काशीस्थितमुक्तिमण्डपमाहात्म्यम् Shivaproktam Kashisthita Muktimandapamahatmyam

शिवपार्वतीसंवादेश्रीपार्वत्युवाचविश्वेश्वराखिलाराध्य सर्वज्ञ करुणानिधे ।क्व मुक्तिमण्डपस्थानां तत्प्रमाणं कियन्मतम् ॥ १॥

śivapārvatīsaṃvādeśrīpārvatyuvācaviśveśvarākhilārādhya sarvajña karuṇānidhe |kva muktimaṇḍapasthānāṃ tatpramāṇaṃ kiyanmatam || 1||

मुक्तिमण्डपसंज्ञापि कथमस्याभवच्छुभा ।एतत्सर्वं विशेषेण श्रेतुमिच्छामि शङ्कर ॥ २॥

muktimaṇḍapasaṃjñāpi kathamasyābhavacchubhā |etatsarvaṃ viśeṣeṇa śretumicchāmi śaṅkara || 2||

श्रीसदाशिव उवाचअति कष्टमिदं पृष्टमिदानीं वरवर्णिनि ।मुक्तिमण्डपमाहात्म्यं शृणु वक्ष्ये मनोहरम् ॥ ३॥

śrīsadāśiva uvācaati kaṣṭamidaṃ pṛṣṭamidānīṃ varavarṇini |muktimaṇḍapamāhātmyaṃ śṛṇu vakṣye manoharam || 3||

यत्र ज्योतिर्मयं लिङ्गं मम विश्वेश्वराभिधम् ।तत्रास्ति रत्नप्रसादःसर्वलोकमनोहरः ॥ ४॥

yatra jyotirmayaṃ liṅgaṃ mama viśveśvarābhidham |tatrāsti ratnaprasādaḥsarvalokamanoharaḥ || 4||

तत्प्रसादप्रभासङ्गैर्दिशः प्रतिदिशास्तथा ।अत्यूर्ध्वलोकास्सर्वेऽपि दीपिताः समलङ्कृताः ॥ ५॥

tatprasādaprabhāsaṅgairdiśaḥ pratidiśāstathā |atyūrdhvalokāssarve'pi dīpitāḥ samalaṅkṛtāḥ || 5||

प्रासादोऽपि सरत्नाढ्यो लिङ्गाकारो विराजते ।तन्मूलमग्रभागो वा न केनापि च दृश्यते ॥ ६॥

prāsādo'pi saratnāḍhyo liṅgākāro virājate |tanmūlamagrabhāgo vā na kenāpi ca dṛśyate || 6||

अनर्ध्यरत्नमालाभिः सर्वदालङ्कृताः शुभाः ।मुक्तामालापरिवृतो मूलभागोऽस्य सर्वदा ॥ ७॥

anardhyaratnamālābhiḥ sarvadālaṅkṛtāḥ śubhāḥ |muktāmālāparivṛto mūlabhāgo'sya sarvadā || 7||

प्रासाददिव्यरत्नानि रात्रौ दीपा इवाम्बिके ।तिष्ठन्त्यत्यन्तरम्याणि नेत्रोत्सवकराणि च ॥ ८॥

prāsādadivyaratnāni rātrau dīpā ivāmbike |tiṣṭhantyatyantaramyāṇi netrotsavakarāṇi ca || 8||

कदाचिदप्यन्धकारसम्बन्धस्तत्त सर्वदा(था) ।नास्त्येव रत्नदीपौघसम्बन्धेन वरानने ॥ ९॥

kadācidapyandhakārasambandhastatta sarvadā(thā) |nāstyeva ratnadīpaughasambandhena varānane || 9||

सहस्ररत्नशृङ्गाणां राजते तत्र सर्वदा ।लिङ्गाकाराणि शृङ्गाणि शुद्धान्यप्रतिमानि च ॥ १०॥

sahasraratnaśṛṅgāṇāṃ rājate tatra sarvadā |liṅgākārāṇi śṛṅgāṇi śuddhānyapratimāni ca || 10||

तेजः पुञ्जमिवाभाति प्रासादः सर्वदा शुभे ।रत्नपुञ्जमयः प्रीतिं सन्तनोति निरन्तरम् ॥ ११॥

tejaḥ puñjamivābhāti prāsādaḥ sarvadā śubhe |ratnapuñjamayaḥ prītiṃ santanoti nirantaram || 11||

