भावलिङ्गस्तोत्रम् Bhavalinga Stotram

शिवं देहि मे भावलिङ्गालयाशु प्रसीद प्रसीद प्रसीदादरेण ।त्वदाराधनायत्तचित्ताय नित्यं विकारान्तरायापकाराय भूयः ॥नमो भावलिङ्गाय भावालयाय स्मरापारगर्वापहारोद्यताय ।नमः पुण्यकल्याणपूर्णार्णवाय प्रमाणाग्रगण्याग्रगण्याय तुभ्यम् ॥ १॥

śivaṃ dehi me bhāvaliṅgālayāśu prasīda prasīda prasīdādareṇa |tvadārādhanāyattacittāya nityaṃ vikārāntarāyāpakārāya bhūyaḥ ||namo bhāvaliṅgāya bhāvālayāya smarāpāragarvāpahārodyatāya |namaḥ puṇyakalyāṇapūrṇārṇavāya pramāṇāgragaṇyāgragaṇyāya tubhyam || 1||

इदं भावलिङ्गं गतानङ्गसङ्गं यदङ्गोपसङ्गं प्रसङ्गेन शङ्गम् ।विलीनाभिषङ्ग महारोगभङ्गं करोतीति मन्ये ततस्ते नमोऽस्तु ॥ २॥

idaṃ bhāvaliṅgaṃ gatānaṅgasaṅgaṃ yadaṅgopasaṅgaṃ prasaṅgena śaṅgam |vilīnābhiṣaṅga mahārogabhaṅgaṃ karotīti manye tataste namo'stu || 2||

यदर्धाङ्गमर्धेन्दुखण्डं प्रचण्डं प्रभामण्डलाखण्डलाराध्यमीड्यम् ।तदाराध्यमाराध्यकाराध्यकाढ्यं मुहुर्भावलिङ्गं विपद्भोगभङ्गम् ॥ ३॥

yadardhāṅgamardhendukhaṇḍaṃ pracaṇḍaṃ prabhāmaṇḍalākhaṇḍalārādhyamīḍyam |tadārādhyamārādhyakārādhyakāḍhyaṃ muhurbhāvaliṅgaṃ vipadbhogabhaṅgam || 3||

यदाराधनेनामराराध्यता स्यात् नरस्याधमस्यापि सिद्धिप्रसिद्धिः ।तदाराध्यमस्माकमस्मत्कुलस्याप्यपास्यान्यदेवं सदा भावलिङ्गम् ॥ ४॥

yadārādhanenāmarārādhyatā syāt narasyādhamasyāpi siddhiprasiddhiḥ |tadārādhyamasmākamasmatkulasyāpyapāsyānyadevaṃ sadā bhāvaliṅgam || 4||

प्रभूतेषु पुण्येष्वगण्येषु भक्तिः भवेद्भावलिङ्गे भवेद्भावनापि ।भवे भावलिङ्गप्रभावप्रबोधे प्रमोदेन मोदाय सम्पादनीयः ॥ ५॥

prabhūteṣu puṇyeṣvagaṇyeṣu bhaktiḥ bhavedbhāvaliṅge bhavedbhāvanāpi |bhave bhāvaliṅgaprabhāvaprabodhe pramodena modāya sampādanīyaḥ || 5||

सरत्याशु संसारघोरान्धकारः स्फुरद्भावलिङ्गाङ्गसूर्यप्रकाशे ।विशिष्टा विशिष्टाऽद्य खद्योतवार्ता कृतान्तान्तवार्ताऽपि तस्मिन् कुतः स्यात् ॥ ६॥

saratyāśu saṃsāraghorāndhakāraḥ sphuradbhāvaliṅgāṅgasūryaprakāśe |viśiṣṭā viśiṣṭā'dya khadyotavārtā kṛtāntāntavārtā'pi tasmin kutaḥ syāt || 6||

अविद्यामहावर्तगर्तानुवृत्तिः कुतो भावलिङ्गार्ककोटिप्रकाशे ।तदाराधनामोदमानन्दसिन्धो शिवज्ञानचन्द्रोऽपि कोऽपि प्रजातः ॥ ७॥

avidyāmahāvartagartānuvṛttiḥ kuto bhāvaliṅgārkakoṭiprakāśe |tadārādhanāmodamānandasindho śivajñānacandro'pi ko'pi prajātaḥ || 7||

अहो भाग्यमस्माकमस्मत्कुलस्याप्यभूद्भावलिङ्गं परं दैवतं नः ।वयं धन्यधन्याग्रगण्याग्रगण्याः सदा भावलिङ्गार्चनासक्तचित्ताः ॥ ८॥

aho bhāgyamasmākamasmatkulasyāpyabhūdbhāvaliṅgaṃ paraṃ daivataṃ naḥ |vayaṃ dhanyadhanyāgragaṇyāgragaṇyāḥ sadā bhāvaliṅgārcanāsaktacittāḥ || 8||

यदा भावलिङ्गार्चनाभक्तिलेशः तदा तावदापत्समूहप्रणाशः ।तदाराधनासक्तलेशप्रकाशे महानन्दराशिप्रवेशोऽनुवेलम् ॥ ९॥

yadā bhāvaliṅgārcanābhaktileśaḥ tadā tāvadāpatsamūhapraṇāśaḥ |tadārādhanāsaktaleśaprakāśe mahānandarāśipraveśo'nuvelam || 9||

नमन्तः स्मरन्तः सकृत् पूजयन्तः भवं भावलिङ्गे मुदा भावयन्तः ।लभन्ते गणेशत्वमप्राप्यमन्यैः इह प्राप्य दुष्प्रापमोदाम्बुराशिम् ॥ १०॥

namantaḥ smarantaḥ sakṛt pūjayantaḥ bhavaṃ bhāvaliṅge mudā bhāvayantaḥ |labhante gaṇeśatvamaprāpyamanyaiḥ iha prāpya duṣprāpamodāmburāśim || 10||

न चान्नाभिलाषाऽऽस्पदालाभशङ्का नचान्यत्र वा भावलिङ्गार्चकानाम् ।इहामुत्र सौख्याभिवृद्धिर्भवित्री भुजं सम्यगुद्द्धृत्य सत्यं मयोक्तम् ॥ ११॥

na cānnābhilāṣā''spadālābhaśaṅkā nacānyatra vā bhāvaliṅgārcakānām |ihāmutra saukhyābhivṛddhirbhavitrī bhujaṃ samyagudddhṛtya satyaṃ mayoktam || 11||

