श्रीशैलादिलिङ्गानिमहिमावर्णनं शाम्भवप्रोक्तम् Shambhavaproktam Shri Shailadilingani Mahimavarnanam

लिङ्गानि बहुधा सन्ति भुक्तिमुक्तिप्रदान्यापि ।तेषु सर्वेषु लिङ्गेषु नार्मदं लिङ्गमुत्तमम् ॥ १॥

liṅgāni bahudhā santi bhuktimuktipradānyāpi |teṣu sarveṣu liṅgeṣu nārmadaṃ liṅgamuttamam || 1||

यद् दत्तं नार्मदे लिङ्गे जलं कुसुममेव वा ।फलं बिल्वदलं वापि तदानन्दाम्बुधिप्रदम् ॥ २॥

yad dattaṃ nārmade liṅge jalaṃ kusumameva vā |phalaṃ bilvadalaṃ vāpi tadānandāmbudhipradam || 2||

दुर्लभं नार्मदं लिङ्गं दुर्लभा बिल्वमञ्जरी ।दुलभा शाम्भवी विद्या दुर्लभः शाङ्करः कलौ ॥ ३॥

durlabhaṃ nārmadaṃ liṅgaṃ durlabhā bilvamañjarī |dulabhā śāmbhavī vidyā durlabhaḥ śāṅkaraḥ kalau || 3||

शाङ्करत्वं समासाद्य रेवालिङ्गे मनोहरे ।बिल्वाधैरर्चनं कृत्वा मुक्तो भवति मानवः ॥ ४॥

śāṅkaratvaṃ samāsādya revāliṅge manohare |bilvādhairarcanaṃ kṛtvā mukto bhavati mānavaḥ || 4||

अत्रापि सन्ति लिङ्गानि श्रीशैले शङ्करालये ।पर्वताराधितं लिङ्ग त्रिपुरान्तकसंज्ञितम् ॥ ५॥

atrāpi santi liṅgāni śrīśaile śaṅkarālaye |parvatārādhitaṃ liṅga tripurāntakasaṃjñitam || 5||

तल्लिङ्गपूजनादेव मुक्तः स्यादघसागरात् ।तस्य दर्शनमात्रेण मुक्तः स्यादघसागरात् ॥ ६॥

talliṅgapūjanādeva muktaḥ syādaghasāgarāt |tasya darśanamātreṇa muktaḥ syādaghasāgarāt || 6||

त्रिपुरासुरसंहारं कृत्वा भालविलोचनः ।लिङ्गाकारं समासाद्य स्थितः श्रीपर्वते खलु ॥ ७॥

tripurāsurasaṃhāraṃ kṛtvā bhālavilocanaḥ |liṅgākāraṃ samāsādya sthitaḥ śrīparvate khalu || 7||

भूमण्डलेषु तीर्थानि यानि तानि विशेषतः ।श्रीशैले मूर्तिमासाद्य तिष्ठत्येव न संशयः ॥ ८॥

bhūmaṇḍaleṣu tīrthāni yāni tāni viśeṣataḥ |śrīśaile mūrtimāsādya tiṣṭhatyeva na saṃśayaḥ || 8||

तल्लिङ्गार्चनजं पुण्यं सम्पन्मुक्तिकरं परम् ।तत्र येनार्पितं द्रव्यं तदनन्तफलप्रदम् ॥ ९॥

talliṅgārcanajaṃ puṇyaṃ sampanmuktikaraṃ param |tatra yenārpitaṃ dravyaṃ tadanantaphalapradam || 9||

दूर्वाङ्कुरैर्बिल्वपत्रैः नीरैर्वा त्रिपुरान्तकम् ।यः पूजयति पुष्पेण स मुक्तो भवति ध्रुवम् ॥ १०॥

dūrvāṅkurairbilvapatraiḥ nīrairvā tripurāntakam |yaḥ pūjayati puṣpeṇa sa mukto bhavati dhruvam || 10||

तत्र गोक्षीरकलशं यो दद्याभक्तिपूर्वकम् ।शाम्भवाय स पुण्यात्मा सुधासागरराड् भवेत् ॥ ११॥

tatra gokṣīrakalaśaṃ yo dadyābhaktipūrvakam |śāmbhavāya sa puṇyātmā sudhāsāgararāḍ bhavet || 11||

श्रीपर्वते शाम्भवाय यो दद्यादन्नमादरात् ।स तावदन्नराशीनामधिपो भवति ध्रुवम् ॥ १२॥

śrīparvate śāmbhavāya yo dadyādannamādarāt |sa tāvadannarāśīnāmadhipo bhavati dhruvam || 12||

