महाकालकवचम् अथवा विश्वमङ्गलकवचम् Shri Mahakala Kavacham

ॐ श्रीगणेशाय नमः ।श्रीभैरव उवाचअथ वक्ष्यामि देवेशि कवचम् मन्त्रगर्भकम् ।मूलमन्त्रस्वरूपं च विश्वमङ्गलकाभिधम् ॥ १॥

oṃ śrīgaṇeśāya namaḥ |śrībhairava uvācaatha vakṣyāmi deveśi kavacam mantragarbhakam |mūlamantrasvarūpaṃ ca viśvamaṅgalakābhidham || 1||

सर्वसम्पत्प्रदं चैव महाकालस्य पार्वति ।गुह्यातिगुह्यपरमं मूलविद्यामयं ध्रुवम् ॥ २॥

sarvasampatpradaṃ caiva mahākālasya pārvati |guhyātiguhyaparamaṃ mūlavidyāmayaṃ dhruvam || 2||

परमार्थप्रदं नित्यं भोगमोक्षैककारणम् ।महाभयहरं देवि महैश्वर्यप्रदं शिवे ॥ ३॥

paramārthapradaṃ nityaṃ bhogamokṣaikakāraṇam |mahābhayaharaṃ devi mahaiśvaryapradaṃ śive || 3||

कवचस्यास्य देवेशि ऋषिर्भैरव ईरितः।अनुष्टुप्छन्द इत्युक्तं महाकालश्च देवता ॥ ४॥

kavacasyāsya deveśi ṛṣirbhairava īritaḥ|anuṣṭupchanda ityuktaṃ mahākālaśca devatā || 4||

कूर्चबीजं पराशक्तिस्तारं कीलकमीरितम् ।धर्मार्थकाममोक्षार्थे विनियोगः प्रकीर्तितः॥ ५॥

kūrcabījaṃ parāśaktistāraṃ kīlakamīritam |dharmārthakāmamokṣārthe viniyogaḥ prakīrtitaḥ|| 5||

अथ ध्यानम् ।श्यामवर्णं महाकायं महाकालं त्रिलोचनम् ।नीलकण्ठं स्वतेजस्कं नेत्रत्रयविभूषितम् ॥ ६॥

atha dhyānam |śyāmavarṇaṃ mahākāyaṃ mahākālaṃ trilocanam |nīlakaṇṭhaṃ svatejaskaṃ netratrayavibhūṣitam || 6||

खट्वाङ्गचर्मधरं देवं वरदाभयपाणिकम् ।शूलहस्तं च खट्वाङ्गधारिणं मन्त्रनायकम् ॥ ७॥

khaṭvāṅgacarmadharaṃ devaṃ varadābhayapāṇikam |śūlahastaṃ ca khaṭvāṅgadhāriṇaṃ mantranāyakam || 7||

पिनाकहस्तं देवेशं तोमरं बिभ्रतं विभुम् ।प्रातः पठेत्सहस्रं वै भैरवं तु सदा स्मरेत् ।एवं विधेन ध्यानेन मनसा चिन्तयेद्विभुम् ॥ ८॥

pinākahastaṃ deveśaṃ tomaraṃ bibhrataṃ vibhum |prātaḥ paṭhetsahasraṃ vai bhairavaṃ tu sadā smaret |evaṃ vidhena dhyānena manasā cintayedvibhum || 8||

अथ कवचम् ।ॐ ह्रं शिरः पातु मे कालः ललाटे ह्रीं सदा मम ।ह्रं कारकं प्रतीच्यां मे बीजद्वयस्वरूपिणी ॥ १॥

atha kavacam |oṃ hraṃ śiraḥ pātu me kālaḥ lalāṭe hrīṃ sadā mama |hraṃ kārakaṃ pratīcyāṃ me bījadvayasvarūpiṇī || 1||

ह्रीं पातु लोचनद्वन्द्वं मुखं ह्रीम्बीजरूपिणि ।ह्रीं कारकं कण्ठदेशे ह्रीं पातु स्कन्धयोर्मम ॥ २॥

hrīṃ pātu locanadvandvaṃ mukhaṃ hrīmbījarūpiṇi |hrīṃ kārakaṃ kaṇṭhadeśe hrīṃ pātu skandhayormama || 2||

महाकालः सदा पातु भुजौ सव्ये नसौ मम ।ह्रीङ्कारं हॄदयं पातु ह्रं मेऽव्यादुदरं सदा ॥ ३॥

mahākālaḥ sadā pātu bhujau savye nasau mama |hrīṅkāraṃ hṝdayaṃ pātu hraṃ me'vyādudaraṃ sadā || 3||

ह्रीं नाभिं पातु सततं देवी ह्रीङ्काररूपिणी ।अव्यान्मे लिङ्गदेशं च ह्रीं रक्षेद्गुह्यदेशके ॥ ४॥

hrīṃ nābhiṃ pātu satataṃ devī hrīṅkārarūpiṇī |avyānme liṅgadeśaṃ ca hrīṃ rakṣedguhyadeśake || 4||

कूर्चयुग्मं पातु पादौ स्वाहा पादतलं मम ।श्रीषोडशाक्षरः पातु सर्वाङ्गे मम सर्वदा ॥ ५॥

kūrcayugmaṃ pātu pādau svāhā pādatalaṃ mama |śrīṣoḍaśākṣaraḥ pātu sarvāṅge mama sarvadā || 5||