राशीकृतमहारत्नप्रभेयमिति धीःसदा ।सर्वेषां भवतिस्पष्टं तत्प्रासादावलोकनात् ॥ १२॥

rāśīkṛtamahāratnaprabheyamiti dhīḥsadā |sarveṣāṃ bhavatispaṣṭaṃ tatprāsādāvalokanāt || 12||

विलाससदनं रम्यं मम तादृशमम्बिके ।नान्यत्र दृश्यते भव्यं नित्योत्साहकरं परम् ॥ १३॥

vilāsasadanaṃ ramyaṃ mama tādṛśamambike |nānyatra dṛśyate bhavyaṃ nityotsāhakaraṃ param || 13||

सहस्रकोटिगणपैरत्युग्रैरुद्यतायुधैः ।वीरैः संरक्ष्यते नित्यं प्रासादो विमलो मम ॥ १४॥

sahasrakoṭigaṇapairatyugrairudyatāyudhaiḥ |vīraiḥ saṃrakṣyate nityaṃ prāsādo vimalo mama || 14||

श्राव्यो दुन्दुभिनिर्ह्रादो जायते तत्र सर्वदा ।गायन्ति गायका नित्यं शिवनामानि सादरम् ॥ १५॥

śrāvyo dundubhinirhrādo jāyate tatra sarvadā |gāyanti gāyakā nityaṃ śivanāmāni sādaram || 15||

नृत्यन्ति नर्तकाश्चात्र चित्रनृत्यविशारदाः ।मन्दारपुष्पसञ्छन्नो रत्नतोरणसंवृतः ॥ १६॥

nṛtyanti nartakāścātra citranṛtyaviśāradāḥ |mandārapuṣpasañchanno ratnatoraṇasaṃvṛtaḥ || 16||

नित्यानन्दकरो भव्यः सर्वमङ्गलसंश्रयः ।दैवैराराधितो नित्यं ध्यातच सकलैः सुरैः ॥ १७॥

nityānandakaro bhavyaḥ sarvamaṅgalasaṃśrayaḥ |daivairārādhito nityaṃ dhyātaca sakalaiḥ suraiḥ || 17||

तत्प्रासादसमालोके प्रासादो नैव दृश्यते ।सर्वेषां मुक्तिदो नित्यं दर्शनादेव सर्वथा ॥ १८॥

tatprāsādasamāloke prāsādo naiva dṛśyate |sarveṣāṃ muktido nityaṃ darśanādeva sarvathā || 18||

तत्र लिङ्गं ममास्त्येकं रम्यं विश्वेश्वराभिधम् ।तत्प्रभावो न देवैश्च शक्यते ज्ञातुमम्बिके ॥ १९॥

tatra liṅgaṃ mamāstyekaṃ ramyaṃ viśveśvarābhidham |tatprabhāvo na devaiśca śakyate jñātumambike || 19||

तल्लिङ्गतत्त्वममलैर्वेदैरपि न निश्चितम् ।तत्स्वरूपं कथं ज्ञेयं तदन्यैरल्पबुद्धिभिः ॥ २०॥

talliṅgatattvamamalairvedairapi na niścitam |tatsvarūpaṃ kathaṃ jñeyaṃ tadanyairalpabuddhibhiḥ || 20||

वेदैरपि यथाशक्ति तदेव प्रतिपाद्यते ।तदेवोपास्यमखिलैस्तदेवाभीष्टदायकम् ॥ २१॥

vedairapi yathāśakti tadeva pratipādyate |tadevopāsyamakhilaistadevābhīṣṭadāyakam || 21||

तदनिर्देश्यममलमप्रमेयमनामयम् ।निष्कलङ्क निराकारं तदेव हि निरञ्जनम् ॥ २२॥

tadanirdeśyamamalamaprameyamanāmayam |niṣkalaṅka nirākāraṃ tadeva hi nirañjanam || 22||

तदेव निधनेत्यादिमन्त्रवेद्यं यथात्मकम् ।दर्शनादेव सर्वेषां मोक्षदं तत्सनातनम् ॥ २३॥

tadeva nidhanetyādimantravedyaṃ yathātmakam |darśanādeva sarveṣāṃ mokṣadaṃ tatsanātanam || 23||

