महादेवस्तुतिः १ Mahadevastutih

जय शङ्कर शान्त शशाङ्करुचेरुचिरार्थद सर्वद सर्वशुचे ।शुचिदत्तगृहीतमहोपहृतेहृतभक्तजनोद्धततापतते ॥ १॥

jaya śaṅkara śānta śaśāṅkarucerucirārthada sarvada sarvaśuce |śucidattagṛhītamahopahṛtehṛtabhaktajanoddhatatāpatate || 1||

ततसर्वहृदम्बर वरद नतेनतवृजिनमहावनदाहकृते ।कृतविविधचरित्रतनो सुतनोतनुविशिखविशोषणधैर्यनिधे ॥ २॥

tatasarvahṛdambara varada natenatavṛjinamahāvanadāhakṛte |kṛtavividhacaritratano sutanotanuviśikhaviśoṣaṇadhairyanidhe || 2||

निधनादिविवर्जित कृतनतिकृत्कृतिविहितमनोरथपन्नगभृत् ।नगभर्तृसुतार्पितवामवपुःस्ववपुः परिपूरितसर्वजगत् ॥ ३॥

nidhanādivivarjita kṛtanatikṛtkṛtivihitamanorathapannagabhṛt |nagabhartṛsutārpitavāmavapuḥsvavapuḥ paripūritasarvajagat || 3||

त्रिजगन्मयरूप विरूप सुदृग्दृगुदञ्चनकुञ्चनकृतहुतभुक् ।भव भूतपते प्रमथैकपतेपतितेष्वपि दत्तकरप्रसृते ॥ ४॥

trijaganmayarūpa virūpa sudṛgdṛgudañcanakuñcanakṛtahutabhuk |bhava bhūtapate pramathaikapatepatiteṣvapi dattakaraprasṛte || 4||

प्रसृताखिलभूतलसंवरणप्रणवध्वनिसौधसुधांशुधर ।धरराजकुमारिकया परयापरितः परितुष्ट नतोऽस्मि शिव ॥ ५॥

prasṛtākhilabhūtalasaṃvaraṇapraṇavadhvanisaudhasudhāṃśudhara |dhararājakumārikayā parayāparitaḥ parituṣṭa nato'smi śiva || 5||

शिव देव गिरीश महेश विभोविभवप्रद गिरिश शिवेश मृड ।मृडयोडुपतिध्र जगत्त्रितयंकृतयन्त्रणभक्तिविघातकृताम् ॥ ६॥

śiva deva girīśa maheśa vibhovibhavaprada giriśa śiveśa mṛḍa |mṛḍayoḍupatidhra jagattritayaṃkṛtayantraṇabhaktivighātakṛtām || 6||

न कृतान्तत एष विभेमि हरप्रहराशु महाघममोघमते ।न मतान्तरमन्यदवैमि शिवंशिवपादनतेः प्रणतोऽस्मि ततः ॥ ७॥

na kṛtāntata eṣa vibhemi harapraharāśu mahāghamamoghamate |na matāntaramanyadavaimi śivaṃśivapādanateḥ praṇato'smi tataḥ || 7||

विततेऽत्र जगत्यखिलेऽघहरंहरतोषणमेव परं गुणवत् ।गुणहीनमहीनमहावलयंप्रलयान्तकमीश नतोऽस्मि ततः ॥ ८॥

vitate'tra jagatyakhile'ghaharaṃharatoṣaṇameva paraṃ guṇavat |guṇahīnamahīnamahāvalayaṃpralayāntakamīśa nato'smi tataḥ || 8||

इति स्तुत्वा महादेवं विररामाङ्गिरः सुतः ।व्यतरच्च महेशानः स्तुत्या तुष्टो वरान्बहून् ॥ ९॥

iti stutvā mahādevaṃ virarāmāṅgiraḥ sutaḥ |vyataracca maheśānaḥ stutyā tuṣṭo varānbahūn || 9||

बृहता तपसानेन बृहतां पतिरेध्यहो ।नाम्ना बृहस्पतिरिति ग्रहेष्वर्च्यो भव द्विज ॥ १०॥

bṛhatā tapasānena bṛhatāṃ patiredhyaho |nāmnā bṛhaspatiriti graheṣvarcyo bhava dvija || 10||

अस्य स्तोत्रस्य पठनादपि वागुदियाच्च यम् ।तस्य स्यात्संस्कृता वाणी त्रिभिर्वर्षैस्त्रिकालतः ॥ ११॥

asya stotrasya paṭhanādapi vāgudiyācca yam |tasya syātsaṃskṛtā vāṇī tribhirvarṣaistrikālataḥ || 11||

अस्य स्तोत्रस्य पठनान्नियतं मम सन्निधौ ।न दुर्वृत्तौ प्रवृत्तिः स्यादविवेकवतां नृणाम् ॥ १२॥

asya stotrasya paṭhanānniyataṃ mama sannidhau |na durvṛttau pravṛttiḥ syādavivekavatāṃ nṛṇām || 12||

अदः स्तोत्रं पठञ्जन्तुर्जातु पीडां ग्रहोद्भवाम् ।न प्राप्स्यति ततो जप्यमिदं स्तोत्रं ममाग्रतः ॥ १३॥

adaḥ stotraṃ paṭhañjanturjātu pīḍāṃ grahodbhavām |na prāpsyati tato japyamidaṃ stotraṃ mamāgrataḥ || 13||

नित्यं प्रातः समुत्थाय यः पठिष्यति मानवः ।इमां स्तुतिं हरिष्येऽहं तस्य बाधाः सुदारुणाः ॥ १४॥

nityaṃ prātaḥ samutthāya yaḥ paṭhiṣyati mānavaḥ |imāṃ stutiṃ hariṣye'haṃ tasya bādhāḥ sudāruṇāḥ || 14||

त्वत्प्रतिष्ठितलिङ्गस्य पूजां कृत्वा प्रयत्नतः ।इमां स्तुतिमधीयानो मनोवाञ्छामवाप्स्यति ॥ १५॥

tvatpratiṣṭhitaliṅgasya pūjāṃ kṛtvā prayatnataḥ |imāṃ stutimadhīyāno manovāñchāmavāpsyati || 15||

इति श्रीमहादेवस्तुतिः समाप्ता ।

iti śrīmahādevastutiḥ samāptā |