देवीचतुःषष्ट्युपचारपूजास्तोत्रम् अथवा परा मानिसिका पूजा अथवा देवीमानसिकपूजा Devichatuhshashtyupacharapujastotram Athava Para Manisika Puja
devīcatuḥṣaṣṭyupacārapūjāstotram athavā parā mānisikā pūjā athavā devīmānasikapūjā
Devichatuhshashtyupacharapujastotram Athava Para Manisika Puja (देवीचतुःषष्ट्युपचारपूजास्तोत्रम् अथवा परा मानिसिका पूजा अथवा देवीमानसिकपूजा): a stotra to Pārvatī, by Adi Shankaracharya. 73 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.
- Stotra
- Stotra
- Pārvatī
- Stotra
देवीचतुःषष्ट्युपचारपूजास्तोत्रम् अथवा परा मानिसिका पूजा अथवा देवीमानसिकपूजा
1 / 73
देवीमानसिकपूजादेवीमानसपूजाॐ अथ श्री देवीचतुःषष्ट्युपचारपूजास्तोत्रम् ।उषसि मागधमङ्गलगायनैःझटिति जागृहि जागृहि जागृहि ।अतिकृपार्द्रकटाक्षनिऱीक्षणैःजगदिदं जगदम्ब सुखीकुरु ॥ १॥
devīmānasikapūjādevīmānasapūjāoṃ atha śrī devīcatuḥṣaṣṭyupacārapūjāstotram |uṣasi māgadhamaṅgalagāyanaiḥjhaṭiti jāgṛhi jāgṛhi jāgṛhi |atikṛpārdrakaṭākṣanirīkṣaṇaiḥjagadidaṃ jagadamba sukhīkuru || 1||
कनकमयवितर्दिशोभमानंदिशि दिशि पूर्णसुवर्णकुम्भयुक्तम् ।मणिमयमण्टपमध्यमेहि मातःमयि कृपयाशु समर्चनं ग्रहीतुम् ॥ २॥
kanakamayavitardiśobhamānaṃdiśi diśi pūrṇasuvarṇakumbhayuktam |maṇimayamaṇṭapamadhyamehi mātaḥmayi kṛpayāśu samarcanaṃ grahītum || 2||
कनककलशशोभमानशीर्षंजलधरलम्बि समुल्लसत्पताकम् ।भगवति तव संनिवासहेतोःमणिमयमन्दिरमेतदर्पयामि ॥ ३॥
kanakakalaśaśobhamānaśīrṣaṃjaladharalambi samullasatpatākam |bhagavati tava saṃnivāsahetoḥmaṇimayamandirametadarpayāmi || 3||
तपनीयमयी सुतूलिकाकमनीया मृदुलोत्तरच्छदा ।नवरत्नविभूषिता मयाशिबिकेयं जगदम्ब तेऽर्पिता ॥ ४॥
tapanīyamayī sutūlikākamanīyā mṛdulottaracchadā |navaratnavibhūṣitā mayāśibikeyaṃ jagadamba te'rpitā || 4||
कनकमयवितर्दिस्थापिते तूलिकाढयेविविधकुसुमकीर्णे कोटिबालार्कवर्णे ।भगवति रमणीये रत्नसिंहासनेऽस्मिन्उपविश पदयुग्मं हेमपीठे निधाय ॥ ५॥
kanakamayavitardisthāpite tūlikāḍhayevividhakusumakīrṇe koṭibālārkavarṇe |bhagavati ramaṇīye ratnasiṃhāsane'sminupaviśa padayugmaṃ hemapīṭhe nidhāya || 5||
मणिमौक्तिकनिर्मितं महान्तंकनकस्तम्भचतुष्टयेन युक्तम् ।कमनीयतमं भवानि तुभ्यंनवमुल्लोचमहं समर्पयामि ॥ ६॥
maṇimauktikanirmitaṃ mahāntaṃkanakastambhacatuṣṭayena yuktam |kamanīyatamaṃ bhavāni tubhyaṃnavamullocamahaṃ samarpayāmi || 6||
दूर्वया सरसिजान्वितविष्णुक्रान्तया च सहितं कुसुमाढ्यम् ।पद्मयुग्मसदृशे पदयुग्मेपाद्यमेतदुररीकुरु मातः ॥ ७॥
dūrvayā sarasijānvitaviṣṇukrāntayā ca sahitaṃ kusumāḍhyam |padmayugmasadṛśe padayugmepādyametadurarīkuru mātaḥ || 7||
गन्धपुष्पयवसर्षपदूर्वासंयुतं तिलकुशाक्षतमिश्रम् ।हेमपात्रनिहितं सह रत्नैःअध्यर्मेतदुररीकुरु मातः ॥ ८॥
gandhapuṣpayavasarṣapadūrvāsaṃyutaṃ tilakuśākṣatamiśram |hemapātranihitaṃ saha ratnaiḥadhyarmetadurarīkuru mātaḥ || 8||
जलजद्युतिना करेण जातीफलतक्कोललवङ्गगन्धयुक्तैः ।अमृतैरमृतैरिवातिशीतैःभगवत्याचमनं विधीयताम् ॥ ९॥