न चन्द्रवाञ्छा न चेन्द्रत्ववाञ्छा न चोपेन्द्रताब्जासनत्वादिवाञ्छा ।यतस्तान्यपायान्वितानीति मन्ये परं त्वीप्सितं भावलिङ्गार्चनं मे ॥ १२॥

na candravāñchā na cendratvavāñchā na copendratābjāsanatvādivāñchā |yatastānyapāyānvitānīti manye paraṃ tvīpsitaṃ bhāvaliṅgārcanaṃ me || 12||

इदं भावलिङ्गार्चन कामधेनुः समस्तामराशास्यकल्पद्रुमो वा ।इदं मर्त्यदुष्प्रापचिन्तामणिर्णा फलानि प्रसूते विचित्राणि नित्यम् ॥ १३॥

idaṃ bhāvaliṅgārcana kāmadhenuḥ samastāmarāśāsyakalpadrumo vā |idaṃ martyaduṣprāpacintāmaṇirṇā phalāni prasūte vicitrāṇi nityam || 13||

यतोऽनन्यलभ्यानि सूते फलानि प्रकृष्टानि वाञ्छास्पदान्यानि तानि ।अतः कामधेनुर्न कल्पो मणिर्वा परं त्वन्यदेवाद्भुतं भावलिङ्गम् ॥ १४॥

yato'nanyalabhyāni sūte phalāni prakṛṣṭāni vāñchāspadānyāni tāni |ataḥ kāmadhenurna kalpo maṇirvā paraṃ tvanyadevādbhutaṃ bhāvaliṅgam || 14||

क्षणार्धाधकोट्यंशकोट्यंशमात्रं वयं भावलिङ्गं स्मरामो यतोऽतः ।प्रकृष्ट प्रकृष्ट प्रकृष्ट प्रकृष्ट प्रकृष्ट प्रकृष्ट प्रकृष्ट प्रकृष्टाः ॥ १५॥

kṣaṇārdhādhakoṭyaṃśakoṭyaṃśamātraṃ vayaṃ bhāvaliṅgaṃ smarāmo yato'taḥ |prakṛṣṭa prakṛṣṭa prakṛṣṭa prakṛṣṭa prakṛṣṭa prakṛṣṭa prakṛṣṭa prakṛṣṭāḥ || 15||

महाभूत जाताप्रजातातिभीतिः महामृत्युदूत प्रभूतातिभीतिः ।महारोगसङ्घातजाताऽपि भीतिः कुतो भावलिङ्गस्य सङ्गेऽङ्गभागे ॥ १६॥

mahābhūta jātāprajātātibhītiḥ mahāmṛtyudūta prabhūtātibhītiḥ |mahārogasaṅghātajātā'pi bhītiḥ kuto bhāvaliṅgasya saṅge'ṅgabhāge || 16||

सकृज्जन्ममध्ये मुदा भावलिङ्गं स्मरन्तं स्मरन्तं कृतान्तस्य दूतः ।प्रमत्तोऽपि तन्मागसंसर्गभीतः प्रभूतप्रतापोऽपि दूरं प्रयाति ॥ १७॥

sakṛjjanmamadhye mudā bhāvaliṅgaṃ smarantaṃ smarantaṃ kṛtāntasya dūtaḥ |pramatto'pi tanmāgasaṃsargabhītaḥ prabhūtapratāpo'pi dūraṃ prayāti || 17||

नमो भावलिङ्गार्चकाराधकेभ्यः तदाराधकेभ्यस्तदाराधकेभ्यः ।तदाराधकेभ्यस्तदाराध केभ्यः तदाराधकेभ्यस्तदाराधकेभ्यः ॥ १८॥

namo bhāvaliṅgārcakārādhakebhyaḥ tadārādhakebhyastadārādhakebhyaḥ |tadārādhakebhyastadārādha kebhyaḥ tadārādhakebhyastadārādhakebhyaḥ || 18||

यमः कम्पयन् पापतापोपभीतः स्वदूतान् समाहूय तत्कर्णदेशे ।मुहुर्भावलिङ्गार्चकागारमार्गे न गन्तव्यमित्येव जल्पत्यनुचैः ॥ १९॥

yamaḥ kampayan pāpatāpopabhītaḥ svadūtān samāhūya tatkarṇadeśe |muhurbhāvaliṅgārcakāgāramārge na gantavyamityeva jalpatyanucaiḥ || 19||

कृते भावलिङ्गार्चनोद्योगमात्रे त्रिनेत्रोऽपि किं देयमस्मै मयेति ।विचारैरपोरैर्नयत्येव कालं ततः कालवार्ताप्रवृत्तिः कुतोऽत्र ॥ २०॥

kṛte bhāvaliṅgārcanodyogamātre trinetro'pi kiṃ deyamasmai mayeti |vicārairaporairnayatyeva kālaṃ tataḥ kālavārtāpravṛttiḥ kuto'tra || 20||

प्रभावं भवो भावलिङ्गार्चकानां परं वेद वेदोऽपि तन्नैव वेद ।अतस्तद्विचारे विरिञ्चिः कुलञ्चः कथं चञ्चुरास्तद्विचारे तदन्ये ॥ २१॥

prabhāvaṃ bhavo bhāvaliṅgārcakānāṃ paraṃ veda vedo'pi tannaiva veda |atastadvicāre viriñciḥ kulañcaḥ kathaṃ cañcurāstadvicāre tadanye || 21||

वरं भावलिङ्गाङ्गदौवारिकोरुस्फुरद्वेत्रपात्रत्वमित्यादरेण ।तदिच्छामुपेन्द्रेन्द्रचन्द्रादिदेवाः प्रकुर्वन्ति धर्मं विहाय स्वकीयम् ॥ २२॥

varaṃ bhāvaliṅgāṅgadauvārikorusphuradvetrapātratvamityādareṇa |tadicchāmupendrendracandrādidevāḥ prakurvanti dharmaṃ vihāya svakīyam || 22||

रमा भावलिङ्गाङ्ग तुङ्गोत्तमाङ्गे विचित्रातपत्रामितछायया सा ।अविच्छिन्नमेवापरिच्छिन्नया चापरिच्छिन्नमेव प्रकामं करोति ॥ २३॥

ramā bhāvaliṅgāṅga tuṅgottamāṅge vicitrātapatrāmitachāyayā sā |avicchinnamevāparicchinnayā cāparicchinnameva prakāmaṃ karoti || 23||

न संसारपङ्काङ्कितो निष्कलङ्को निरातङ्क एवातिरङ्कोऽप्यशङ्कः ।शशाङ्काङ्कितं भावलिङ्गाधिवासं स्मरन् वासवत्वादिवाञ्छां जहाति ॥ २४॥

na saṃsārapaṅkāṅkito niṣkalaṅko nirātaṅka evātiraṅko'pyaśaṅkaḥ |śaśāṅkāṅkitaṃ bhāvaliṅgādhivāsaṃ smaran vāsavatvādivāñchāṃ jahāti || 24||

