श्रीकृष्णकवचम् २ Shrikrishna Kavacham 2

नारद उवाच ।ब्रह्मन् ब्रह्मविदां नाथ वेदान्तामृतसिन्धवे ।त्वमेव जगदाधारस्त्वमेव परमं पदम् ॥ १॥

nārada uvāca |brahman brahmavidāṃ nātha vedāntāmṛtasindhave |tvameva jagadādhārastvameva paramaṃ padam || 1||

यज्ञैर्यागैस्तपोभिश्च नियमैर्निगमैर्नराः ।अर्चयन्ति जगन्नाथं फलाकाङ्क्षाविमोहिताः ॥ २॥

yajñairyāgaistapobhiśca niyamairnigamairnarāḥ |arcayanti jagannāthaṃ phalākāṅkṣāvimohitāḥ || 2||

होमधूमोपशान्तेषु मन्त्रजापैः पुनः पुनः ।पुरश्चर्याविधौ घोरे क्षीयते मानुषं वयः ॥ ३॥

homadhūmopaśānteṣu mantrajāpaiḥ punaḥ punaḥ |puraścaryāvidhau ghore kṣīyate mānuṣaṃ vayaḥ || 3||

तर्पणैर्मार्जनैश्चैव हविर्भिर्भोजनादिभिः ।कर्मग्रन्थिनिबद्धास्ते फलमिच्छन्ति माधवात् ॥ ४॥

tarpaṇairmārjanaiścaiva havirbhirbhojanādibhiḥ |karmagranthinibaddhāste phalamicchanti mādhavāt || 4||

न होमं न पुरश्चर्यां न तर्पणविधिं तथा ।न मार्जनं न भोज्यं वा न दीर्घं मन्त्रसाधनम् ॥ ५॥

na homaṃ na puraścaryāṃ na tarpaṇavidhiṃ tathā |na mārjanaṃ na bhojyaṃ vā na dīrghaṃ mantrasādhanam || 5||

किं तु येन क्षणादेव हृन्मध्यकमले स्थितः ।स्वयं प्रकाशते कृष्णः प्रेमपीयूषवारिधिः ॥ ६॥

kiṃ tu yena kṣaṇādeva hṛnmadhyakamale sthitaḥ |svayaṃ prakāśate kṛṣṇaḥ premapīyūṣavāridhiḥ || 6||

दर्शनं यस्य देवेश दुर्लभं योगिनामपि ।कथं सुलभतां याति भक्तानां भावितात्मनाम् ॥ ७॥

darśanaṃ yasya deveśa durlabhaṃ yogināmapi |kathaṃ sulabhatāṃ yāti bhaktānāṃ bhāvitātmanām || 7||

किं तद्गुह्यतमं ब्रह्मन् किं तद्वर्मानुत्तमम् ।येन कृष्णे दृढा प्रीतिः कृष्णे चात्मनिवेदनम् ॥ ८॥

kiṃ tadguhyatamaṃ brahman kiṃ tadvarmānuttamam |yena kṛṣṇe dṛḍhā prītiḥ kṛṣṇe cātmanivedanam || 8||

ब्रह्मोवाच ।शृणु देवर्षिशार्दूल भक्तिसारमिदं परम् ।यद्गुह्यं हृदये विष्णोः स्वयमेव प्रतिष्ठितम् ॥ ९॥

brahmovāca |śṛṇu devarṣiśārdūla bhaktisāramidaṃ param |yadguhyaṃ hṛdaye viṣṇoḥ svayameva pratiṣṭhitam || 9||

कवचानां तु सर्वेषां सारभूतमिदं स्मृतम् ।कृष्णस्य कवचं दिव्यं सर्वाभीष्टफलप्रदम् ॥ १०॥

kavacānāṃ tu sarveṣāṃ sārabhūtamidaṃ smṛtam |kṛṣṇasya kavacaṃ divyaṃ sarvābhīṣṭaphalapradam || 10||

मरणं मोहनं स्तम्भं विद्वेषोच्चाटनादिकम् ।आकर्षणं वशीकारं तस्याङ्गेषु प्रतिष्ठितम् ॥ ११॥

maraṇaṃ mohanaṃ stambhaṃ vidveṣoccāṭanādikam |ākarṣaṇaṃ vaśīkāraṃ tasyāṅgeṣu pratiṣṭhitam || 11||

नैतानि केवलं लोके क्षुद्रकामफलानि च ।यस्य छायामुपाश्रित्य प्रेमसाम्राज्यमृच्छति ॥ १२॥

naitāni kevalaṃ loke kṣudrakāmaphalāni ca |yasya chāyāmupāśritya premasāmrājyamṛcchati || 12||

दास्यं सख्यं तथा वात्सल्यं माधुर्यं च निर्मलम् ।नवधा भक्तिसम्पत्तिः कृष्णे तस्य प्रवर्तते ॥ १३॥

dāsyaṃ sakhyaṃ tathā vātsalyaṃ mādhuryaṃ ca nirmalam |navadhā bhaktisampattiḥ kṛṣṇe tasya pravartate || 13||

