अभिलाषाष्टकम् २ Abhilashashtakam

विश्वानर उवाचएके ब्रह्मैवाद्वितीयं समस्तं सत्यं सत्यं नेह नान्यास्ति किञ्चित् ।एको रुद्रोवाद्वितीयोऽवतस्थेतस्मादेकं त्वां प्रपद्ये महेशम् ॥ १॥

viśvānara uvācaeke brahmaivādvitīyaṃ samastaṃ satyaṃ satyaṃ neha nānyāsti kiñcit |eko rudrovādvitīyo'vatasthetasmādekaṃ tvāṃ prapadye maheśam || 1||

एकः कर्त्तात्वं हि विश्वस्य शम्भो नानारूपेष्वेकरूपोऽस्य रूपः ।यद्वत्तपत्यर्क रूपोऽप्यनेकस्तस्मान्नान्यं त्वां दिनेशं प्रपद्ये ॥ २॥

ekaḥ karttātvaṃ hi viśvasya śambho nānārūpeṣvekarūpo'sya rūpaḥ |yadvattapatyarka rūpo'pyanekastasmānnānyaṃ tvāṃ dineśaṃ prapadye || 2||

रज्जौ सर्पः शुक्तिकायां च रौप्यं नैरे पुरस्तन्मृगाख्येमरीचौ ।यद्वत्तद्वद्विष्वगेष प्रपञ्चौ यस्मिन् ज्ञाते तं प्रपद्ये महेशम् ॥ ३॥

rajjau sarpaḥ śuktikāyāṃ ca raupyaṃ naire purastanmṛgākhyemarīcau |yadvattadvadviṣvageṣa prapañcau yasmin jñāte taṃ prapadye maheśam || 3||

तोये शैत्यं दाहकत्वं च वह्नौ तापो भानौ शीत भानौ प्रसादः ।पुष्पे गन्धौ दुग्धमध्ये च सर्पिर्यत्तच्छम्भोत्वं ततस्त्वां प्रपद्ये ॥ ४॥

toye śaityaṃ dāhakatvaṃ ca vahnau tāpo bhānau śīta bhānau prasādaḥ |puṣpe gandhau dugdhamadhye ca sarpiryattacchambhotvaṃ tatastvāṃ prapadye || 4||

शब्दं गृहणास्य श्रावस्त्वं हि जिघ्रस्य घ्राणस्त्वं व्यङ्घ्रिरायासि दूरात ।व्यक्षः पश्येस्त्वं रसज्ञोऽत्यजिह्वः कस्त्वां सम्यग्वेत्यतस्त्वां प्रपद्ये ॥ ५॥

śabdaṃ gṛhaṇāsya śrāvastvaṃ hi jighrasya ghrāṇastvaṃ vyaṅghrirāyāsi dūrāta |vyakṣaḥ paśyestvaṃ rasajño'tyajihvaḥ kastvāṃ samyagvetyatastvāṃ prapadye || 5||

नो वेदस्त्वामीश साक्षाद्धि वेद नो वा विष्णुनो विधाताखिलस्य ।नो योगीन्द्रा नेद्रमुख्याश्च देवा भक्तो वेद त्वामतस्त्वां प्रपद्ये ॥ ६॥

no vedastvāmīśa sākṣāddhi veda no vā viṣṇuno vidhātākhilasya |no yogīndrā nedramukhyāśca devā bhakto veda tvāmatastvāṃ prapadye || 6||

नो ते गोत्रं नापि जन्मापि नाख्या नो वा रूपं नैव शीलं न देशः ।इत्थम्भूतोऽपीश्वरस्त्वं त्रिलोक्याः सर्वान्कामान्पूरयेस्तद्भजे त्वाम् ॥ ७॥

no te gotraṃ nāpi janmāpi nākhyā no vā rūpaṃ naiva śīlaṃ na deśaḥ |itthambhūto'pīśvarastvaṃ trilokyāḥ sarvānkāmānpūrayestadbhaje tvām || 7||

त्वत्तः सर्वत्वं हि सर्व स्मरारेत्वं गौरीशस्त्वं च नग्नोऽतिशान्तः ।त्वं वै वृद्धस्त्वं युवा त्वं च बालस्तत्किं यत्त्वं नास्यतस्त्वां नतोऽस्मि ॥ ८॥

tvattaḥ sarvatvaṃ hi sarva smarāretvaṃ gaurīśastvaṃ ca nagno'tiśāntaḥ |tvaṃ vai vṛddhastvaṃ yuvā tvaṃ ca bālastatkiṃ yattvaṃ nāsyatastvāṃ nato'smi || 8||

स्तुत्वेति भूमौ निपपात विप्रः स दण्डवद्यावदतीव हृष्टः ।तावत्स बालोऽखिलवृद्धवृद्धः प्रोवाच भूदेव वरं वृणीहि ॥ ९॥

stutveti bhūmau nipapāta vipraḥ sa daṇḍavadyāvadatīva hṛṣṭaḥ |tāvatsa bālo'khilavṛddhavṛddhaḥ provāca bhūdeva varaṃ vṛṇīhi || 9||

