पीताम्बररत्नावलीस्तोत्रम् Shri Pitambararatnavali Stotram

श्रीगणेशाय नमः ॥ श्रीपीताम्बरायै नमः ।ओङ्कारद्वयसम्पुटान्तरपुटं मायास्थिराद्वन्द्वितंतन्मध्ये बगलामुखीति विमलं सम्बोधनं सर्वं च ।दुष्टानामथ वाचमाशु च मुखं सस्तम्भयेत्यक्षरंजिह्वां कीलय कीलयेति च लिखेद्बुद्धि तथा नाशय ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ || śrīpītāmbarāyai namaḥ |oṅkāradvayasampuṭāntarapuṭaṃ māyāsthirādvandvitaṃtanmadhye bagalāmukhīti vimalaṃ sambodhanaṃ sarvaṃ ca |duṣṭānāmatha vācamāśu ca mukhaṃ sastambhayetyakṣaraṃjihvāṃ kīlaya kīlayeti ca likhedbuddhi tathā nāśaya || 1||

ब्रह्मास्त्रं सकलार्थसिद्धिजनकं षट्त्रिंशदर्णात्मकम्प्रोक्तं पद्मभुवां हिताय जगतां यन्नारदाग्रे पुरा ।जीवन्मुक्तपदे विभान्ति सुधियो येषां मुखे भासतेनिर्द्वन्द्वामृतसागरेन्दुकिरणाहाराश्चकोरास्तु ते ॥ २॥

brahmāstraṃ sakalārthasiddhijanakaṃ ṣaṭtriṃśadarṇātmakamproktaṃ padmabhuvāṃ hitāya jagatāṃ yannāradāgre purā |jīvanmuktapade vibhānti sudhiyo yeṣāṃ mukhe bhāsatenirdvandvāmṛtasāgarendukiraṇāhārāścakorāstu te || 2||

ओमित्यादिस्वरूपं जपति तव शिवे शब्दतन्मात्रगर्भावाचो यस्मात् परार्थप्रकटितपटवो वर्णरूपा निरीयुः ।ब्रह्माद्यैः पञ्चतत्वैः परिवृतमनधं चित्प्रबोधाधिगम्यंदुर्ज्ञेयं योगयुक्तैः कथमपि मनसा योगिभिर्गृह्यमाणम् ॥ ३॥

omityādisvarūpaṃ japati tava śive śabdatanmātragarbhāvāco yasmāt parārthaprakaṭitapaṭavo varṇarūpā nirīyuḥ |brahmādyaiḥ pañcatatvaiḥ parivṛtamanadhaṃ citprabodhādhigamyaṃdurjñeyaṃ yogayuktaiḥ kathamapi manasā yogibhirgṛhyamāṇam || 3||

ह्लीं बीज हृदियस्य भाति विमलं लक्ष्मीः स्थिरा तद्गृहेधैर्यं तस्य कलेवरेऽपि विशते दीर्घायुषो भूतले ।कल्पान्तेष्वपि वृद्धिमेति विमला तद्वंशवल्ली पराशौर्यं स्थैर्यमुपैति तस्य पुरतस्त्रस्यन्ति वादीश्वरा ॥ ४॥

hlīṃ bīja hṛdiyasya bhāti vimalaṃ lakṣmīḥ sthirā tadgṛhedhairyaṃ tasya kalevare'pi viśate dīrghāyuṣo bhūtale |kalpānteṣvapi vṛddhimeti vimalā tadvaṃśavallī parāśauryaṃ sthairyamupaiti tasya puratastrasyanti vādīśvarā || 4||

बद्धुं वारिधिमुद्यतो जनकजानाथोऽपि पीताम्बरे !त्वां ध्यात्वाऽर्णवशोषणे कृतमतिः सेतु प्रचक्रे द्रुतम् ।जित्वा रावणमुग्रशत्रुमबलान् बन्दीन् विमुच्याऽमरान्कीर्त्तिं लोकसुखोदयां व्यरचयत् कल्पस्थिरामम्बिके ॥ ५॥

baddhuṃ vāridhimudyato janakajānātho'pi pītāmbare !tvāṃ dhyātvā'rṇavaśoṣaṇe kṛtamatiḥ setu pracakre drutam |jitvā rāvaṇamugraśatrumabalān bandīn vimucyā'marānkīrttiṃ lokasukhodayāṃ vyaracayat kalpasthirāmambike || 5||

