कृष्णरामावतारचरितरत्नसङ्ग्रहः Krishnaramavataracharitaratnasangrahah

क्षीराम्बुधौ फणिपतेर्मृदुभोगशय्याशायी रमाकरसरोरुहलालिङ्घ्रिः ।आनन्दमूर्तिरखिलामरमौलिरस्मान्नानावतारजितदैत्यजनः स पायात् ॥ १॥

kṣīrāmbudhau phaṇipatermṛdubhogaśayyāśāyī ramākarasaroruhalāliṅghriḥ |ānandamūrtirakhilāmaramaulirasmānnānāvatārajitadaityajanaḥ sa pāyāt || 1||

ब्रह्मेशशक्रमुखदेववरार्थितो यःश्रीदेवकीतनयतामधिगम्य गोष्ठे ।प्राक्पूतनाशकटवातविनाशकारीभूत्वा बभञ्ज शिशुरर्जुनपादपौ द्वौ ॥ २॥

brahmeśaśakramukhadevavarārthito yaḥśrīdevakītanayatāmadhigamya goṣṭhe |prākpūtanāśakaṭavātavināśakārībhūtvā babhañja śiśurarjunapādapau dvau || 2||

तत्रोत्थितौ स्वशरणावनुगृह्य गोपीगेहेषु दुग्धनवनीतदधीनि भुक्त्वा ।वृन्दावनं प्रतिगतोऽथ निहत्य वत्सदैत्यं बकं च निजकाळियशिक्षकोऽभूत् ॥ ३॥

tatrotthitau svaśaraṇāvanugṛhya gopīgeheṣu dugdhanavanītadadhīni bhuktvā |vṛndāvanaṃ pratigato'tha nihatya vatsadaityaṃ bakaṃ ca nijakāḷiyaśikṣako'bhūt || 3||

दत्वाऽभयं च पुनरत्र निशि प्रवृद्धंपीत्वा दवाग्निमथ गोकुलमुग्रवृष्टेः ।गोवर्धनोच्चगिरिमेककरेण बिभ्रद्बालोऽभिरक्ष्य विमदेन्द्रकृतार्हणोऽभूत् ॥ ४॥

datvā'bhayaṃ ca punaratra niśi pravṛddhaṃpītvā davāgnimatha gokulamugravṛṣṭeḥ |govardhanoccagirimekakareṇa bibhradbālo'bhirakṣya vimadendrakṛtārhaṇo'bhūt || 4||

रासोत्सवे व्रजवधूभिरथो विहृत्यस्वानन्दमूर्तिरवधीन्निशि चन्द्रचूडम् ।पश्चादरिष्टमथ केशिवधं विधायसाकं बलेन मधुरां नगरीं जगाम ॥ ५॥

rāsotsave vrajavadhūbhiratho vihṛtyasvānandamūrtiravadhīnniśi candracūḍam |paścādariṣṭamatha keśivadhaṃ vidhāyasākaṃ balena madhurāṃ nagarīṃ jagāma || 5||

कुब्जासुदामवरदो रजकं निहत्य छित्वाधनुः स निहतेभवरोऽथ मल्लान् ।कंसं च संसदि विमृद्य मुदं स्वपित्रीदत्वा जरासुतबलं बहुशो जघान ॥ ६॥

kubjāsudāmavarado rajakaṃ nihatya chitvādhanuḥ sa nihatebhavaro'tha mallān |kaṃsaṃ ca saṃsadi vimṛdya mudaṃ svapitrīdatvā jarāsutabalaṃ bahuśo jaghāna || 6||

द्वारावतीं पुरमथो विरचय्य तस्यांबन्धून्निधाय यवनं मुचुकुन्ददृष्ट्या ॥दग्ध्वाऽथ भीष्मकसुतादिनिजाष्टपत्नीहस्तं प्रगृह्य मुरजिन्नरकं ममर्द ॥ ७॥

dvārāvatīṃ puramatho viracayya tasyāṃbandhūnnidhāya yavanaṃ mucukundadṛṣṭyā ||dagdhvā'tha bhīṣmakasutādinijāṣṭapatnīhastaṃ pragṛhya murajinnarakaṃ mamarda || 7||

कन्यासहस्रवरतां प्रतिपद्य देवान्निर्जित्य कल्पतरुमात्मपुरं निनाय ।प्रद्युम्नमुख्यतनयान्सुबहून्स सृष्ट्वाकृष्णोऽथ पौण्डकमुखासुरमर्दनोऽभूत् ॥ ८॥

kanyāsahasravaratāṃ pratipadya devānnirjitya kalpatarumātmapuraṃ nināya |pradyumnamukhyatanayānsubahūnsa sṛṣṭvākṛṣṇo'tha pauṇḍakamukhāsuramardano'bhūt || 8||

संसाध्य धर्मतनयस्य स राजसूयंहत्वाऽथ तत्र शिशुपालमथाग्रपूजाम् ।जग्राह तीर्णवनवासमहाम्बुराशेःपार्थस्य सारथिरभूत्कुरुभूमियुद्ध ॥ ९॥

saṃsādhya dharmatanayasya sa rājasūyaṃhatvā'tha tatra śiśupālamathāgrapūjām |jagrāha tīrṇavanavāsamahāmburāśeḥpārthasya sārathirabhūtkurubhūmiyuddha || 9||

