सुब्रह्मण्यभुजङ्गम् १ Shri Subrahmanya Bhujangam 1

सदा बालरूपाऽपि विघ्नाद्रिहन्त्रीमहादन्तिवक्त्राऽपि पञ्चास्यमान्या ।विधीन्द्रादिमृग्या गणेशाभिधा मेविधत्तां श्रियं काऽपि कल्याणमूर्तिः ॥ १॥

sadā bālarūpā'pi vighnādrihantrīmahādantivaktrā'pi pañcāsyamānyā |vidhīndrādimṛgyā gaṇeśābhidhā mevidhattāṃ śriyaṃ kā'pi kalyāṇamūrtiḥ || 1||

आचार्या'स् हुमिलित्य्न जानामि शब्दं न जानामि चार्थंन जानामि पद्यं न जानामि गद्यम् ।चिदेका षडास्या हृदि द्योतते मेमुखान्निःसरन्ते गिरश्चापि चित्रम् ॥ २॥

ācāryā's humilityna jānāmi śabdaṃ na jānāmi cārthaṃna jānāmi padyaṃ na jānāmi gadyam |cidekā ṣaḍāsyā hṛdi dyotate memukhānniḥsarante giraścāpi citram || 2||

मयूराधिरूढं महावाक्यगूढंमनोहारिदेहं महच्चित्तगेहम् ।महीदेवदेवं महावेदभावंमहादेवबालं भजे लोकपालम् ॥ ३॥

mayūrādhirūḍhaṃ mahāvākyagūḍhaṃmanohāridehaṃ mahaccittageham |mahīdevadevaṃ mahāvedabhāvaṃmahādevabālaṃ bhaje lokapālam || 3||

यदा सन्निधानं गता मानवा मेभवाम्भोधिपारं गतास्ते तदैव ।इति व्यञ्जयन्सिन्धुतीरे य आस्तेतमीडे पवित्रं पराशक्तिपुत्रम् ॥ ४॥

yadā sannidhānaṃ gatā mānavā mebhavāmbhodhipāraṃ gatāste tadaiva |iti vyañjayansindhutīre ya āstetamīḍe pavitraṃ parāśaktiputram || 4||

यथाब्धेस्तरङ्गा लयं यान्ति तुङ्गास्तथैवापदः सन्निधौ सेवतां मे ।इतीवोर्मिपङ्क्तीर्नृणां दर्शयन्तंसदा भावये हृत्सरोजे गुहं तम् ॥ ५॥

yathābdhestaraṅgā layaṃ yānti tuṅgāstathaivāpadaḥ sannidhau sevatāṃ me |itīvormipaṅktīrnṛṇāṃ darśayantaṃsadā bhāvaye hṛtsaroje guhaṃ tam || 5||

गिरौ मन्निवासे नरा येऽधिरूढास्तदा पर्वते राजते तेऽधिरूढाः ।इतीव ब्रुवन्गन्धशैलाधिरूढःस देवो मुदे मे सदा षण्मुखोऽस्तु ॥ ६॥

girau mannivāse narā ye'dhirūḍhāstadā parvate rājate te'dhirūḍhāḥ |itīva bruvangandhaśailādhirūḍhaḥsa devo mude me sadā ṣaṇmukho'stu || 6||

महाम्भोधितीरे महापापचोरेमुनीन्द्रानुकूले सुगन्धाख्यशैले ।गुहायां वसन्तं स्वभासा लसन्तंजनार्तिं हरन्तं श्रयामो गुहं तम् ॥ ७॥

mahāmbhodhitīre mahāpāpacoremunīndrānukūle sugandhākhyaśaile |guhāyāṃ vasantaṃ svabhāsā lasantaṃjanārtiṃ harantaṃ śrayāmo guhaṃ tam || 7||

लसत्स्वर्णगेहे नृणां कामदोहेसुमस्तोमसञ्छन्नमाणिक्यमञ्चे ।समुद्यत्सहस्रार्कतुल्यप्रकाशंसदा भावये कार्तिकेयं सुरेशम् ॥ ८॥

lasatsvarṇagehe nṛṇāṃ kāmadohesumastomasañchannamāṇikyamañce |samudyatsahasrārkatulyaprakāśaṃsadā bhāvaye kārtikeyaṃ sureśam || 8||

ंएदिततिओन् ओन् ळोर्द्'स् फ़ीत्रणद्धंसके मञ्जुलेऽत्यन्तशोणेमनोहारिलावण्यपीयूषपूर्णे ।मनःषट्।ह्पदो मे भवक्लेशतप्तःसदा मोदतां स्कन्द ते पादपद्मे ॥ ९॥