अणिमा लघिमा चैव महिमा प्राप्तिरैश्वरम् ।प्राकाम्यं च तथा कामावसायित्वमिति स्मृतम् ॥ १४॥

aṇimā laghimā caiva mahimā prāptiraiśvaram |prākāmyaṃ ca tathā kāmāvasāyitvamiti smṛtam || 14||

अष्टौ सिद्धयः प्रसूयन्ते कृष्णनामामृताश्रयात् ।पद्मशङ्खमकराद्याश्च नवनिध्योऽस्य सेवकाः ॥ १५॥

aṣṭau siddhayaḥ prasūyante kṛṣṇanāmāmṛtāśrayāt |padmaśaṅkhamakarādyāśca navanidhyo'sya sevakāḥ || 15||

कवित्वं वाक्प्रवाहश्च सूक्तिसौरभनिर्झरः ।सौजन्यं माधुरी धैर्यं सौम्यता च प्रसादिता ॥ १६॥

kavitvaṃ vākpravāhaśca sūktisaurabhanirjharaḥ |saujanyaṃ mādhurī dhairyaṃ saumyatā ca prasāditā || 16||

भयच्छेदः शोकशान्तिः क्लेशदाहविनाशनम् ।सर्वतो रक्षणं चैव कृष्णवर्मणि विद्यते ॥ १७॥

bhayacchedaḥ śokaśāntiḥ kleśadāhavināśanam |sarvato rakṣaṇaṃ caiva kṛṣṇavarmaṇi vidyate || 17||

वासुदेवस्य हृदयं कवचं नाम विश्रुतम् ।प्रजापतिः स्वयं तस्य ऋषिरित्यभिधीयते ॥ १८॥

vāsudevasya hṛdayaṃ kavacaṃ nāma viśrutam |prajāpatiḥ svayaṃ tasya ṛṣirityabhidhīyate || 18||

अनुष्टुप् छन्द इत्युक्तं देवता महगोवतः ।कृष्णप्राप्तिः प्रयोजनं परं निःश्रेयसं स्मृतम् ॥ १९॥

anuṣṭup chanda ityuktaṃ devatā mahagovataḥ |kṛṣṇaprāptiḥ prayojanaṃ paraṃ niḥśreyasaṃ smṛtam || 19||

नीलाम्भोददलश्यामं तमालदलकोमलम् ।इन्दीवरनिभापाङ्गं पीताम्बरविभूषितम् ॥ २०॥

nīlāmbhodadalaśyāmaṃ tamāladalakomalam |indīvaranibhāpāṅgaṃ pītāmbaravibhūṣitam || 20||

वनस्रग्दामसौरभ्यलसद्वक्षःस्थलप्रभम् ।कौस्तुभद्युतिसन्दीप्तं श्रीवत्साङ्कितवक्षसम् ॥ २१॥

vanasragdāmasaurabhyalasadvakṣaḥsthalaprabham |kaustubhadyutisandīptaṃ śrīvatsāṅkitavakṣasam || 21||

मन्दारकुसुमामोदिमकरन्दस्मिताननम् ।मयूरपिच्छमुकुटं मुरलीमधुरध्वनिम् ॥ २२॥

mandārakusumāmodimakarandasmitānanam |mayūrapicchamukuṭaṃ muralīmadhuradhvanim || 22||

त्रिभङ्गललिताकारं नीलनीरदसुन्दरम् ।व्रजस्त्रीलोचनानन्दं नन्दनन्दनमाश्रये ॥ २३॥

tribhaṅgalalitākāraṃ nīlanīradasundaram |vrajastrīlocanānandaṃ nandanandanamāśraye || 23||

अधरामृतनिर्झरं भ्रूविलासमनोरमम् ।कटाक्षकणिकापातैः कृपापूरितमानसम् ॥ २४॥

adharāmṛtanirjharaṃ bhrūvilāsamanoramam |kaṭākṣakaṇikāpātaiḥ kṛpāpūritamānasam || 24||

राधाहृदयसाम्राज्यचूडामणिमिव स्थितम् ।प्रेमैकमकरन्दाङ्कं कृष्णं ध्यायेद् विचक्षणः ॥ २५॥

rādhāhṛdayasāmrājyacūḍāmaṇimiva sthitam |premaikamakarandāṅkaṃ kṛṣṇaṃ dhyāyed vicakṣaṇaḥ || 25||

अथ न्यासविधिं वक्ष्ये मन्त्रराजस्य नारद ।देहं देवालयीकृत्य कृष्णसायुज्यमाप्नुयात् ॥ २६॥

atha nyāsavidhiṃ vakṣye mantrarājasya nārada |dehaṃ devālayīkṛtya kṛṣṇasāyujyamāpnuyāt || 26||

दशाक्षर्या तु विद्यायाः करन्यासः प्रकीर्तितः ।अङ्गुलीषु क्रमाद् मन्त्रं मन्त्रशक्त्या निवेशयेत् ॥ २७॥

daśākṣaryā tu vidyāyāḥ karanyāsaḥ prakīrtitaḥ |aṅgulīṣu kramād mantraṃ mantraśaktyā niveśayet || 27||