दुर्योधनं सह बलेन विनाश्य पार्थान्कृत्वा क्रमेण चतुरन्तधराधिनाथान् ।निष्कण्टकैर्निजजनैः सहितः सपुत्रपौत्रः शशास जगतीं जगदेकनाथः ॥ १०॥

duryodhanaṃ saha balena vināśya pārthānkṛtvā krameṇa caturantadharādhināthān |niṣkaṇṭakairnijajanaiḥ sahitaḥ saputrapautraḥ śaśāsa jagatīṃ jagadekanāthaḥ || 10||

हत्वा पूतनिकां विभज्य शकट वातं निहत्यार्जनौछित्वा वत्सबकी विनाश्य फणिजित्पीतानलः पर्वतम् ।धृत्वा गोपवधूः प्रतोष्य जनकार्तिघ्नो वृषं केशिनंजित्वाज्वी प्रणतां विधाय धनुरुच्छिदोभमल्लानहन ॥ ११॥

hatvā pūtanikāṃ vibhajya śakaṭa vātaṃ nihatyārjanauchitvā vatsabakī vināśya phaṇijitpītānalaḥ parvatam |dhṛtvā gopavadhūḥ pratoṣya janakārtighno vṛṣaṃ keśinaṃjitvājvī praṇatāṃ vidhāya dhanurucchidobhamallānahana || 11||

कंसारिर्जितमागधो यवनजित्स्वीयाष्टपत्नीपतिःहत्वोग्रं नरकं वधूततिवृतो जित्वाऽमरान्स्वस्तरुम् ।लब्ध्वा पीण्डककाशिराजशिशुपालनः कुरूणां बलंदग्ध्वा सारथिरर्जुनस्य जगतीं कृष्णः शशास प्रभुः ॥ १२॥

kaṃsārirjitamāgadho yavanajitsvīyāṣṭapatnīpatiḥhatvograṃ narakaṃ vadhūtativṛto jitvā'marānsvastarum |labdhvā pīṇḍakakāśirājaśiśupālanaḥ kurūṇāṃ balaṃdagdhvā sārathirarjunasya jagatīṃ kṛṣṇaḥ śaśāsa prabhuḥ || 12||

कृष्णः पूतनिकारिरस्तशकटो वातान्तकः पादपच्छेत्ता वत्सबकाहिजिद्दृतगिरिगोपीष्टदोऽरिष्टहृत् ।केशिनो हतमल्लकंसयवनक्ष्माजादिराप्ताबलासाहस्तोऽर्जुनसारथिः कुरुबलं हत्वा ररक्ष क्षितिम् ॥ १३॥

kṛṣṇaḥ pūtanikārirastaśakaṭo vātāntakaḥ pādapacchettā vatsabakāhijiddṛtagirigopīṣṭado'riṣṭahṛt |keśino hatamallakaṃsayavanakṣmājādirāptābalāsāhasto'rjunasārathiḥ kurubalaṃ hatvā rarakṣa kṣitim || 13||

कौसल्यासुत ताटकामथ मखत्रातर्मुनिस्वीहितछिन्नेष्वासन जानकीवृत वनावासिन् खराद्यन्तक ।मारीचन हनुमदीश रविजार्तिच्छेद बद्धाम्बुधेसेनाभ्रातृसमेत रावणरिपो सीतेष्ट रामाव माम् ॥ १४॥

kausalyāsuta tāṭakāmatha makhatrātarmunisvīhitachinneṣvāsana jānakīvṛta vanāvāsin kharādyantaka |mārīcana hanumadīśa ravijārticcheda baddhāmbudhesenābhrātṛsameta rāvaṇaripo sīteṣṭa rāmāva mām || 14||

सङ्गृह्य पद्यमयसूत्रवरेण कृष्णरामावतारचरिताभिधरत्नराशिम् ।तद्भक्तभूसुरकृतेऽकृत वादिराजभिक्षुः पठत्कविकदम्बककण्ठभूषाम् ॥ १५॥

saṅgṛhya padyamayasūtravareṇa kṛṣṇarāmāvatāracaritābhidharatnarāśim |tadbhaktabhūsurakṛte'kṛta vādirājabhikṣuḥ paṭhatkavikadambakakaṇṭhabhūṣām || 15||

इति श्रीमद्वादिराजपूज्यचरणविरचितंकृष्णरामावतारचरितरत्नसङ्ग्रहः समाप्तः ।भारतीरमणमुख्यप्राणान्तर्गत श्रीकृष्णार्पणमस्तु ।

iti śrīmadvādirājapūjyacaraṇaviracitaṃkṛṣṇarāmāvatāracaritaratnasaṅgrahaḥ samāptaḥ |bhāratīramaṇamukhyaprāṇāntargata śrīkṛṣṇārpaṇamastu |