jalajadyutinā kareṇa jātīphalatakkolalavaṅgagandhayuktaiḥ |amṛtairamṛtairivātiśītaiḥbhagavatyācamanaṃ vidhīyatām || 9||
निहितं कनकस्य सम्पुटेपिहितं रत्नपिधानकेन यत् ।तदिदं जगदम्ब तेऽर्पितंमधुपर्कं जननि प्रगृह्यताम् ॥ १०॥
nihitaṃ kanakasya sampuṭepihitaṃ ratnapidhānakena yat |tadidaṃ jagadamba te'rpitaṃmadhuparkaṃ janani pragṛhyatām || 10||
एतच्चम्पकतैलमम्ब विविधैः पुष्पैः मुहुर्वासितंन्यस्तं रत्नमये सुवर्णचषके भृङ्गैः भ्रमद्भिः वृतम् ।सानन्दं सुरसुन्दरीभिरभितो हस्तैः धृतं ते मयाकेशेषु भ्रमरभ्रमेषु सकलेष्वङ्गेषु चालिप्यते ॥ ११॥
etaccampakatailamamba vividhaiḥ puṣpaiḥ muhurvāsitaṃnyastaṃ ratnamaye suvarṇacaṣake bhṛṅgaiḥ bhramadbhiḥ vṛtam |sānandaṃ surasundarībhirabhito hastaiḥ dhṛtaṃ te mayākeśeṣu bhramarabhrameṣu sakaleṣvaṅgeṣu cālipyate || 11||
मातः कुङ्कुमपङ्कनिर्मितमिदं देहे तवोद्वर्तनंभक्त्याहं कलयामि हेमरजसा संमिश्रितं केसरैः ।केशानामलकैः विशोध्य विशदान्कस्तूरिकोदञ्चितैःस्नानं ते नवरत्नकुम्भसहितैः संवासितोष्णोदकैः ॥ १२॥
mātaḥ kuṅkumapaṅkanirmitamidaṃ dehe tavodvartanaṃbhaktyāhaṃ kalayāmi hemarajasā saṃmiśritaṃ kesaraiḥ |keśānāmalakaiḥ viśodhya viśadānkastūrikodañcitaiḥsnānaṃ te navaratnakumbhasahitaiḥ saṃvāsitoṣṇodakaiḥ || 12||
दधिदुग्धघृतैः समाक्षिकैः सितया शर्करया समन्वितैः ।स्नपयामि तवाहमादराज्जननि त्वां पुनरुष्णवारिभिः ॥ १३॥
dadhidugdhaghṛtaiḥ samākṣikaiḥ sitayā śarkarayā samanvitaiḥ |snapayāmi tavāhamādarājjanani tvāṃ punaruṣṇavāribhiḥ || 13||
एलोशीरसुवासितैः सकुसुमैर्गङ्गादि तीर्थोदकैःमाणिक्यामलमौक्तिकामृतरसैः स्वच्छैः सुवर्णोदकैः ।मन्त्रान्वैदिकतान्त्रिकान्परिपठन्सानन्दमत्यादरात्स्नानं ते परिकल्पयामि जननि स्नेहात्त्वमङ्गीकुरु ॥ १४॥
elośīrasuvāsitaiḥ sakusumairgaṅgādi tīrthodakaiḥmāṇikyāmalamauktikāmṛtarasaiḥ svacchaiḥ suvarṇodakaiḥ |mantrānvaidikatāntrikānparipaṭhansānandamatyādarātsnānaṃ te parikalpayāmi janani snehāttvamaṅgīkuru || 14||
बालार्कद्युति दाडिमीयकुसुमप्रस्पर्धि सर्वोत्तमंमातस्त्वं परिधेहि दिव्यवसनं भक्त्या मया कल्पितम् ।मुक्ताभिः ग्रथितं सुकञ्चुकमिदं स्वीकृत्य पीतप्रभंतप्तस्वर्णसमानवर्णमतुलं प्रावर्णमङ्गीकुरु ॥ १५॥
bālārkadyuti dāḍimīyakusumapraspardhi sarvottamaṃmātastvaṃ paridhehi divyavasanaṃ bhaktyā mayā kalpitam |muktābhiḥ grathitaṃ sukañcukamidaṃ svīkṛtya pītaprabhaṃtaptasvarṇasamānavarṇamatulaṃ prāvarṇamaṅgīkuru || 15||
नवरत्नमये मयार्पितेकमनीये तपनीयपादुके ।सविलासमिदं पदद्वयंकृपया देवि तयोर्निधीयताम् ॥ १६॥
navaratnamaye mayārpitekamanīye tapanīyapāduke |savilāsamidaṃ padadvayaṃkṛpayā devi tayornidhīyatām || 16||
बहुभिरगरुधूपैः सादरं धूपयित्वाभगवति तव केशान्कङ्कतैर्मार्जयित्वा ।सुरभिभिररविन्दैश्चम्पकैश्चार्चयित्वाझटिति कनकसूत्रैर्जूटयन्वेष्टयामि ॥ १७॥
bahubhiragarudhūpaiḥ sādaraṃ dhūpayitvābhagavati tava keśānkaṅkatairmārjayitvā |surabhibhiraravindaiścampakaiścārcayitvājhaṭiti kanakasūtrairjūṭayanveṣṭayāmi || 17||
सौवीराञ्जनमिदमम्ब चक्षुषोस्तेविन्यस्तं कनकशलाकया मया यत् ।तन्न्यूनं मलिनमपि त्वदक्षिसङ्गात्ब्रह्मेन्द्राद्यभिलषणीयतामियाय ॥ १८॥