हृदि शीर्षे शिखायां च कवचे नेत्रयोस्तथा ।अस्त्रे च मन्त्रविन्यासं कृत्वा दिग्बन्धमाचरेत् ॥ २८॥

hṛdi śīrṣe śikhāyāṃ ca kavace netrayostathā |astre ca mantravinyāsaṃ kṛtvā digbandhamācaret || 28||

स्वदेहं मन्त्रदीप्ताङ्गं स्फुरद्वर्णमयं स्मरेत् ।अक्षराणि सुधाबिन्दून् सिञ्चन्तीवाङ्गमण्डले ॥ २९॥

svadehaṃ mantradīptāṅgaṃ sphuradvarṇamayaṃ smaret |akṣarāṇi sudhābindūn siñcantīvāṅgamaṇḍale || 29||

पञ्चाक्षर्या तु विद्याया सृष्टिन्यासं समाचरेत् ।यथा कृष्णे समुद्भूतं विश्वबीजं चराचरम् ॥ ३०॥

pañcākṣaryā tu vidyāyā sṛṣṭinyāsaṃ samācaret |yathā kṛṣṇe samudbhūtaṃ viśvabījaṃ carācaram || 30||

अव्यक्ताद् व्यक्ततां यातं यदिदं भूतपञ्चकम् ।तत्सर्वं कृष्णसम्भूतं सृष्टिन्यासे विभावयेत् ॥ ३१॥

avyaktād vyaktatāṃ yātaṃ yadidaṃ bhūtapañcakam |tatsarvaṃ kṛṣṇasambhūtaṃ sṛṣṭinyāse vibhāvayet || 31||

द्वादशाक्षरविद्याया स्थितिन्यासमुदीरितम् ।विश्वधात्रे हृषीकेशे सर्वं देहं निवेशयेत् ॥ ३२॥

dvādaśākṣaravidyāyā sthitinyāsamudīritam |viśvadhātre hṛṣīkeśe sarvaṃ dehaṃ niveśayet || 32||

धरणीधारणादारभ्य प्राणस्पन्दावसानकम् ।कृष्णाधीनं जगत्सर्वं स्थितिन्यासे विचिन्तयेत् ॥ ३३॥

dharaṇīdhāraṇādārabhya prāṇaspandāvasānakam |kṛṣṇādhīnaṃ jagatsarvaṃ sthitinyāse vicintayet || 33||

कामराजेन मन्त्रेण प्रलयन्यासमाचरेत् ।क्लीम्बीजज्वलनज्वालासु नामरूपे विलापयेत् ॥ ३४॥

kāmarājena mantreṇa pralayanyāsamācaret |klīmbījajvalanajvālāsu nāmarūpe vilāpayet || 34||

कालः कलयति भूतानि भावाः कालवशं गताः ।कृष्णे तु लीयते कालः प्रलयस्यापि कारणे ॥ ३५॥

kālaḥ kalayati bhūtāni bhāvāḥ kālavaśaṃ gatāḥ |kṛṣṇe tu līyate kālaḥ pralayasyāpi kāraṇe || 35||

षोडशाक्षरविद्याया व्यापकन्यासमाचरेत् ।अन्तर्बहिश्च विश्वात्मा कृष्ण एवेत्यनुस्मरेत् ॥ ३६॥

ṣoḍaśākṣaravidyāyā vyāpakanyāsamācaret |antarbahiśca viśvātmā kṛṣṇa evetyanusmaret || 36||

यथा नभसि नक्षत्रं यथा वायौ च मारुतः ।तथा विश्वं मयि कृष्ण इत्येकत्वं विभावयेत् ॥ ३७॥

yathā nabhasi nakṣatraṃ yathā vāyau ca mārutaḥ |tathā viśvaṃ mayi kṛṣṇa ityekatvaṃ vibhāvayet || 37||

सुदर्शनीं तु विद्यां वै चक्रन्यासे नियोजयेत् ।नाभेरारभ्य सर्वाङ्गं चक्रदीप्त्या प्रपूरयेत् ॥ ३८॥

sudarśanīṃ tu vidyāṃ vai cakranyāse niyojayet |nābherārabhya sarvāṅgaṃ cakradīptyā prapūrayet || 38||

भ्रमच्चक्रकरं कृष्णं कालनेमिविमर्दनम् ।ज्ञानाग्निचक्रनिर्दग्धं पापपङ्कं विचिन्तयेत् ॥ ३९॥

bhramaccakrakaraṃ kṛṣṇaṃ kālanemivimardanam |jñānāgnicakranirdagdhaṃ pāpapaṅkaṃ vicintayet || 39||

राधाषडक्षरीं विद्यां शक्तिन्यासे विनिक्षिपेत् ।हृदयादिषु शक्तीनां राधारूपं प्रकल्पयेत् ॥ ४०॥

rādhāṣaḍakṣarīṃ vidyāṃ śaktinyāse vinikṣipet |hṛdayādiṣu śaktīnāṃ rādhārūpaṃ prakalpayet || 40||