रमा भावलिङ्गार्चकार्चापरा सा नुतिं तस्य कर्तुं प्रदत्तैव वाणी ।तदङ्घ्र्यर्ह्वणां रोहिणी सा शची च अवश्यं सुराशास्यमाशास्यमस्य ॥ २५॥

ramā bhāvaliṅgārcakārcāparā sā nutiṃ tasya kartuṃ pradattaiva vāṇī |tadaṅghryarhvaṇāṃ rohiṇī sā śacī ca avaśyaṃ surāśāsyamāśāsyamasya || 25||

चिरं भावलिङ्गेशपादारविन्दं मनचश्चरीकश्चकार स्थितिं मे ।स धर्मार्थकामापवर्गस्वरूपैः मरन्दैरमन्दैर्विनोदं करोति ॥ २६॥

ciraṃ bhāvaliṅgeśapādāravindaṃ manacaścarīkaścakāra sthitiṃ me |sa dharmārthakāmāpavargasvarūpaiḥ marandairamandairvinodaṃ karoti || 26||

अहं भावलिङ्गेशपादारविन्दं स्वचित्तेन मूर्ध्ना प्रबद्धं करोमि ।मदीयं हृतं मानसं किं त्वयेति त्रिलोक्यां न कोऽप्यस्ति ते मोचकोऽपि ॥ २७॥

ahaṃ bhāvaliṅgeśapādāravindaṃ svacittena mūrdhnā prabaddhaṃ karomi |madīyaṃ hṛtaṃ mānasaṃ kiṃ tvayeti trilokyāṃ na ko'pyasti te mocako'pi || 27||

नमः सुन्दरामन्दमन्दारकुन्दस्फुरन्नीरनीहारहाराकराय ।निराकारताराचिरापारहीर स्वरासागराकार ते शङ्कराय ॥ २८॥ (स्वरः सागराकार)

namaḥ sundarāmandamandārakundasphurannīranīhārahārākarāya |nirākāratārācirāpārahīra svarāsāgarākāra te śaṅkarāya || 28|| (svaraḥ sāgarākāra)

नलव्यालबालामलव्यालमालाकुलानीललोलालसत्कुन्तलाय ।सनीलाचलानीलनीलोत्पलश्रीविलासाय ते कालकाल प्रणामः ॥ २९॥

nalavyālabālāmalavyālamālākulānīlalolālasatkuntalāya |sanīlācalānīlanīlotpalaśrīvilāsāya te kālakāla praṇāmaḥ || 29||

नमः स्फारकर्पूरपूराभ्रगौरज्वरापारसंसारभारापकार ।पुराखर्वगर्वप्रसारापहार स्मरान्धान्धकारे स्मरारे हराय ॥ ३०॥

namaḥ sphārakarpūrapūrābhragaurajvarāpārasaṃsārabhārāpakāra |purākharvagarvaprasārāpahāra smarāndhāndhakāre smarāre harāya || 30||

नमश्चारुकाकोदरानद्धरुद्धप्रबुद्धाप्रबुद्धेन्दुखण्डार्धमौले ।महाकालकालानलानीलभालप्रबालप्रवालाधराधीरलोल ॥ ३१॥

namaścārukākodarānaddharuddhaprabuddhāprabuddhendukhaṇḍārdhamaule |mahākālakālānalānīlabhālaprabālapravālādharādhīralola || 31||

नमश्चारुचामीकराकरवीर प्रभापूरसम्पूर्ण सम्पूर्णकाम ।न किं कामकामाय कामं प्रकामं करोषि प्रदोषे न रोषं कुरुष्व ॥ ३२॥

namaścārucāmīkarākaravīra prabhāpūrasampūrṇa sampūrṇakāma |na kiṃ kāmakāmāya kāmaṃ prakāmaṃ karoṣi pradoṣe na roṣaṃ kuruṣva || 32||

प्रदोषेषु तोषेण नाट्यं करोषि प्रदोषेषु रोषो न तेऽतः प्रदोषे ।प्रदोषेषु रोषो न मय्यप्यतो मां प्रदोषेषु वा भावयन्नास्त्रदोषम् ॥ ३३॥ (भावयन्नास्प्रदोषम्, भावय स्वास्र)

pradoṣeṣu toṣeṇa nāṭyaṃ karoṣi pradoṣeṣu roṣo na te'taḥ pradoṣe |pradoṣeṣu roṣo na mayyapyato māṃ pradoṣeṣu vā bhāvayannāstradoṣam || 33|| (bhāvayannāspradoṣam, bhāvaya svāsra)

नरं सर्वदोषाकरं राजसं मां सदा तामसं घोरसंसारलीनम् ।हराराधनानन्दसन्दोहहीनं सहीनं वराहीनहीन> प्रपश्य ॥ ३४॥

naraṃ sarvadoṣākaraṃ rājasaṃ māṃ sadā tāmasaṃ ghorasaṃsāralīnam |harārādhanānandasandohahīnaṃ sahīnaṃ varāhīnahīna> prapaśya || 34||

न साद्यसंस्कारपारं गतोऽहं न सारस्वतेष्टिप्रचारादरोऽहम् । (न साद्यस्क संस्कार)न चात्रातिरात्राद्य पूर्वाश्रयोऽहं दयापात्रमात्रं त्रिनेत्राव मां त्वम् ॥ ३५॥

na sādyasaṃskārapāraṃ gato'haṃ na sārasvateṣṭipracārādaro'ham | (na sādyaska saṃskāra)na cātrātirātrādya pūrvāśrayo'haṃ dayāpātramātraṃ trinetrāva māṃ tvam || 35||

मदीयापराधानगाधानबाधान् विधिव्याधसम्बन्धबोधप्रबुद्वान् ।अवीतानधीतप्रद्धाप्रबुद्धश्रिया भ्रान्तमत्रान्तमीशाशु पाहि ॥ ३६॥

madīyāparādhānagādhānabādhān vidhivyādhasambandhabodhaprabudvān |avītānadhītapraddhāprabuddhaśriyā bhrāntamatrāntamīśāśu pāhi || 36||

मदीयानि पापान्यपाराम्बुराशिप्रपूरापकाराणि नाशं प्रयान्ति ।तवानुग्रहादुष्टदुष्टग्रहाणां क्व वार्ताऽपि सा स्यात् कुतोऽक्ग्रहाणाम् ॥ ३७॥

madīyāni pāpānyapārāmburāśiprapūrāpakārāṇi nāśaṃ prayānti |tavānugrahāduṣṭaduṣṭagrahāṇāṃ kva vārtā'pi sā syāt kuto'kgrahāṇām || 37||