गर्वी खर्वति रङ्कति क्षितिपतिर्मूकायते वाक्पतिर्वह्निः शीतति दुर्जनः सुजनते पुष्पायते वासुकिः ।श्रीनित्ये बगले तवाक्षरपदैर्यन्त्रीकृता यन्त्रिताः

garvī kharvati raṅkati kṣitipatirmūkāyate vākpatirvahniḥ śītati durjanaḥ sujanate puṣpāyate vāsukiḥ |śrīnitye bagale tavākṣarapadairyantrīkṛtā yantritāḥ

लावण्यामृतपूरिते तव कृपापाङ्गे निमग्ना नराबह्मेशादिदिगीशवृन्दमपि ते जानन्ति गुञ्जोपमम् ।येषां चेतसि संस्थिताऽसि बगले ! ते विश्वरक्षाक्षमाःप्रारब्धं द्रढयन्ति सत्वरतरं विघ्नैरविघ्नीकृताः ॥ ७॥

lāvaṇyāmṛtapūrite tava kṛpāpāṅge nimagnā narābahmeśādidigīśavṛndamapi te jānanti guñjopamam |yeṣāṃ cetasi saṃsthitā'si bagale ! te viśvarakṣākṣamāḥprārabdhaṃ draḍhayanti satvarataraṃ vighnairavighnīkṛtāḥ || 7||

मुख्यत्वं समुपैति संसदि तवाऽपाङ्गावलोके नरःकिं तच्चित्रमहो स्वयं प्रभवते सृष्टिस्थितिध्वंसने ।यश्चित्ते तव भातिमामक इति त्वद्दर्शनं यस्य वातं सर्वा ह्यणिमादयोऽप्यतितरामाराधयन्ते ध्रुवम् ॥ ८॥

mukhyatvaṃ samupaiti saṃsadi tavā'pāṅgāvaloke naraḥkiṃ taccitramaho svayaṃ prabhavate sṛṣṭisthitidhvaṃsane |yaścitte tava bhātimāmaka iti tvaddarśanaṃ yasya vātaṃ sarvā hyaṇimādayo'pyatitarāmārādhayante dhruvam || 8||

क्षीणानां बलदायिनीं जलनिधौ पोतस्थिता नाविकांतत्त्राणं घनकुञ्जगह्वरगिरिव्याघ्रादिभीतेष्वपि ।त्वां पीताम्बरधारिणीं परशिवा चन्द्रार्द्धचूडां गदाहस्तां वामकरे प्रतीपरसनामुन्मीलयन्तीं भजे ॥ ९॥

kṣīṇānāṃ baladāyinīṃ jalanidhau potasthitā nāvikāṃtattrāṇaṃ ghanakuñjagahvaragirivyāghrādibhīteṣvapi |tvāṃ pītāmbaradhāriṇīṃ paraśivā candrārddhacūḍāṃ gadāhastāṃ vāmakare pratīparasanāmunmīlayantīṃ bhaje || 9||

स्वेच्छं ये प्रणमन्ति पादयुगलं पीताम्बरे ! तावकंते वाञ्छाधिकमर्थमाप्य सकलां सिद्धिं भजन्ते पुनः ।यद्यत्कर्त्तुमुरीकरोति बगले ! त्वत्साधकोऽत्राधुनाःतत्सञ्जातमिवेक्षते तव कृपाऽपाङ्गावलोके क्षणात् ॥ १ ०॥वाणी सूक्तिसुधारसद्रवमयी सालङ्कृतिस्तन्मुखेशापानुग्रहकारिणी कविजनानन्दैकसम्वर्द्धिनी ।व्याकर्तुं क्षमते विशालमतिमांस्त्वत्सेवको वाङ्मयंकिं चित्रं यदि सृष्टिमाशु रचते ब्रह्माण्डकोट्यायते ॥ ११॥

svecchaṃ ye praṇamanti pādayugalaṃ pītāmbare ! tāvakaṃte vāñchādhikamarthamāpya sakalāṃ siddhiṃ bhajante punaḥ |yadyatkarttumurīkaroti bagale ! tvatsādhako'trādhunāḥtatsañjātamivekṣate tava kṛpā'pāṅgāvaloke kṣaṇāt || 1 0||vāṇī sūktisudhārasadravamayī sālaṅkṛtistanmukheśāpānugrahakāriṇī kavijanānandaikasamvarddhinī |vyākartuṃ kṣamate viśālamatimāṃstvatsevako vāṅmayaṃkiṃ citraṃ yadi sṛṣṭimāśu racate brahmāṇḍakoṭyāyate || 11||