अन्तर्वह्निश्च मां पातु देवदत्तश्च भैरवः।नगलिङ्गामृतप्रीतः सर्वसन्धिषु रक्षतु ॥ ६॥

antarvahniśca māṃ pātu devadattaśca bhairavaḥ|nagaliṅgāmṛtaprītaḥ sarvasandhiṣu rakṣatu || 6||

महोग्रो मां सदा पातु ममेन्द्रियसमूहकम् ।शिवो ममेन्द्रियार्थेषु रक्षयेद्दक्षिणेष्वपि ॥ ७॥

mahogro māṃ sadā pātu mamendriyasamūhakam |śivo mamendriyārtheṣu rakṣayeddakṣiṇeṣvapi || 7||

महाकालः पश्चिमेऽव्याद्दक्षिणे देवदत्तकः।भगलिङ्गामृतं प्रीतो भगलिङ्गस्वरूपकः॥ ८॥

mahākālaḥ paścime'vyāddakṣiṇe devadattakaḥ|bhagaliṅgāmṛtaṃ prīto bhagaliṅgasvarūpakaḥ|| 8||

उदीच्यामूर्ध्वगः पातु पूर्वे सम्हारभैरवः।दिगम्बरः श्मशानस्थः पातु दिक्षु विदिक्षु च ॥ ९॥

udīcyāmūrdhvagaḥ pātu pūrve samhārabhairavaḥ|digambaraḥ śmaśānasthaḥ pātu dikṣu vidikṣu ca || 9||

फलश्रुतिः ।शतलक्षं प्रजप्तोऽपि तस्य मन्त्रं न सिध्यति ।स शास्त्रज्ञानमाप्नोति सोऽचिरान्मृत्युमाप्नुयात् ॥ १०॥

phalaśrutiḥ |śatalakṣaṃ prajapto'pi tasya mantraṃ na sidhyati |sa śāstrajñānamāpnoti so'cirānmṛtyumāpnuyāt || 10||

मन्त्रेण म्रियते योगी रक्षयेत् कवचं ततः ।त्रिसन्ध्यं पठनादस्य कवचस्य तु पार्वति ॥ ११॥

mantreṇa mriyate yogī rakṣayet kavacaṃ tataḥ |trisandhyaṃ paṭhanādasya kavacasya tu pārvati || 11||

सिद्धयोऽष्टौ करे तस्य महेश इव चापरः ।रूपेण स्मरतुल्येष्टो कामिनीनां प्रियो भवेत् ॥ १२॥

siddhayo'ṣṭau kare tasya maheśa iva cāparaḥ |rūpeṇa smaratulyeṣṭo kāminīnāṃ priyo bhavet || 12||

तस्मादेतत्सुकवचं न देयं यस्यकस्यचित् ।भक्तियुक्ताय शान्ताय दानशीलाय धीमते ॥ १३॥

tasmādetatsukavacaṃ na deyaṃ yasyakasyacit |bhaktiyuktāya śāntāya dānaśīlāya dhīmate || 13||

यो ददाति सुशिष्येभ्यो वश्ये तस्य जगद्भवेत् ।गुह्याद्गुह्यतरं गुह्यं महारुद्रेण भाषितम् ॥ १४॥

yo dadāti suśiṣyebhyo vaśye tasya jagadbhavet |guhyādguhyataraṃ guhyaṃ mahārudreṇa bhāṣitam || 14||

रवौ भूर्जे लिखेद्वर्म स्वयम्भूः कुसुमस्त्रजा ।कुङ्कुमेनाष्टगन्धेन रक्तेन निजरेतसा ॥। १५॥

ravau bhūrje likhedvarma svayambhūḥ kusumastrajā |kuṅkumenāṣṭagandhena raktena nijaretasā ||| 15||

धारयन्मूर्ध्नि वा बाहौ प्राप्नुयात्परमां गतिम् ।धनकामो लभेद्वित्तं पुत्रकामो लभेत्प्रजाम् ॥ १६॥

dhārayanmūrdhni vā bāhau prāpnuyātparamāṃ gatim |dhanakāmo labhedvittaṃ putrakāmo labhetprajām || 16||

सर्वान् रिपून् रणे जित्वा कल्याणी गृहमाविशेत् ।यस्य कण्ठगतं तस्य करस्थाः सर्वसिद्धयः॥ १७॥

sarvān ripūn raṇe jitvā kalyāṇī gṛhamāviśet |yasya kaṇṭhagataṃ tasya karasthāḥ sarvasiddhayaḥ|| 17||

श्रीविश्वकवचं नाम कवचं न प्रकाशयेत् ।रहस्यातिरहस्यं च गोपनीयं स्वयोनिवत् ॥ १८॥

śrīviśvakavacaṃ nāma kavacaṃ na prakāśayet |rahasyātirahasyaṃ ca gopanīyaṃ svayonivat || 18||

इति श्रीरुद्रयामले तन्त्रे विश्वमङ्गलं नाम महाकालकवचं सम्पूर्णम् ।

iti śrīrudrayāmale tantre viśvamaṅgalaṃ nāma mahākālakavacaṃ sampūrṇam |