मदीयं मनः पादपद्मे तवाद्य प्रविष्टं प्रकृष्टं निकृष्टं न जातम् ।अतस्तन्न माऽऽयातु माया तु मामा प्रयातु प्रयातु प्रयातु प्रयातु ॥ ३८॥

madīyaṃ manaḥ pādapadme tavādya praviṣṭaṃ prakṛṣṭaṃ nikṛṣṭaṃ na jātam |atastanna mā''yātu māyā tu māmā prayātu prayātu prayātu prayātu || 38||

भवत्पादपद्माश्रितं तन्मनो मे मदीयापराधान् क्षमस्वेति मन्दम् ।कदाचिन्निवेद्यानिवेद्यानपीश प्रसादाय सिद्धिं करोतु प्रसन्नम् ॥ ३९॥

bhavatpādapadmāśritaṃ tanmano me madīyāparādhān kṣamasveti mandam |kadācinnivedyānivedyānapīśa prasādāya siddhiṃ karotu prasannam || 39||

मनो जन्मजन्मान्तरानन्तपुण्यैः त्वदङ्घ्र्यम्बुजाराधनाय प्रवृत्तम् ।निवृत्तं न तन्मास्तु मास्तु स्वतन्त्रप्रवृत्तं निवृत्तं कथं वा महेश ॥ ४०॥

mano janmajanmāntarānantapuṇyaiḥ tvadaṅghryambujārādhanāya pravṛttam |nivṛttaṃ na tanmāstu māstu svatantrapravṛttaṃ nivṛttaṃ kathaṃ vā maheśa || 40||

शरण्यः शरण्येषु को वा त्वदन्यो मदन्योऽपि दीनः क्व वा भूतलेऽस्मिन् ।अतस्तद्द्वयं वीक्ष्य भालाक्षलक्षं क्षणं वा क्षणार्धं प्रविश्यादरेण ॥ ४१॥

śaraṇyaḥ śaraṇyeṣu ko vā tvadanyo madanyo'pi dīnaḥ kva vā bhūtale'smin |atastaddvayaṃ vīkṣya bhālākṣalakṣaṃ kṣaṇaṃ vā kṣaṇārdhaṃ praviśyādareṇa || 41||

न मे शारदादिप्रसादाद्यपेक्षा न वेदादिबोधप्रसादाद्यपेक्षा ।क्षणार्धं त्वदङ्घ्र्यम्बुजाराधने मे सदैवास्तु वाञ्छा न चान्यत्र वाञ्छा ॥ ४२॥

na me śāradādiprasādādyapekṣā na vedādibodhaprasādādyapekṣā |kṣaṇārdhaṃ tvadaṅghryambujārādhane me sadaivāstu vāñchā na cānyatra vāñchā || 42||

यदि त्वं मदीयं मनोबुद्धिगम्यं प्रसादं प्रदातुं प्रवृत्तस्तदा मे ।भवन्नाममात्रानुरक्तं मदीयं मनः सर्वदाप्यस्तु शम्भो प्रसीद ॥ ४३॥

yadi tvaṃ madīyaṃ manobuddhigamyaṃ prasādaṃ pradātuṃ pravṛttastadā me |bhavannāmamātrānuraktaṃ madīyaṃ manaḥ sarvadāpyastu śambho prasīda || 43||

वदान्याग्रगण्याग्रगण्याग्रगण्यः वदान्यातिमान्यातिमान्यस्त्वमीश ।अनन्याग्रगण्याग्रगण्याग्रगण्यः कलौ कालकालाहमेवेति मन्ये ॥ ४४॥

vadānyāgragaṇyāgragaṇyāgragaṇyaḥ vadānyātimānyātimānyastvamīśa |ananyāgragaṇyāgragaṇyāgragaṇyaḥ kalau kālakālāhameveti manye || 44||

न ते देयमप्यस्ति भक्त्या विनान्यत् तदन्यन्न मे प्रार्थनीयं च लोके ।न सा चञ्चलातिस्थिरा त्वत्पदाब्जे महाकल्पकोटिष्वनन्तेष्वपीश ॥ ४५॥

na te deyamapyasti bhaktyā vinānyat tadanyanna me prārthanīyaṃ ca loke |na sā cañcalātisthirā tvatpadābje mahākalpakoṭiṣvananteṣvapīśa || 45||

दृढा सैव जन्याप्यनन्ता प्ररूढा पुनर्वर्धमाना नवैवानुवेलम् ।न जन्यत्वभावत्वशङ्कास्तु तस्यां प्रसादस्य ते दुर्लभं भावि किंवा ॥ ४६॥

dṛḍhā saiva janyāpyanantā prarūḍhā punarvardhamānā navaivānuvelam |na janyatvabhāvatvaśaṅkāstu tasyāṃ prasādasya te durlabhaṃ bhāvi kiṃvā || 46||

न जन्यस्वभावस्य नित्यत्वमस्तीत्यवश्यं त्वया नैव वक्तव्यमीश ।किमस्त्यप्यशक्यं तवापि त्रिलोक्यां शिवान्यायवार्ता न मे रोचतेऽपि ॥ ४७॥

na janyasvabhāvasya nityatvamastītyavaśyaṃ tvayā naiva vaktavyamīśa |kimastyapyaśakyaṃ tavāpi trilokyāṃ śivānyāyavārtā na me rocate'pi || 47||

न ते गौतमाकाशनित्यत्ववादो मतो वेदवेदान्ततत्त्वज्ञमूर्ते ।न ते जैमिनेः शब्दनित्यत्ववादो न मिथ्यात्ववादोऽपि वेदान्तिनस्ते ॥ ४८॥

na te gautamākāśanityatvavādo mato vedavedāntatattvajñamūrte |na te jaimineḥ śabdanityatvavādo na mithyātvavādo'pi vedāntinaste || 48||

न बन्धोऽपि मोक्षोऽपि वेदान्तशास्त्रे तथा दृष्टिसृष्टिप्रवादोऽपि दृष्टः ।अविद्याविलासो न कोऽपीह कल्प्यो विलासैर्यतस्ते जगज्जालमासीत् ॥ ४९॥

na bandho'pi mokṣo'pi vedāntaśāstre tathā dṛṣṭisṛṣṭipravādo'pi dṛṣṭaḥ |avidyāvilāso na ko'pīha kalpyo vilāsairyataste jagajjālamāsīt || 49||

न चानन्तवेदान्तवार्ताविचारे हराराधकाराध्यभावाभिमानः ।स चेन्नाधुना कर्ममार्गो विनष्टः शिवाराधनामार्गवार्ता कुतः स्यात् ॥ ५०॥

na cānantavedāntavārtāvicāre harārādhakārādhyabhāvābhimānaḥ |sa cennādhunā karmamārgo vinaṣṭaḥ śivārādhanāmārgavārtā kutaḥ syāt || 50||