अनेककालमत्युग्रं तपः कुर्वन्ति सादरम् ।विश्वेश्वराभिधं लिङ्गं द्रष्टुमेव मनीषिभिः ॥ २४॥

anekakālamatyugraṃ tapaḥ kurvanti sādaram |viśveśvarābhidhaṃ liṅgaṃ draṣṭumeva manīṣibhiḥ || 24||

अनेककल्पपर्यन्तमुपविश्य मयापि वा ।प्रभावस्तस्य लिङ्गस्य वक्तव्यः कथमम्बिके ॥ २५॥

anekakalpaparyantamupaviśya mayāpi vā |prabhāvastasya liṅgasya vaktavyaḥ kathamambike || 25||

कदाचिदपि तल्लिङ्गं न दृष्टं येन सर्वदा ।न तस्य मुक्तिस्तत्सत्यं सत्यं सत्यं न संशयः ॥ २६॥

kadācidapi talliṅgaṃ na dṛṣṭaṃ yena sarvadā |na tasya muktistatsatyaṃ satyaṃ satyaṃ na saṃśayaḥ || 26||

यदर्शनार्थं मुनयः कुर्वन्ति बहुधा तपः ।तद्धि वैश्वेश्वरं लिङ्गं द्रष्टव्यं बहुयत्नतः ॥ २७॥

yadarśanārthaṃ munayaḥ kurvanti bahudhā tapaḥ |taddhi vaiśveśvaraṃ liṅgaṃ draṣṭavyaṃ bahuyatnataḥ || 27||

यन्नपश्यन्ति मुनयो यन्न पश्यन्ति देवताः ।यन्न जानन्ति वेदाश्च तल्लिङ्गं प्रेक्ष्यमन्वहम् ॥ २८॥

yannapaśyanti munayo yanna paśyanti devatāḥ |yanna jānanti vedāśca talliṅgaṃ prekṣyamanvaham || 28||

द्वित्राण्यतीव रम्याणि बिल्वपत्राणि सादरम् ।येनार्पितानि तल्लिङ्गे तेन मुक्तिरवाप्यते ॥ २९॥

dvitrāṇyatīva ramyāṇi bilvapatrāṇi sādaram |yenārpitāni talliṅge tena muktiravāpyate || 29||

अभिषिच्य विधानेन यो मां बिल्वदलैर्मुदा ।पूजयिष्यति पुण्यात्मा स मोक्षमधिगच्छति ॥ ३०॥

abhiṣicya vidhānena yo māṃ bilvadalairmudā |pūjayiṣyati puṇyātmā sa mokṣamadhigacchati || 30||

मद्भक्तेन मयि प्रेम्णा पत्रं वा फलमेव वा ।दत्तं स्वोपहृतं यत्तु तद्ग्रहिष्यामि सादरम् ॥ ३१॥

madbhaktena mayi premṇā patraṃ vā phalameva vā |dattaṃ svopahṛtaṃ yattu tadgrahiṣyāmi sādaram || 31||

एकं बिल्वदलं रम्यं मद्भक्तेनार्पितं मयि ।अनन्ताघहरं नूनं सत्यमेवोच्यते मया ॥ ३२॥

ekaṃ bilvadalaṃ ramyaṃ madbhaktenārpitaṃ mayi |anantāghaharaṃ nūnaṃ satyamevocyate mayā || 32||

मद्भक्तोऽपि स विज्ञेयः सर्वभावेन सर्वदा ।सर्वं विहाय मामेव भजते यः सदा मुदा ॥ ३३॥

madbhakto'pi sa vijñeyaḥ sarvabhāvena sarvadā |sarvaṃ vihāya māmeva bhajate yaḥ sadā mudā || 33||

विभूतिरुद्राक्षपरो लिङ्गमेवार्चयन्मुदा ।मामेव शरणं प्राप्तो यःस एव मम प्रियः ॥ ३४॥

vibhūtirudrākṣaparo liṅgamevārcayanmudā |māmeva śaraṇaṃ prāpto yaḥsa eva mama priyaḥ || 34||