ṃeditation on ḷord's फ़ītraṇaddhaṃsake mañjule'tyantaśoṇemanohārilāvaṇyapīyūṣapūrṇe |manaḥṣaṭ|hpado me bhavakleśataptaḥsadā modatāṃ skanda te pādapadme || 9||

ंएदिततिओन् ओन् ळोर्द्'स् वैस्त्सुवर्णाभदिव्याम्बरैर्भासमानांक्वणत्किङ्किणीमेखलाशोभमानाम् ।लसद्धेमपट्टेन विद्योतमानांकटिं भावये स्कन्द ते दीप्यमानाम् ॥ १० ॥

ṃeditation on ḷord's vaistsuvarṇābhadivyāmbarairbhāsamānāṃkvaṇatkiṅkiṇīmekhalāśobhamānām |lasaddhemapaṭṭena vidyotamānāṃkaṭiṃ bhāvaye skanda te dīpyamānām || 10 ||

ंएदिततिओन् ओन् ळोर्द्'स् छेस्त्पुलिन्देशकन्याघनाभोगतुङ्गस्तनालिङ्गनासक्तकाश्मीररागम् ।नमस्याम्यहं तारकारे तवोरःस्वभक्तावने सर्वदा सानुरागम् ॥ ११॥

ṃeditation on ḷord's chestpulindeśakanyāghanābhogatuṅgastanāliṅganāsaktakāśmīrarāgam |namasyāmyahaṃ tārakāre tavoraḥsvabhaktāvane sarvadā sānurāgam || 11||

ंएदिततिओन् ओन् ट्वेल्वे आर्म्स्विधौ कॢप्तदण्डान् स्वलीलाधृताण्डान्निरस्तेभशुण्डान् द्विषत्कालदण्डान् ।हतेन्द्रारिषण्डाञ्जगत्त्राणशौण्डान्सदा ते प्रचण्डान् श्रये बाहुदण्डान् ॥ १२॥

ṃeditation on ṭvelve ārmsvidhau kḷptadaṇḍān svalīlādhṛtāṇḍānnirastebhaśuṇḍān dviṣatkāladaṇḍān |hatendrāriṣaṇḍāñjagattrāṇaśauṇḍānsadā te pracaṇḍān śraye bāhudaṇḍān || 12||

सदा शारदाः षण्मृगाङ्का यदि स्युःसमुद्यन्त एव स्थिताश्चेत्समन्तात् ।सदा पूर्णबिम्बाः कलङ्कैश्च हीनास्तदा त्वन्मुखानां ब्रुवे स्कन्द साम्यम् ॥ १३॥

sadā śāradāḥ ṣaṇmṛgāṅkā yadi syuḥsamudyanta eva sthitāścetsamantāt |sadā pūrṇabimbāḥ kalaṅkaiśca hīnāstadā tvanmukhānāṃ bruve skanda sāmyam || 13||

स्फुरन्मन्दहासैः सहंसानि चञ्चत्कटाक्षावलीभृङ्गसङ्घोज्ज्वलानि ।सुधास्यन्दिबिम्बाधराणीशसूनोतवालोकये षण्मुखाम्भोरुहाणि ॥ १४॥

sphuranmandahāsaiḥ sahaṃsāni cañcatkaṭākṣāvalībhṛṅgasaṅghojjvalāni |sudhāsyandibimbādharāṇīśasūnotavālokaye ṣaṇmukhāmbhoruhāṇi || 14||

विशालेषु कर्णान्तदीर्घेष्वजस्रंदयास्यन्दिषु द्वादशस्वीक्षणेषु ।मयीषत्कटाक्षः सकृत्पातितश्चेद्भवेत्ते दयाशील का नाम हानिः ॥ १५॥

viśāleṣu karṇāntadīrgheṣvajasraṃdayāsyandiṣu dvādaśasvīkṣaṇeṣu |mayīṣatkaṭākṣaḥ sakṛtpātitaścedbhavette dayāśīla kā nāma hāniḥ || 15||

ंएदिततिओन् ओन् ळोर्द्'स् षिक्ष् ःएअद्स्सुताङ्गोद्भवो मेऽसि जीवेति षड्धाजपन्मन्त्रमीशो मुदा जिघ्रते यान् ।जगद्भारभृद्भ्यो जगन्नाथ तेभ्यःकिरीटोज्ज्वलेभ्यो नमो मस्तकेभ्यः ॥ १६॥

ṃeditation on ḷord's ṣikṣ ḥeadssutāṅgodbhavo me'si jīveti ṣaḍdhājapanmantramīśo mudā jighrate yān |jagadbhārabhṛdbhyo jagannātha tebhyaḥkirīṭojjvalebhyo namo mastakebhyaḥ || 16||

