सुपर्णस्तथा चक्रं त्वं गदा शङ्ख एव च ॥ २६॥

tvaṃ nṛsiṃhaḥ parānando varāhastvaṃ dharādharaḥ |tvaṃ suparṇastathā cakraṃ tvaṃ gadā śaṅkha eva ca || 26||

त्वं श्रीः प्रभो त्वं मुष्टिसत्वं त्वं माला देव शाश्वती ।श्रीवत्सः कौस्तुभस्त्वं हि शार्ङ्गी त्वं च तथेषुधिः ॥ २७॥

tvaṃ śrīḥ prabho tvaṃ muṣṭisatvaṃ tvaṃ mālā deva śāśvatī |śrīvatsaḥ kaustubhastvaṃ hi śārṅgī tvaṃ ca tatheṣudhiḥ || 27||

त्वं खड्गचर्मणा सार्धं त्वं दिक्पालास्तथा प्रभो ।त्वं वेधास्त्वं विधाता च त्वं यमस्त्वं हुताशनः ॥ २८॥

tvaṃ khaḍgacarmaṇā sārdhaṃ tvaṃ dikpālāstathā prabho |tvaṃ vedhāstvaṃ vidhātā ca tvaṃ yamastvaṃ hutāśanaḥ || 28||

त्वं धनेशस्त्वमीशानस्त्वमिन्द्रस्त्वमपांपतिः ।त्वं रक्षोऽधिपतिः साध्यस्त्वं वायुस्त्वं निशाकरः ॥ २९॥

tvaṃ dhaneśastvamīśānastvamindrastvamapāṃpatiḥ |tvaṃ rakṣo'dhipatiḥ sādhyastvaṃ vāyustvaṃ niśākaraḥ || 29||

आदित्या वसवो रुद्रा अश्विनौ त्वं मरुद्गणाः ।त्वं दैत्या दानवा नागास्त्वं यक्षा राक्षसाः खगाः ॥ ३०॥

ādityā vasavo rudrā aśvinau tvaṃ marudgaṇāḥ |tvaṃ daityā dānavā nāgāstvaṃ yakṣā rākṣasāḥ khagāḥ || 30||

गन्धर्वाप्सरसः सिद्धाः पितरस्त्वं महामराः ।भूतानि विषयस्त्वं हि त्वमव्यक्तेन्द्रियाणि च ॥ ३१॥

gandharvāpsarasaḥ siddhāḥ pitarastvaṃ mahāmarāḥ |bhūtāni viṣayastvaṃ hi tvamavyaktendriyāṇi ca || 31||

मनोबुद्धिरहङ्कारः क्षेत्रज्ञस्त्वं हृदीश्वरः ।त्वं यज्ञस्त्वं वषट्कारस्त्वमोङ्कारः समित्कुशः ॥ ३२॥

manobuddhirahaṅkāraḥ kṣetrajñastvaṃ hṛdīśvaraḥ |tvaṃ yajñastvaṃ vaṣaṭkārastvamoṅkāraḥ samitkuśaḥ || 32||

त्वं वेदी त्वं हरे दीक्षा त्वं यूपस्त्वं हुताशनः ।त्वं पत्नी त्वं पुरोडाशस्त्वं शाला स्त्रुक्च त्वं स्तुवः ॥ ३३॥

tvaṃ vedī tvaṃ hare dīkṣā tvaṃ yūpastvaṃ hutāśanaḥ |tvaṃ patnī tvaṃ puroḍāśastvaṃ śālā strukca tvaṃ stuvaḥ || 33||

ग्रावाणः सकलं त्वं हि सदस्यास्त्वं सदाक्षिणः ।त्वं सूर्पादिस्त्वं च ब्रह्मा मुसलोलूखले ध्रुवम् ॥ ३४॥

grāvāṇaḥ sakalaṃ tvaṃ hi sadasyāstvaṃ sadākṣiṇaḥ |tvaṃ sūrpādistvaṃ ca brahmā musalolūkhale dhruvam || 34||

त्वं होता यजमानस्त्वं त्वं धान्यं पशुयाजकः ।त्वमध्वर्युस्त्वमुद्गाता त्वं यज्ञः पुरुषोत्तमः ॥ ३५॥

tvaṃ hotā yajamānastvaṃ tvaṃ dhānyaṃ paśuyājakaḥ |tvamadhvaryustvamudgātā tvaṃ yajñaḥ puruṣottamaḥ || 35||

