मातृपदपङ्कजाष्टकम् Shri Matripadapankajashtakam

मातस्त्वत्पदपङ्कजं कल्यतां चेतोऽम्बुजे सन्ततंमानाथाम्बुजसम्भवाद्रितनयाकान्तैः समाराधितम् ।वाञ्छापूरणनिर्जितामरमहीरुड्गर्वसर्वस्वकम्वाचः सूक्तिसुधारसद्रवमुचो निर्यान्ति वक्त्रोदरात् ॥ १॥

mātastvatpadapaṅkajaṃ kalyatāṃ ceto'mbuje santataṃmānāthāmbujasambhavādritanayākāntaiḥ samārādhitam |vāñchāpūraṇanirjitāmaramahīruḍgarvasarvasvakamvācaḥ sūktisudhārasadravamuco niryānti vaktrodarāt || 1||

मातस्त्वत्पदपङ्कजं मुनिमनःकासारवासादरंमायामोहमहान्धकारमिहिरं मानातिगप्राभवम् ।मातङ्गाभिमतिं स्वकीयगमनैर्निर्मूलयत्कौतुकाद्वन्देऽमन्दतपःफलाप्यनमनस्तोत्रार्चनाप्रक्रमम् ॥ २॥

mātastvatpadapaṅkajaṃ munimanaḥkāsāravāsādaraṃmāyāmohamahāndhakāramihiraṃ mānātigaprābhavam |mātaṅgābhimatiṃ svakīyagamanairnirmūlayatkautukādvande'mandatapaḥphalāpyanamanastotrārcanāprakramam || 2||

मातस्त्वत्पदपङ्कजं प्रणमतामानन्दवारान्निधेराकाशारदपूर्णचन्द्रनिकरं कामाहिपक्षीश्वरम् ।वृन्दं प्राणभृतां स्वनाम वदतामत्यादरात्सत्वरंषद्भाषासरिदीश्वरं प्रतिदधत्षाण्मातुरार्च्यं भजे ॥ ३॥

mātastvatpadapaṅkajaṃ praṇamatāmānandavārānnidherākāśāradapūrṇacandranikaraṃ kāmāhipakṣīśvaram |vṛndaṃ prāṇabhṛtāṃ svanāma vadatāmatyādarātsatvaraṃṣadbhāṣāsaridīśvaraṃ pratidadhatṣāṇmāturārcyaṃ bhaje || 3||

कामं फालतले दुरक्षरततिर्दैवी ममास्तां न भीर्मातस्त्वत्पदपङ्कजोत्थरजसा लुम्पामि तां निश्चितम् ।मार्कण्डेयमुनिर्यथा भवपदाम्भोजार्चनाप्राभवात्कालं तद्वदहं चतुर्मुखमुखाम्भोजातसूर्यप्रभे ॥ ४॥

kāmaṃ phālatale durakṣaratatirdaivī mamāstāṃ na bhīrmātastvatpadapaṅkajottharajasā lumpāmi tāṃ niścitam |mārkaṇḍeyamuniryathā bhavapadāmbhojārcanāprābhavātkālaṃ tadvadahaṃ caturmukhamukhāmbhojātasūryaprabhe || 4||

पापानि प्रशमं नयाशु ममतां देहेन्द्रियप्राणगांकामादीनपि वैरिणो दृढतरान्मोक्षाध्वविघ्नप्रदान् ।स्निग्धान्पोषय सन्ततं शमदमध्यानादिमान्मोदतोमातस्त्वत्पदपङ्कजं हृदि सदा कुर्वे गिरां देवते ॥ ५॥

pāpāni praśamaṃ nayāśu mamatāṃ dehendriyaprāṇagāṃkāmādīnapi vairiṇo dṛḍhatarānmokṣādhvavighnapradān |snigdhānpoṣaya santataṃ śamadamadhyānādimānmodatomātastvatpadapaṅkajaṃ hṛdi sadā kurve girāṃ devate || 5||

मातस्त्वत्पदपङ्कजस्य मनसा वाचा क्रियातोऽपि वाये कुर्वन्ति मुदान्वहं बहुविधैर्दिव्यैः सुमैरर्चनाम् ।शीघ्रं ते प्रभवन्ति भूमिपतयो निन्दन्ति च स्वश्रियाजम्भारातिमपि ध्रुवं शतमखीकष्टाप्तनाकश्रियम् ॥ ६॥

mātastvatpadapaṅkajasya manasā vācā kriyāto'pi vāye kurvanti mudānvahaṃ bahuvidhairdivyaiḥ sumairarcanām |śīghraṃ te prabhavanti bhūmipatayo nindanti ca svaśriyājambhārātimapi dhruvaṃ śatamakhīkaṣṭāptanākaśriyam || 6||

मातस्त्वत्पदपकजं शिरसि ये पद्माटवीमध्यतश्चन्द्राभं प्रविचिन्तयन्ति पुरुषाः पीयूषवर्ष्यन्यहम् ।ते मृत्युं प्रविजित्य रोगरहिताः सम्यग्दृढाङ्गाश्चिरंजीवन्त्येव मृणालकोमलवपुष्मन्तः सुरूपा भुवि ॥ ७॥

mātastvatpadapakajaṃ śirasi ye padmāṭavīmadhyataścandrābhaṃ pravicintayanti puruṣāḥ pīyūṣavarṣyanyaham |te mṛtyuṃ pravijitya rogarahitāḥ samyagdṛḍhāṅgāściraṃjīvantyeva mṛṇālakomalavapuṣmantaḥ surūpā bhuvi || 7||

मातस्त्वत्पदपङ्कजं हृदि मुदा ध्यायन्ति ये मानवाःसच्चिद्रूपमशेषवेदशिरसां तात्पर्यगम्यं मुहुः ।अत्यागेऽपि तनोरखण्डपरमानन्दं वहन्तः सदासर्वं विश्वमिदं विनाशि तरसा पश्यन्ति ते पूरुषाः ॥ ८॥

mātastvatpadapaṅkajaṃ hṛdi mudā dhyāyanti ye mānavāḥsaccidrūpamaśeṣavedaśirasāṃ tātparyagamyaṃ muhuḥ |atyāge'pi tanorakhaṇḍaparamānandaṃ vahantaḥ sadāsarvaṃ viśvamidaṃ vināśi tarasā paśyanti te pūruṣāḥ || 8||

इति शृङ्गेरि श्रीजगद्गुरु श्रीसच्चिदानन्दशिवाभिनवनृसिंहभारतीस्वामिभिः विरचितं श्रीमातृपदपङ्कजाष्टकं सम्पूर्णम् ।

iti śṛṅgeri śrījagadguru śrīsaccidānandaśivābhinavanṛsiṃhabhāratīsvāmibhiḥ viracitaṃ śrīmātṛpadapaṅkajāṣṭakaṃ sampūrṇam |