महालक्ष्मीस्तोत्रम् Shrimahalakshmistotram From Vishnu Purana

श्रीगणेशाय नमः ।श्रीपराशर उवाचसिंहासनगतः शक्रस्सम्प्राप्य त्रिदिवं पुनः ।देवराज्ये स्थितो देवीं तुष्टावाब्जकरां ततः ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ |śrīparāśara uvācasiṃhāsanagataḥ śakrassamprāpya tridivaṃ punaḥ |devarājye sthito devīṃ tuṣṭāvābjakarāṃ tataḥ || 1||

इन्द्र उवाचनमस्ये सर्वलोकानां जननीमब्जसम्भवाम् । वर् सर्वभूतानांश्रियमुन्निद्रपद्माक्षीं विष्णुवक्षःस्थलस्थिताम् ॥ २॥

indra uvācanamasye sarvalokānāṃ jananīmabjasambhavām | var sarvabhūtānāṃśriyamunnidrapadmākṣīṃ viṣṇuvakṣaḥsthalasthitām || 2||

पद्मालयां पद्मकरां पद्मपत्रनिभेक्षणाम्वन्दे पद्ममुखीं देवीं पद्मनाभप्रियामहम् ॥ ३॥

padmālayāṃ padmakarāṃ padmapatranibhekṣaṇāmvande padmamukhīṃ devīṃ padmanābhapriyāmaham || 3||

त्वं सिद्धिस्त्वं स्वधा स्वाहा सुधा त्वं लोकपावनी ।सन्ध्या रात्रिः प्रभा भूतिर्मेधा श्रद्धा सरस्वती ॥ ४॥

tvaṃ siddhistvaṃ svadhā svāhā sudhā tvaṃ lokapāvanī |sandhyā rātriḥ prabhā bhūtirmedhā śraddhā sarasvatī || 4||

यज्ञविद्या महाविद्या गुह्यविद्या च शोभने ।आत्मविद्या च देवि त्वं विमुक्तिफलदायिनी ॥ ५॥

yajñavidyā mahāvidyā guhyavidyā ca śobhane |ātmavidyā ca devi tvaṃ vimuktiphaladāyinī || 5||

आन्वीक्षिकी त्रयी वार्ता दण्डनीतिस्त्वमेव च ।सौम्यासौम्यैर्जगद्रूपैस्त्वयैतद्देवि पूरितम् ॥ ६॥

ānvīkṣikī trayī vārtā daṇḍanītistvameva ca |saumyāsaumyairjagadrūpaistvayaitaddevi pūritam || 6||

का त्वन्या त्वामृते देवि सर्वयज्ञमयं वपुः ।अध्यास्ते देवदेवस्य योगचिन्त्यं गदाभृतः ॥ ७॥

kā tvanyā tvāmṛte devi sarvayajñamayaṃ vapuḥ |adhyāste devadevasya yogacintyaṃ gadābhṛtaḥ || 7||

त्वया देवि परित्यक्तं सकलं भुवनत्रयम् ।विनष्टप्रायमभवत्त्वयेदानीं समेधितम् ॥ ८॥

tvayā devi parityaktaṃ sakalaṃ bhuvanatrayam |vinaṣṭaprāyamabhavattvayedānīṃ samedhitam || 8||

दाराः पुत्रास्तथाऽऽगारसुहृद्धान्यधनादिकम् ।भवत्येतन्महाभागे नित्यं त्वद्वीक्षणान्नृणाम् ॥ ९॥

dārāḥ putrāstathā''gārasuhṛddhānyadhanādikam |bhavatyetanmahābhāge nityaṃ tvadvīkṣaṇānnṛṇām || 9||

शरीरारोग्यमैश्वर्यमरिपक्षक्षयः सुखम् ।देवि त्वद्दृष्टिदृष्टानां पुरुषाणां न दुर्लभम् ॥ १०॥

śarīrārogyamaiśvaryamaripakṣakṣayaḥ sukham |devi tvaddṛṣṭidṛṣṭānāṃ puruṣāṇāṃ na durlabham || 10||

त्वमम्बा सर्वभूतानां देवदेवो हरिः पिता । वर् त्वं माता सर्वलोकानांत्वयैतद्विष्णुना चाम्ब जगद्व्याप्तं चराचरम् ॥ ११॥

tvamambā sarvabhūtānāṃ devadevo hariḥ pitā | var tvaṃ mātā sarvalokānāṃtvayaitadviṣṇunā cāmba jagadvyāptaṃ carācaram || 11||