तत्र रत्नानि यो दद्यात् भक्त्या शिवपरायणः ।स रत्नकोशाधिपतिः भवत्येव न संशयः ॥ १३॥

tatra ratnāni yo dadyāt bhaktyā śivaparāyaṇaḥ |sa ratnakośādhipatiḥ bhavatyeva na saṃśayaḥ || 13||

त्रिपुरान्तकमुद्दिश्य यः सुवर्ण प्रयच्छति ।स सुवर्णपतिर्भूत्वा मुक्तो भवति मानवः ॥ १४॥

tripurāntakamuddiśya yaḥ suvarṇa prayacchati |sa suvarṇapatirbhūtvā mukto bhavati mānavaḥ || 14||

शिवचिन्तनशीलं चेदसृतं चित्तमन्ततः ।वित्तेशो याति पत्तित्वं पतिपत्तेरपि स्वतः (?)॥ १५॥

śivacintanaśīlaṃ cedasṛtaṃ cittamantataḥ |vitteśo yāti pattitvaṃ patipatterapi svataḥ (?)|| 15||

शिवचिन्तनशीलानां यो दद्याद्वित्तमन्ततः ।सोऽपि वित्तेशतां याति ऋषिवर्यैरपि स्तुतः ॥ १६॥

śivacintanaśīlānāṃ yo dadyādvittamantataḥ |so'pi vitteśatāṃ yāti ṛṣivaryairapi stutaḥ || 16||

घण्टाकर्णेश्वरं नाम लिङ्गमस्त्येकमुत्तमम् ।तत्पूजनेन पापानि विनश्यन्ति न संशयः ॥ १७॥

ghaṇṭākarṇeśvaraṃ nāma liṅgamastyekamuttamam |tatpūjanena pāpāni vinaśyanti na saṃśayaḥ || 17||

तत्रापि कुण्डमस्त्येकं सुधाकुण्डमिति श्रुतम् ।तत्र स्नात्वा नरः सद्यः शुद्धो भवति सर्वथा ॥ १८॥

tatrāpi kuṇḍamastyekaṃ sudhākuṇḍamiti śrutam |tatra snātvā naraḥ sadyaḥ śuddho bhavati sarvathā || 18||

तत्कुण्डजलमध्यस्थो घण्टाकर्णेश्वरं स्मतत् ।सर्वपापविनाशानां हेतुरेव प्रजायते ॥ १९॥

tatkuṇḍajalamadhyastho ghaṇṭākarṇeśvaraṃ smatat |sarvapāpavināśānāṃ hetureva prajāyate || 19||

घण्टाकर्णेश्वरं नत्वा सम्पूजय कुसुमादिभिः ।तत्पुष्पसङ्ख्यया तत्र सम्पत् (?) प्राप्नोति मानवः ॥ २०॥

ghaṇṭākarṇeśvaraṃ natvā sampūjaya kusumādibhiḥ |tatpuṣpasaṅkhyayā tatra sampat (?) prāpnoti mānavaḥ || 20||

सारङ्गेश्वरालोक्य तत्र स्नात्वाऽतिपावने ।तत्परोजलपानेन मुक्तो भवति मानवः ॥ २१॥

sāraṅgeśvarālokya tatra snātvā'tipāvane |tatparojalapānena mukto bhavati mānavaḥ || 21||

पुण्यकोटिसमाक्रान्तः शिखरेश्वरपूजनम् ।करोति पुण्यकालेषु बिल्वदूर्वादिभिर्मुदा ॥ २२॥

puṇyakoṭisamākrāntaḥ śikhareśvarapūjanam |karoti puṇyakāleṣu bilvadūrvādibhirmudā || 22||

विभूतिकुण्डमस्त्येकं तत्तु पावनपावनम् ।तस्मिन् कुण्डे प्रविष्टानि तीर्थानि विमलान्यपि ॥ २३॥

vibhūtikuṇḍamastyekaṃ tattu pāvanapāvanam |tasmin kuṇḍe praviṣṭāni tīrthāni vimalānyapi || 23||

तत्कुण्डजलयोगेन तीर्थानां तीर्था मता ।ततः सर्वाणि तीर्थानि तत्र यान्ति दिने दिने ॥ २४॥

tatkuṇḍajalayogena tīrthānāṃ tīrthā matā |tataḥ sarvāṇi tīrthāni tatra yānti dine dine || 24||

श्रीशैलो दुर्लभो लोके भस्मकुण्डं च दुर्लभम् ।त्रिपुरान्तकलिङ्गं च दुर्लभं जगतीतले ॥ २५॥

śrīśailo durlabho loke bhasmakuṇḍaṃ ca durlabham |tripurāntakaliṅgaṃ ca durlabhaṃ jagatītale || 25||

शिखरेश्वरमालोक्य विमुक्तः पापपञ्जरात् ।पश्चान्मुक्तो भवत्येव यत्र कुत्रापि वा मृतः ॥ २६॥