sauvīrāñjanamidamamba cakṣuṣostevinyastaṃ kanakaśalākayā mayā yat |tannyūnaṃ malinamapi tvadakṣisaṅgātbrahmendrādyabhilaṣaṇīyatāmiyāya || 18||
मञ्जीरे पदयोर्निधाय रुचिरां विन्यस्य काञ्चीं कटौमुक्ताहारमुरोजयोरनुपमां नक्षत्रमालां गले ।केयूराणि भुजेषु रत्नवलयश्रेणीं करेषु क्रमात्ताटङ्के तव कर्णयोर्विनिदधे शीर्षे च चूडामणिम् ॥ १९॥
mañjīre padayornidhāya rucirāṃ vinyasya kāñcīṃ kaṭaumuktāhāramurojayoranupamāṃ nakṣatramālāṃ gale |keyūrāṇi bhujeṣu ratnavalayaśreṇīṃ kareṣu kramāttāṭaṅke tava karṇayorvinidadhe śīrṣe ca cūḍāmaṇim || 19||
धम्मिल्ले तव देवि हेमकुसुमान्याधाय फालस्थलेमुक्ताराजिविराजमानतिलकं नासापुटे मौक्तिकम् ।मातर्मौक्तिकजालिकां च कुचयोः सर्वाङ्गुलीषूर्मिकाःकटयां काञ्चनकिङ्किणीर्विनिदधे रत्नावतंसं श्रुतौ ॥ २०॥
dhammille tava devi hemakusumānyādhāya phālasthalemuktārājivirājamānatilakaṃ nāsāpuṭe mauktikam |mātarmauktikajālikāṃ ca kucayoḥ sarvāṅgulīṣūrmikāḥkaṭayāṃ kāñcanakiṅkiṇīrvinidadhe ratnāvataṃsaṃ śrutau || 20||
मातः फालतले तवातिविमले काश्मीरकस्तूरिकाकर्पूरागरुभिः करोमि तिलकं देहेऽङ्गरागं ततः ।वक्षोजादिषु यक्षकर्दमरसं सिक्त्वा च पुष्पद्रवंपादौ चन्दनलेपनादिभिरहं सम्पूजयामि क्रमात् ॥ २१॥
mātaḥ phālatale tavātivimale kāśmīrakastūrikākarpūrāgarubhiḥ karomi tilakaṃ dehe'ṅgarāgaṃ tataḥ |vakṣojādiṣu yakṣakardamarasaṃ siktvā ca puṣpadravaṃpādau candanalepanādibhirahaṃ sampūjayāmi kramāt || 21||
रत्नाक्षतैस्त्वां परिपूजयामिमुक्ताफलैर्वा रुचिरैरविद्धैः ।अखण्डितैर्देवि यवादिभिर्वाकाश्मीरपङ्काङ्किततण्डुलैर्वा ॥ २२॥
ratnākṣataistvāṃ paripūjayāmimuktāphalairvā rucirairaviddhaiḥ |akhaṇḍitairdevi yavādibhirvākāśmīrapaṅkāṅkitataṇḍulairvā || 22||
जननि चम्पकतैलमिदं पुरोमृगमदोपयुतं पटवासकम् ।सुरभिगन्धमिदं च चतुःसमंसपदि सर्वमिदं परिगृह्यताम् ॥ २३॥
janani campakatailamidaṃ puromṛgamadopayutaṃ paṭavāsakam |surabhigandhamidaṃ ca catuḥsamaṃsapadi sarvamidaṃ parigṛhyatām || 23||
सीमन्ते ते भगवति मया सादरं न्यस्तमेतत्सिन्दूरं मे हृदयकमले हर्षवर्षं तनोति ।बालादित्यद्युतिरिव सदा लोहिता यस्य कान्तीरन्तर्ध्वान्तं हरति सकलं चेतसा चिन्तयैव ॥ २४॥
sīmante te bhagavati mayā sādaraṃ nyastametatsindūraṃ me hṛdayakamale harṣavarṣaṃ tanoti |bālādityadyutiriva sadā lohitā yasya kāntīrantardhvāntaṃ harati sakalaṃ cetasā cintayaiva || 24||
मन्दारकुन्दकरवीरलवङ्गपुष्पैःत्वां देवि सन्ततं अहं परिपूजयामि ।जातीजपावकुलचम्पककेतकादिनानाविधानि कुसुमानि च तेऽर्पयामि ॥ २५॥
mandārakundakaravīralavaṅgapuṣpaiḥtvāṃ devi santataṃ ahaṃ paripūjayāmi |jātījapāvakulacampakaketakādinānāvidhāni kusumāni ca te'rpayāmi || 25||
मालतीवकुलहेमपुष्पिकाकाञ्चनारकरवीरकैतकैः ।कर्णिकारगिरिकर्णिकादिभिःपूजयामि जगदम्ब ते वपुः ॥ २६॥
mālatīvakulahemapuṣpikākāñcanārakaravīrakaitakaiḥ |karṇikāragirikarṇikādibhiḥpūjayāmi jagadamba te vapuḥ || 26||