मा नः कोशस्तथा गोष्ठं मा गृहं मा परिच्छदम् ।मा शरीरं कलत्रं च त्यजेथाः सर्वपावनि ॥ १२॥

mā naḥ kośastathā goṣṭhaṃ mā gṛhaṃ mā paricchadam |mā śarīraṃ kalatraṃ ca tyajethāḥ sarvapāvani || 12||

मा पुत्रान्मा सुहृद्वर्गान्मा पशून्मा विभूषणम् ।त्यजेथा मम देवस्य विष्णोर्वक्षःस्थलाश्रये ॥ १३॥

mā putrānmā suhṛdvargānmā paśūnmā vibhūṣaṇam |tyajethā mama devasya viṣṇorvakṣaḥsthalāśraye || 13||

सत्त्वेन सत्यशौचाभ्यां तथा शीलादिभिर्गुणैः ।त्यज्यन्ते ते नराः सद्यः सन्त्यक्ता ये त्वयाऽमले ॥ १४॥

sattvena satyaśaucābhyāṃ tathā śīlādibhirguṇaiḥ |tyajyante te narāḥ sadyaḥ santyaktā ye tvayā'male || 14||

त्वयाऽवलोकिताः सद्यः शीलाद्यैरखिलैर्गुणैः ।कुलैश्वर्यैश्च पूज्यन्ते पुरुषा निर्गुणा अपि ॥ १५॥

tvayā'valokitāḥ sadyaḥ śīlādyairakhilairguṇaiḥ |kulaiśvaryaiśca pūjyante puruṣā nirguṇā api || 15||

स श्लाघ्यः स गुणी धन्यः स कुलीनः स बुद्धिमान् ।स शूरः स च विक्रान्तो यस्त्वया देवि वीक्षितः ॥ १६॥

sa ślāghyaḥ sa guṇī dhanyaḥ sa kulīnaḥ sa buddhimān |sa śūraḥ sa ca vikrānto yastvayā devi vīkṣitaḥ || 16||

सद्यो वैगुण्यमायान्ति शीलाद्याः सकला गुणाः ।पराङ्गमुखी जगद्धात्री यस्य त्वं विष्णुवल्लभे ॥ १७॥

sadyo vaiguṇyamāyānti śīlādyāḥ sakalā guṇāḥ |parāṅgamukhī jagaddhātrī yasya tvaṃ viṣṇuvallabhe || 17||

न ते वर्णयितुं शक्ता गुणाञ्जिह्वाऽपि वेधसः ।प्रसीद देवि पद्माक्षि माऽस्मांस्त्याक्षीः कदाचन ॥ १८॥

na te varṇayituṃ śaktā guṇāñjihvā'pi vedhasaḥ |prasīda devi padmākṣi mā'smāṃstyākṣīḥ kadācana || 18||

श्रीपराशर उवाचएवं श्रीः संस्तुता सम्यक् प्राह हृष्टा शतक्रतुम् ।शृण्वतां सर्वदेवानां सर्वभूतस्थिता द्विज ॥ १९॥

śrīparāśara uvācaevaṃ śrīḥ saṃstutā samyak prāha hṛṣṭā śatakratum |śṛṇvatāṃ sarvadevānāṃ sarvabhūtasthitā dvija || 19||

श्रीरुवाचपरितुष्टास्मि देवेश स्तोत्रेणानेन ते हरे ।वरं वृणीष्व यस्त्विष्टो वरदाऽहं तवागता ॥ २०॥

śrīruvācaparituṣṭāsmi deveśa stotreṇānena te hare |varaṃ vṛṇīṣva yastviṣṭo varadā'haṃ tavāgatā || 20||

इन्द्र उवाचवरदा यदिमेदेवि वरार्हो यदि वाऽप्यहम् ।त्रैलोक्यं न त्वया त्याज्यमेष मेऽस्तु वरः परः ॥ २१॥

indra uvācavaradā yadimedevi varārho yadi vā'pyaham |trailokyaṃ na tvayā tyājyameṣa me'stu varaḥ paraḥ || 21||

स्तोत्रेण यस्तथैतेन त्वां स्तोष्यत्यब्धिसम्भवे ।स त्वया न परित्याज्यो द्वितीयोऽस्तु वरो मम ॥ २२॥

stotreṇa yastathaitena tvāṃ stoṣyatyabdhisambhave |sa tvayā na parityājyo dvitīyo'stu varo mama || 22||

श्रीरुवाचत्रैलोक्यं त्रिदशश्रेष्ठ न सन्त्यक्ष्यामि वासव ।दत्तो वरो मयाऽयं ते स्तोत्राराधनतुष्टया ॥ २३॥

