प्रलापस्तुतिः Pralapa Stuti

विरिञ्च्यादिभिः पञ्चभिर्लोकपालैःसमूढे महानन्दपीठे निषण्णम् ।धनुर्बाणपाशाङ्कुशप्रोतहस्तंमहस्त्रैपुरं शङ्कराद्वैतमव्यात् ॥ १॥

viriñcyādibhiḥ pañcabhirlokapālaiḥsamūḍhe mahānandapīṭhe niṣaṇṇam |dhanurbāṇapāśāṅkuśaprotahastaṃmahastraipuraṃ śaṅkarādvaitamavyāt || 1||

यदन्नादिभिः पञ्चभिः कोशजालैःशिरःपक्षपुच्छात्मकैरन्तरन्तः ।निगूढे महायोगपीठे निषण्णंपुरारेरथान्तः पुरं नौमि नित्यम् ॥ २॥

yadannādibhiḥ pañcabhiḥ kośajālaiḥśiraḥpakṣapucchātmakairantarantaḥ |nigūḍhe mahāyogapīṭhe niṣaṇṇaṃpurārerathāntaḥ puraṃ naumi nityam || 2||

विरिञ्च्यादिरूपै प्रपञ्चे विहृत्यस्वतन्त्रा यदा स्वात्मविश्रान्तिरेषा ।तदा मानमातृ प्रमेयातिरिक्तंपरानन्दमीडे भवानि त्वदीयम् ॥ ३॥

viriñcyādirūpai prapañce vihṛtyasvatantrā yadā svātmaviśrāntireṣā |tadā mānamātṛ prameyātiriktaṃparānandamīḍe bhavāni tvadīyam || 3||

विनोदाय चैतन्यमेकं विभज्यद्विधा देवि जीवः शिवश्चेति नाम्ना ।शिवस्यापि जीवत्वमापादयन्तीपुनर्जीवमेनं शिवं वा करोषि ॥ ४॥

vinodāya caitanyamekaṃ vibhajyadvidhā devi jīvaḥ śivaśceti nāmnā |śivasyāpi jīvatvamāpādayantīpunarjīvamenaṃ śivaṃ vā karoṣi || 4||

समाकुञ्च्य मूलं हृदिन्यस्य वायुंमनोभ्रूबिलं प्रापयित्वा निवृत्ताः ।ततः सच्चिदानन्दरूपे पदे तेभवत्यम्ब जीवाः शिवत्वेन केचित् ॥ ५॥

samākuñcya mūlaṃ hṛdinyasya vāyuṃmanobhrūbilaṃ prāpayitvā nivṛttāḥ |tataḥ saccidānandarūpe pade tebhavatyamba jīvāḥ śivatvena kecit || 5||

शरीरेतिकष्टे रिपौ पुत्रवर्गेसदा भीतिमूले कलत्रे धने वा ।न कश्चिद् विरज्यत्यहो देवि चित्रंकथं त्वत्कटाक्षं विना तत्त्वबोधः ॥ ६॥

śarīretikaṣṭe ripau putravargesadā bhītimūle kalatre dhane vā |na kaścid virajyatyaho devi citraṃkathaṃ tvatkaṭākṣaṃ vinā tattvabodhaḥ || 6||

मृषान्यो मृषान्यः परोमिश्रमेनंपरः प्राकृतं चापरो बुद्धिमात्रम् ।प्रपञ्चं मिमीते मुनीनां गणोयंतदेतत् त्वमेवेति न त्वां जहीमः ॥ ७॥

mṛṣānyo mṛṣānyaḥ paromiśramenaṃparaḥ prākṛtaṃ cāparo buddhimātram |prapañcaṃ mimīte munīnāṃ gaṇoyaṃtadetat tvameveti na tvāṃ jahīmaḥ || 7||

निवृत्तिः प्रतिष्ठा च विद्या च शान्तिस्तथा शान्त्यतीतेति पञ्चीकृताभिः ।कलाभिः परे पञ्चविंशात्मिकाभिस्त्वमेकैव सेव्या शिवाभिन्नरूपा ॥ ८॥

nivṛttiḥ pratiṣṭhā ca vidyā ca śāntistathā śāntyatīteti pañcīkṛtābhiḥ |kalābhiḥ pare pañcaviṃśātmikābhistvamekaiva sevyā śivābhinnarūpā || 8||