पारिजातशतपत्रपाटलैःमल्लिकावकुलचम्पकादिभिः ।अम्बुजैः सुकुसुमैश्च सादरंपूजयामि जगदम्ब ते वपुः ॥ २७॥
pārijātaśatapatrapāṭalaiḥmallikāvakulacampakādibhiḥ |ambujaiḥ sukusumaiśca sādaraṃpūjayāmi jagadamba te vapuḥ || 27||
लाक्षासंमिलितैः सिताभ्रसहितैः श्रीवाससंमिश्रितैःकर्पूराकलितैः शिरैर्मधुयुतैर्गोसर्पिषा लोडितैः ।श्रीखण्डागरुगुग्गुलुप्रभृतिभिर्नानाविधैर्वस्तुभिःधूपं ते परिकल्पयामि जननि स्नेहात्त्वमङ्गीकुरु ॥ २८॥
lākṣāsaṃmilitaiḥ sitābhrasahitaiḥ śrīvāsasaṃmiśritaiḥkarpūrākalitaiḥ śirairmadhuyutairgosarpiṣā loḍitaiḥ |śrīkhaṇḍāgarugugguluprabhṛtibhirnānāvidhairvastubhiḥdhūpaṃ te parikalpayāmi janani snehāttvamaṅgīkuru || 28||
रत्नालङ्कृतहेमपात्रनिहितैर्गोसर्पिषा लोडितैःदीपैर्दीर्घतरान्धकारभिदुरैर्बालार्ककोटिप्रभैः ।आताम्रज्वलदुज्ज्वलप्रविलसद्रत्नप्रदीपैस्तथामातस्त्वामहमादरादनुदिनं नीराजयाम्युच्चकैः ॥ २९॥
ratnālaṅkṛtahemapātranihitairgosarpiṣā loḍitaiḥdīpairdīrghatarāndhakārabhidurairbālārkakoṭiprabhaiḥ |ātāmrajvaladujjvalapravilasadratnapradīpaistathāmātastvāmahamādarādanudinaṃ nīrājayāmyuccakaiḥ || 29||
मातस्त्वां दधिदुग्धपायसमहाशाल्यन्नसन्तानिकाःसूपापूपसिताघृतैः सवटकैः सक्षौद्ररम्भाफलैः ।एलाजीरकहिङ्गुनागरनिशाकुस्तुम्भरीसंस्कृतैःशाकैः साकमहं सुधाधिकरसैः सन्तर्पयाम्यर्चयन् ॥ ३०॥
mātastvāṃ dadhidugdhapāyasamahāśālyannasantānikāḥsūpāpūpasitāghṛtaiḥ savaṭakaiḥ sakṣaudrarambhāphalaiḥ |elājīrakahiṅgunāgaraniśākustumbharīsaṃskṛtaiḥśākaiḥ sākamahaṃ sudhādhikarasaiḥ santarpayāmyarcayan || 30||
सापूपसूपदधिदुग्धसिताघृतानिसुस्वादुभक्तपरमान्नपुरःसराणि ।शाकोल्लसन्मरिचिजीरकबाह्निकानिभक्ष्याणि भुङ्क्ष्व जगदम्ब मयार्पितानि ॥ ३१॥
sāpūpasūpadadhidugdhasitāghṛtānisusvādubhaktaparamānnapuraḥsarāṇi |śākollasanmaricijīrakabāhnikānibhakṣyāṇi bhuṅkṣva jagadamba mayārpitāni || 31||
क्षीरमेतदिदंमुत्तमोत्तमंप्राज्यमाज्यमिदमुज्ज्वलं मधु ।मातरेतदमृतोपमं पयःसम्भ्रमेण परिपीयतां मुहुः ॥ ३२॥
kṣīrametadidaṃmuttamottamaṃprājyamājyamidamujjvalaṃ madhu |mātaretadamṛtopamaṃ payaḥsambhrameṇa paripīyatāṃ muhuḥ || 32||
उष्णोदकैः पाणियुगं मुखं चप्रक्षाल्य मातः कलधौतपात्रे ।कर्पूरमिश्रेण सकुङ्कुमेनहस्तौ समुद्वर्तय चन्दनेन ॥ ३३॥
uṣṇodakaiḥ pāṇiyugaṃ mukhaṃ caprakṣālya mātaḥ kaladhautapātre |karpūramiśreṇa sakuṅkumenahastau samudvartaya candanena || 33||
अतिशीतमुशीरवासितंतपनीये कलशे निवेशितम् ।पटपूतमिदं जितामृतंशुचि गङ्गाजलमम्ब पीयताम् ॥ ३४॥
atiśītamuśīravāsitaṃtapanīye kalaśe niveśitam |paṭapūtamidaṃ jitāmṛtaṃśuci gaṅgājalamamba pīyatām || 34||
जम्ब्वाम्ररम्भाफलसंयुतानिद्राक्षाफलक्षौद्रसमन्वितानि ।सनारिकेलानि सदाडिमानिफलानि ते देवि समर्पयामि ॥ ३५॥
jambvāmrarambhāphalasaṃyutānidrākṣāphalakṣaudrasamanvitāni |sanārikelāni sadāḍimāniphalāni te devi samarpayāmi || 35||
कूश्माण्डकोशातकिसंयुतानिजम्बीरनारङ्गसमन्वितानि ।सबीजपूराणि सबादराणिफलानि ते देवि समर्पयामि ॥ ३६॥
kūśmāṇḍakośātakisaṃyutānijambīranāraṅgasamanvitāni |sabījapūrāṇi sabādarāṇiphalāni te devi samarpayāmi || 36||