महापाशुपताः शुद्धामहाशैवाश्च सर्वदा ।मामर्चयन्ति मामेव शरणं प्राप्नुवन्ति च ॥ ३५॥

mahāpāśupatāḥ śuddhāmahāśaivāśca sarvadā |māmarcayanti māmeva śaraṇaṃ prāpnuvanti ca || 35||

मद्भक्तवर्यैः सततं मदर्चनपरायणैः ।अविमुक्तमिदं क्षेत्रमाश्रित्य स्थीयते मुदा ॥ ३६॥

madbhaktavaryaiḥ satataṃ madarcanaparāyaṇaiḥ |avimuktamidaṃ kṣetramāśritya sthīyate mudā || 36||

शैवैः पाशुपतैः शुद्धैर्मल्लिङ्गं पूज्यते सदा ।तैरेव कृतपूजापि गृह्यते सादरं मया ॥ ३७॥

śaivaiḥ pāśupataiḥ śuddhairmalliṅgaṃ pūjyate sadā |taireva kṛtapūjāpi gṛhyate sādaraṃ mayā || 37||

पत्रं फलं वा पुष्पं वा जलं वा स्वार्जितं शुभम् ।मद्भक्तेनार्पितं मह्यमनन्तायोपकल्पते ॥ ३८॥

patraṃ phalaṃ vā puṣpaṃ vā jalaṃ vā svārjitaṃ śubham |madbhaktenārpitaṃ mahyamanantāyopakalpate || 38||

पत्रेणाप्यर्चितं लिङ्गं मोक्षदं सर्वदेहिनाम् ।विश्वेश्वराभिधं तत्तु तत्प्रासादेऽधितिष्ठति ॥ ३९॥

patreṇāpyarcitaṃ liṅgaṃ mokṣadaṃ sarvadehinām |viśveśvarābhidhaṃ tattu tatprāsāde'dhitiṣṭhati || 39||

तत्प्रासादवरस्यैव दक्षिणादिशि भासुरम् ।रम्यं मणिमयं स्थानमेकं तिष्ठति पापहम् ॥ ४०॥

tatprāsādavarasyaiva dakṣiṇādiśi bhāsuram |ramyaṃ maṇimayaṃ sthānamekaṃ tiṣṭhati pāpaham || 40||

तत्सहस्रमणिस्तम्भैरुत्तमैरुन्नतैः शुभैः ।रञ्जितं राजितैःशृङ्गैर्हेमशृङ्गश्च राजितम् ॥ ४१॥

tatsahasramaṇistambhairuttamairunnataiḥ śubhaiḥ |rañjitaṃ rājitaiḥśṛṅgairhemaśṛṅgaśca rājitam || 41||

क्वचित्स्फटिकशृङ्गौघैर्लिङ्गाकारैर्मनोहरैः ।स्थानं तद्राजते देवि नेत्रोत्सवकरं सदा ॥ ४२॥

kvacitsphaṭikaśṛṅgaughairliṅgākārairmanoharaiḥ |sthānaṃ tadrājate devi netrotsavakaraṃ sadā || 42||

तप्तालकाश्चतुष्षष्टिकोटि प्रथम नायकाः ।उदायुधा महावीरा मम प्रियकराः सदा ॥ ४३॥

taptālakāścatuṣṣaṣṭikoṭi prathama nāyakāḥ |udāyudhā mahāvīrā mama priyakarāḥ sadā || 43||

तस्मिन्नेव महास्थाने शैवास्तप्तालकाज्ञया ।उपविश्यातिसन्तुष्टास्तिष्टन्ति शिवपूजकाः ॥ ४४॥

tasminneva mahāsthāne śaivāstaptālakājñayā |upaviśyātisantuṣṭāstiṣṭanti śivapūjakāḥ || 44||

सादरं भस्मदिग्धाङ्गा रुद्राक्षाभरणप्रियाः ।रुद्रसूक्तजपासक्तास्तिष्ठन्ति विमलाशयाः ॥ ४५॥

sādaraṃ bhasmadigdhāṅgā rudrākṣābharaṇapriyāḥ |rudrasūktajapāsaktāstiṣṭhanti vimalāśayāḥ || 45||

शैवं महामुनिं(मनुं) नित्यं सर्वपापौघशामकम् ।जपतः सततं सन्तो वसन्त्यत्यन्तमादरात् ॥ ४६॥