दिक्पातालमहि व्योम द्यौस्त्वं नक्षत्रकारकः ।देवतिर्यङ्मनुष्येषु जगदेतच्चराचरम् ॥ ३६॥

dikpātālamahi vyoma dyaustvaṃ nakṣatrakārakaḥ |devatiryaṅmanuṣyeṣu jagadetaccarācaram || 36||

यत्किञ्चिद्दृश्यते देव ब्रह्माण्डमखिलं जगत् ।तव रूपमिदं सर्वं दृष्ट्यर्थं संप्रकाशितम् ॥ ३७॥

yatkiñciddṛśyate deva brahmāṇḍamakhilaṃ jagat |tava rūpamidaṃ sarvaṃ dṛṣṭyarthaṃ saṃprakāśitam || 37||

नाथयन्ते परं ब्रह्म दैवेरपि दुरासदम् ।कस्तज्जानाति विमलं योगगम्यमतीन्द्रियम् ॥ ३८॥

nāthayante paraṃ brahma daiverapi durāsadam |kastajjānāti vimalaṃ yogagamyamatīndriyam || 38||

अक्षयं पुरुषं नित्यमव्यक्तमजमव्ययम् ।प्रलयोत्पत्तिरहितं सर्वव्यापिनमीश्वरम् ॥ ३९॥

akṣayaṃ puruṣaṃ nityamavyaktamajamavyayam |pralayotpattirahitaṃ sarvavyāpinamīśvaram || 39||

सर्वज्ञं निर्गुणं शुद्धमानन्दमजरं परम् ।बोधरूपं ध्रुवं शान्तं पूर्णमद्वैतमक्षयम् ॥ ४०॥

sarvajñaṃ nirguṇaṃ śuddhamānandamajaraṃ param |bodharūpaṃ dhruvaṃ śāntaṃ pūrṇamadvaitamakṣayam || 40||

अवतारेषु या मूर्तिर्विदूरे देव दृश्यते ।परं भावमजानन्तस्त्वां भजन्ति दिवौकसः ॥ ४१॥

avatāreṣu yā mūrtirvidūre deva dṛśyate |paraṃ bhāvamajānantastvāṃ bhajanti divaukasaḥ || 41||

कथं त्वामीदृशं सूक्ष्मं शक्नोमि पुरुषोत्तम ।अराधयितुमीशान मनोगम्यमगोचरम् ॥ ४२॥

kathaṃ tvāmīdṛśaṃ sūkṣmaṃ śaknomi puruṣottama |arādhayitumīśāna manogamyamagocaram || 42||

इह यन्मण्डले नाथ पूज्यते विधिवत्क्रमैः ।पुष्पधूपादिभिर्यत्र तत्र सर्वा विभूतयः ॥ ४३॥

iha yanmaṇḍale nātha pūjyate vidhivatkramaiḥ |puṣpadhūpādibhiryatra tatra sarvā vibhūtayaḥ || 43||

संकर्षणादिभेदेन तव यत्पूजिता मया ।क्षन्तुमर्हसि तत्सर्वं यत्कृतं न कृतं मया ॥ ४४॥

saṃkarṣaṇādibhedena tava yatpūjitā mayā |kṣantumarhasi tatsarvaṃ yatkṛtaṃ na kṛtaṃ mayā || 44||

न शक्नोमि विभो सम्यक्कर्तुं पूजां यथोदिताम् ।यत्कृतं जपहोमादि असाध्यं पुरुषोत्तम ॥ ४५॥

na śaknomi vibho samyakkartuṃ pūjāṃ yathoditām |yatkṛtaṃ japahomādi asādhyaṃ puruṣottama || 45||

विनिष्पादयितुं भक्त्या अत स्त्वां क्षमयाम्यहम् ।दिवा रात्रौ च सन्ध्यायां सर्वावस्थासु चेष्टतः ॥ ४६॥

viniṣpādayituṃ bhaktyā ata stvāṃ kṣamayāmyaham |divā rātrau ca sandhyāyāṃ sarvāvasthāsu ceṣṭataḥ || 46||

अचला तु हरे ! भक्तिस्तवाङ्घ्रियुगले मम ।शरीरेण तथा प्रीतिर्न च धर्मादिकेषु च ॥ ४७॥

acalā tu hare ! bhaktistavāṅghriyugale mama |śarīreṇa tathā prītirna ca dharmādikeṣu ca || 47||