कदा वा भवत्पादपोतेन तूर्णंभवाम्भोधिमुत्तीर्य पूर्णान्तरङ्गः ।निमज्जन्तमेनं दुराशाविषाब्धौसमालोक्य लोकं कथं पर्युदास्से ॥ ९॥

kadā vā bhavatpādapotena tūrṇaṃbhavāmbhodhimuttīrya pūrṇāntaraṅgaḥ |nimajjantamenaṃ durāśāviṣābdhausamālokya lokaṃ kathaṃ paryudāsse || 9||

कदा वा हृषीकाणि साम्यं भजेयुःकदा वा न शत्रुर्नमित्रं भवानि ।कदा वा दुराशाविषूचीविलोपःकदा वा मनो मे समूलं विनश्येत् ॥ १०॥

kadā vā hṛṣīkāṇi sāmyaṃ bhajeyuḥkadā vā na śatrurnamitraṃ bhavāni |kadā vā durāśāviṣūcīvilopaḥkadā vā mano me samūlaṃ vinaśyet || 10||

नमो वाकमाशास्महे देवि युष्मत्पदाम्भोजयुग्माय तिग्माय गौरि ।विरिञ्च्यादिभास्वत्किरीटप्रतोलीप्रदीपायमानप्रभाभास्वराय ॥ ११॥

namo vākamāśāsmahe devi yuṣmatpadāmbhojayugmāya tigmāya gauri |viriñcyādibhāsvatkirīṭapratolīpradīpāyamānaprabhābhāsvarāya || 11||

सुधासिन्धुसारे चिदानन्दनीरेसमुत्फुल्लनीपे सुरत्नान्तरीपे ।मणिव्यूहसाले स्थिते हैमशालेमनोजारिवामे निषण्णं मनो मे ॥ १२॥

sudhāsindhusāre cidānandanīresamutphullanīpe suratnāntarīpe |maṇivyūhasāle sthite haimaśālemanojārivāme niṣaṇṇaṃ mano me || 12||

दृगन्ते विलोला सुगन्धीषुमालाप्रपञ्चेन्द्रजाला विपत्सिन्धुकूला ।मुनिस्वान्तशाला नमल्लोकपालाहृदिप्रेमलोलामृतस्वादुलीला ॥ १३॥

dṛgante vilolā sugandhīṣumālāprapañcendrajālā vipatsindhukūlā |munisvāntaśālā namallokapālāhṛdipremalolāmṛtasvādulīlā || 13||

जगज्जालमेतत्त्वयैवाम्ब सृष्टंत्वमेवाद्य यासीन्द्रियैरर्थजालम् ।त्वमेकैव कर्त्री त्वमेकैव भोक्त्रीन मे पुण्यपापे न मे बन्धमोक्षौ ॥ १४॥

jagajjālametattvayaivāmba sṛṣṭaṃtvamevādya yāsīndriyairarthajālam |tvamekaiva kartrī tvamekaiva bhoktrīna me puṇyapāpe na me bandhamokṣau || 14||

इति प्रेमभारेण किञ्चिन्मयोक्तंन बुद्ध्वैव तत्त्वं मदीयं त्वदीयम् ।विनोदाय बालस्य मौर्ख्यं हि मातस्तदेतत् प्रलापस्तुतिं मे गृहाण ॥ १५॥

iti premabhāreṇa kiñcinmayoktaṃna buddhvaiva tattvaṃ madīyaṃ tvadīyam |vinodāya bālasya maurkhyaṃ hi mātastadetat pralāpastutiṃ me gṛhāṇa || 15||

इति प्रलापस्तुतिः सम्पूर्णा ।(इति श्रीशङ्कराचार्यविरचितं स्तोत्रं सङ्क्षिप्तम्)

iti pralāpastutiḥ sampūrṇā |(iti śrīśaṅkarācāryaviracitaṃ stotraṃ saṅkṣiptam)