देवि ! त्वद्भक्तदृष्ट्या तुहिनगिरिमुखाः पर्वताः पांसुतुल्याज्वालामालाश्च चन्द्रामृतकरसदृशा पुष्पतां यान्ति नागाः ।मूकत्वं वाक्यतीन्द्राः सरसि समतुलामाश्रयन्ते समुद्राराजानो रङ्कभावं रणभुवि रिपवो विद्रवन्ते विशस्त्राः ॥ १२॥

devi ! tvadbhaktadṛṣṭyā tuhinagirimukhāḥ parvatāḥ pāṃsutulyājvālāmālāśca candrāmṛtakarasadṛśā puṣpatāṃ yānti nāgāḥ |mūkatvaṃ vākyatīndrāḥ sarasi samatulāmāśrayante samudrārājāno raṅkabhāvaṃ raṇabhuvi ripavo vidravante viśastrāḥ || 12||

लेख्यं तावकमन्त्रबीजममलं दुष्टौघसंस्तम्भनवश्याकर्षणमारणप्रमथनप्रक्षोभणोच्चाटने ।व्यक्तं वज्रमिवापरं यदि मुखे जागर्ति तस्याग्रतःपादान्तः परिसञ्चरन्ति रिपवो ये सप्तद्वीपेश्वरा ॥ १३॥

lekhyaṃ tāvakamantrabījamamalaṃ duṣṭaughasaṃstambhanavaśyākarṣaṇamāraṇapramathanaprakṣobhaṇoccāṭane |vyaktaṃ vajramivāparaṃ yadi mukhe jāgarti tasyāgrataḥpādāntaḥ parisañcaranti ripavo ye saptadvīpeśvarā || 13||

नानारत्नविमूषितामलमणिद्वीपे सुधासागरेकल्पानोकहकाननान्तरगता या रत्नवेदी परा ।तत्राकारितपञ्चप्रेतकमये सिंहासने संस्थितांध्यायेऽहं करुणाकरां हरिहराराध्यामशेषार्थदाम् ॥ १४॥

nānāratnavimūṣitāmalamaṇidvīpe sudhāsāgarekalpānokahakānanāntaragatā yā ratnavedī parā |tatrākāritapañcapretakamaye siṃhāsane saṃsthitāṃdhyāye'haṃ karuṇākarāṃ hariharārādhyāmaśeṣārthadām || 14||

वाग्देवी वदने वसत्यविरत्तं नेत्रे च लक्ष्मीः करेदानं दीनकृपालुता च हृदये वीरत्वमाजौ सदा ।त्वद्भक्तस्य भवाब्धिपारतरणे तत्त्वोदयो जायतेतेनेदं नलिनीदलोपरि जलाकारं जगद् भासते ॥ १५॥

vāgdevī vadane vasatyavirattaṃ netre ca lakṣmīḥ karedānaṃ dīnakṛpālutā ca hṛdaye vīratvamājau sadā |tvadbhaktasya bhavābdhipārataraṇe tattvodayo jāyatetenedaṃ nalinīdalopari jalākāraṃ jagad bhāsate || 15||

चञ्चत्काञ्चनतुल्यपीतवसनां चन्द्रवतंसोज्ज्वलांकेयूराङ्गदहारकुण्डलधरां भक्तोदयायोद्यताम् ।त्वां ध्यायामि चतुर्भुजां त्रिनयनामुग्रारिजिह्वां करेकर्षन्तीमहमम्ब पाहि बगले ! त्राणं त्वमेवासि मे ॥ १६॥

cañcatkāñcanatulyapītavasanāṃ candravataṃsojjvalāṃkeyūrāṅgadahārakuṇḍaladharāṃ bhaktodayāyodyatām |tvāṃ dhyāyāmi caturbhujāṃ trinayanāmugrārijihvāṃ karekarṣantīmahamamba pāhi bagale ! trāṇaṃ tvamevāsi me || 16||