śaivaṃ mahāmuniṃ(manuṃ) nityaṃ sarvapāpaughaśāmakam |japataḥ satataṃ santo vasantyatyantamādarāt || 46||

शुद्धान्तः करणैस्तत्र जप्तःशैवैर्महामनुः ।शैवो मोक्षप्रदो नूनं भवत्येव न संशयः ॥ ४७॥

śuddhāntaḥ karaṇaistatra japtaḥśaivairmahāmanuḥ |śaivo mokṣaprado nūnaṃ bhavatyeva na saṃśayaḥ || 47||

एकदाप्यत्र शैवेन जप्यः शैवो मनुर्मुदा ।अनन्तगुणितो नूनं पापदावाग्निशामकः ॥ ४८॥

ekadāpyatra śaivena japyaḥ śaivo manurmudā |anantaguṇito nūnaṃ pāpadāvāgniśāmakaḥ || 48||

शैवो मनुःस्वतः शुद्धः पापतूलादि नाशकः ।सोऽप्यत्र जप्तः शैवेन्द्रै सर्वाभीष्टप्रदो ध्रुवम् ॥ ४९॥

śaivo manuḥsvataḥ śuddhaḥ pāpatūlādi nāśakaḥ |so'pyatra japtaḥ śaivendrai sarvābhīṣṭaprado dhruvam || 49||

शैव एव महामन्त्रो जप्यः पञ्चाक्षरः परः ।शैवैर्मोक्षार्थिभिर्नित्यं मन्त्रवल्लिङ्गपूजकैः ॥ ५०॥

śaiva eva mahāmantro japyaḥ pañcākṣaraḥ paraḥ |śaivairmokṣārthibhirnityaṃ mantravalliṅgapūjakaiḥ || 50||

तन्मध्ये कर्णिकारा रत्नराजिविराजिता ।अत्युन्नता वेदिकैका तिष्ठति प्रियदर्शना ॥ ५१॥

tanmadhye karṇikārā ratnarājivirājitā |atyunnatā vedikaikā tiṣṭhati priyadarśanā || 51||

तन्मध्ये येक(चैक) काश्मीरमणिराजितमानसं(सनम्) ।स्थितं तदुपरि स्पष्टमुपविष्टं मया पुरा ॥ ५२॥

tanmadhye yeka(caika) kāśmīramaṇirājitamānasaṃ(sanam) |sthitaṃ tadupari spaṣṭamupaviṣṭaṃ mayā purā || 52||

तदानीमागता काचिदिन्ढुबिम्बनिभानना ।विशालपद्मपत्राभनयना नयनप्रिया ॥ ५३॥

tadānīmāgatā kācidinḍhubimbanibhānanā |viśālapadmapatrābhanayanā nayanapriyā || 53||

मन्दारमालाममलामम्लानां मधुपावृताम् ।धृत्वा पद्माभहस्तेन क्षौमाम्बरविराजिता ॥ ५४॥

mandāramālāmamalāmamlānāṃ madhupāvṛtām |dhṛtvā padmābhahastena kṣaumāmbaravirājitā || 54||

सा मां दृष्ट्वानतग्रीवा प्रणम्य मुहुरादरात् ।बिल्वैर्मन्दारपुष्पैश्च चक्रे पूजां यथाविधि ॥ ५५॥

sā māṃ dṛṣṭvānatagrīvā praṇamya muhurādarāt |bilvairmandārapuṣpaiśca cakre pūjāṃ yathāvidhi || 55||

पूजयित्वा ततः सा मां कृताञ्जलिपुटा तदा ।इदमेव वचः प्राह स्तोत्रैः स्तुत्वाह्यनेकधा ॥ ५६॥

pūjayitvā tataḥ sā māṃ kṛtāñjalipuṭā tadā |idameva vacaḥ prāha stotraiḥ stutvāhyanekadhā || 56||

महेशदिव्यस्थानानि सन्ति काश्यामनेकधा ।किमत्र रोचते नित्यं वसतिस्तव शङ्कर ॥ ५७॥

maheśadivyasthānāni santi kāśyāmanekadhā |kimatra rocate nityaṃ vasatistava śaṅkara || 57||

