शिवस्तोत्रम् (विश्वानरकृतं १ स्कन्दपुराणान्तर्गतम् तमालोक्य स्तुतिं चक्रे रोमकञ्चुकितो मुदा) Vishvanarakritam 1 Shiva Stotram

(वीरेश्वर लिङ्ग)तमालोक्य स्तुतिं चक्रे रोमकञ्चुकितो मुदा ।प्रोच्चरद्गद्गदालापो नमोऽस्त्विति पुनः पुनः ॥विश्वानर उवाच ।एकब्रह्मैवाद्वितीयं समस्तं सत्यं सत्यं नेह नानास्ति किञ्चित् ।एको रुद्रो न द्वितीयोऽवतस्थे तस्मादेकं त्वां प्रपद्ये महेशम् ॥ १॥

(vīreśvara liṅga)tamālokya stutiṃ cakre romakañcukito mudā |proccaradgadgadālāpo namo'stviti punaḥ punaḥ ||viśvānara uvāca |ekabrahmaivādvitīyaṃ samastaṃ satyaṃ satyaṃ neha nānāsti kiñcit |eko rudro na dvitīyo'vatasthe tasmādekaṃ tvāṃ prapadye maheśam || 1||

एकः कर्ता त्वं हि सर्वस्य शम्भो नानारूपेष्वेकरूपोऽस्य रूपः ।यद्वत्प्रत्यप्स्वर्क एकोऽप्यनेकस्तस्मान्नान्यं त्वां विनेशं प्रपद्ये ॥ २॥

ekaḥ kartā tvaṃ hi sarvasya śambho nānārūpeṣvekarūpo'sya rūpaḥ |yadvatpratyapsvarka eko'pyanekastasmānnānyaṃ tvāṃ vineśaṃ prapadye || 2||

रज्जौ सर्पः शुक्तिकायां च रूप्यं नैरः पूरस्तन्मृगाख्ये मरीचौ ।यद्वत्तद्वद्विष्वगेष प्रपञ्चो यस्मिंज्ञाते तं प्रपद्ये महेशम् ॥ ३॥

rajjau sarpaḥ śuktikāyāṃ ca rūpyaṃ nairaḥ pūrastanmṛgākhye marīcau |yadvattadvadviṣvageṣa prapañco yasmiṃjñāte taṃ prapadye maheśam || 3||

तोये शैत्यं दाहकत्वं च वह्नौतापो भानौ शीतभानौ प्रसादः ।पुष्पे गन्धो दुग्धमध्येऽपि सर्पिर्यत्तच्छम्भो त्वं ततस्त्वां प्रपद्ये ॥ ४॥

toye śaityaṃ dāhakatvaṃ ca vahnautāpo bhānau śītabhānau prasādaḥ |puṣpe gandho dugdhamadhye'pi sarpiryattacchambho tvaṃ tatastvāṃ prapadye || 4||

शब्दं गृह्णास्यश्रवास्त्वं हिजिघ्रेरघ्राणस्त्वं व्यङ्घ्रिरायासि दूरात् ।व्यक्षः पश्येस्त्वं रसज्ञोऽप्यजिह्वःकस्त्वां सम्यग्वेत्त्यतस्त्वां प्रपद्ये ॥ ५॥

śabdaṃ gṛhṇāsyaśravāstvaṃ hijighreraghrāṇastvaṃ vyaṅghrirāyāsi dūrāt |vyakṣaḥ paśyestvaṃ rasajño'pyajihvaḥkastvāṃ samyagvettyatastvāṃ prapadye || 5||

नो वेदस्त्वामीश साक्षाद्धि वेद नो वा विष्णुर्नो विधाताऽखिलस्य ।नो योगीन्द्रा नेन्द्रमुख्याश्च देवा भक्तो वेद त्वामतस्त्वां प्रपद्ये ॥ ६॥

no vedastvāmīśa sākṣāddhi veda no vā viṣṇurno vidhātā'khilasya |no yogīndrā nendramukhyāśca devā bhakto veda tvāmatastvāṃ prapadye || 6||

नो ते गोत्रं नेशजन्मापिनाख्या नो वा रूपं नैव शीलं न देशः ।इत्थं भूतोऽपीश्वरस्त्वं त्रिलोक्याः सर्वान्कामान्पूरयेस्तद्भजे त्वाम् ॥ ७॥

no te gotraṃ neśajanmāpinākhyā no vā rūpaṃ naiva śīlaṃ na deśaḥ |itthaṃ bhūto'pīśvarastvaṃ trilokyāḥ sarvānkāmānpūrayestadbhaje tvām || 7||

त्वत्तः सर्वं त्वं हि सर्वं स्मरारेत्वं गौरीशस्त्वं च नग्नोऽतिशान्तः ।त्वं वै वृद्धस्त्वं युवा त्वं चबालस्तत्त्वं यत्किन्नास्यतस्त्वां नतोऽस्मि ॥ ८॥

tvattaḥ sarvaṃ tvaṃ hi sarvaṃ smarāretvaṃ gaurīśastvaṃ ca nagno'tiśāntaḥ |tvaṃ vai vṛddhastvaṃ yuvā tvaṃ cabālastattvaṃ yatkinnāsyatastvāṃ nato'smi || 8||

इति श्रीस्कादपुराणे काशीखण्डे पूर्वार्द्धे दशमाध्यायान्तर्गतंविश्वानरकृतं शिवस्तोत्रं समाप्तम् ।स्कन्दपुराण । काशीखण्ड । पूर्वखण्ड १ । अध्याय १०/१२६१३३॥स्कन्दपुराण । काशीखण्ड । पूर्वखण्ड १ । अध्याय १०/१२६-१३३॥

iti śrīskādapurāṇe kāśīkhaṇḍe pūrvārddhe daśamādhyāyāntargataṃviśvānarakṛtaṃ śivastotraṃ samāptam |skandapurāṇa | kāśīkhaṇḍa | pūrvakhaṇḍa 1 | adhyāya 10/126133||skandapurāṇa | kāśīkhaṇḍa | pūrvakhaṇḍa 1 | adhyāya 10/126-133||