मातस्ते महिमानमुग्रमधिकं प्रोक्तं स्वयं मानवैर्वाक्यं सन्द्रियते श्रमेण यदि वा शक्त्या गुणाम्भोनिधेः ।नो निश्शेषतया सुरैरविदितप्रान्तस्य पद्मालयेतस्मात् सर्वगता त्वमेव सदसद्रूपा सदा गीयते ॥ १७॥

mātaste mahimānamugramadhikaṃ proktaṃ svayaṃ mānavairvākyaṃ sandriyate śrameṇa yadi vā śaktyā guṇāmbhonidheḥ |no niśśeṣatayā surairaviditaprāntasya padmālayetasmāt sarvagatā tvameva sadasadrūpā sadā gīyate || 17||

खञ्जं तार्क्ष्यसमोद्यमं प्रकुरुते तार्क्ष्यं च खञ्जाधिकंवान्तं स्तम्भयते जलाग्निशमने याऽव्यक्तशक्ति शिवे ।तद्बीजं बगलेति मेऽस्तु रसनालग्नं सदैवामलंयद्ब्रह्मादिसूदुर्लभं भुवि नरैः सत्प्राक्तनैर्लभ्यते ॥ १८॥

khañjaṃ tārkṣyasamodyamaṃ prakurute tārkṣyaṃ ca khañjādhikaṃvāntaṃ stambhayate jalāgniśamane yā'vyaktaśakti śive |tadbījaṃ bagaleti me'stu rasanālagnaṃ sadaivāmalaṃyadbrahmādisūdurlabhaṃ bhuvi naraiḥ satprāktanairlabhyate || 18||

स्तम्भत्वं पवनोऽपि याति भवतीह भक्तस्य पीताम्बरे ।कि चित्रं यदि वारिधिः स्थलपदं मेरुस्तु माषोपमाम् ।कल्पानोकहकामधेनुप्रमुखै रत्नैरलिन्दस्थितैर्वाञ्छार्थाधिकदानमाशु कुरुते दीनेष्वदीनेष्वपि ॥ १९॥

stambhatvaṃ pavano'pi yāti bhavatīha bhaktasya pītāmbare |ki citraṃ yadi vāridhiḥ sthalapadaṃ merustu māṣopamām |kalpānokahakāmadhenupramukhai ratnairalindasthitairvāñchārthādhikadānamāśu kurute dīneṣvadīneṣvapi || 19||

भाग्याद्यस्य मुखे विभाति विमला विद्या विशेषाधिकाषट्र्त्रिंशद्भिरथोदिता बहुगुणैर्बीजैस्तु सर्वार्थदा ।तं सर्वे प्रणमन्ति मानवममी सेन्द्राः सुरा भूसुराःक्रान्ताशेपमहोदयं स्वकलनाक्रान्तत्रिलोकालयम् ॥ २०॥

bhāgyādyasya mukhe vibhāti vimalā vidyā viśeṣādhikāṣaṭrtriṃśadbhirathoditā bahuguṇairbījaistu sarvārthadā |taṃ sarve praṇamanti mānavamamī sendrāḥ surā bhūsurāḥkrāntāśepamahodayaṃ svakalanākrāntatrilokālayam || 20||

यत्किञ्चिद्भुवने विभाति विमलं रत्नं महानन्दनंयां यां वृत्तिरुदारतां जनयते यद्यत्परं सुन्दरम् ।यत्किञ्चित्भुवनेऽथवा नु महता शब्देन वा कीर्त्यतेतत्सर्वं तव रूपमेव बगले ! संसारपारप्रदे ॥ २१॥

yatkiñcidbhuvane vibhāti vimalaṃ ratnaṃ mahānandanaṃyāṃ yāṃ vṛttirudāratāṃ janayate yadyatparaṃ sundaram |yatkiñcitbhuvane'thavā nu mahatā śabdena vā kīrtyatetatsarvaṃ tava rūpameva bagale ! saṃsārapāraprade || 21||

जाग्रत्पूर्णकृपामृतौधभरिते श्रीमत्कटाक्षेक्षणेसर्वार्थप्रतिपादकव्रतधरे ये ये निमग्ना नराः ।तेषां भावयमतीन्द्रिय निगदितुं ब्रह्मादयो न क्षमाये सङ्कल्पविकल्पमात्ररचनाः प्राणात्यये हेतवः ॥ २२॥

jāgratpūrṇakṛpāmṛtaudhabharite śrīmatkaṭākṣekṣaṇesarvārthapratipādakavratadhare ye ye nimagnā narāḥ |teṣāṃ bhāvayamatīndriya nigadituṃ brahmādayo na kṣamāye saṅkalpavikalpamātraracanāḥ prāṇātyaye hetavaḥ || 22||