विशेषः कोऽत्र देवेश सर्वस्थानविलक्षणः ।किमस्ति तत्त्वमेतस्य वद सर्वं विशेषतः ॥ ५८॥

viśeṣaḥ ko'tra deveśa sarvasthānavilakṣaṇaḥ |kimasti tattvametasya vada sarvaṃ viśeṣataḥ || 58||

पृष्टोऽहमेवं सुभगे तया तदनु सादरम् ।उत्तरं दत्तवानस्मि तमे(दे)व शृणु सादरम् ॥ ५९॥

pṛṣṭo'hamevaṃ subhage tayā tadanu sādaram |uttaraṃ dattavānasmi tame(de)va śṛṇu sādaram || 59||

काशीयं सर्वलोकेभ्यो मम प्रियकराऽनघे ।तत्राप्यन्तर्गृहन्नाम क्षेत्रं रुचिकरं मम ॥ ६०॥

kāśīyaṃ sarvalokebhyo mama priyakarā'naghe |tatrāpyantargṛhannāma kṣetraṃ rucikaraṃ mama || 60||

तन्मध्यगमिदं रम्यं स्थानं प्रियतरं मम ।तत्तु लिङ्गमयं यस्मात्तत्रप्रीतिर्ममानघे ॥ ६१॥

tanmadhyagamidaṃ ramyaṃ sthānaṃ priyataraṃ mama |tattu liṅgamayaṃ yasmāttatraprītirmamānaghe || 61||

याथत्र वसतिर्नित्यं तथा नान्यत्र शोभने ।अनिशं प्रीतिरत्रैव मम तिष्ठत्यनामये ॥ ६२॥

yāthatra vasatirnityaṃ tathā nānyatra śobhane |aniśaṃ prītiratraiva mama tiṣṭhatyanāmaye || 62||

किञ्च काश्यां मृतान् सर्वान् शिवदेहान् शिवार्चकान् ।शिवैकशरणानत्र समानीय ततः परम् ॥ ६३॥

kiñca kāśyāṃ mṛtān sarvān śivadehān śivārcakān |śivaikaśaraṇānatra samānīya tataḥ param || 63||

एतत्सिह्मासने सम्यगुपविश्य यथा सुखम् ।ममाङ्के विमले शुद्धे शैवं संवेश्य सादरम् ॥ ६४॥

etatsihmāsane samyagupaviśya yathā sukham |mamāṅke vimale śuddhe śaivaṃ saṃveśya sādaram || 64||

शैवायात्यन्तशुद्धाय मुक्त्यर्थं तदनन्तरम् ।शैवः पञ्चाक्षरो मन्त्रो मयाह्यत्रोपदिश्यते ॥ ६५॥

śaivāyātyantaśuddhāya muktyarthaṃ tadanantaram |śaivaḥ pañcākṣaro mantro mayāhyatropadiśyate || 65||

मुक्तिमण्डपसंज्ञास्य स्थानस्य श्रुतिसम्मता ।यतो मया मनुःशैवो मोक्षायात्रैव दीयते ॥ ६६॥

muktimaṇḍapasaṃjñāsya sthānasya śrutisammatā |yato mayā manuḥśaivo mokṣāyātraiva dīyate || 66||

इदमेव महत्स्थानं मुक्तिमण्टपसंज्ञकम् ।यत्रोपदिश्यते मन्त्रः शैवानां मुक्तिकाङ्क्षिणाम् ॥ १०३॥

idameva mahatsthānaṃ muktimaṇṭapasaṃjñakam |yatropadiśyate mantraḥ śaivānāṃ muktikāṅkṣiṇām || 103||

अनन्यशरणानां तु मद्भक्तानामघापहम् ।ततः प्रविश्यधर्मात्मा महाशैवाश्रयं सदा ॥ १०४॥

ananyaśaraṇānāṃ tu madbhaktānāmaghāpaham |tataḥ praviśyadharmātmā mahāśaivāśrayaṃ sadā || 104||

मुक्तिमण्टपमत्यन्तसुखं प्राप्य द्विजोत्तमः ।ततो ममान्तिकं प्राप्य चकाराभ्यर्चनं मुदा ॥ १०५॥

muktimaṇṭapamatyantasukhaṃ prāpya dvijottamaḥ |tato mamāntikaṃ prāpya cakārābhyarcanaṃ mudā || 105||