यथा त्वयि जगन्नाथ प्रीतिरात्यन्तिकी मम ।किं तेन न कृतं कर्म स्वर्गमोक्षादिसाधनम् ॥ ४८॥

yathā tvayi jagannātha prītirātyantikī mama |kiṃ tena na kṛtaṃ karma svargamokṣādisādhanam || 48||

यस्य विष्णौ दृढा भक्तिः सर्वकामफलप्रदे ।पूजां कर्तुं तथा स्तोत्रं कः शक्नोति तवाच्युत ॥ ४९॥

yasya viṣṇau dṛḍhā bhaktiḥ sarvakāmaphalaprade |pūjāṃ kartuṃ tathā stotraṃ kaḥ śaknoti tavācyuta || 49||

स्तुतं तु पूजितं मेऽद्य तत्क्षमस्व नमोऽस्तु ते ।इति चक्रधरस्तोत्रं मया सम्यगुदाहृतम् ।स्तौहि विष्णुं मुने भक्त्या यदीच्छसि परं पदम् ॥ ५०॥

stutaṃ tu pūjitaṃ me'dya tatkṣamasva namo'stu te |iti cakradharastotraṃ mayā samyagudāhṛtam |stauhi viṣṇuṃ mune bhaktyā yadīcchasi paraṃ padam || 50||

स्तोत्रेणानेन यः स्तौति पूजाकाले जगद्गुरुम् ॥ ५१॥

stotreṇānena yaḥ stauti pūjākāle jagadgurum || 51||

अचिराल्लभते मोक्षं छित्वा संसारबन्धनम् ।अन्योऽपि यो जपेद्भक्त्या त्रिसन्ध्यं नियतः शुचिः ॥ ५२॥

acirāllabhate mokṣaṃ chitvā saṃsārabandhanam |anyo'pi yo japedbhaktyā trisandhyaṃ niyataḥ śuciḥ || 52||

इदं स्तोत्रं मुने सोऽपि सर्वकाममवाप्नुयात् ।पुत्रार्थी लभते पुत्रान्बद्धो मुच्येत बन्धनात् ॥ ५३॥

idaṃ stotraṃ mune so'pi sarvakāmamavāpnuyāt |putrārthī labhate putrānbaddho mucyeta bandhanāt || 53||

रोगाद्विमुच्यते रागी लभते निर्धनो धनम् ।विद्यार्थो लभते विद्यां भाग्यं कीर्तिं च विन्दति ॥ ५४॥ यशः

rogādvimucyate rāgī labhate nirdhano dhanam |vidyārtho labhate vidyāṃ bhāgyaṃ kīrtiṃ ca vindati || 54|| yaśaḥ

जाति स्मरत्वं मेधावी यद्यदिच्छति चेतसा ।स धन्यः सर्ववित्प्राज्ञः स साधुः सर्वकर्मकृत् ॥ ५५॥

jāti smaratvaṃ medhāvī yadyadicchati cetasā |sa dhanyaḥ sarvavitprājñaḥ sa sādhuḥ sarvakarmakṛt || 55||

स सत्यवाक्यश्छुचिर्दाता यः स्तौति पुरुषोत्तमम् ।असंभाष्या हि ते सर्वे सर्वधर्मबहिष्कृताः ॥ ५६॥

sa satyavākyaśchucirdātā yaḥ stauti puruṣottamam |asaṃbhāṣyā hi te sarve sarvadharmabahiṣkṛtāḥ || 56||

येषां प्रवर्तने नास्ति हरिमुद्दिश्य सत्क्रिया ।न शुद्धं विद्यते तस्य मनो वाक्च दुरात्मनः ॥ ५७॥

yeṣāṃ pravartane nāsti harimuddiśya satkriyā |na śuddhaṃ vidyate tasya mano vākca durātmanaḥ || 57||

यस्य सर्वार्थदे विष्णौ भक्तिर्नाव्यभिचारिणी ।आराध्य विधिवद्देवं हरिं सर्वसुखप्रदम् ॥ ५८॥

yasya sarvārthade viṣṇau bhaktirnāvyabhicāriṇī |ārādhya vidhivaddevaṃ hariṃ sarvasukhapradam || 58||