हस्ते सङ्गृह्य चापं शरधरनिकरैर्यत्किरातं महाजौपार्थो ब्रह्मास्त्रविद्याभ्यसनपटुमतिर्द्वन्द्वयुद्धे तुतोष ।तत्सर्वं देववृन्दैरथ रिपुनिवहैर्वीक्षितं सिद्धलोकैधैर्यं शौर्यं च सर्वं तव वरजनितं भाति पीताम्बरेऽत्र ॥ २३॥

haste saṅgṛhya cāpaṃ śaradharanikarairyatkirātaṃ mahājaupārtho brahmāstravidyābhyasanapaṭumatirdvandvayuddhe tutoṣa |tatsarvaṃ devavṛndairatha ripunivahairvīkṣitaṃ siddhalokaidhairyaṃ śauryaṃ ca sarvaṃ tava varajanitaṃ bhāti pītāmbare'tra || 23||

पीतां पीतजटाघरां त्रिनयनां पीतांशुकोल्लासिनींहेमाभाङ्गरुचिं शशाङ्कमुकुटां सच्चम्पकस्रग्युताम् ।हस्तैर्मुद्गरवज्रवैरिरसनां सम्बिभ्रतीमादरात्दीप्ताङ्गी बगलामुखीं त्रिजगतां संस्तम्भिनीं चिन्तये ॥ २४॥

pītāṃ pītajaṭāgharāṃ trinayanāṃ pītāṃśukollāsinīṃhemābhāṅgaruciṃ śaśāṅkamukuṭāṃ saccampakasragyutām |hastairmudgaravajravairirasanāṃ sambibhratīmādarātdīptāṅgī bagalāmukhīṃ trijagatāṃ saṃstambhinīṃ cintaye || 24||

कर्णालम्बितलोलकुण्डलयुगां श्वेतेन्दुमौलिं करैःकेयूराङ्गदपाशमुद्गरगदावज्रादिकान् बिभ्रतीम् ।देवीं पीतविभूषणामरिकुलध्वंसोद्यतां ये नराध्यायन्त्याशु लभन्ति सिद्धिमतुलां ते बालिशाः स्युः कथम् ॥ २५॥

karṇālambitalolakuṇḍalayugāṃ śvetendumauliṃ karaiḥkeyūrāṅgadapāśamudgaragadāvajrādikān bibhratīm |devīṃ pītavibhūṣaṇāmarikuladhvaṃsodyatāṃ ye narādhyāyantyāśu labhanti siddhimatulāṃ te bāliśāḥ syuḥ katham || 25||

लब्ध्वा मातरशेषकान्तिभरितानन्दं कृपावीक्षणंवर्षीयानपि मोहितुं प्रभवति स्त्रीवृन्दमुन्मीलितुम् ।किं तञ्चित्रमनेकथा भ्रमयते दृष्ट्या त्रिलोकीमिमांसूर्येन्दुस्तनधारिणीमपि बलात् कन्दर्पदपार्धिकः ॥ २६॥

labdhvā mātaraśeṣakāntibharitānandaṃ kṛpāvīkṣaṇaṃvarṣīyānapi mohituṃ prabhavati strīvṛndamunmīlitum |kiṃ tañcitramanekathā bhramayate dṛṣṭyā trilokīmimāṃsūryendustanadhāriṇīmapi balāt kandarpadapārdhikaḥ || 26||

यन्त्रं जैत्रमनेकदुःखशमनं पीताम्बरे ! तावकमोङ्कारद्वयसम्पुटेन पुटित शिष्टैस्तथावेष्टितम् ।तद्बाह्ये स्थिरमाययाष्टपुटितं पाशाङ्कुशाद्यावृतंयेषां चेतसि भाग्यतो निवसते ते विश्वसर्गक्षमाः ॥ २७॥

yantraṃ jaitramanekaduḥkhaśamanaṃ pītāmbare ! tāvakamoṅkāradvayasampuṭena puṭita śiṣṭaistathāveṣṭitam |tadbāhye sthiramāyayāṣṭapuṭitaṃ pāśāṅkuśādyāvṛtaṃyeṣāṃ cetasi bhāgyato nivasate te viśvasargakṣamāḥ || 27||

