शिवोपासनोपदेशम् प्रदोषकाले Lakshmiproktam Pradoshakale Shivopasanopadesham

लक्ष्मीविष्णुसंवादेश्रीलक्ष्मीरुवाचसायङ्काले महादेवः पूजनीयोऽखिलैरपि ॥ ३२७॥

lakṣmīviṣṇusaṃvādeśrīlakṣmīruvācasāyaṅkāle mahādevaḥ pūjanīyo'khilairapi || 327||

कुरु भस्मोद्धूलनादि सर्वपापविनाशकम् ।बिल्वपत्रादि सम्पाद्य यज देवोत्तमं शिवम् ॥ ३२८॥

kuru bhasmoddhūlanādi sarvapāpavināśakam |bilvapatrādi sampādya yaja devottamaṃ śivam || 328||

प्रणामानि(?) कुरु प्रीत्या शरणं व्रज शङ्करम् ।सर्वेष्वपि प्रदोषेषु पूजनीयः सदा शिवः ॥ ३२९॥

praṇāmāni(?) kuru prītyā śaraṇaṃ vraja śaṅkaram |sarveṣvapi pradoṣeṣu pūjanīyaḥ sadā śivaḥ || 329||

इदानीं सप्तमीयोगो विशेषेणाद्य वर्तते ।यः सप्तमीप्रदोषेषु शङ्करं पूजयिष्यति ॥ ३३०॥

idānīṃ saptamīyogo viśeṣeṇādya vartate |yaḥ saptamīpradoṣeṣu śaṅkaraṃ pūjayiṣyati || 330||

न तस्य नरकावासो दारिद्र्यं च न सर्वथा ।प्रदोषकाले भगवान् महादेवः सुराधिपः ॥ ३३१॥

na tasya narakāvāso dāridryaṃ ca na sarvathā |pradoṣakāle bhagavān mahādevaḥ surādhipaḥ || 331||

करोति ताण्डवं देवीमुपवेश्य शुभासने ।ताण्डवाभिरतं देवं ग्रहनक्षत्रमौलिनम् ॥ ३३२॥

karoti tāṇḍavaṃ devīmupaveśya śubhāsane |tāṇḍavābhirataṃ devaṃ grahanakṣatramaulinam || 332||

हृदि ध्यात्वा महादेवं पूजयस्व(?) सुरोत्तम ।अभिषिच्य महादेवं लिङ्गरूपिणमव्ययम् ॥ ३३३॥

hṛdi dhyātvā mahādevaṃ pūjayasva(?) surottama |abhiṣicya mahādevaṃ liṅgarūpiṇamavyayam || 333||

क्षीरेणाज्येन शुद्धैश्च जलैर्नीहारसन्निभैः ।गृहीत्वा चन्दनं रम्यं शिवलिङ्गं समर्चय ॥ ३३४॥

kṣīreṇājyena śuddhaiśca jalairnīhārasannibhaiḥ |gṛhītvā candanaṃ ramyaṃ śivaliṅgaṃ samarcaya || 334||

एतैर्नवैर्बिल्वपत्रैरभ्यर्चय महेश्वरम् ।धूपदीपादिकं दत्वा नैवेद्यं च समर्पय ॥ ३३५॥

etairnavairbilvapatrairabhyarcaya maheśvaram |dhūpadīpādikaṃ datvā naivedyaṃ ca samarpaya || 335||

प्रणामानि (?) कुरु प्रीत्या शैवं पञ्चाक्षरं जप ।कुरु नृत्यं महादेवप्रीत्यर्थं करताडनैः ॥ ३३६॥

praṇāmāni (?) kuru prītyā śaivaṃ pañcākṣaraṃ japa |kuru nṛtyaṃ mahādevaprītyarthaṃ karatāḍanaiḥ || 336||

प्रीणयस्व महादेवं शरणं याहि शङ्करम् ।शिवपूजार्थमालस्यं यः करिष्यति मूढधीः ॥ ३३७॥

prīṇayasva mahādevaṃ śaraṇaṃ yāhi śaṅkaram |śivapūjārthamālasyaṃ yaḥ kariṣyati mūḍhadhīḥ || 337||

