सरस्वतीसप्तकम् Shri Sarasvati saptakam

विहसन्ती वरवदने ! रतिमतिमेधां च सुधां च विकिरन्ती ।अज्ञानावृतगात्रं स्वकृपापात्रं विधेहि मामीशे ॥ १॥

vihasantī varavadane ! ratimatimedhāṃ ca sudhāṃ ca vikirantī |ajñānāvṛtagātraṃ svakṛpāpātraṃ vidhehi māmīśe || 1||

वितरन्ती शं, वादं वाचि, विषादं विनाशय चज्ञानम् ।वितरापूर्वाह्लादं, जहि मतिसादं प्रसीद वागीशे ! ॥ २॥

vitarantī śaṃ, vādaṃ vāci, viṣādaṃ vināśaya cajñānam |vitarāpūrvāhlādaṃ, jahi matisādaṃ prasīda vāgīśe ! || 2||

कलयन्ती हृदि हारं हीरकसारं प्रभां प्रवर्षन्ती ।रचय स्वीयविहारागारं हृदयं मदीयमयि धीशे ! ॥ ३॥

kalayantī hṛdi hāraṃ hīrakasāraṃ prabhāṃ pravarṣantī |racaya svīyavihārāgāraṃ hṛdayaṃ madīyamayi dhīśe ! || 3||

दीनोद्धारं कारं मातः ! पारं नयाशु विनतोऽहम् ।दुर्वृत्तीनां कदनं कुरु मे वदनं सदा स्वकं सदनम् ॥ ४॥

dīnoddhāraṃ kāraṃ mātaḥ ! pāraṃ nayāśu vinato'ham |durvṛttīnāṃ kadanaṃ kuru me vadanaṃ sadā svakaṃ sadanam || 4||

अर्पय सदयां दृष्टिं सपदि समर्पय च शास्त्रसम्बोधम् ।सन्तर्पय मम चान्तर्वरदे ! वरदेवि ! पाहि दासस्ते ॥ ५॥

arpaya sadayāṃ dṛṣṭiṃ sapadi samarpaya ca śāstrasambodham |santarpaya mama cāntarvarade ! varadevi ! pāhi dāsaste || 5||

सार्तस्वराणां त्वमु चेन्न मातः !कार्तस्वराब्जासनसन्निविष्टे! ।अज्ञाननाशं कुरुषे स्वकानां,का नाम वामा न पुनश्च शक्तिः ॥ ६॥

sārtasvarāṇāṃ tvamu cenna mātaḥ !kārtasvarābjāsanasanniviṣṭe! |ajñānanāśaṃ kuruṣe svakānāṃ,kā nāma vāmā na punaśca śaktiḥ || 6||

मातस्त्वदीयपदपङ्कजकल्पिताशो,दासोऽस्मि ते च जगतो नितरां निराशः ।सद्यः प्रसीद शरणे तव बद्धपाशःक्रन्दामि मेऽपि तनुतां हृदि सत्प्रकाशम् ॥ ७॥

mātastvadīyapadapaṅkajakalpitāśo,dāso'smi te ca jagato nitarāṃ nirāśaḥ |sadyaḥ prasīda śaraṇe tava baddhapāśaḥkrandāmi me'pi tanutāṃ hṛdi satprakāśam || 7||

इति रामकृपालु द्विवेदी साहित्याचार्यस्य विरचितंश्रीसरस्वतीसप्तकं सम्पूर्णम् ।

iti rāmakṛpālu dvivedī sāhityācāryasya viracitaṃśrīsarasvatīsaptakaṃ sampūrṇam |