कर्पूरागुरुचन्दनैर्मृगमदैर्गोरोचनाकेशरैस्त्वत्पादाम्बुजमर्चयन्ति बगले ! ये प्रत्यह मानवा ।ते लब्ध्वा श्रियमद्भुतामपि चिरं भोगांश्च भुक्त्वाऽवनौसायुज्यालयमाविशन्ति परमानन्दोऽस्ति यत्राधिकः ॥ २८॥

karpūrāgurucandanairmṛgamadairgorocanākeśaraistvatpādāmbujamarcayanti bagale ! ye pratyaha mānavā |te labdhvā śriyamadbhutāmapi ciraṃ bhogāṃśca bhuktvā'vanausāyujyālayamāviśanti paramānando'sti yatrādhikaḥ || 28||

लव्ध्वा पादयुगे रतिं तव शिवे क्षुद्रोऽपि देवेन्द्रतामासाद्यामरसुन्दरीभिरमलैर्भोगैर्दिवि क्रीडति ।ये हित्वा तव भक्तिमन्यभजनानन्दाश्चिरं ते नराभ्रष्टा घर्मपराङ्मुखा भ्रमधियो भारं वहन्ते भुवि ॥ २९॥

lavdhvā pādayuge ratiṃ tava śive kṣudro'pi devendratāmāsādyāmarasundarībhiramalairbhogairdivi krīḍati |ye hitvā tava bhaktimanyabhajanānandāściraṃ te narābhraṣṭā gharmaparāṅmukhā bhramadhiyo bhāraṃ vahante bhuvi || 29||

वामाराध्य हरो हरत्वमभजद् विष्णुस्तु विश्वात्मतांचक्रे सृष्टिमजोऽप्यवोचदखिलं वेदादिसद्वाङ्मयम् ।ध्यात्वा ध्वान्तमशेषमाशु हरते सूर्योऽपि पीताम्बरे ।तीव्रं तापमपाकरोति रजनीनाथोऽपि चूडाश्रितः ॥ ३०॥

vāmārādhya haro haratvamabhajad viṣṇustu viśvātmatāṃcakre sṛṣṭimajo'pyavocadakhilaṃ vedādisadvāṅmayam |dhyātvā dhvāntamaśeṣamāśu harate sūryo'pi pītāmbare |tīvraṃ tāpamapākaroti rajanīnātho'pi cūḍāśritaḥ || 30||

बुद्धिं नाशय कीलयाशु रसनामङ्घ्र्योर्गतिं स्तम्भयदुष्टान् द्रावय मारयारिनिवहान् दासांश्चिरं पालय ।इत्थं ये बगलामुखीं पदगतिं लब्ध्वा पठिष्यन्ति तेयन्त्रारूढमिवारिवृन्दमीखलं कर्त्तुं समर्थांः सदा ॥ ३१॥

buddhiṃ nāśaya kīlayāśu rasanāmaṅghryorgatiṃ stambhayaduṣṭān drāvaya mārayārinivahān dāsāṃściraṃ pālaya |itthaṃ ye bagalāmukhīṃ padagatiṃ labdhvā paṭhiṣyanti teyantrārūḍhamivārivṛndamīkhalaṃ karttuṃ samarthāṃḥ sadā || 31||

ध्यात्वा त्वां बगले ! पुरा गिरिसुता चक्रे शिवं स्वं वरंप्रोक्तं नार्पयितुं शिवेन गदिता सङ्कल्पनाग्नौ तदा ।त्यक्ताग्निर्गलितावलि गिरिसुतात् त्यक्त्वा गलस्तन्मुखात्तस्मात् त्वं बगलामुखी निगदिता नित्या परा योगिनी ॥ ३२॥

dhyātvā tvāṃ bagale ! purā girisutā cakre śivaṃ svaṃ varaṃproktaṃ nārpayituṃ śivena gaditā saṅkalpanāgnau tadā |tyaktāgnirgalitāvali girisutāt tyaktvā galastanmukhāttasmāt tvaṃ bagalāmukhī nigaditā nityā parā yoginī || 32||