शिवाराधनं चेत् कदाचित्प्रमादात् विहायैकदापि स्थिते यातना स्यात् ।महापातकानां विनाशः कदाचित् शिवाराधनेनेह सम्भावितोऽपि ॥ ५१॥

śivārādhanaṃ cet kadācitpramādāt vihāyaikadāpi sthite yātanā syāt |mahāpātakānāṃ vināśaḥ kadācit śivārādhaneneha sambhāvito'pi || 51||

वरं मद्यपाचारमार्गाभिमानो वरं चण्डचण्डालमार्गप्रवेशः ।वरं नेश्वराराधनत्यागमार्गः स मार्गो महायातनामार्ग एव ॥ ५२॥

varaṃ madyapācāramārgābhimāno varaṃ caṇḍacaṇḍālamārgapraveśaḥ |varaṃ neśvarārādhanatyāgamārgaḥ sa mārgo mahāyātanāmārga eva || 52||

न नीरं हरानर्पितं पानयोग्यं सुराकल्पमल्पं हि तन्मूत्रकल्पम् ।प्रमोदेन पीत्वापि तत् तावदन्ते सदा यातनां प्राप्नुवन्त्येव विप्राः ॥ ५३॥

na nīraṃ harānarpitaṃ pānayogyaṃ surākalpamalpaṃ hi tanmūtrakalpam |pramodena pītvāpi tat tāvadante sadā yātanāṃ prāpnuvantyeva viprāḥ || 53||

शिवाराधने नास्ति यस्याभिमानः स चण्डालचण्डाल एवेति मन्ये ।शिवाराधने यस्य भक्तिः प्रवृद्धा स वृद्धः सुराणामपीति प्रसिद्धः ॥ ५४॥

śivārādhane nāsti yasyābhimānaḥ sa caṇḍālacaṇḍāla eveti manye |śivārādhane yasya bhaktiḥ pravṛddhā sa vṛddhaḥ surāṇāmapīti prasiddhaḥ || 54||

शिवानर्पितानानि भुक्त्वातिमोहात् मलाशी भवत्येव राशिस्त्वघानाम् ।स पापस्वरूपः सदा यातनायां निमग्नोऽतिदुःखानि भुङ्क्ते सुरोऽपि ॥ ५५॥

śivānarpitānāni bhuktvātimohāt malāśī bhavatyeva rāśistvaghānām |sa pāpasvarūpaḥ sadā yātanāyāṃ nimagno'tiduḥkhāni bhuṅkte suro'pi || 55||

कृतानन्तपापो विहायेश्वरार्चां शिवान्यासक्तचित्तोऽपि मत्तः ।मृते यातनान्ते शुनीगर्भवासं समासाद्य तस्मानिवृत्तो न नूनम् ॥ ५६॥

kṛtānantapāpo vihāyeśvarārcāṃ śivānyāsaktacitto'pi mattaḥ |mṛte yātanānte śunīgarbhavāsaṃ samāsādya tasmānivṛtto na nūnam || 56||

वधूभोगकालेऽपि यः कालकालस्वरूपानुसन्धानहीनः स हीनः ।प्रतप्तायसाकारनारीशरीरं समालिङ्ग्य दुःखानि भुङ्क्ते कदाचित् ॥ ५७॥

vadhūbhogakāle'pi yaḥ kālakālasvarūpānusandhānahīnaḥ sa hīnaḥ |prataptāyasākāranārīśarīraṃ samāliṅgya duḥkhāni bhuṅkte kadācit || 57||

यदेवापि रम्यं स्वभोगोपयुक्तं तदीशाय सर्वं निवेद्येशशेषः ।अयं मह्यमित्यादरेणापि भुङ्क्ते महापुण्यराशिः स भुङ्क्ते सुखानि ॥ ५८॥

yadevāpi ramyaṃ svabhogopayuktaṃ tadīśāya sarvaṃ nivedyeśaśeṣaḥ |ayaṃ mahyamityādareṇāpi bhuṅkte mahāpuṇyarāśiḥ sa bhuṅkte sukhāni || 58||

सुतं वा समालिङ्ग्य तज्जन्यसौख्यं निवेद्याम्बिकावल्लभायादरेण ।अनन्तं सुखाम्भोधिमाप्नोति सत्यं प्रवृद्धापि तत्सन्ततिः सर्वदा स्यात् ॥ ५९॥

sutaṃ vā samāliṅgya tajjanyasaukhyaṃ nivedyāmbikāvallabhāyādareṇa |anantaṃ sukhāmbhodhimāpnoti satyaṃ pravṛddhāpi tatsantatiḥ sarvadā syāt || 59||

शिवाराधनाय प्रवृत्तस्य वंशो न नश्यत्यवश्यं प्रसिद्धिं प्रयाति ।महानन्दकन्दत्वमाप्नोति सत्यं मुकुन्दादिवृन्दारवृन्दाभिवन्द्यः ॥ ६०॥

śivārādhanāya pravṛttasya vaṃśo na naśyatyavaśyaṃ prasiddhiṃ prayāti |mahānandakandatvamāpnoti satyaṃ mukundādivṛndāravṛndābhivandyaḥ || 60||

वरं वन्ध्यभावो वरं गर्भनाशो वरं जन्मकालप्रणाशोऽपि सत्यम् ।वरं नैव कस्याप्यशैवत्वमेतत् फलं पापराशेरभाग्याम्बुराशेः ॥ ६१॥

varaṃ vandhyabhāvo varaṃ garbhanāśo varaṃ janmakālapraṇāśo'pi satyam |varaṃ naiva kasyāpyaśaivatvametat phalaṃ pāparāśerabhāgyāmburāśeḥ || 61||

अशैवत्वमाप्नोत्यभाग्यैरभङ्गैः वरं जारजत्वं वरं मद्यपत्वम् ।वरं सर्वपापौघसञ्जातमूर्तिस्वरूपत्वमित्येव मन्ये महेश ॥ ६२॥

aśaivatvamāpnotyabhāgyairabhaṅgaiḥ varaṃ jārajatvaṃ varaṃ madyapatvam |varaṃ sarvapāpaughasañjātamūrtisvarūpatvamityeva manye maheśa || 62||

वरं पुल्कसस्यापि सम्प्राप्य जन्म स्थितस्यापि गोमांसमात्राशनस्य ।वरं ब्रह्महत्यासहस्रादरस्याप्यशैवत्वमत्यन्तमेवापकृष्टम् ॥ ६३॥

varaṃ pulkasasyāpi samprāpya janma sthitasyāpi gomāṃsamātrāśanasya |varaṃ brahmahatyāsahasrādarasyāpyaśaivatvamatyantamevāpakṛṣṭam || 63||