कर्पूरेण युतैर्लवङ्गसहितैस्तक्कोलचूर्णान्वितैःसुस्वादुक्रमुकैः सगौरखदिरैः सुस्निग्धजातीफलैः ।मातः कैतकपत्रपाण्डुरुचिभिस्ताम्बूलवल्लीदलैःसानन्दं मुखमण्डनार्थमतुलं ताम्बूलमङ्गीकुरु ॥ ३७॥
karpūreṇa yutairlavaṅgasahitaistakkolacūrṇānvitaiḥsusvādukramukaiḥ sagaurakhadiraiḥ susnigdhajātīphalaiḥ |mātaḥ kaitakapatrapāṇḍurucibhistāmbūlavallīdalaiḥsānandaṃ mukhamaṇḍanārthamatulaṃ tāmbūlamaṅgīkuru || 37||
एलालवङ्गादिसमन्वितानितक्कोलकर्पूरविमिश्रितानि ।ताम्बूलवल्लीदलसंयुतानिपूगानि ते देवि समर्पयामि ॥ ३८॥
elālavaṅgādisamanvitānitakkolakarpūravimiśritāni |tāmbūlavallīdalasaṃyutānipūgāni te devi samarpayāmi || 38||
ताम्बूलनिर्जितसुतप्तसुवर्णवर्णंस्वर्णाक्तपूगफलमौक्तिकचूर्णयुक्तम् ।सौवर्णपात्रनिहितं खदिरेन सार्धंताम्बूलमम्ब वदनाम्बुरुहे गृहाण ॥ ३९॥
tāmbūlanirjitasutaptasuvarṇavarṇaṃsvarṇāktapūgaphalamauktikacūrṇayuktam |sauvarṇapātranihitaṃ khadirena sārdhaṃtāmbūlamamba vadanāmburuhe gṛhāṇa || 39||
महति कनकपात्रे स्थापयित्वा विशालान्डमरुसदृशरूपान्बद्धगोधूमदीपान् ।बहुघृतमथ तेषु न्यस्य दीपान्प्रकृष्टान्भुवनजननि कुर्वे नित्यमारार्तिकं ते ॥ ४०॥
mahati kanakapātre sthāpayitvā viśālānḍamarusadṛśarūpānbaddhagodhūmadīpān |bahughṛtamatha teṣu nyasya dīpānprakṛṣṭānbhuvanajanani kurve nityamārārtikaṃ te || 40||
सविनयमथ दत्वा जानुयुग्मं धरण्यांसपदि शिरसि धृत्वा पात्रमारार्तिकस्य ।मुखकमलसमीपे तेऽम्ब सार्थं त्रिवारं वर् सार्धंभ्रमयति मयि भूयात्ते कृपार्द्रः कटाक्षः ॥ ४१॥
savinayamatha datvā jānuyugmaṃ dharaṇyāṃsapadi śirasi dhṛtvā pātramārārtikasya |mukhakamalasamīpe te'mba sārthaṃ trivāraṃ var sārdhaṃbhramayati mayi bhūyātte kṛpārdraḥ kaṭākṣaḥ || 41||
अथ बहुमणिमिश्रैर्मौक्तिकैस्त्वां विकीर्यत्रिभुवनकमनीयैः पूजयित्वा च वस्त्रैः ।मिलितविविधमुक्तां दिव्यमाणिक्ययुक्तांजननि कनकवृष्टिं दक्षिणां तेऽर्पयामि ॥ ४२॥
atha bahumaṇimiśrairmauktikaistvāṃ vikīryatribhuvanakamanīyaiḥ pūjayitvā ca vastraiḥ |militavividhamuktāṃ divyamāṇikyayuktāṃjanani kanakavṛṣṭiṃ dakṣiṇāṃ te'rpayāmi || 42||
मातः काञ्चनदण्डमण्डितमिदं पूर्णेन्दुबिम्बप्रभंनानारत्नविशोभिहेमकलशं लोकत्रयाह्लादकम् ।भास्वन्मौक्तिकजालिकापरिवृतं प्रीत्यात्महस्ते धृतंछत्रं ते परिकल्पयामि शिरसि त्वष्ट्रा स्वयं निर्मितम् ॥ ४३॥
mātaḥ kāñcanadaṇḍamaṇḍitamidaṃ pūrṇendubimbaprabhaṃnānāratnaviśobhihemakalaśaṃ lokatrayāhlādakam |bhāsvanmauktikajālikāparivṛtaṃ prītyātmahaste dhṛtaṃchatraṃ te parikalpayāmi śirasi tvaṣṭrā svayaṃ nirmitam || 43||
शरदिन्दुमरीचिगौरवर्णैर्मणिमुक्ताविलसत्सुवर्णदण्डैः ।जगदम्ब विचित्रचामरैस्त्वामहमानन्दभरेण बीजयामि ॥ ४४॥
śaradindumarīcigauravarṇairmaṇimuktāvilasatsuvarṇadaṇḍaiḥ |jagadamba vicitracāmaraistvāmahamānandabhareṇa bījayāmi || 44||
मार्ताण्डमण्डलनिभो जगदम्ब योऽयंभक्त्या मया मणिमयो मुकुरोऽर्पितस्ते ।पूर्णेन्दुबिम्बरुचिरं वदनं स्वकीयमस्मिन्विलोकय विलोलविलोचने त्वम् ॥ ४५॥