प्राप्नोति पुरुषः सम्यग्यद्यत्प्रार्थयते फलम् ।कर्म कामादिकं सर्वं श्रद्धधानः सुरोत्तमः ।असुरादिवपुः सिद्धैर्देयते यस्य नान्तरम् ॥ ५९॥

prāpnoti puruṣaḥ samyagyadyatprārthayate phalam |karma kāmādikaṃ sarvaṃ śraddhadhānaḥ surottamaḥ |asurādivapuḥ siddhairdeyate yasya nāntaram || 59||

सकलमुनिभिराद्यश्चिन्त्यते यो हि शुद्धोनिखिलहृदि निविष्टो वेत्ति यः सर्वसाक्षी ।तमजममृतमीशं वासुदेवं नतोऽस्मिभयमरणविहीनं नित्यमानन्दरूपम् ॥ ६०॥

sakalamunibhirādyaścintyate yo hi śuddhonikhilahṛdi niviṣṭo vetti yaḥ sarvasākṣī |tamajamamṛtamīśaṃ vāsudevaṃ nato'smibhayamaraṇavihīnaṃ nityamānandarūpam || 60||

निखिलभुवननाथं शाश्वतं सुप्रसन्नंत्वतिविमलविशुद्धं निर्गुणं भावपुष्पैः ।सुखमुदितसमस्तं पूजयाम्यात्मभावंविशतु हृदयपद्मे सर्वसाक्षी चिदात्मा ॥ ६१॥

nikhilabhuvananāthaṃ śāśvataṃ suprasannaṃtvativimalaviśuddhaṃ nirguṇaṃ bhāvapuṣpaiḥ |sukhamuditasamastaṃ pūjayāmyātmabhāvaṃviśatu hṛdayapadme sarvasākṣī cidātmā || 61||

एवं मयोक्तं परमप्रभावमाद्यन्तहीनस्य परस्य विष्णोः ।तस्माद्विचिन्त्यः परमेश्वरोऽसौ विमुक्तिकामेन नरेण सम्यक् ॥ ६२॥

evaṃ mayoktaṃ paramaprabhāvamādyantahīnasya parasya viṣṇoḥ |tasmādvicintyaḥ parameśvaro'sau vimuktikāmena nareṇa samyak || 62||

बोधस्वरूपं पुरुषं पुराणमादित्यवर्णं विमलं विशुद्धम् ।सञ्चिन्त्य विष्णुं परमद्वितीयं कस्तत्र योगी न लंय प्रयाति ॥ ६३॥

bodhasvarūpaṃ puruṣaṃ purāṇamādityavarṇaṃ vimalaṃ viśuddham |sañcintya viṣṇuṃ paramadvitīyaṃ kastatra yogī na laṃya prayāti || 63||

इमं स्तवं यः सततं मनुष्यः पठेच्च तद्वत्प्रयतः प्रशान्तः ।स धूतपाप्मा विततप्रभावः प्रयाति लोकं विततं मुरारेः ॥ ६४॥

imaṃ stavaṃ yaḥ satataṃ manuṣyaḥ paṭhecca tadvatprayataḥ praśāntaḥ |sa dhūtapāpmā vitataprabhāvaḥ prayāti lokaṃ vitataṃ murāreḥ || 64||

यः प्रार्थयत्यर्थमशेषसौख्यं धर्मं च कामं च तथैव मोक्षम् ।स सर्वमुत्सृज्य परं पुराणं प्रयाति विष्णुं शरणं वरेण्यम् ॥ ६५॥

yaḥ prārthayatyarthamaśeṣasaukhyaṃ dharmaṃ ca kāmaṃ ca tathaiva mokṣam |sa sarvamutsṛjya paraṃ purāṇaṃ prayāti viṣṇuṃ śaraṇaṃ vareṇyam || 65||

विभुं प्रभुं विश्वधरं विशुद्धमशेषसंसारविनाशहेतुम् ।यो वासुदेवं विमलं प्रपन्नः स मोक्षमाप्नोति विमुक्तसङ्गः ॥ ६६॥

vibhuṃ prabhuṃ viśvadharaṃ viśuddhamaśeṣasaṃsāravināśahetum |yo vāsudevaṃ vimalaṃ prapannaḥ sa mokṣamāpnoti vimuktasaṅgaḥ || 66||

इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डेऽच्युतस्तोत्रं नाम चतुस्त्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः ॥

iti śrīgāruḍe mahāpurāṇe pūrvakhaṇḍe prathamāṃśākhye ācārakāṇḍe'cyutastotraṃ nāma catustriṃśaduttaradviśatatamo'dhyāyaḥ ||