स्फुरद्रत्नकेयूरहाराभिरामश्चलत्कुण्डलश्रीलसद्गण्डभागः ।कटौ पीतवासाः करे चारुशक्तिःपुरस्तान्ममास्तां पुरारेस्तनूजः ॥ १७॥

sphuradratnakeyūrahārābhirāmaścalatkuṇḍalaśrīlasadgaṇḍabhāgaḥ |kaṭau pītavāsāḥ kare cāruśaktiḥpurastānmamāstāṃ purārestanūjaḥ || 17||

ंएदिततिओन् ओन् षोमस्कन्दर्इहायाहि वत्सेति हस्तान्प्रसार्याह्वयत्यादराच्छङ्करे मातुरङ्कात् ।समुत्पत्य तातं श्रयन्तं कुमारंहराश्लिष्टगात्रं भजे बालमूर्तिम् ॥ १८॥

ṃeditation on ṣomaskandarihāyāhi vatseti hastānprasāryāhvayatyādarācchaṅkare māturaṅkāt |samutpatya tātaṃ śrayantaṃ kumāraṃharāśliṣṭagātraṃ bhaje bālamūrtim || 18||

कुमारेशसूनो गुह स्कन्द सेनापते शक्तिपाणे मयूराधिरूढ ।पुलिन्दात्मजाकान्त भक्तार्तिहारिन्प्रभो तारकारे सदा रक्ष मां त्वम् ॥ १९ ॥

kumāreśasūno guha skanda senāpate śaktipāṇe mayūrādhirūḍha |pulindātmajākānta bhaktārtihārinprabho tārakāre sadā rakṣa māṃ tvam || 19 ||

प्रशान्तेन्द्रिये नष्टसंज्ञे विचेष्टेकफोद्गारिवक्त्रे भयोत्कम्पिगात्रे ।प्रयाणोन्मुखे मय्यनाथे तदानींद्रुतं मे दयालो भवाग्रे गुह त्वम् ॥ २०॥

praśāntendriye naṣṭasaṃjñe viceṣṭekaphodgārivaktre bhayotkampigātre |prayāṇonmukhe mayyanāthe tadānīṃdrutaṃ me dayālo bhavāgre guha tvam || 20||

कृतान्तस्य दूतेषु चण्डेषु कोपाद्दह च्छिन्द्धि भिन्द्धीति मां तर्जयत्सु ।मयूरं समारुह्य मा भैरिति त्वंपुरः शक्तिपाणिर्ममायाहि शीघ्रम् ॥ २१॥

kṛtāntasya dūteṣu caṇḍeṣu kopāddaha cchinddhi bhinddhīti māṃ tarjayatsu |mayūraṃ samāruhya mā bhairiti tvaṃpuraḥ śaktipāṇirmamāyāhi śīghram || 21||

प्रणम्यासकृत्पादयोस्ते पतित्वाप्रसाद्य प्रभो प्रार्थयेऽनेकवारम् ।न वक्तुं क्षमोऽहं तदानीं कृपाब्धेन कार्यान्तकाले मनागप्युपेक्षा ॥ २२॥

praṇamyāsakṛtpādayoste patitvāprasādya prabho prārthaye'nekavāram |na vaktuṃ kṣamo'haṃ tadānīṃ kṛpābdhena kāryāntakāle manāgapyupekṣā || 22||

सहस्राण्डभोक्ता त्वया शूरनामाहतस्तारकः सिंहवक्त्रश्च दैत्यः ।ममान्तर्हृदिस्थं मनःक्लेशमेकंन हंसि प्रभो किं करोमि क्व यामि ॥ २३ ॥

sahasrāṇḍabhoktā tvayā śūranāmāhatastārakaḥ siṃhavaktraśca daityaḥ |mamāntarhṛdisthaṃ manaḥkleśamekaṃna haṃsi prabho kiṃ karomi kva yāmi || 23 ||

अहं सर्वदा दुःखभारावसन्नोभवान्दीनबन्धुस्त्वदन्यं न याचे ।भवद्भक्तिरोधं सदा कॢप्तबाधंममाधिं द्रुतं नाशयोमासुत त्वम् ॥ २४ ॥

ahaṃ sarvadā duḥkhabhārāvasannobhavāndīnabandhustvadanyaṃ na yāce |bhavadbhaktirodhaṃ sadā kḷptabādhaṃmamādhiṃ drutaṃ nāśayomāsuta tvam || 24 ||

अपस्मारकुष्ठक्षयार्शः प्रमेहज्वरोन्मादगुल्मादिरोगा महान्तः ।पिशाचाश्च सर्वे भवत्पत्रभूतिंविलोक्य क्षणात्तारकारे द्रवन्ते ॥ २५॥

apasmārakuṣṭhakṣayārśaḥ pramehajvaronmādagulmādirogā mahāntaḥ |piśācāśca sarve bhavatpatrabhūtiṃvilokya kṣaṇāttārakāre dravante || 25||