अशैवत्वमासाद्य कृत्वा स्वनिन्दां ज्वलद्वह्निमध्ये प्रविष्टोऽनुतप्तः ।मृतः सद्गतिं प्राप्य शैवत्वमेत्य प्रसादेन शम्भोः स मुक्तिं प्रयाति ॥ ६४॥

aśaivatvamāsādya kṛtvā svanindāṃ jvaladvahnimadhye praviṣṭo'nutaptaḥ |mṛtaḥ sadgatiṃ prāpya śaivatvametya prasādena śambhoḥ sa muktiṃ prayāti || 64||

वरं दासदासानुदासानुदासीसुतत्त्वं यतस्तस्य शैवानुबन्धः ।स शैवानुबन्धेन संसारबन्धात् विमुक्तोऽपि मुक्तो भवेत् पापसङ्घात् ॥ ६५॥

varaṃ dāsadāsānudāsānudāsīsutattvaṃ yatastasya śaivānubandhaḥ |sa śaivānubandhena saṃsārabandhāt vimukto'pi mukto bhavet pāpasaṅghāt || 65||

वरं शैवगेहाङ्गणे कीटभावः कदाचित् यतो भूतलेशानुयोगः ।तदुच्छिष्टपात्राभिघातोऽप्यघघ्नः यतस्तस्य भाग्येन सम्भावितः स्यात् ॥ ६६॥

varaṃ śaivagehāṅgaṇe kīṭabhāvaḥ kadācit yato bhūtaleśānuyogaḥ |taducchiṣṭapātrābhighāto'pyaghaghnaḥ yatastasya bhāgyena sambhāvitaḥ syāt || 66||

महादेवनैवेद्यशेषाशनानां पवित्राणि गात्राणि तद्गन्धवाहान् ।सुरास्तावदिच्छन्ति पापापनुत्त्यै सदा गन्धवाहप्रवेशप्रवृद्धान् ॥ ६७॥

mahādevanaivedyaśeṣāśanānāṃ pavitrāṇi gātrāṇi tadgandhavāhān |surāstāvadicchanti pāpāpanuttyai sadā gandhavāhapraveśapravṛddhān || 67||

यदा यत्र शैवः प्रचारं करोति प्रभूतैरगण्यैः स्वपुण्याब्धिसङ्घैः ।तदा तत्र नृत्यन्ति यत् तत्पितॄणां समूहाः स्वतः स्वर्गभोगं बिहाय ॥ ६८॥

yadā yatra śaivaḥ pracāraṃ karoti prabhūtairagaṇyaiḥ svapuṇyābdhisaṅghaiḥ |tadā tatra nṛtyanti yat tatpitṝṇāṃ samūhāḥ svataḥ svargabhogaṃ bihāya || 68||

न च स्वर्गमार्गे तदानन्दयोगः ततस्तद्विहायामरैः साकमेते ।प्रनृत्यन्ति शैवं चरन्तं वसन्तं हसन्तो नमन्तो मुदा पूजयन्तः ॥ ६९॥

na ca svargamārge tadānandayogaḥ tatastadvihāyāmaraiḥ sākamete |pranṛtyanti śaivaṃ carantaṃ vasantaṃ hasanto namanto mudā pūjayantaḥ || 69||

शिवः शैवमालोक्य तत्रातिहृष्टो निवासं करोत्यम्बिकालोलदृष्टिः ।इतः किं ममापि प्रकृष्टं प्रकृष्टं निवासस्थलं सद्विलासानुकूलम् ॥ ७०॥ (मद्विलासानुकूलम्)

śivaḥ śaivamālokya tatrātihṛṣṭo nivāsaṃ karotyambikāloladṛṣṭiḥ |itaḥ kiṃ mamāpi prakṛṣṭaṃ prakṛṣṭaṃ nivāsasthalaṃ sadvilāsānukūlam || 70|| (madvilāsānukūlam)

स शैवप्रभावं प्रभुः शम्भुरेकः प्रजानाति जानाति गौरी गणेशः ।कुमारोऽपि जानाति वेदोऽपि जानात्यतप्तं विधिर्वा हरिर्वा तदन्यः ॥ ७१॥

sa śaivaprabhāvaṃ prabhuḥ śambhurekaḥ prajānāti jānāti gaurī gaṇeśaḥ |kumāro'pi jānāti vedo'pi jānātyataptaṃ vidhirvā harirvā tadanyaḥ || 71||

सती शैवमाता त्वशैवस्य माता परं जारिणी गार्दभी वा शुनी वा ।वरं सूकरी वा वरं कर्कटी वा वरं कर्कशा वा वरं राक्षसी वा ॥ ७२॥

satī śaivamātā tvaśaivasya mātā paraṃ jāriṇī gārdabhī vā śunī vā |varaṃ sūkarī vā varaṃ karkaṭī vā varaṃ karkaśā vā varaṃ rākṣasī vā || 72||

पितुः शैवपुत्रस्य तस्यैव भाग्यं सभाग्यस्तदन्यो न लोकेषु दृष्टः ।अशैवस्य लोके पिता दुर्भगानां वरिष्ठः विष्ठासु जातः कृमिः स्यात् ॥ ७३॥

pituḥ śaivaputrasya tasyaiva bhāgyaṃ sabhāgyastadanyo na lokeṣu dṛṣṭaḥ |aśaivasya loke pitā durbhagānāṃ variṣṭhaḥ viṣṭhāsu jātaḥ kṛmiḥ syāt || 73||

शुभः शाम्भवानां प्रभावः स्वभावः कथं मादृशैर्वर्णनीयोऽपि मूढैः ।कथं भावभावप्रभावप्रभावः श्रुतीनामगम्यो मया वर्णनीयः ॥ ७४॥

śubhaḥ śāmbhavānāṃ prabhāvaḥ svabhāvaḥ kathaṃ mādṛśairvarṇanīyo'pi mūḍhaiḥ |kathaṃ bhāvabhāvaprabhāvaprabhāvaḥ śrutīnāmagamyo mayā varṇanīyaḥ || 74||

यया जिह्वया शाम्भवानां प्रभावः प्रभूतो महापुण्यसंयुक्तयाऽयम् ।मया वर्णनीयोऽपि वाणी विचित्रा पवित्रा भवत्वित्यवश्यं न चित्रम् ॥ ७५॥

yayā jihvayā śāmbhavānāṃ prabhāvaḥ prabhūto mahāpuṇyasaṃyuktayā'yam |mayā varṇanīyo'pi vāṇī vicitrā pavitrā bhavatvityavaśyaṃ na citram || 75||