mārtāṇḍamaṇḍalanibho jagadamba yo'yaṃbhaktyā mayā maṇimayo mukuro'rpitaste |pūrṇendubimbaruciraṃ vadanaṃ svakīyamasminvilokaya vilolavilocane tvam || 45||
इन्द्रादयो नतिनतैर्मकुटप्रदीपैर्नीराजयन्ति सततं तव पादपीठम् ।तस्मादहं तव समस्तशरीरमेतन्नीराजयामि जगदम्ब सहस्रदीपैः ॥ ४६॥
indrādayo natinatairmakuṭapradīpairnīrājayanti satataṃ tava pādapīṭham |tasmādahaṃ tava samastaśarīrametannīrājayāmi jagadamba sahasradīpaiḥ || 46||
प्रियगतिरतितुङ्गो रत्नपल्याणयुक्तःकनकमयविभूषः स्निग्धगम्भीरघोषः ।भगवति कलितोऽयं वाहनार्थं मया तेतुरगशतसमेतो वायुवेगस्तुरङ्गः ॥ ४७॥
priyagatiratituṅgo ratnapalyāṇayuktaḥkanakamayavibhūṣaḥ snigdhagambhīraghoṣaḥ |bhagavati kalito'yaṃ vāhanārthaṃ mayā teturagaśatasameto vāyuvegasturaṅgaḥ || 47||
मधुकरवृतकुम्भन्यस्तसिन्दूररेणुःकनककलितघण्टाकिङ्कणीशोभिकण्ठः ।श्रवणयुगलचञ्चच्चामरो मेघतुल्योजननि तव मुदे स्यान्मत्तमातङ्ग एषः ॥ ४८॥
madhukaravṛtakumbhanyastasindūrareṇuḥkanakakalitaghaṇṭākiṅkaṇīśobhikaṇṭhaḥ |śravaṇayugalacañcaccāmaro meghatulyojanani tava mude syānmattamātaṅga eṣaḥ || 48||
द्रुततरतुरगैर्विराजमानंमणिमयचक्रचतुष्टयेन युक्तम् ।कनकमयममुं वितानवन्तंभगवति ते हि रथं समर्पयामि ॥ ४९॥
drutataraturagairvirājamānaṃmaṇimayacakracatuṣṭayena yuktam |kanakamayamamuṃ vitānavantaṃbhagavati te hi rathaṃ samarpayāmi || 49||
हयगजरथपत्तिशोभमानंदिशि दिशि दुन्दुभिमेघनादयुक्तम् ।अतिबहु चतुरङ्गसैन्यमेतद्भगवति भक्तिभरेण तेऽर्पयामि ॥ ५०॥
hayagajarathapattiśobhamānaṃdiśi diśi dundubhimeghanādayuktam |atibahu caturaṅgasainyametadbhagavati bhaktibhareṇa te'rpayāmi || 50||
परिघीकृतसप्तसागरंबहुसम्पत्सहितं मयाम्ब ते विपुलम् ।प्रबलं धरणीतलाभिधंदृढदुर्गं निखिलं समर्पयामि ॥ ५१॥ वर् समर्पितम्
parighīkṛtasaptasāgaraṃbahusampatsahitaṃ mayāmba te vipulam |prabalaṃ dharaṇītalābhidhaṃdṛḍhadurgaṃ nikhilaṃ samarpayāmi || 51|| var samarpitam
शतपत्रयुतैः स्वभावशीतैःअतिसौरभ्ययुतैः परागपीतैः ।भ्रमरीमुखरीकृतैरनन्तैःव्यजनैस्त्वां जगदम्ब वीजयामि ॥ ५२॥
śatapatrayutaiḥ svabhāvaśītaiḥatisaurabhyayutaiḥ parāgapītaiḥ |bhramarīmukharīkṛtairanantaiḥvyajanaistvāṃ jagadamba vījayāmi || 52||
भ्रमरलुलितलोलकुन्तलालीविगलितमाल्यविकीर्णरङ्गभूमिः ।इयमतिरुचिरा नटी नटन्तीतव हृदये मुदमातनोतु मातः ॥ ५३॥
bhramaralulitalolakuntalālīvigalitamālyavikīrṇaraṅgabhūmiḥ |iyamatirucirā naṭī naṭantītava hṛdaye mudamātanotu mātaḥ || 53||
मुखनयनविलासलोलवेणीविलसितनिर्जितलोलभृङ्गमालाः ।युवजनसुखकारिचारुलीलाभगवति ते पुरतो नटन्ति बालाः ॥ ५४॥
mukhanayanavilāsalolaveṇīvilasitanirjitalolabhṛṅgamālāḥ |yuvajanasukhakāricārulīlābhagavati te purato naṭanti bālāḥ || 54||
भ्रमदलिकुलतुल्यालोलधम्मिल्लभाराःस्मितमुखकमलोद्यद्दिव्यलावण्यपूराः ।अनुपमितसुवेषा वारयोषा नटन्तिपरभृतकलकण्ठ्यो देवि दैन्यं धुनोतु ॥ ५५॥
bhramadalikulatulyāloladhammillabhārāḥsmitamukhakamalodyaddivyalāvaṇyapūrāḥ |anupamitasuveṣā vārayoṣā naṭantiparabhṛtakalakaṇṭhyo devi dainyaṃ dhunotu || 55||
डमरुडिण्डिमजर्झरझल्लरीमृदुरवद्रगडद्द्रगडादयः ।झटिति झाङ्कृतझाङ्कृतझाङ्कृतैःबहुदयं हृदयं सुखयन्तु ते ॥ ५६॥