नागेन्द्रैर्देवसिद्धैर्मुनिवरनिवहैर्दानवै राक्षसेन्द्रैर्दिक्पालैर्दिक्करीन्द्रैर्दिनकरप्रमुखैः सद्ग्रहैस्तारकाद्यैः ।ब्रह्माद्यैः स्थूलसूक्ष्मैरविदितमुदिता त्वं परा चोन्मनी त्वंनित्या पीताम्बरा त्वं रिपुभयशमनी भक्तिचित्तासनस्था ॥ ३३॥

nāgendrairdevasiddhairmunivaranivahairdānavai rākṣasendrairdikpālairdikkarīndrairdinakarapramukhaiḥ sadgrahaistārakādyaiḥ |brahmādyaiḥ sthūlasūkṣmairaviditamuditā tvaṃ parā conmanī tvaṃnityā pītāmbarā tvaṃ ripubhayaśamanī bhakticittāsanasthā || 33||

शम्भुर्यद्गुरगगानत्तोद्यतमतिर्नाट्योत्सवैस्ताण्डवेचक्रे चन्द्रमयूखकम्पनकरां नीराजनां पादयोः ।हेमाम्भोजदलैर्जटाजलभरैरानन्दितैर्मौलिभिःपूजां प्रत्यहमातनोति नटयन् स्वैर्हस्ततालादिभिः ॥ ३४॥

śambhuryadguragagānattodyatamatirnāṭyotsavaistāṇḍavecakre candramayūkhakampanakarāṃ nīrājanāṃ pādayoḥ |hemāmbhojadalairjaṭājalabharairānanditairmaulibhiḥpūjāṃ pratyahamātanoti naṭayan svairhastatālādibhiḥ || 34||

यां दध्रे चतुराननोऽपि वदने चित्तारविन्दस्थितांयां वक्षःस्थलसंस्थितां हरिरजामालिङ्ग्य पीताम्बराम् ।यद्देहार्धमुरीचकार पुरजित् सौन्दर्यसाराधिकांषट्चकाक्षररूपिणीं भज सखे ! देवी जगत्पालिकाम् ॥ ३५॥

yāṃ dadhre caturānano'pi vadane cittāravindasthitāṃyāṃ vakṣaḥsthalasaṃsthitāṃ harirajāmāliṅgya pītāmbarām |yaddehārdhamurīcakāra purajit saundaryasārādhikāṃṣaṭcakākṣararūpiṇīṃ bhaja sakhe ! devī jagatpālikām || 35||

हस्ते भाति गदा सदार्त्तिशमनी रत्नावली त्वद्भुजेपादे नूपुरमीशमौलिमणिभिर्नीराजितं राजते ।ताटङ्कं श्रवणे कुचोपरि सदा कस्तुरिकालेपनंकाश्मीरद्रवमङ्गरागमधिकां पीतच्छविं तन्वते ॥ ३६॥

haste bhāti gadā sadārttiśamanī ratnāvalī tvadbhujepāde nūpuramīśamaulimaṇibhirnīrājitaṃ rājate |tāṭaṅkaṃ śravaṇe kucopari sadā kasturikālepanaṃkāśmīradravamaṅgarāgamadhikāṃ pītacchaviṃ tanvate || 36||

षट्चक्राक्षरबीजसाररचितां षट्त्रिंशदर्णात्मिकाम् ।ये जानन्ति जपन्ति सन्ततमभिध्यायन्ति गायन्ति वाते वन्द्या विबुधैश्चरन्ति भुवने सिद्धार्चिताः सिद्धये ॥ ३७॥

ṣaṭcakrākṣarabījasāraracitāṃ ṣaṭtriṃśadarṇātmikām |ye jānanti japanti santatamabhidhyāyanti gāyanti vāte vandyā vibudhaiścaranti bhuvane siddhārcitāḥ siddhaye || 37||

स्वाहाशक्तिरुपासने तव ऋषिः श्रीनारदो देवतानित्या श्रीबगलामुखी निगदिता छन्दो भवेत् त्रिष्टुभम् ।बीजं तु स्थिरमायया विरचितं नानाविधस्तम्भनेप्रोक्तं पद्मभुवाऽखिलाप्तिविनियोगोऽप्यच्युताकारता ॥ ३८॥

svāhāśaktirupāsane tava ṛṣiḥ śrīnārado devatānityā śrībagalāmukhī nigaditā chando bhavet triṣṭubham |bījaṃ tu sthiramāyayā viracitaṃ nānāvidhastambhaneproktaṃ padmabhuvā'khilāptiviniyogo'pyacyutākāratā || 38||