ह्लादिनीं प्रेमरूपां तां कृष्णस्य हृदये स्थिताम् ।राधां शक्तिमयीं ध्यायेत्कृष्णं शक्तिमतां वरम् ॥ ४१॥

hlādinīṃ premarūpāṃ tāṃ kṛṣṇasya hṛdaye sthitām |rādhāṃ śaktimayīṃ dhyāyetkṛṣṇaṃ śaktimatāṃ varam || 41||

शक्तिः कृष्णस्य या नित्या कृष्णः शक्तेः परं पदम् ।उभयोरेकतां पश्येद्भेदबुद्धिविवर्जितः ॥ ४२॥

śaktiḥ kṛṣṇasya yā nityā kṛṣṇaḥ śakteḥ paraṃ padam |ubhayorekatāṃ paśyedbhedabuddhivivarjitaḥ || 42||

एवं न्यासक्रमे पूर्णे मन्त्रमण्डलदीपिते ।हृदयाम्भोजमध्यस्थं गोविन्दं भावयेद् बुधः ॥ ४३॥

evaṃ nyāsakrame pūrṇe mantramaṇḍaladīpite |hṛdayāmbhojamadhyasthaṃ govindaṃ bhāvayed budhaḥ || 43||

न बाह्यद्रव्यसम्पत्तिर्न कालपरिकल्पना ।निर्मलं हृदयस्थानं कृष्णस्य परमं गृहम् ॥ ४४॥

na bāhyadravyasampattirna kālaparikalpanā |nirmalaṃ hṛdayasthānaṃ kṛṣṇasya paramaṃ gṛham || 44||

यत्र प्रेमैकदीपेन नित्यं चेतो विराजते ।तत्रैव मुरलीनादो नादब्रह्मत्वमृच्छति ॥ ४५॥

yatra premaikadīpena nityaṃ ceto virājate |tatraiva muralīnādo nādabrahmatvamṛcchati || 45||

तत्र वृन्दावनं दिव्यं तत्र रासरसामृतम् ।तत्रैव नन्दसूनुश्च तत्रैव परमं पदम् ॥ ४६॥

tatra vṛndāvanaṃ divyaṃ tatra rāsarasāmṛtam |tatraiva nandasūnuśca tatraiva paramaṃ padam || 46||

इत्येतत्कथितं गुह्यं न्यासमन्त्रविनिर्णयम् ।अतः परं प्रवक्ष्यामि कवचं कृष्णरक्षितम् ॥ ४७॥

ityetatkathitaṃ guhyaṃ nyāsamantravinirṇayam |ataḥ paraṃ pravakṣyāmi kavacaṃ kṛṣṇarakṣitam || 47||

ॐ पूर्वे नारायणः पातु प्राचीं पुण्यप्रदर्शनः ।आग्नेय्यां नरसिंहोऽव्याद् दंष्ट्राकरालविग्रहः ॥ ४८॥

oṃ pūrve nārāyaṇaḥ pātu prācīṃ puṇyapradarśanaḥ |āgneyyāṃ narasiṃho'vyād daṃṣṭrākarālavigrahaḥ || 48||

दक्षिणस्यां वराहोऽव्याद्धरित्रीधरणक्षमः ।नैरृत्यां मधुसूदनो दानवान्तकरः प्रभुः ॥ ४९॥

dakṣiṇasyāṃ varāho'vyāddharitrīdharaṇakṣamaḥ |nairṛtyāṃ madhusūdano dānavāntakaraḥ prabhuḥ || 49||

प्रतीच्यां त्रिविक्रमोऽव्याद्विश्वपादविनिःसृतः ।वायव्यां श्रीधरः पातु श्रीवत्साङ्कितवक्षसः ॥ ५०॥

pratīcyāṃ trivikramo'vyādviśvapādaviniḥsṛtaḥ |vāyavyāṃ śrīdharaḥ pātu śrīvatsāṅkitavakṣasaḥ || 50||

उदीच्यां हृषीकेशोऽव्यादिन्द्रियेशोऽक्षयो विभुः ।ऐशान्यां पद्मनाभोऽव्यादम्बुजासनसेवितः ॥ ५१॥

udīcyāṃ hṛṣīkeśo'vyādindriyeśo'kṣayo vibhuḥ |aiśānyāṃ padmanābho'vyādambujāsanasevitaḥ || 51||

ऊर्ध्वं गदाधरः पातु दैत्यान्तकृतपौरुषः ।अधस्ताद् गोविन्दः पातु गोपवृन्दाभिनन्दितः ॥ ५२॥

ūrdhvaṃ gadādharaḥ pātu daityāntakṛtapauruṣaḥ |adhastād govindaḥ pātu gopavṛndābhinanditaḥ || 52||

क्लीं शिरो मे सदा पातु कामबीजस्वरूपधृक् ।भुवनेश्वरीशक्तिश्च शिखां पातु निरन्तरम् ॥ ५३॥

klīṃ śiro me sadā pātu kāmabījasvarūpadhṛk |bhuvaneśvarīśaktiśca śikhāṃ pātu nirantaram || 53||