ततोत्थाय हृष्टात्मा मुनिर्विश्वानरः कृती ।प्रत्यव्रवीत्किमज्ञातं सर्वज्ञस्य तव प्रभो ॥ १०॥

tatotthāya hṛṣṭātmā munirviśvānaraḥ kṛtī |pratyavravītkimajñātaṃ sarvajñasya tava prabho || 10||

सर्वान्तरात्मा भगवान् शर्वः सर्वप्रदो भवान् ।याञ्चा प्रतिनियुङ्क्ते मामयशोदैन्य कारिणी ॥ ११॥

sarvāntarātmā bhagavān śarvaḥ sarvaprado bhavān |yāñcā pratiniyuṅkte māmayaśodainya kāriṇī || 11||

इति श्रुत्वा वचस्तस्य देवा विश्वानरस्य ह ।शुचे शुचि व्रतस्याथशुचिः स्मित्वा ब्रवीच्छिवः ॥ १२॥

iti śrutvā vacastasya devā viśvānarasya ha |śuce śuci vratasyāthaśuciḥ smitvā bravīcchivaḥ || 12||

वाल उवाचत्वया शुचे शुचिष्मत्यां योऽभिलाषः कृतोहृदि ।अभिरेणैव काले वत्स भविष्यत्यसंशयः ॥ १३॥

vāla uvācatvayā śuce śuciṣmatyāṃ yo'bhilāṣaḥ kṛtohṛdi |abhireṇaiva kāle vatsa bhaviṣyatyasaṃśayaḥ || 13||

तव पुत्रत्वमेष्यामि शुचिष्मत्यां महामते ।ख्यातो गृहपतिर्नाम्ना शुचिः सर्वामरप्रियः ॥ १४॥

tava putratvameṣyāmi śuciṣmatyāṃ mahāmate |khyāto gṛhapatirnāmnā śuciḥ sarvāmarapriyaḥ || 14||

अभिलाषाष्टकं पुण्यं स्तोत्रमेतत्वयेरितम् ।अर्ब्द त्रिकाल पठनात्कामदं शिव सन्निधौ ॥ १५॥

abhilāṣāṣṭakaṃ puṇyaṃ stotrametatvayeritam |arbda trikāla paṭhanātkāmadaṃ śiva sannidhau || 15||

एतत्स्तोत्रस्य पाठं तु पुत्र पौत्र धनप्रदम् ।सर्व शान्ति करं वापि सर्वापत्यरिनाशनम् ॥ १६॥

etatstotrasya pāṭhaṃ tu putra pautra dhanapradam |sarva śānti karaṃ vāpi sarvāpatyarināśanam || 16||

स्वर्गापवर्ग सम्पत्तिकारकं नात्र संशयः ।प्रातरुत्थाय सुस्नानो लिङ्गमभ्यर्च्य शाम्भवम् ॥ १७॥

svargāpavarga sampattikārakaṃ nātra saṃśayaḥ |prātarutthāya susnāno liṅgamabhyarcya śāmbhavam || 17||

वर्ष जपन्निदं स्तोत्रमपुत्रः पुत्रवान्भवेत् ।वैशाखे कार्त्तिके माघे विशेष नियमैर्युतः ॥ १८॥

varṣa japannidaṃ stotramaputraḥ putravānbhavet |vaiśākhe kārttike māghe viśeṣa niyamairyutaḥ || 18||

यः पठेत्स्नान समये लभते सकलं फलम् ।कार्त्तिकस्य तु मासस्य प्रसादादहमव्ययः ॥ १९॥

yaḥ paṭhetsnāna samaye labhate sakalaṃ phalam |kārttikasya tu māsasya prasādādahamavyayaḥ || 19||

तव पुत्रत्वमेष्यामि यस्त्वन्यस्त्पठिष्यति ।अभिलाष्टकमिदं न देयं यस्य कस्य चित् ॥ २०॥

tava putratvameṣyāmi yastvanyastpaṭhiṣyati |abhilāṣṭakamidaṃ na deyaṃ yasya kasya cit || 20||

गोपनीयं प्रयत्नेन एवं वन्ध्या प्रसूतिकृत ।स्त्रिया व पुरूषेणापि त्रियमाल्लिङ्ग सन्निधौ ॥ २१॥

gopanīyaṃ prayatnena evaṃ vandhyā prasūtikṛta |striyā va purūṣeṇāpi triyamālliṅga sannidhau || 21||

अब्दं जप्तमिदं स्तोत्रं पुत्रदं नात्र संशयः ।इत्युक्तान्तर्दधे वालः सोऽपि विप्रो गृहं गतः ॥ २२॥

abdaṃ japtamidaṃ stotraṃ putradaṃ nātra saṃśayaḥ |ityuktāntardadhe vālaḥ so'pi vipro gṛhaṃ gataḥ || 22||

इति स्कन्दपुराणे काशीखण्डे अभिलाषाष्टकं स्तोत्रं समाप्तम् ।

iti skandapurāṇe kāśīkhaṇḍe abhilāṣāṣṭakaṃ stotraṃ samāptam |