दृशि स्कन्दमूर्तिः श्रुतौ स्कन्दकीर्तिर्मुखे मे पवित्रं सदा तच्चरित्रम् ।करे तस्य कृत्यं वपुस्तस्य भृत्यंगुहे सन्तु लीना ममाशेषभावाः ॥ २६॥

dṛśi skandamūrtiḥ śrutau skandakīrtirmukhe me pavitraṃ sadā taccaritram |kare tasya kṛtyaṃ vapustasya bhṛtyaṃguhe santu līnā mamāśeṣabhāvāḥ || 26||

मुनीनामुताहो नृणां भक्तिभाजामभीष्टप्रदाः सन्ति सर्वत्र देवाः ।नृणामन्त्यजानामपि स्वार्थदानेगुहाद्देवमन्यं न जाने न जाने ॥ २७॥

munīnāmutāho nṛṇāṃ bhaktibhājāmabhīṣṭapradāḥ santi sarvatra devāḥ |nṛṇāmantyajānāmapi svārthadāneguhāddevamanyaṃ na jāne na jāne || 27||

कलत्रं सुता बन्धुवर्गः पशुर्वानरो वाथ नारि गृहे ये मदीयाः ।यजन्तो नमन्तः स्तुवन्तो भवन्तंस्मरन्तश्च ते सन्तु सर्वे कुमार ॥ २८॥

kalatraṃ sutā bandhuvargaḥ paśurvānaro vātha nāri gṛhe ye madīyāḥ |yajanto namantaḥ stuvanto bhavantaṃsmarantaśca te santu sarve kumāra || 28||

मृगाः पक्षिणो दंशका ये च दुष्टास्तथा व्याधयो बाधका ये मदङ्गे ।भवच्छक्तितीक्ष्णाग्रभिन्नाः सुदूरेविनश्यन्तु ते चूर्णितक्रौञ्चशैल ॥ २९॥

mṛgāḥ pakṣiṇo daṃśakā ye ca duṣṭāstathā vyādhayo bādhakā ye madaṅge |bhavacchaktitīkṣṇāgrabhinnāḥ sudūrevinaśyantu te cūrṇitakrauñcaśaila || 29||

जनित्री पिता च स्वपुत्रापराधंसहेते न किं देवसेनाधिनाथ ।अहं चातिबालो भवान् लोकतातःक्षमस्वापराधं समस्तं महेश ॥ ३०॥

janitrī pitā ca svaputrāparādhaṃsahete na kiṃ devasenādhinātha |ahaṃ cātibālo bhavān lokatātaḥkṣamasvāparādhaṃ samastaṃ maheśa || 30||

नमः केकिने शक्तये चापि तुभ्यंनमश्छाग तुभ्यं नमः कुक्कुटाय ।नमः सिन्धवे सिन्धुदेशाय तुभ्यंपुनः स्कन्दमूर्ते नमस्ते नमोऽस्तु ॥ ३१॥

namaḥ kekine śaktaye cāpi tubhyaṃnamaśchāga tubhyaṃ namaḥ kukkuṭāya |namaḥ sindhave sindhudeśāya tubhyaṃpunaḥ skandamūrte namaste namo'stu || 31||

ळेत् अल्ल् म्य् प्रोस्त्रतिओन्स् रेअच् ठी!जयानन्दभूमञ्जयापारधामञ्जयामोघकीर्ते जयानन्दमूर्ते ।जयानन्दसिन्धो जयाशेषबन्धोजय त्वं सदा मुक्तिदानेशसूनो ॥ ३२॥

ḷet all my prostrations reac ṭhī!jayānandabhūmañjayāpāradhāmañjayāmoghakīrte jayānandamūrte |jayānandasindho jayāśeṣabandhojaya tvaṃ sadā muktidāneśasūno || 32||

भुजङ्गाख्यवृत्तेन कॢप्तं स्तवं यःपठेद्भक्तियुक्तो गुहं सम्प्रणम्य ।सुपुत्रान्कलत्रं धनं दीर्घमायुर्लभेत्स्कन्दसायुज्यमन्ते नरः सः ॥ ३३॥

bhujaṅgākhyavṛttena kḷptaṃ stavaṃ yaḥpaṭhedbhaktiyukto guhaṃ sampraṇamya |suputrānkalatraṃ dhanaṃ dīrghamāyurlabhetskandasāyujyamante naraḥ saḥ || 33||

॥ इति श्रीमच्छङ्करभगवतः कृतौश्रीसुब्रह्मण्यभुजङ्गं सम्पूर्णम् ॥

|| iti śrīmacchaṅkarabhagavataḥ kṛtauśrīsubrahmaṇyabhujaṅgaṃ sampūrṇam ||