दशाक्षरी महामन्त्रः कण्ठं मे परिरक्षतु ।मदनमोहनः पातु ललाटं ललितद्युतिः ॥ ५४॥

daśākṣarī mahāmantraḥ kaṇṭhaṃ me parirakṣatu |madanamohanaḥ pātu lalāṭaṃ lalitadyutiḥ || 54||

चक्षुर्विद्या दृशौ पातु कृष्णस्यैव विलोकिता ।नासिकां नलकूबरोऽव्याद्गन्धतत्त्वविवर्धनः ॥ ५५॥

cakṣurvidyā dṛśau pātu kṛṣṇasyaiva vilokitā |nāsikāṃ nalakūbaro'vyādgandhatattvavivardhanaḥ || 55||

क्लीं कृष्ण क्लीं मन्त्रो मे कर्णौ पातु मनोहरः ।ग्लौं कृष्णाय वषडिति स्कन्धौ मे परिरक्षतु ॥ ५६॥

klīṃ kṛṣṇa klīṃ mantro me karṇau pātu manoharaḥ |glauṃ kṛṣṇāya vaṣaḍiti skandhau me parirakṣatu || 56||

प्रणवो नमो नारायणायेति वक्षः सदावतु ।हृदयं हृदयेशस्य कृष्णस्य परमं पदम् ॥ ५७॥

praṇavo namo nārāyaṇāyeti vakṣaḥ sadāvatu |hṛdayaṃ hṛdayeśasya kṛṣṇasya paramaṃ padam || 57||

कुण्डलिनी नाभिदेशं पातु पद्मनिवासिनी ।उग्रं वीरं महाविष्णुं ज्वलन्तं सर्वतोमुखम् ॥ ५८॥

kuṇḍalinī nābhideśaṃ pātu padmanivāsinī |ugraṃ vīraṃ mahāviṣṇuṃ jvalantaṃ sarvatomukham || 58||

इत्येतन्मन्त्रराजेन जठरं मे सदावतु ।ज्वलन्तं सर्वतोमुखमित्येतत् कटिमाश्रयेत् ॥ ५९॥

ityetanmantrarājena jaṭharaṃ me sadāvatu |jvalantaṃ sarvatomukhamityetat kaṭimāśrayet || 59||

नृसिंहं भीषणं भद्रं मन्त्रस्तु दक्षिणां तनुम् ।मृत्युर्मृत्युं नमाम्यहमिति वामां सदा त्वगात् ॥ ६०॥

nṛsiṃhaṃ bhīṣaṇaṃ bhadraṃ mantrastu dakṣiṇāṃ tanum |mṛtyurmṛtyuṃ namāmyahamiti vāmāṃ sadā tvagāt || 60||

नमो भगवतेत्युक्तमोष्ठौ मेऽवतु माधवः ।वासुदेवाय मन्त्रांशो मुखमन्तः प्रपातु मे ॥ ६१॥

namo bhagavatetyuktamoṣṭhau me'vatu mādhavaḥ |vāsudevāya mantrāṃśo mukhamantaḥ prapātu me || 61||

श्रीं ह्रीं क्लीं कृष्णायेति कण्ठादधोऽवताद्धरिः ।क्लीं ग्लौं क्लीं श्यामलाङ्गाय नम इत्यङ्गमावृतम् ॥ ६२॥

śrīṃ hrīṃ klīṃ kṛṣṇāyeti kaṇṭhādadho'vatāddhariḥ |klīṃ glauṃ klīṃ śyāmalāṅgāya nama ityaṅgamāvṛtam || 62||

गोपीजनवल्लभाय स्वाहेति हृदयं शुभम् ।रुक्मिणीवल्लभाय स्वाहा पातु मे वामपार्श्वकम् ॥ ६३॥

gopījanavallabhāya svāheti hṛdayaṃ śubham |rukmiṇīvallabhāya svāhā pātu me vāmapārśvakam || 63||

तारकं रामरामाय नम इत्युदरं शुभम् ।मायाबीजं नितम्बं मे मोहच्छेदकरं भवेत् ॥ ६४॥

tārakaṃ rāmarāmāya nama ityudaraṃ śubham |māyābījaṃ nitambaṃ me mohacchedakaraṃ bhavet || 64||

बगबीजं पृष्ठदेशं पातु शत्रुविमर्दनम् ।गोपीजनवल्लभाय पदं मे गुह्यमावृतम् ॥ ६५॥

bagabījaṃ pṛṣṭhadeśaṃ pātu śatruvimardanam |gopījanavallabhāya padaṃ me guhyamāvṛtam || 65||

वीम्बीजं मे जठरान्तं सूक्ष्माग्निपरिपालकम् ।क्लीम्बीजं जानुनी पातु प्रेममन्मथदीपितम् ॥ ६६॥

vīmbījaṃ me jaṭharāntaṃ sūkṣmāgniparipālakam |klīmbījaṃ jānunī pātu premamanmathadīpitam || 66||