कृपा शङ्करस्यापि मय्यप्यपारा यतो हारचर्याविचारप्रवृत्तः ।अहं तावदप्यस्मि धन्यो मदन्यो न भावप्रभावस्तवेषु प्रवृत्तः ॥ ७६॥

kṛpā śaṅkarasyāpi mayyapyapārā yato hāracaryāvicārapravṛttaḥ |ahaṃ tāvadapyasmi dhanyo madanyo na bhāvaprabhāvastaveṣu pravṛttaḥ || 76||

अहं धन्य एवास्मि मातापि धन्या पिता मे सखा बन्धुवर्गोऽपि धन्यः ।यतो भावमार्गप्रवृत्तानुरक्तो विरक्तोऽपि संसारवार्तासु शम्भो ॥ ७७॥

ahaṃ dhanya evāsmi mātāpi dhanyā pitā me sakhā bandhuvargo'pi dhanyaḥ |yato bhāvamārgapravṛttānurakto virakto'pi saṃsāravārtāsu śambho || 77||

अशैवानुकूलं मनो मास्तु मास्तु प्रमादेन वा स्वप्रकालेऽपि मास्तु ।अयं तावदेको वरः प्रार्थनीयो ममेशान सर्वात्मनामुं प्रयच्छ ॥ ७८॥

aśaivānukūlaṃ mano māstu māstu pramādena vā svaprakāle'pi māstu |ayaṃ tāvadeko varaḥ prārthanīyo mameśāna sarvātmanāmuṃ prayaccha || 78||

इयं तावदिच्छा कथञ्चित्प्रजाता शिवानुग्रहेणैव मे पालनीयः ।ययातिप्रवृद्धा प्रजाता तथा मे प्रसीद प्रसीद प्रभो चन्द्रमौले ॥ ७९॥

iyaṃ tāvadicchā kathañcitprajātā śivānugraheṇaiva me pālanīyaḥ |yayātipravṛddhā prajātā tathā me prasīda prasīda prabho candramaule || 79||

अशैवैः सहैतस्य वासः कदाचित् यदि स्यात् तदा तस्य विघ्नोऽस्तु शीघ्रम् ।न तन्मित्रमित्रैः न तन्मित्रमित्रैः महेशान संलापवार्ताऽपि मास्तु ॥ ८०॥

aśaivaiḥ sahaitasya vāsaḥ kadācit yadi syāt tadā tasya vighno'stu śīghram |na tanmitramitraiḥ na tanmitramitraiḥ maheśāna saṃlāpavārtā'pi māstu || 80||

यथा चण्डचण्डालगेहाधिवासः तथा स्वादशैवैः सहैकत्र वासः ।अतस्तत्सहावासविघ्नोदयः स्यात् दया चेदुमाकान्त ते मय्यवश्यम् ॥ ८१॥

yathā caṇḍacaṇḍālagehādhivāsaḥ tathā svādaśaivaiḥ sahaikatra vāsaḥ |atastatsahāvāsavighnodayaḥ syāt dayā cedumākānta te mayyavaśyam || 81||

यदि स्यादशैवानुरक्तं मनो मे तदा स्युः कृतान्तस्य दूताः प्रमत्ताः ।प्रवृत्ताः प्रवृत्तं प्रकुर्वन्त एव प्रबद्ध्वा प्रणेयो ममायं ममेति ॥ ८२॥

yadi syādaśaivānuraktaṃ mano me tadā syuḥ kṛtāntasya dūtāḥ pramattāḥ |pravṛttāḥ pravṛttaṃ prakurvanta eva prabaddhvā praṇeyo mamāyaṃ mameti || 82||

अशैवैः सहैतस्य शैवस्य वासो महापत्समूहप्रवेशोऽपि मास्तु ।स यस्मादगाधव्यथाहेतुभूतो न चापत्समूहस्तथा दुःखहेतुः ॥ ८३॥

aśaivaiḥ sahaitasya śaivasya vāso mahāpatsamūhapraveśo'pi māstu |sa yasmādagādhavyathāhetubhūto na cāpatsamūhastathā duḥkhahetuḥ || 83||

अहं चेदपात्रं शिवानुग्रहस्य त्रिनेत्राशु मृत्युं परं प्रेरयस्व ।न चाशैवसङ्गाय मां प्रेरयस्व प्रसादोऽयमेवेश ते मह्यमद्य ॥ ८४॥

ahaṃ cedapātraṃ śivānugrahasya trinetrāśu mṛtyuṃ paraṃ prerayasva |na cāśaivasaṅgāya māṃ prerayasva prasādo'yameveśa te mahyamadya || 84||

असन्ध्यादिकर्मानुरागानुरागो यथा शङ्कराराधने साधने मे । (न सन्ध्यादि)असाध्ये शिवानुग्रहे सङ्ग्रहे वा समग्रस्य पुण्याम्बुराशेर्महेश ॥ ८५॥

asandhyādikarmānurāgānurāgo yathā śaṅkarārādhane sādhane me | (na sandhyādi)asādhye śivānugrahe saṅgrahe vā samagrasya puṇyāmburāśermaheśa || 85||

न नित्येन नैमित्तिकेनापि केनाप्यपूर्वा क्रियाहेतुभूतेन मुक्तिः ।यतः शङ्करानुग्रहेणैव मुक्तिः स तावच्छिवाराधनेनैव लभ्यः ॥ ८६॥

na nityena naimittikenāpi kenāpyapūrvā kriyāhetubhūtena muktiḥ |yataḥ śaṅkarānugraheṇaiva muktiḥ sa tāvacchivārādhanenaiva labhyaḥ || 86||

जडाः केवलं कर्मणा मुक्तिमेके वदन्तः श्रुतापारवेदान्तमार्गाः ।न तैरस्मदीयानि शास्त्राणि तावत् श्रुतानीति मन्ये बहूनि प्रमत्तैः ॥ ८७॥

jaḍāḥ kevalaṃ karmaṇā muktimeke vadantaḥ śrutāpāravedāntamārgāḥ |na tairasmadīyāni śāstrāṇi tāvat śrutānīti manye bahūni pramattaiḥ || 87||

किमेतादृशं कर्म मोक्षोपयुक्तं न मीमांसया तावदेतद्विवेकः ।विधिः कुत्र वा द्वादशाध्यायमध्ये न कुत्रापि दृष्टो न वा वार्तिकेऽपि ॥ ८८॥

kimetādṛśaṃ karma mokṣopayuktaṃ na mīmāṃsayā tāvadetadvivekaḥ |vidhiḥ kutra vā dvādaśādhyāyamadhye na kutrāpi dṛṣṭo na vā vārtike'pi || 88||