śikhareśvaramālokya vimuktaḥ pāpapañjarāt |paścānmukto bhavatyeva yatra kutrāpi vā mṛtaḥ || 26||

तत्रास्ति हाटकेशाख्यं लिङ्गं हाटकनिर्मितम् ।तत्रास्ति हाटकं कुण्डं तालं पापनाशनम् ॥ २७॥

tatrāsti hāṭakeśākhyaṃ liṅgaṃ hāṭakanirmitam |tatrāsti hāṭakaṃ kuṇḍaṃ tālaṃ pāpanāśanam || 27||

तत्र स्नात्वा प्रयत्नेन तल्लिङ्गं भक्तिपूर्वकम् ।बिल्वपत्रैः समभ्यर्च्य मुक्तो भवति मानवः ॥ २८॥

tatra snātvā prayatnena talliṅgaṃ bhaktipūrvakam |bilvapatraiḥ samabhyarcya mukto bhavati mānavaḥ || 28||

श्रीशैलभ्रमराम्बायाः कृत्वा दर्शनमादरात् ।सर्वपापविनिर्मुक्तः सम्पन्नाथो भविष्यति ॥ २९॥

śrīśailabhramarāmbāyāḥ kṛtvā darśanamādarāt |sarvapāpavinirmuktaḥ sampannātho bhaviṣyati || 29||

भ्रमराम्बापदाम्भोजं कोमलैर्बिल्वपत्रकैः ।समभ्यर्च्य प्रयत्नेन सर्वराष्ट्राधिपो भवेत् ॥ ३०॥

bhramarāmbāpadāmbhojaṃ komalairbilvapatrakaiḥ |samabhyarcya prayatnena sarvarāṣṭrādhipo bhavet || 30||

भ्रमराम्बां समभ्यर्च्य यस्तु रात्रौ प्रदक्षिणम् ।करोति तत्करस्था सात् सर्वसम्पद्वराङ्गना ॥ ३१॥

bhramarāmbāṃ samabhyarcya yastu rātrau pradakṣiṇam |karoti tatkarasthā sāt sarvasampadvarāṅganā || 31||

तस्य स्यान्महदैश्वर्यं सन्ततिस्तस्य वर्धते ।यच्चित्तं भ्रमराम्बायाश्चरणाम्बुरुहार्चने ॥ ३२॥

tasya syānmahadaiśvaryaṃ santatistasya vardhate |yaccittaṃ bhramarāmbāyāścaraṇāmburuhārcane || 32||

तस्य तावद्विपत्तिः स्यात् यावन्नाराधिता शिवा ।आराधितायां तस्यां तु सम्पवृद्धिर्दिने दिने ॥ ३३॥

tasya tāvadvipattiḥ syāt yāvannārādhitā śivā |ārādhitāyāṃ tasyāṃ tu sampavṛddhirdine dine || 33||

तत्र सम्पत्प्रदानाय दीक्षिता भ्रमराम्बिका ।तत्पादाम्बुरुहोत्पन्नाः सर्वदा सर्वसम्पदः ॥ ३४॥

tatra sampatpradānāya dīkṣitā bhramarāmbikā |tatpādāmburuhotpannāḥ sarvadā sarvasampadaḥ || 34||

सम्पत्खनिरिति ख्याता श्रीशैले भ्रमराम्बिका ।तस्याः प्रभावो वेदैर्वा न ज्ञातः सर्वथा खलु ॥ ३५॥

sampatkhaniriti khyātā śrīśaile bhramarāmbikā |tasyāḥ prabhāvo vedairvā na jñātaḥ sarvathā khalu || 35||

अलमलमभिलापैरिन्दुमौलेः प्रसादात सकलभुवननाथो जायते मानवोऽपि ।इति मनसि विचिन्त्यानुग्रमुग्रं विदित्वा भज भज भगवन्तं पार्वतीकान्तमेकम् ॥ ३६॥

alamalamabhilāpairindumauleḥ prasādāta sakalabhuvananātho jāyate mānavo'pi |iti manasi vicintyānugramugraṃ viditvā bhaja bhaja bhagavantaṃ pārvatīkāntamekam || 36||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते शाम्भवप्रोक्तं श्रीशैलादिलिङ्गानिमहिमावर्णनं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । हराख्यः तृतीयांशः । पूर्वार्धम् । अध्यायः ३२। ७०१०५ ॥

|| iti śivarahasyāntargate śāmbhavaproktaṃ śrīśailādiliṅgānimahimāvarṇanaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ | pūrvārdham | adhyāyaḥ 32| 70105 ||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।हराख्यः तृतीयांशः ।पूर्वार्धम् ।अध्यायः ३२। ७०-१०५ ॥

– || śrīśivarahasyam |harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ |pūrvārdham |adhyāyaḥ 32| 70-105 ||