द्रां दत्तात्रेयाय नम इत्यूरू मे परिरक्षतु ।क्लीं कृष्णाय गोविन्दाय पदं जङ्घेऽवताद्धरिः ॥ ६७॥

drāṃ dattātreyāya nama ityūrū me parirakṣatu |klīṃ kṛṣṇāya govindāya padaṃ jaṅghe'vatāddhariḥ || 67||

श्रीकृष्णः शरणं ममेति गुल्फौ पातु सनातनः ।क्लीं ग्लौं क्लीं श्यामलाङ्गाय नमः पादौ सदावतु ॥ ६८॥

śrīkṛṣṇaḥ śaraṇaṃ mameti gulphau pātu sanātanaḥ |klīṃ glauṃ klīṃ śyāmalāṅgāya namaḥ pādau sadāvatu || 68||

ऐं पातु दक्षिणं हस्तं वागीशत्वप्रदायकम् ।ह्रीं पातु वामहस्तं मे हृल्लेखेव मनोहरा ॥ ६९॥

aiṃ pātu dakṣiṇaṃ hastaṃ vāgīśatvapradāyakam |hrīṃ pātu vāmahastaṃ me hṛllekheva manoharā || 69||

श्रीं पातु दक्षिणाङ्गुलीः सौभाग्यस्रवणप्रदा ।क्लीं पातु वामाङ्गुलीः प्रेमबन्धनकारिणी ॥ ७०॥

śrīṃ pātu dakṣiṇāṅgulīḥ saubhāgyasravaṇapradā |klīṃ pātu vāmāṅgulīḥ premabandhanakāriṇī || 70||

ग्लौं पातु करमध्यं मे गोपालबलवर्धनम् ।कृष्णाय गोविन्दायेत्यङ्गुलीमूलमावृतम् ॥ ७१॥

glauṃ pātu karamadhyaṃ me gopālabalavardhanam |kṛṣṇāya govindāyetyaṅgulīmūlamāvṛtam || 71||

कृष्णाय नम इत्युक्तं नखान् पातु जनार्दनः ।क्लीं कृष्णाय क्लीमिति करपृष्ठं सदावतु ॥ ७२॥

kṛṣṇāya nama ityuktaṃ nakhān pātu janārdanaḥ |klīṃ kṛṣṇāya klīmiti karapṛṣṭhaṃ sadāvatu || 72||

ॐ गोकुलनाथाय नम इति बाहुमूलमावृतम् ।ॐ सुप्रसन्नात्मने नम इति हृद्गतं मनः ॥ ७३॥

oṃ gokulanāthāya nama iti bāhumūlamāvṛtam |oṃ suprasannātmane nama iti hṛdgataṃ manaḥ || 73||

ॐ बालवपुषे कृष्णाय स्वाहेति रोमकूपकान् ।दधिभक्षणाय स्वाहेति कक्षौ पातु बलिप्रियः ॥ ७४॥

oṃ bālavapuṣe kṛṣṇāya svāheti romakūpakān |dadhibhakṣaṇāya svāheti kakṣau pātu balipriyaḥ || 74||

गोपालाय स्वाहेति मे पृष्ठवंशं सदावतु ।कृष्णाय गोविन्दाय क्लीमिति मेरुमावृतम् ॥ ७५॥

gopālāya svāheti me pṛṣṭhavaṃśaṃ sadāvatu |kṛṣṇāya govindāya klīmiti merumāvṛtam || 75||

श्रीं ह्रीं क्लीं कृष्णाय नम इत्यङ्गप्रत्यङ्गरक्षणम् ।ॐ नमो भगवते वासुदेवाय सर्वतोऽवताम् ॥ ७६॥

śrīṃ hrīṃ klīṃ kṛṣṇāya nama ityaṅgapratyaṅgarakṣaṇam |oṃ namo bhagavate vāsudevāya sarvato'vatām || 76||

जय कृष्ण नमस्तुभ्यमिति पृष्ठं मे सदावतु ।श्रीकृष्णः शरणं ममेति प्राणान् पातु दयानिधिः ॥ ७७॥

jaya kṛṣṇa namastubhyamiti pṛṣṭhaṃ me sadāvatu |śrīkṛṣṇaḥ śaraṇaṃ mameti prāṇān pātu dayānidhiḥ || 77||

क्लीं गोपीजनवल्लभाय स्वाहेति प्राणमण्डलम् ।कृष्णाय गोविन्दाय गोपीजनवल्लभाय स्वाहा ॥ ७८॥

klīṃ gopījanavallabhāya svāheti prāṇamaṇḍalam |kṛṣṇāya govindāya gopījanavallabhāya svāhā || 78||

मन्त्रराजः सदा पातु सूक्ष्मदेहं मम प्रभुः ।ॐ नमो भगवते रुक्मिणीवल्लभाय स्वाहा ॥ ७९॥

mantrarājaḥ sadā pātu sūkṣmadehaṃ mama prabhuḥ |oṃ namo bhagavate rukmiṇīvallabhāya svāhā || 79||

