रामस्तोत्रम् ०३ Jatayukritam Ramastotram

जटायुरुवाचअगणितगुणमप्रमेयमाद्यं सकलजगत्स्थितिसंयमादिहेतुम् ।उपरमपरमं परात्मभूतं सततमहं प्रणतोऽस्मि रामचन्द्रम् ॥ १॥

jaṭāyuruvācaagaṇitaguṇamaprameyamādyaṃ sakalajagatsthitisaṃyamādihetum |uparamaparamaṃ parātmabhūtaṃ satatamahaṃ praṇato'smi rāmacandram || 1||

निरवधिसुखमिन्दिराकटाक्षं क्षपितसुरेन्द्रचतुर्मुखादिदुःखम् ।नरवरमनिशं नतोऽस्मि रामं वरदमहं वरचापबाणहस्तम् ॥ २॥

niravadhisukhamindirākaṭākṣaṃ kṣapitasurendracaturmukhādiduḥkham |naravaramaniśaṃ nato'smi rāmaṃ varadamahaṃ varacāpabāṇahastam || 2||

त्रिभुवनकमनीयरूपमीड्यं रविशतभासुरमीहितप्रदानम् ।शरणदमनिशं सुरागमूले कृतनिलयं रघुनन्दनं प्रपद्ये ॥ ३॥

tribhuvanakamanīyarūpamīḍyaṃ raviśatabhāsuramīhitapradānam |śaraṇadamaniśaṃ surāgamūle kṛtanilayaṃ raghunandanaṃ prapadye || 3||

भवविपिनदवाग्निनामधेयं भवमुखदैवतदैवतं दयालुम् ।दनुजपतिसहस्रकोटिनाशं रवितनयासदृशं हरिं प्रपद्ये ॥ ४॥

bhavavipinadavāgnināmadheyaṃ bhavamukhadaivatadaivataṃ dayālum |danujapatisahasrakoṭināśaṃ ravitanayāsadṛśaṃ hariṃ prapadye || 4||

अविरतभवभावनातिदूरं भवविमुखैर्मुनिभिः सदैव दृश्यम् ।भवजलधिसुतारणाङ्घ्रिपोतं शरणमहं रघुनन्दनं प्रपद्ये ॥ ५॥

aviratabhavabhāvanātidūraṃ bhavavimukhairmunibhiḥ sadaiva dṛśyam |bhavajaladhisutāraṇāṅghripotaṃ śaraṇamahaṃ raghunandanaṃ prapadye || 5||

गिरिशगिरिसुतामनोनिवासं गिरिवरधारिणमीहिताभिरामम् ।सुरवरदनुजेन्द्रसेविताङ्घ्रिं सुरवरदं रघुनायकं प्रपद्ये ॥ ६॥

giriśagirisutāmanonivāsaṃ girivaradhāriṇamīhitābhirāmam |suravaradanujendrasevitāṅghriṃ suravaradaṃ raghunāyakaṃ prapadye || 6||

परधनपरदारवर्जितानां परगुणभूतिषु तुष्टमानसानाम् ।परहितनिरतात्मनां सुसेव्यं रघुवरमम्बुजलोचनं प्रपद्ये ॥ ७॥

paradhanaparadāravarjitānāṃ paraguṇabhūtiṣu tuṣṭamānasānām |parahitaniratātmanāṃ susevyaṃ raghuvaramambujalocanaṃ prapadye || 7||

स्मितरुचिरविकासिताननाब्जमतिसुलभं सुरराजनीलनीलम् ।सितजलरुहचारुनेत्रशोभं रघुपतिमीशगुरोर्गुरुं प्रपद्ये ॥ ८॥

smitaruciravikāsitānanābjamatisulabhaṃ surarājanīlanīlam |sitajalaruhacārunetraśobhaṃ raghupatimīśagurorguruṃ prapadye || 8||

हरिकमलजशम्भुरूपभेदात्त्वमिह विभासि गुणत्रयानुवृत्तः ।रविरिव जलपूरितोदपात्रेष्वमरपतिस्तुतिपात्रमीशमीडे ॥ ९॥

harikamalajaśambhurūpabhedāttvamiha vibhāsi guṇatrayānuvṛttaḥ |raviriva jalapūritodapātreṣvamarapatistutipātramīśamīḍe || 9||

रतिपतिशतकोटिसुन्दराङ्गं शतपथगोचरभावनाविदूरम् ।यतिपतिहृदये सदा विभातं रघुपतिमार्तिहरं प्रभुं प्रपद्ये ॥ १०॥

ratipatiśatakoṭisundarāṅgaṃ śatapathagocarabhāvanāvidūram |yatipatihṛdaye sadā vibhātaṃ raghupatimārtiharaṃ prabhuṃ prapadye || 10||

इत्येवं स्तुवतस्तस्य प्रसन्नोऽभूद्रघूत्तमः ।उवाच गच्छ भद्रं ते मम विष्णोः परं पदम् ॥ ११॥

ityevaṃ stuvatastasya prasanno'bhūdraghūttamaḥ |uvāca gaccha bhadraṃ te mama viṣṇoḥ paraṃ padam || 11||

शृणोति य इदं स्तोत्रं लिखेद्वा नियतः पठेत् ।स याति मम सारूप्यं मरणे मत्स्मृतिं लभेत् ॥ १२॥

śṛṇoti ya idaṃ stotraṃ likhedvā niyataḥ paṭhet |sa yāti mama sārūpyaṃ maraṇe matsmṛtiṃ labhet || 12||

इति राघवभाषितं तदा श्रुतवान् हर्षसमाकुलो द्विजः ॥रघुनन्दनसाम्यमास्थितः प्रययौ ब्रह्मसुपूजितं पदम् ॥ १३॥

iti rāghavabhāṣitaṃ tadā śrutavān harṣasamākulo dvijaḥ ||raghunandanasāmyamāsthitaḥ prayayau brahmasupūjitaṃ padam || 13||

॥ इति श्रीमदध्यात्मरामायणे अरण्यकाण्डेऽष्टमेसर्गे जटायुकृतं श्रीरामस्तोत्र ॥

|| iti śrīmadadhyātmarāmāyaṇe araṇyakāṇḍe'ṣṭamesarge jaṭāyukṛtaṃ śrīrāmastotra ||