हृद्यं सर्वसुरेश्वरैश्च ऋषिभिर्दुष्प्राप्यमेवाद्भुतंस्तोत्रं गोप्यतमं स्वभाग्यवशतः प्राप्तं पठिष्यन्ति ये ।सूक्त्या देवगुरुं धनेन घनदं जित्वा चिरञ्जीवितांषण्मासात् सुखसागरे शिवसमाक्रीडां करिष्यन्ति ते ॥ ३९॥

hṛdyaṃ sarvasureśvaraiśca ṛṣibhirduṣprāpyamevādbhutaṃstotraṃ gopyatamaṃ svabhāgyavaśataḥ prāptaṃ paṭhiṣyanti ye |sūktyā devaguruṃ dhanena ghanadaṃ jitvā cirañjīvitāṃṣaṇmāsāt sukhasāgare śivasamākrīḍāṃ kariṣyanti te || 39||

देवी स्वप्नगता स्वयैव लिखितं मह्यं ददावद्भुतंदिव्यास्त्रं पुरतः पठस्व विमलं सिन्दूरवर्णैः करैः ।रोमाञ्चाङ्कितहर्षमाप्य लुलितैरङ्गैः पठन्तं नरप्राप्तोऽहं परमोदयप्रदमिदं ज्ञानं कवीन्द्रादिदम् ॥ ४०॥

devī svapnagatā svayaiva likhitaṃ mahyaṃ dadāvadbhutaṃdivyāstraṃ purataḥ paṭhasva vimalaṃ sindūravarṇaiḥ karaiḥ |romāñcāṅkitaharṣamāpya lulitairaṅgaiḥ paṭhantaṃ naraprāpto'haṃ paramodayapradamidaṃ jñānaṃ kavīndrādidam || 40||

प्राप्ता श्रीबगलामुखीवदनतः स्वप्ने सुविद्या मयाषट्त्रिंशद्भिरिमैः सुवर्णनिचयैः सद्बीजरत्नावली ।येषां कण्ठगता विभाति जगतीपीठे प्रयोगक्षमावश्याकर्षणमोहमारणविधौ स्तम्भे तथोच्चाटने ॥ ४१॥

prāptā śrībagalāmukhīvadanataḥ svapne suvidyā mayāṣaṭtriṃśadbhirimaiḥ suvarṇanicayaiḥ sadbījaratnāvalī |yeṣāṃ kaṇṭhagatā vibhāti jagatīpīṭhe prayogakṣamāvaśyākarṣaṇamohamāraṇavidhau stambhe tathoccāṭane || 41||

चलत्कनककुण्डलोल्लसितचारुगण्डस्थलांलसत्कनकचम्पकद्युतिविराजिचन्द्राननाम् ।गदाहतविपक्षकां कलितलोलजिह्वाञ्चलांस्मरामि बगलामुखीं विमुखवाङ्मुखस्तम्भिनीम् ॥ ४२॥

calatkanakakuṇḍalollasitacārugaṇḍasthalāṃlasatkanakacampakadyutivirājicandrānanām |gadāhatavipakṣakāṃ kalitalolajihvāñcalāṃsmarāmi bagalāmukhīṃ vimukhavāṅmukhastambhinīm || 42||

॥ श्रीपीताम्बरारत्नावलीस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥॥ इति श्रीनारदोक्तं पीताम्बरादेवीस्तवराजस्स्तोत्रम् ॥॥ संवत् १७९० शाके १७५५ आषाढमासे शुक्लपक्षे५ मन्दवासरे लिखितं ब्रह्मचारिकाशिनाथेन ॥॥ श्रीगङ्गाविश्वेश्वराभ्यां नमः ॥

|| śrīpītāmbarāratnāvalīstotraṃ sampūrṇam |||| iti śrīnāradoktaṃ pītāmbarādevīstavarājasstotram |||| saṃvat 1790 śāke 1755 āṣāḍhamāse śuklapakṣe5 mandavāsare likhitaṃ brahmacārikāśināthena |||| śrīgaṅgāviśveśvarābhyāṃ namaḥ ||