शिवार्तिक्यम् १ Shiva Artikyam 1

हालहलविषपानं त्रिपुराणां मथनंनाथ कथङ्कारमहं कुर्यां तत्कथनंचरितममितमन्धकमुखजगदहितक्रथनंयदलङ्कृतये तत्तद्धतशिरसां ग्रथनंजय जय शिशुशशिशेखर शिव ! । कामाराते !ज्ञातमिदं परमेश्वर करुणा स्फारा ते । ध्रुव०॥ १॥

hālahalaviṣapānaṃ tripurāṇāṃ mathanaṃnātha kathaṅkāramahaṃ kuryāṃ tatkathanaṃcaritamamitamandhakamukhajagadahitakrathanaṃyadalaṅkṛtaye tattaddhataśirasāṃ grathanaṃjaya jaya śiśuśaśiśekhara śiva ! | kāmārāte !jñātamidaṃ parameśvara karuṇā sphārā te | dhruva0|| 1||

उपमन्यव ईशकृतं दुग्धोदधिदानंकाश्यां दीयत एव प्राणिभ्यो ज्ञानंदस्युरितः शिरसि पदं दत्वापि विमानंबहुमतमिदमेव सतां कीर्तिसुधापानम् । जय जय ॥ २॥

upamanyava īśakṛtaṃ dugdhodadhidānaṃkāśyāṃ dīyata eva prāṇibhyo jñānaṃdasyuritaḥ śirasi padaṃ datvāpi vimānaṃbahumatamidameva satāṃ kīrtisudhāpānam | jaya jaya || 2||

नाम्न्यस्त्वादर ईश ग्रीष्म इव व्यजनेबालस्य क्रीडन इव वा भवतो भजनेमामुद्धर मा(१) मुद्धर! । नश्यतु में भजनेभक्तमयूरघन त्वं परिगणय स्वजने । जय जय ॥ ३॥

nāmnyastvādara īśa grīṣma iva vyajanebālasya krīḍana iva vā bhavato bhajanemāmuddhara mā(1) muddhara! | naśyatu meṃ bhajanebhaktamayūraghana tvaṃ parigaṇaya svajane | jaya jaya || 3||

इति श्रीरामनन्दनमयूरेश्वरकृतं शिवार्तिक्यं सम्पूर्णम् ।१। तव भजने मे मुदानन्दो मा नश्यतु । तव भजने मे रतिः सदास्त्वित्यर्थः

iti śrīrāmanandanamayūreśvarakṛtaṃ śivārtikyaṃ sampūrṇam | 1| tava bhajane me mudānando mā naśyatu | tava bhajane me ratiḥ sadāstvityarthaḥ