अन्तरात्मानमावृत्य पातु मां पुरुषोत्तमः ।श्रीकृष्णाय गोविन्दाय हुं फट् स्वाहेति चर्मवत् ॥ ८०॥

antarātmānamāvṛtya pātu māṃ puruṣottamaḥ |śrīkṛṣṇāya govindāya huṃ phaṭ svāheti carmavat || 80||

सर्वतः पातु मां कृष्णः प्रेमपीयूषवारिधिः ।नन्दनन्दननामैव कवचं मेऽखिलं भवेत् ॥ ८१॥

sarvataḥ pātu māṃ kṛṣṇaḥ premapīyūṣavāridhiḥ |nandanandananāmaiva kavacaṃ me'khilaṃ bhavet || 81||

मुरलीमधुरध्वानः प्राणेष्वन्तः प्रवर्तताम् ।राधाहृदयसर्वस्वः कृष्णो मेऽन्तः सदावतु ॥ ८२॥

muralīmadhuradhvānaḥ prāṇeṣvantaḥ pravartatām |rādhāhṛdayasarvasvaḥ kṛṣṇo me'ntaḥ sadāvatu || 82||

व्रजाङ्गनावलोकानां चन्द्रिकासदृशद्युतिः ।भक्तचित्तैकहंसो मे चित्तं नित्यं प्रपातु सः ॥ ८३॥

vrajāṅganāvalokānāṃ candrikāsadṛśadyutiḥ |bhaktacittaikahaṃso me cittaṃ nityaṃ prapātu saḥ || 83||

न मे दाहो न मे शोको न मे मोहः कदाचन ।कृष्णपादाम्बुजच्छाया मम सर्वं सदावतु ॥ ८४॥

na me dāho na me śoko na me mohaḥ kadācana |kṛṣṇapādāmbujacchāyā mama sarvaṃ sadāvatu || 84||

यत्र यत्र मम प्राणाः यत्र यत्र मनो मम ।तत्र तत्र हरिः पातु मुरलीरवमाधुरी ॥ ८५॥

yatra yatra mama prāṇāḥ yatra yatra mano mama |tatra tatra hariḥ pātu muralīravamādhurī || 85||

दिवा पातु च गोविन्दो रात्रौ पातु जनार्दनः ।स्वप्ने जागरणे चैव माधवः पातु मां सदा ॥ ८६॥

divā pātu ca govindo rātrau pātu janārdanaḥ |svapne jāgaraṇe caiva mādhavaḥ pātu māṃ sadā || 86||

गच्छतोऽव्याद् गदापाणिः स्थितं पातु च चक्रभृत् ।शयानं पातु पद्माक्षो भुञ्जानं मधुसूदनः ॥ ८७॥

gacchato'vyād gadāpāṇiḥ sthitaṃ pātu ca cakrabhṛt |śayānaṃ pātu padmākṣo bhuñjānaṃ madhusūdanaḥ || 87||

वने पातु वनमाली मार्गे पातु जनार्दनः ।सलिले वरदः पातु वह्नौ पातु हुताशनः ॥ ८८॥

vane pātu vanamālī mārge pātu janārdanaḥ |salile varadaḥ pātu vahnau pātu hutāśanaḥ || 88||

गिरौ पातु गिरिधारी व्योम्नि पातु त्रिविक्रमः ।सङ्ग्रामे चक्रपाणिर्मां शत्रुमध्येऽवतु प्रभुः ॥ ८९॥

girau pātu giridhārī vyomni pātu trivikramaḥ |saṅgrāme cakrapāṇirmāṃ śatrumadhye'vatu prabhuḥ || 89||

व्याधिभिर्व्याधितं पातु दारुणैः पातु दारुणः ।दुर्गे दुर्गतिनाशो मां कारागारेऽवतु प्रभुः ॥ ९०॥

vyādhibhirvyādhitaṃ pātu dāruṇaiḥ pātu dāruṇaḥ |durge durgatināśo māṃ kārāgāre'vatu prabhuḥ || 90||

भयेषु भयहारित्वं दैन्ये दैन्यविनाशनम् ।कृष्णनामामृतं पातु सर्वाङ्गं सर्वदुःखतः ॥ ९१॥

bhayeṣu bhayahāritvaṃ dainye dainyavināśanam |kṛṣṇanāmāmṛtaṃ pātu sarvāṅgaṃ sarvaduḥkhataḥ || 91||

क्लीं कृष्णाय नम इत्येषा अन्ते पातु मनःस्थितिम् ।वासुदेवहृदाख्यं मे वर्मेदं परमाद्भुतम् ॥ ९२॥

klīṃ kṛṣṇāya nama ityeṣā ante pātu manaḥsthitim |vāsudevahṛdākhyaṃ me varmedaṃ paramādbhutam || 92||

इदं कृष्णमयं देहं कृष्णमन्त्रमयं वपुः ।कृष्णस्य चरणच्छायां कवचं मे सदावतु ॥ ९३॥

idaṃ kṛṣṇamayaṃ dehaṃ kṛṣṇamantramayaṃ vapuḥ |kṛṣṇasya caraṇacchāyāṃ kavacaṃ me sadāvatu || 93||