ममैव लिङ्गे विमले मुक्तिदे वेदसंस्तुते ।ततः प्रणम्य बहुधा स्तुत्वा स्तोत्रैरनेकधा ॥ १०६॥

mamaiva liṅge vimale muktide vedasaṃstute |tataḥ praṇamya bahudhā stutvā stotrairanekadhā || 106||

चकार नृत्यं बहुधा सादरं भक्तिपूर्वकम् ।उपविश्य ततोऽत्रैव जप्त्वा मन्त्रं शिवात्मकम् ॥ १०७॥

cakāra nṛtyaṃ bahudhā sādaraṃ bhaktipūrvakam |upaviśya tato'traiva japtvā mantraṃ śivātmakam || 107||

ततोऽन्तर्गृहयात्रादि कृत्वा भक्तिपुरःसरम् ।ज्ञानवापीतटे रम्ये निराहारो जितेन्द्रियः ॥ १०८॥

tato'ntargṛhayātrādi kṛtvā bhaktipuraḥsaram |jñānavāpītaṭe ramye nirāhāro jitendriyaḥ || 108||

चकारोग्रं तपःसम्यङ्मुक्तयर्थं शैवपुङ्गवः ।शिवैकनिरतो नित्यं षट्सहस्रयुगावधि ॥ १०९॥

cakārograṃ tapaḥsamyaṅmuktayarthaṃ śaivapuṅgavaḥ |śivaikanirato nityaṃ ṣaṭsahasrayugāvadhi || 109||

मन्त्राधिराजममलं जप्त्वा पापौघनाशनम् ।ततः शरीरं विजहौ ज्ञानवापीतटे शुभे ॥ ११०॥

mantrādhirājamamalaṃ japtvā pāpaughanāśanam |tataḥ śarīraṃ vijahau jñānavāpītaṭe śubhe || 110||

लिङ्गपूजां प्रकुर्वाणो वदन् शिव शिवेति च ।ततो ममाङ्क संविश्य ममैवानुग्रहाद् द्विजः ॥ १११॥

liṅgapūjāṃ prakurvāṇo vadan śiva śiveti ca |tato mamāṅka saṃviśya mamaivānugrahād dvijaḥ || 111||

मन्त्राधिराजममलं जपन् पापौघनाशनम् ।शैवं प्राप्यमहामन्त्रं मोक्षं सम्प्राप्य शोभते ॥ ११२॥

mantrādhirājamamalaṃ japan pāpaughanāśanam |śaivaṃ prāpyamahāmantraṃ mokṣaṃ samprāpya śobhate || 112||

इत्युक्ता सा मनोरम्या मुक्तिमण्टपदेवता ।ययौ स्व सदनं रम्यमम्बिके वरवर्णिनि ॥ ११३॥

ityuktā sā manoramyā muktimaṇṭapadevatā |yayau sva sadanaṃ ramyamambike varavarṇini || 113||

ये मुक्तिमण्टपमनघ्यमनन्यलम्यं सम्प्राप्य शैवमनुमप्यतिपुण्यलभ्यम् ।सम्पूजयन्ति शिवमेकमुपास्यमीशं ते सर्वथा मुनिवराः शिवमाप्नुवन्ति ॥ ११४॥

ye muktimaṇṭapamanaghyamananyalamyaṃ samprāpya śaivamanumapyatipuṇyalabhyam |sampūjayanti śivamekamupāsyamīśaṃ te sarvathā munivarāḥ śivamāpnuvanti || 114||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते शिवप्रोक्तं काशीस्थितं मुक्तिमण्डपमाहात्म्यं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । उग्राख्यः सप्तमांशः । अध्यायः ७ । वावृत्तश्लोकाः ॥– ॥ श्रीशिवरहस्यम् । उग्राख्यः सप्तमांशः । अध्यायः ७ । वावृत्तश्लोकाः ॥

|| iti śivarahasyāntargate śivaproktaṃ kāśīsthitaṃ muktimaṇḍapamāhātmyaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 7 | vāvṛttaślokāḥ ||– || śrīśivarahasyam | ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 7 | vāvṛttaślokāḥ ||