स विहाय क्षीरमन्नं विषं पिबति सर्वथा ।यदि त्यक्ष्यसि सायाह्ने महादेवस्य पूजनम् ॥ ३३८॥

sa vihāya kṣīramannaṃ viṣaṃ pibati sarvathā |yadi tyakṣyasi sāyāhne mahādevasya pūjanam || 338||

तदा त्वया मयाप्यद्य दुःखं प्राप्यं न संशयः ।पत्रैर्जलैर्वा मन्त्रैर्वा पूजितः परमेश्वरः ॥ ३३९॥

tadā tvayā mayāpyadya duḥkhaṃ prāpyaṃ na saṃśayaḥ |patrairjalairvā mantrairvā pūjitaḥ parameśvaraḥ || 339||

तुष्टो भवति गौरीशस्तमेवार्चय शङ्करम् ।धुत्तूरकुसुमेनापि पूजितः शङ्करः स्वयम् ॥ ३४०॥

tuṣṭo bhavati gaurīśastamevārcaya śaṅkaram |dhuttūrakusumenāpi pūjitaḥ śaṅkaraḥ svayam || 340||

ददाति परमं स्थानं योगिनामपि दुर्लभम् ।तस्मादुत्थाय यत्नेन पूजयस्व सदाशिवम् ॥ ३४१॥

dadāti paramaṃ sthānaṃ yogināmapi durlabham |tasmādutthāya yatnena pūjayasva sadāśivam || 341||

सम्पूज्य सायं विश्वेशं निष्पापो भव सत्वरम् ।सायङ्काले महादेवं यो नार्चयति शङ्करम् ॥ ३४२॥

sampūjya sāyaṃ viśveśaṃ niṣpāpo bhava satvaram |sāyaṅkāle mahādevaṃ yo nārcayati śaṅkaram || 342||

स एव सर्वपापानामाश्रयो भवति ध्रुवम् ।सायं त्यक्त्वा शङ्करस्य देवदेवस्य पूजनम् ॥ ३४३॥

sa eva sarvapāpānāmāśrayo bhavati dhruvam |sāyaṃ tyaktvā śaṅkarasya devadevasya pūjanam || 343||

यस्तिष्ठत्यापदम्भोधिमग्नोऽसौ नात्र संशयः ।ऐश्वर्यं तु मया प्राप्तं शङ्करस्यैव पूजया ॥ ३४४॥

yastiṣṭhatyāpadambhodhimagno'sau nātra saṃśayaḥ |aiśvaryaṃ tu mayā prāptaṃ śaṅkarasyaiva pūjayā || 344||

तादृशेन कथं त्याज्यं त्वया शङ्करपूजनम् ।यस्मादैश्वर्यकामेन मोक्षकामेन चानध ॥ ३४५॥

tādṛśena kathaṃ tyājyaṃ tvayā śaṅkarapūjanam |yasmādaiśvaryakāmena mokṣakāmena cānadha || 345||

कर्तव्यमनियत्नेन शङ्करस्यैव पूजनम् ।महापातकयुक्तो वा युक्तो वा सर्वपातकैः ॥ ३४६॥

kartavyamaniyatnena śaṅkarasyaiva pūjanam |mahāpātakayukto vā yukto vā sarvapātakaiḥ || 346||

मुच्यते पातकैः सर्वैः प्रदोषे शिवपूजया ।हितमेव मयोक्तं ते नाहितं वच्मि सर्वथा ॥ ३४७॥

mucyate pātakaiḥ sarvaiḥ pradoṣe śivapūjayā |hitameva mayoktaṃ te nāhitaṃ vacmi sarvathā || 347||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते कालभैरवस्तुतिः सम्पूर्णा ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । उग्राख्यः सप्तमांशः । अध्यायः ११ । ३२७\।२३४७॥– ॥ श्रीशिवरहस्यम् । उग्राख्यः सप्तमांशः । अध्यायः ११ । ३२७।२-३४७॥

|| iti śivarahasyāntargate kālabhairavastutiḥ sampūrṇā |||| śrīśivarahasyam | ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 11 | 327\|2347||– || śrīśivarahasyam | ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 11 | 327|2-347||