शिवलिङ्गार्चनफलम् Shivalingarchanaphalam

(शिवरहस्यान्तर्गते महादेवाख्ये)शिवगौरीसंवादेईश्वर उवाच ।का विवक्षास्ति ते सुभ्रु निःशङ्कं मे वदाग्रतः ॥ ३२॥

(śivarahasyāntargate mahādevākhye)śivagaurīsaṃvādeīśvara uvāca |kā vivakṣāsti te subhru niḥśaṅkaṃ me vadāgrataḥ || 32||

त्वं मे शक्तिः परा देवी त्वयाहं शक्तिमान् शिवे ।त्वत्तेजसा जगद्व्याप्तं सदेवासुरमानुषम् ॥ ३३॥

tvaṃ me śaktiḥ parā devī tvayāhaṃ śaktimān śive |tvattejasā jagadvyāptaṃ sadevāsuramānuṣam || 33||

रहस्यं वा प्रकाशं वा वदामि प्रमुदे त्वयि ।त्वं मे शरीराधिकृता वद मे तं हृदि स्थितम् ॥ ३४॥

rahasyaṃ vā prakāśaṃ vā vadāmi pramude tvayi |tvaṃ me śarīrādhikṛtā vada me taṃ hṛdi sthitam || 34||

कुमार उवाच ।इति शम्भोर्वचः श्रुत्वा गिरिजा हर्षनिर्भरा ।समुह्यदश्रुपुलका प्राह कामारिमीश्वरी ॥ ३५॥

kumāra uvāca |iti śambhorvacaḥ śrutvā girijā harṣanirbharā |samuhyadaśrupulakā prāha kāmārimīśvarī || 35||

गिरिजा उवाच ।देव देव महादेव शरणागतवत्सल ।स्वानन्दराशिवाराशे कृपाराशे महेश्वर ॥ ३६॥

girijā uvāca |deva deva mahādeva śaraṇāgatavatsala |svānandarāśivārāśe kṛpārāśe maheśvara || 36||

शिवार्चनविधानं मे कालतिथ्यृक्षके तव ।लिङ्गेऽभिषेकसम्भारः फलपञ्चामृतैः कृतः ॥ ३७॥

śivārcanavidhānaṃ me kālatithyṛkṣake tava |liṅge'bhiṣekasambhāraḥ phalapañcāmṛtaiḥ kṛtaḥ || 37||

पुष्पधूपादि दाने च दीपनैवेद्यकल्पनैः ।धातुपात्रे तारतम्यमर्घ्यताम्बूलकल्पनम् ॥ ३८॥

puṣpadhūpādi dāne ca dīpanaivedyakalpanaiḥ |dhātupātre tāratamyamarghyatāmbūlakalpanam || 38||

तत्फले तारतम्यं च वद मे करुणार्णव ।सूत उवाच ।इत्यपर्णावचः श्रुत्वा सम्पूर्णहृदयः शिवः ॥ ३९॥

tatphale tāratamyaṃ ca vada me karuṇārṇava |sūta uvāca |ityaparṇāvacaḥ śrutvā sampūrṇahṛdayaḥ śivaḥ || 39||

प्राह प्रमोदभरितः दृष्ट्वा तामद्रिकन्यकाम् ।महादेवो महानन्दः परानन्दमहोदधिः ॥ ४०॥

prāha pramodabharitaḥ dṛṣṭvā tāmadrikanyakām |mahādevo mahānandaḥ parānandamahodadhiḥ || 40||

ईश्वर उवाच ।अये सुगिरिकन्यके तव सरोजराजाननंविलोक्य मुदमादितः प्रभृति पारसारं गतः ।अनन्तमहिमास्पदं शिवरहस्यरत्नाकरंसुगोप्यमपि तद्वदे(?) शिवगणेषु तुष्टिप्रदम् ॥ ४१॥

īśvara uvāca |aye sugirikanyake tava sarojarājānanaṃvilokya mudamāditaḥ prabhṛti pārasāraṃ gataḥ |anantamahimāspadaṃ śivarahasyaratnākaraṃsugopyamapi tadvade(?) śivagaṇeṣu tuṣṭipradam || 41||

प्रकाश्यमिदमेव ते मम हृदि प्रकृष्टं चिरंप्रतुष्टिदमिदं शिवे विहितसर्वधर्मैरपि ।न यागशतकोटिभिर्विविधदानकोट्यापि वातुरङ्गगजगोद्मैद्विजवरेषु दत्तैश्च किम् ॥ ४२॥

prakāśyamidameva te mama hṛdi prakṛṣṭaṃ ciraṃpratuṣṭidamidaṃ śive vihitasarvadharmairapi |na yāgaśatakoṭibhirvividhadānakoṭyāpi vāturaṅgagajagodmaidvijavareṣu dattaiśca kim || 42||

भक्तो मे यदि लिङ्ग तुङ्गविहितानङ्गाङ्गसङ्गोज्झितोगङ्गातुङ्गतरङ्गचञ्चलमना गङ्गतरङ्गाप्लुतः ।भूयाद्भावुकभक्तिभावहृदयो भावो भवेऽप्यध्रुवेलिङ्गार्चासु निषक्तमुग्धहृदयो व्यक्तं स मुक्तिं गतः ॥ ४३॥

bhakto me yadi liṅga tuṅgavihitānaṅgāṅgasaṅgojjhitogaṅgātuṅgataraṅgacañcalamanā gaṅgataraṅgāplutaḥ |bhūyādbhāvukabhaktibhāvahṛdayo bhāvo bhave'pyadhruveliṅgārcāsu niṣaktamugdhahṛdayo vyaktaṃ sa muktiṃ gataḥ || 43||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते शिवलिङ्गार्चनफलं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । महादेवाख्यः एकादशमांशः । अध्यायः १ । ३२४३॥

|| iti śivarahasyāntargate śivaliṅgārcanaphalaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | mahādevākhyaḥ ekādaśamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 1 | 3243||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।महादेवाख्यः एकादशमांशः ।अध्यायः १ ।३२-४३॥

– || śrīśivarahasyam |mahādevākhyaḥ ekādaśamāṃśaḥ |adhyāyaḥ 1 | 32-43||