ḍamaruḍiṇḍimajarjharajhallarīmṛduravadragaḍaddragaḍādayaḥ |jhaṭiti jhāṅkṛtajhāṅkṛtajhāṅkṛtaiḥbahudayaṃ hṛdayaṃ sukhayantu te || 56||
विपञ्चीषु सप्तस्वरान्वादयन्त्यस्तव द्वारि गायन्ति गन्धर्वकन्याः ।क्षणं सावधानेन चित्तेन मातःसमाकर्णय त्वं मया प्रार्थितासि ॥ ५७॥
vipañcīṣu saptasvarānvādayantyastava dvāri gāyanti gandharvakanyāḥ |kṣaṇaṃ sāvadhānena cittena mātaḥsamākarṇaya tvaṃ mayā prārthitāsi || 57||
अभिनयकमनीयैर्नर्तनैर्नर्तकीनांक्षनमपि रमयित्वा चेत एतत्त्वदीयम् ।स्वयमहमतिचितैर्नृत्तवादित्रगीतैःभगवति भवदीयं मानसं रञ्जयामि ॥ ५८॥
abhinayakamanīyairnartanairnartakīnāṃkṣanamapi ramayitvā ceta etattvadīyam |svayamahamaticitairnṛttavāditragītaiḥbhagavati bhavadīyaṃ mānasaṃ rañjayāmi || 58||
तव देवि गुणानुवर्णनेचतुरा नो चतुराननादयः ।तदिहैकमुखेषु जन्तुषुस्तवनं कस्तव कर्तुमीश्वरः ॥ ५९॥
tava devi guṇānuvarṇanecaturā no caturānanādayaḥ |tadihaikamukheṣu jantuṣustavanaṃ kastava kartumīśvaraḥ || 59||
पदे पदे यत्परिपूजकेभ्यः सद्योऽश्वमेधादिफलं ददाति ।तत्सर्वपापक्षय हेतुभूतं प्रदक्षिणं ते परितः करोमि ॥ ६०॥
pade pade yatparipūjakebhyaḥ sadyo'śvamedhādiphalaṃ dadāti |tatsarvapāpakṣaya hetubhūtaṃ pradakṣiṇaṃ te paritaḥ karomi || 60||
रक्तोत्पलारक्तलताप्रभाभ्यां ध्वजोर्ध्वरेखाकुलिशाङ्किताभ्याम् ।अशेषवृन्दारकवन्दिताभ्यां नमो भवानीपदपङ्कजाभ्याम् ॥ ६१॥
raktotpalāraktalatāprabhābhyāṃ dhvajordhvarekhākuliśāṅkitābhyām |aśeṣavṛndārakavanditābhyāṃ namo bhavānīpadapaṅkajābhyām || 61||
चरणनलिनयुग्मं पङ्कजैः पूजयित्वाकनककमलमालां कण्ठदेशेऽर्पयित्वा ।शिरसि विनिहितोऽयं रत्नपुष्पाञ्जलिस्तेहृदयकमलमध्ये देवि हर्षं तनोतु ॥ ६२॥
caraṇanalinayugmaṃ paṅkajaiḥ pūjayitvākanakakamalamālāṃ kaṇṭhadeśe'rpayitvā |śirasi vinihito'yaṃ ratnapuṣpāñjalistehṛdayakamalamadhye devi harṣaṃ tanotu || 62||
अथ मणिमयञ्चकाभिरामेकनकमयवितानराजमाने ।प्रसरदगरुधूपधूपितेऽस्मिन्भगवति भवनेऽस्तु ते निवासः ॥ ६३॥
atha maṇimayañcakābhirāmekanakamayavitānarājamāne |prasaradagarudhūpadhūpite'sminbhagavati bhavane'stu te nivāsaḥ || 63||
एतस्मिन्मणिखचिते सुवर्णपीठेत्रैलोक्याभयवरदौ निधाय हस्तौ ।विस्तीर्णे मृदुलतरोत्तरच्छदेऽस्मिन्पर्यङ्के कनकमये निषीद मातः ॥ ६४॥
etasminmaṇikhacite suvarṇapīṭhetrailokyābhayavaradau nidhāya hastau |vistīrṇe mṛdulatarottaracchade'sminparyaṅke kanakamaye niṣīda mātaḥ || 64||
तव देवि सरोजचिह्नयोः पदयोर्निर्जितपद्मरागयोः ।अतिरक्ततरैरलक्तकैः पुनरुक्तां रचयामि रक्तताम् ॥ ६५॥
tava devi sarojacihnayoḥ padayornirjitapadmarāgayoḥ |atiraktatarairalaktakaiḥ punaruktāṃ racayāmi raktatām || 65||
अथ मातरुशीरवासितं निजताम्बूलरसेन रञ्जितम् ।तपनीयमये हि पट्टके मुखगण्डूषजलं विधीयताम् ॥ ६६॥
atha mātaruśīravāsitaṃ nijatāmbūlarasena rañjitam |tapanīyamaye hi paṭṭake mukhagaṇḍūṣajalaṃ vidhīyatām || 66||
क्षणमथ जगदम्ब मञ्चकेऽस्मिन्मृदुतलतूलिकया विराजमाने ।अतिरहसि मुदा शिवेन सार्धंसुखशयनं कुरु तत्र मां स्मरन्ती ॥ ६७॥