śrīruvācatrailokyaṃ tridaśaśreṣṭha na santyakṣyāmi vāsava |datto varo mayā'yaṃ te stotrārādhanatuṣṭayā || 23||

यश्च सायं तथा प्रातः स्तोत्रेणानेन मानवः ।स्तोष्यते चेन्न तस्याहं भविष्यामि पराङ्ग्मुखी ॥ २४॥

yaśca sāyaṃ tathā prātaḥ stotreṇānena mānavaḥ |stoṣyate cenna tasyāhaṃ bhaviṣyāmi parāṅgmukhī || 24||

श्रीपाराशर उवाचएवं वरं ददौ देवी देवराजाय वै पुरा ।मैत्रेय श्रीर्महाभागा स्तोत्राराधनतोषिता ॥ २५॥

śrīpārāśara uvācaevaṃ varaṃ dadau devī devarājāya vai purā |maitreya śrīrmahābhāgā stotrārādhanatoṣitā || 25||

भृगोः ख्यात्यां समुत्पन्ना श्रीः पूर्वमुदधेः पुनः ।देवदानवयत्नेन प्रसूताऽमृतमन्थने ॥ २६॥

bhṛgoḥ khyātyāṃ samutpannā śrīḥ pūrvamudadheḥ punaḥ |devadānavayatnena prasūtā'mṛtamanthane || 26||

एवं यदा जगत्स्वामी देवराजो जनार्दनः ।अवतारः करोत्येषा तदा श्रीस्तत्सहायिनी ॥ २७॥

evaṃ yadā jagatsvāmī devarājo janārdanaḥ |avatāraḥ karotyeṣā tadā śrīstatsahāyinī || 27||

पुनश्चपद्मा सम्भूता यदाऽदित्योऽभवद्धरिः ।यदा च भार्गवो रामस्तदाभूद्धरणीत्वियम् ॥ २८॥

punaścapadmā sambhūtā yadā'dityo'bhavaddhariḥ |yadā ca bhārgavo rāmastadābhūddharaṇītviyam || 28||

राघवत्वेऽभवत्सीता रुक्मिणी कृष्णजन्मनि ।अन्येषु चावतारेषु विष्णोरेखाऽनपायिनी ॥ २९॥

rāghavatve'bhavatsītā rukmiṇī kṛṣṇajanmani |anyeṣu cāvatāreṣu viṣṇorekhā'napāyinī || 29||

देवत्वे देवदेहेयं मानुषत्वे च मानुषी ।विष्णोर्देहानुरुपां वै करोत्येषाऽऽत्मनस्तनुम् ॥ ३०॥

devatve devadeheyaṃ mānuṣatve ca mānuṣī |viṣṇordehānurupāṃ vai karotyeṣā''tmanastanum || 30||

यश्चैतशृणुयाज्जन्म लक्ष्म्या यश्च पठेन्नरः ।श्रियो न विच्युतिस्तस्य गृहे यावत्कुलत्रयम् ॥ ३१॥

yaścaitaśṛṇuyājjanma lakṣmyā yaśca paṭhennaraḥ |śriyo na vicyutistasya gṛhe yāvatkulatrayam || 31||

पठ्यते येषु चैवर्षे गृहेषु श्रीस्तवं मुने ।अलक्ष्मीः कलहाधारा न तेष्वास्ते कदाचन ॥ ३२॥

paṭhyate yeṣu caivarṣe gṛheṣu śrīstavaṃ mune |alakṣmīḥ kalahādhārā na teṣvāste kadācana || 32||

एतत्ते कथितं ब्रह्मन्यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।क्षीराब्धौ श्रीर्यथा जाता पूर्वं भृगुसुता सती ॥ ३३॥

etatte kathitaṃ brahmanyanmāṃ tvaṃ paripṛcchasi |kṣīrābdhau śrīryathā jātā pūrvaṃ bhṛgusutā satī || 33||

इति सकलविभूत्यवाप्तिहेतुः स्तुतिरियमिन्द्रमुखोद्गता हि लक्ष्म्याः ।अनुदिनमिह पठ्यते नृभिर्यैर्वसति न तेषु कदाचिदप्यलक्ष्मीः ॥ ३४॥

iti sakalavibhūtyavāptihetuḥ stutiriyamindramukhodgatā hi lakṣmyāḥ |anudinamiha paṭhyate nṛbhiryairvasati na teṣu kadācidapyalakṣmīḥ || 34||

॥ इति श्रीविष्णुपुराणे महालक्ष्मी स्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥

|| iti śrīviṣṇupurāṇe mahālakṣmī stotraṃ sampūrṇam ||