न च ब्रह्ममीमांसया तद्विवेको न चोपासनामार्गभिन्नोऽपि मार्गः ।न तस्याः फलं मोक्षरूपं प्रकृष्टं प्रकृष्टं फलं तत्त्वविज्ञानसाध्यम् ॥ ८९॥

na ca brahmamīmāṃsayā tadviveko na copāsanāmārgabhinno'pi mārgaḥ |na tasyāḥ phalaṃ mokṣarūpaṃ prakṛṣṭaṃ prakṛṣṭaṃ phalaṃ tattvavijñānasādhyam || 89||

न चोपासना चित्तशुद्धिं विनान्यत् फलं कर्तुमेकं समर्था समर्था ।कथं वा स साध्योऽपि मोक्षः स नित्यः वदाद्याशु वेदान्तमार्गप्रविष्टः ॥ ९०॥

na copāsanā cittaśuddhiṃ vinānyat phalaṃ kartumekaṃ samarthā samarthā |kathaṃ vā sa sādhyo'pi mokṣaḥ sa nityaḥ vadādyāśu vedāntamārgapraviṣṭaḥ || 90||

मितं भावनायाः स्वरूपं न केनाप्यतस्तत्परिज्ञानशून्येन केन ।कथं तस्य मोक्षस्य साध्यत्ववादः स्वनिर्वाह्यमध्ये बलात् पातनीयः ॥ ९१॥

mitaṃ bhāvanāyāḥ svarūpaṃ na kenāpyatastatparijñānaśūnyena kena |kathaṃ tasya mokṣasya sādhyatvavādaḥ svanirvāhyamadhye balāt pātanīyaḥ || 91||

य एवाक्षपादस्य मोक्षः स साध्यः स तावत् परं ध्वंस एवाविनाशी । (परिध्वंसः)स तत्त्वावबोधस्य साध्यः स तावत्स वेदान्तशास्त्राविरुद्वो विरुद्धः ॥ ९२॥

ya evākṣapādasya mokṣaḥ sa sādhyaḥ sa tāvat paraṃ dhvaṃsa evāvināśī | (paridhvaṃsaḥ)sa tattvāvabodhasya sādhyaḥ sa tāvatsa vedāntaśāstrāvirudvo viruddhaḥ || 92||

अलं शास्त्रवार्ताभिरस्माकमेकः शिवानुग्रहो मोक्षहेतुः स तावत् ।शिवाराधनेनैव तत्राधिकारी परं शाम्भवः कोऽपि धन्योऽतिधन्यः ॥ ९३॥

alaṃ śāstravārtābhirasmākamekaḥ śivānugraho mokṣahetuḥ sa tāvat |śivārādhanenaiva tatrādhikārī paraṃ śāmbhavaḥ ko'pi dhanyo'tidhanyaḥ || 93||

शिवाद्वैतवार्ता परं रोचते मे शिवाराधनाग्रेसराग्रेसरस्य ।शिवाराधनाबोधकं शास्त्रमेकं प्रमाणं प्रमाणेषु विश्वासबीजम् ॥ ९४॥

śivādvaitavārtā paraṃ rocate me śivārādhanāgresarāgresarasya |śivārādhanābodhakaṃ śāstramekaṃ pramāṇaṃ pramāṇeṣu viśvāsabījam || 94||

परं जन्मजन्मान्तराभ्यस्तमेकं शिवाराधनाबोधकं शास्त्रमेव ।यतस्तद्विरुद्धेन मानाभिमानो ममेशान पादारविन्दे शपामि ॥ ९५॥

paraṃ janmajanmāntarābhyastamekaṃ śivārādhanābodhakaṃ śāstrameva |yatastadviruddhena mānābhimāno mameśāna pādāravinde śapāmi || 95||

महापत्तरङ्गानुषङ्गेऽपि शङ्ग त्वदन्यं न पश्यामि नाराधयामि ।न गृह्णामि नामापि स्तौमि प्रकामं त्वदन्यस्य वार्ताश्च गर्ते पतन्तः ॥ ९६॥ (सामि)

mahāpattaraṅgānuṣaṅge'pi śaṅga tvadanyaṃ na paśyāmi nārādhayāmi |na gṛhṇāmi nāmāpi staumi prakāmaṃ tvadanyasya vārtāśca garte patantaḥ || 96|| (sāmi)

महामृत्युरायातु मे यातु किं मे न तेनापि भीतिर्महामृत्युमृत्युः ।यतो मन्मनःपद्मसद्मप्रविष्टः स दुष्टानि कष्टानि हर्तुं समर्थः ॥ ९७॥

mahāmṛtyurāyātu me yātu kiṃ me na tenāpi bhītirmahāmṛtyumṛtyuḥ |yato manmanaḥpadmasadmapraviṣṭaḥ sa duṣṭāni kaṣṭāni hartuṃ samarthaḥ || 97||

स्वकालेऽपि कालो न यात्यन्तिकं मे स को वा वराकः स किं नातिरङ्कः ।स चेटीचपेटीतटाघातभीतः कृतान्तान्तकाराधकाग्रेसरस्य ॥ ९८॥

svakāle'pi kālo na yātyantikaṃ me sa ko vā varākaḥ sa kiṃ nātiraṅkaḥ |sa ceṭīcapeṭītaṭāghātabhītaḥ kṛtāntāntakārādhakāgresarasya || 98||

इयं मे महाशैवसङ्गान्न जाता मतिः शङ्कराराधनासाधनेषु ।परं त्वीशपादारविन्दप्रसादात् महाशैववार्तापि तावत् कलौ न ॥ ९९॥

iyaṃ me mahāśaivasaṅgānna jātā matiḥ śaṅkarārādhanāsādhaneṣu |paraṃ tvīśapādāravindaprasādāt mahāśaivavārtāpi tāvat kalau na || 99||

कलिर्धर्मदावानलस्तत्र वार्ता महाशैवदेवद्रुमस्येति शम्भोः ।अहं तावदेको भवत्पादपद्मप्रसादामृतेनैव जीवामि लोके ॥ १००॥

kalirdharmadāvānalastatra vārtā mahāśaivadevadrumasyeti śambhoḥ |ahaṃ tāvadeko bhavatpādapadmaprasādāmṛtenaiva jīvāmi loke || 100||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते भावलिङ्गस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । हराख्यः तृतीयांशः । पूर्वार्धम् । अध्यायः ३६। ८११८०॥

|| iti śivarahasyāntargate bhāvaliṅgastotraṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ | pūrvārdham | adhyāyaḥ 36| 81180||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।हराख्यः तृतीयांशः ।पूर्वार्धम् ।अध्यायः ३६। ८१-१८०॥

– || śrīśivarahasyam |harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ |pūrvārdham |adhyāyaḥ 36| 81-180||