kṣaṇamatha jagadamba mañcake'sminmṛdutalatūlikayā virājamāne |atirahasi mudā śivena sārdhaṃsukhaśayanaṃ kuru tatra māṃ smarantī || 67||
मुक्ताकुन्देन्दुगौरां मणिमयकुटां रत्नताटङ्कयुक्तामक्षस्रक्पुष्पहस्तामभयवरकरां चन्द्रचूडां त्रिनेत्राम् ।नानालङ्कारयुक्तां सुरमकुटमणिद्योतितस्वर्णपीठांसानन्दां सुप्रसन्नां त्रिभुवनजननीं चेतसा चिन्तयामि ॥ ६८॥
muktākundendugaurāṃ maṇimayakuṭāṃ ratnatāṭaṅkayuktāmakṣasrakpuṣpahastāmabhayavarakarāṃ candracūḍāṃ trinetrām |nānālaṅkārayuktāṃ suramakuṭamaṇidyotitasvarṇapīṭhāṃsānandāṃ suprasannāṃ tribhuvanajananīṃ cetasā cintayāmi || 68||
एषा भक्त्या तव विरचिता या मया देवि पूजास्वीकृत्यैनां सपदि सकलान्मेऽपराधान्क्षमस्व ।न्यूनं यत्तत्तव करुणया पूर्णतामेतु सद्यःसानन्दं मे हृदयकमले तेऽस्तु नित्यं निवासः ॥ ६९॥
eṣā bhaktyā tava viracitā yā mayā devi pūjāsvīkṛtyaināṃ sapadi sakalānme'parādhānkṣamasva |nyūnaṃ yattattava karuṇayā pūrṇatāmetu sadyaḥsānandaṃ me hṛdayakamale te'stu nityaṃ nivāsaḥ || 69||
पूजामिमां यः पठति प्रभातेमध्याह्नकाले यदि वा प्रदोषे ।ध्रमार्थकामान्पुरुषोऽभ्युपैतिदेहावसाने शिवभावमेति ॥ ७०॥
pūjāmimāṃ yaḥ paṭhati prabhātemadhyāhnakāle yadi vā pradoṣe |dhramārthakāmānpuruṣo'bhyupaitidehāvasāne śivabhāvameti || 70||
पूजामिमां पठेन्नित्यं पूजां कर्तुमनीश्वरः ।पूजाफलमवाप्नोति वाञ्छितार्थं च विन्दति ॥ ७१॥
pūjāmimāṃ paṭhennityaṃ pūjāṃ kartumanīśvaraḥ |pūjāphalamavāpnoti vāñchitārthaṃ ca vindati || 71||
प्रत्यहं भक्तिसंयुक्तो यः पूजनमिदं पठेत् ।वाग्वादिन्याः प्रसादेन वत्सरात्स कविर्भवेत् ॥ ७२॥
pratyahaṃ bhaktisaṃyukto yaḥ pūjanamidaṃ paṭhet |vāgvādinyāḥ prasādena vatsarātsa kavirbhavet || 72||
इति श्रीमत्परमहंसपरिव्राजकाचार्यस्यश्रीगोविन्दभगवत्पूज्यपादशिष्यस्यश्रीमच्छङ्करभगवतः कृतौदेवीचतुःषष्ट्युपचारपूजास्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥
iti śrīmatparamahaṃsaparivrājakācāryasyaśrīgovindabhagavatpūjyapādaśiṣyasyaśrīmacchaṅkarabhagavataḥ kṛtaudevīcatuḥṣaṣṭyupacārapūjāstotraṃ sampūrṇam ||
॥ इति देवीचतुःषष्ट्युपचारपूजास्तोत्रम् अथवा परा मानिसिका पूजा अथवा देवीमानसिकपूजा सम्पूर्णम् ॥
Recitation complete
- Meaning
- Grammar
Meanings, sources and related recitations appear here once you finish reading.
Questions
How many verses are in Devichatuhshashtyupacharapujastotram Athava Para Manisika Puja?
Devichatuhshashtyupacharapujastotram Athava Para Manisika Puja has 73 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.
Can I read Devichatuhshashtyupacharapujastotram Athava Para Manisika Puja in Telugu, Kannada or Tamil?
Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.
Is there a PDF of Devichatuhshashtyupacharapujastotram Athava Para Manisika Puja?
You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.
Who composed Devichatuhshashtyupacharapujastotram Athava Para Manisika Puja?
Adi Shankaracharya.
