स्वप्नविलासामृताष्टकम् Shri Svapnavilasamritashtakam

प्रिये ! स्वप्ने दृष्टा सरिदिनसुतेवात्र पुलिनंयथा वृन्दारण्ये नटनपटवस्तत्र बहवः ।मृदङ्गाद्यं वाद्यं विविधमिह कश्चिद्द्विजमणिःस विद्युद्गौराङ्गः क्षिपति जगतीं प्रेमजलधौ ॥ १॥

priye ! svapne dṛṣṭā saridinasutevātra pulinaṃyathā vṛndāraṇye naṭanapaṭavastatra bahavaḥ |mṛdaṅgādyaṃ vādyaṃ vividhamiha kaściddvijamaṇiḥsa vidyudgaurāṅgaḥ kṣipati jagatīṃ premajaladhau || 1||

कदाचित्कृष्णेति प्रलपति रुदन् कर्हिचिदसौक्व राधे हा हेति श्वसिति पतति प्रोञ्झति धृतिम् ।नटत्युल्लासेन क्वचिदपि गणैः स्वैः प्रणयिभिस्तृणादिब्रह्मान्तं जगदतितरां रोदयति सः ॥ २॥

kadācitkṛṣṇeti pralapati rudan karhicidasaukva rādhe hā heti śvasiti patati proñjhati dhṛtim |naṭatyullāsena kvacidapi gaṇaiḥ svaiḥ praṇayibhistṛṇādibrahmāntaṃ jagadatitarāṃ rodayati saḥ || 2||

ततो बुद्धिर्भ्रान्ता मम समजनि प्रेक्ष्य किमहोभवेत्सोऽयं कान्तः किमयमहमेवास्मि न परः ।अहं चेत्क्व प्रेयान्मम स किल चेत्क्वाहमिति मेभ्रमो भूयो भूयानभवदथ निद्रां गतवती ॥ ३॥

tato buddhirbhrāntā mama samajani prekṣya kimahobhavetso'yaṃ kāntaḥ kimayamahamevāsmi na paraḥ |ahaṃ cetkva preyānmama sa kila cetkvāhamiti mebhramo bhūyo bhūyānabhavadatha nidrāṃ gatavatī || 3||

प्रिये ! दृष्ट्वा तास्ताः कुतुकिनि मया दर्शितचरीरमेशाद्या मूर्तीर्न खलु भवती विस्मयमगात् ।कथं विप्रो विस्मापयितुमशकत्त्वां तव कथंतथा भ्रान्तिं धत्ते स हि भवति को हन्त किमिदम् ॥ ४॥

priye ! dṛṣṭvā tāstāḥ kutukini mayā darśitacarīrameśādyā mūrtīrna khalu bhavatī vismayamagāt |kathaṃ vipro vismāpayitumaśakattvāṃ tava kathaṃtathā bhrāntiṃ dhatte sa hi bhavati ko hanta kimidam || 4||

इति प्रोच्य प्रेष्ठां क्षणमथ परामृष्य रमणोहसन्नाकूतज्ञं व्यनुददथ तं कौस्तुभमणिम् ।तथा दीप्तं तेने सपदि स यथा दृष्टमिव तद्विलासानां लक्ष्मं स्थिरचरगणैः सर्वमभवत् ॥ ५॥

iti procya preṣṭhāṃ kṣaṇamatha parāmṛṣya ramaṇohasannākūtajñaṃ vyanudadatha taṃ kaustubhamaṇim |tathā dīptaṃ tene sapadi sa yathā dṛṣṭamiva tadvilāsānāṃ lakṣmaṃ sthiracaragaṇaiḥ sarvamabhavat || 5||

विभाव्याथ प्रोचे प्रियतम मया ज्ञातमखिलंतवाकूतं यत्त्वं स्मितमतनुथास्तत्त्वमसि सः ।स्फुटं यन् नावदीर्यदभिमतिरत्राप्यहमितिस्फुरन्ती मे तस्मादहमपि स एवेत्यनुमिमे ॥ ६॥

vibhāvyātha proce priyatama mayā jñātamakhilaṃtavākūtaṃ yattvaṃ smitamatanuthāstattvamasi saḥ |sphuṭaṃ yan nāvadīryadabhimatiratrāpyahamitisphurantī me tasmādahamapi sa evetyanumime || 6||

यदप्यस्माकीनं रतिपदमिदं कौस्तुभमणिंप्रदीप्यात्रैवादीदृशदखिलजीवानपि भवान् ।स्वशक्त्याविर्भूय स्वमखिलविलासं प्रतिजनंनिगद्य प्रेमाब्धौ पुनरपि तदाधास्यसि जगत् ॥ ७॥

yadapyasmākīnaṃ ratipadamidaṃ kaustubhamaṇiṃpradīpyātraivādīdṛśadakhilajīvānapi bhavān |svaśaktyāvirbhūya svamakhilavilāsaṃ pratijanaṃnigadya premābdhau punarapi tadādhāsyasi jagat || 7||

यदुक्तं गर्गेण व्रजपतिसमक्षं श्रुतिविदाभवेत्पीतो वर्णः क्वचिदपि तवैतन् न हि मृषा ।अतः स्वप्नः सत्यो मम च न तदा भ्रान्तिरभवत्त्वमेवासौ साक्षादिह यदनुभूतोऽसि तदृतम् ॥ ८॥

yaduktaṃ gargeṇa vrajapatisamakṣaṃ śrutividābhavetpīto varṇaḥ kvacidapi tavaitan na hi mṛṣā |ataḥ svapnaḥ satyo mama ca na tadā bhrāntirabhavattvamevāsau sākṣādiha yadanubhūto'si tadṛtam || 8||

पिबेद्यस्य स्वप्नामृतमिदमहो चित्तमधुपःस सन्देहस्वप्नात्त्वरितमिह जागर्ति सुमतिः ।अवाप्तश्चैतन्यं प्रणयजलधौ खेलति यतोभृशं धत्ते तस्मिन्नतुलकरुणां कुञ्जनृपतिः ॥ ९॥

pibedyasya svapnāmṛtamidamaho cittamadhupaḥsa sandehasvapnāttvaritamiha jāgarti sumatiḥ |avāptaścaitanyaṃ praṇayajaladhau khelati yatobhṛśaṃ dhatte tasminnatulakaruṇāṃ kuñjanṛpatiḥ || 9||

इति श्रीविश्वनाथचक्रवर्तिठक्कुरविरचितस्तवामृतलहर्यांश्रीस्वप्नविलासामृताष्टकं सम्पूर्णम् ।

iti śrīviśvanāthacakravartiṭhakkuraviracitastavāmṛtalaharyāṃśrīsvapnavilāsāmṛtāṣṭakaṃ sampūrṇam |