सर्वेषां वैष्णवानां तु कवचानां यदुत्तमम् ।वासुदेवहृदाख्यं तत्कवचं परमाद्भुतम् ॥ ९४॥

sarveṣāṃ vaiṣṇavānāṃ tu kavacānāṃ yaduttamam |vāsudevahṛdākhyaṃ tatkavacaṃ paramādbhutam || 94||

नैतादृशं महावर्म त्रैलोक्येऽपि प्रकाशते ।नारायणाङ्गसम्भूतं गोपनीयं प्रयत्नतः ॥ ९५॥

naitādṛśaṃ mahāvarma trailokye'pi prakāśate |nārāyaṇāṅgasambhūtaṃ gopanīyaṃ prayatnataḥ || 95||

दीक्षितायैव दातव्यं वैष्णवाय विशेषतः ।दुर्गाभक्ताय दातव्यं विष्णुभक्तिपराय च ॥ ९६॥

dīkṣitāyaiva dātavyaṃ vaiṣṇavāya viśeṣataḥ |durgābhaktāya dātavyaṃ viṣṇubhaktiparāya ca || 96||

अदीक्षिताय नो देयं न च नास्तिकमानसे ।न चाभक्ताय दातव्यं न च कृष्णविरोधिने ॥ ९७॥

adīkṣitāya no deyaṃ na ca nāstikamānase |na cābhaktāya dātavyaṃ na ca kṛṣṇavirodhine || 97||

गुरुभक्तिविहीनाय लोभिने कुटिलाय च ।न प्रकाश्यं न वक्तव्यं न लिखेद्भक्तिवर्जिते ॥ ९८॥

gurubhaktivihīnāya lobhine kuṭilāya ca |na prakāśyaṃ na vaktavyaṃ na likhedbhaktivarjite || 98||

वैष्णवानां हृदयं ह्येतद्गुह्यं परमं महत् ।यथा देहस्य हृदयं तु प्राणिनां जीवनाश्रयः ॥ ९९॥

vaiṣṇavānāṃ hṛdayaṃ hyetadguhyaṃ paramaṃ mahat |yathā dehasya hṛdayaṃ tu prāṇināṃ jīvanāśrayaḥ || 99||

तथा वैष्णवचित्तस्य कृष्णवर्मेदमाश्रयः ।यः पश्यति श्रद्धया नित्यं स पश्यति हरिं हृदि ॥ १००॥

tathā vaiṣṇavacittasya kṛṣṇavarmedamāśrayaḥ |yaḥ paśyati śraddhayā nityaṃ sa paśyati hariṃ hṛdi || 100||

प्रातरुत्थाय शुचिर्भूत्वा कृष्णं ध्यात्वा समाहितः ।एकवारं पठेद्यस्तु सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १०१॥

prātarutthāya śucirbhūtvā kṛṣṇaṃ dhyātvā samāhitaḥ |ekavāraṃ paṭhedyastu sarvapāpaiḥ pramucyate || 101||

द्विवारं कीर्तयेद्यस्तु तस्य दुःखं प्रणश्यति ।त्रिवारं पठमानस्य विघ्ना नश्यन्ति सर्वशः ॥ १०२॥

dvivāraṃ kīrtayedyastu tasya duḥkhaṃ praṇaśyati |trivāraṃ paṭhamānasya vighnā naśyanti sarvaśaḥ || 102||

सप्तधा कीर्तितं यस्य सर्वशत्रुक्षयो भवेत् ।दशधा पठितं यस्य सर्वतो विजयः स्मृतः ॥ १०३॥

saptadhā kīrtitaṃ yasya sarvaśatrukṣayo bhavet |daśadhā paṭhitaṃ yasya sarvato vijayaḥ smṛtaḥ || 103||

एकविंशतिवारं तु पठेत् श्रद्धासमन्वितः ।तस्य गेहे स्थिरा लक्ष्मीः कृष्णभक्तिश्च वर्धते ॥ १०४॥

ekaviṃśativāraṃ tu paṭhet śraddhāsamanvitaḥ |tasya gehe sthirā lakṣmīḥ kṛṣṇabhaktiśca vardhate || 104||

त्रिंशद्वारं पठेद्यस्तु वाक्सिद्धिं लभते नरः ।पञ्चाशद्वारपाठेन कवित्वं स्फुरते ध्रुवम् ॥ १०५॥

triṃśadvāraṃ paṭhedyastu vāksiddhiṃ labhate naraḥ |pañcāśadvārapāṭhena kavitvaṃ sphurate dhruvam || 105||

शतवारं पठेद्यस्तु सर्वाभीष्टं प्रपद्यते ।सहस्रवारपाठेन मन्त्रसिद्धिः प्रजायते ॥ १०६॥

śatavāraṃ paṭhedyastu sarvābhīṣṭaṃ prapadyate |sahasravārapāṭhena mantrasiddhiḥ prajāyate || 106||

अयुतं यो जपेद्भक्त्या कवचस्यास्य मन्त्रतः ।तस्य देहे स्वयं कृष्णः कवचत्वेन संस्थितः ॥ १०७॥

ayutaṃ yo japedbhaktyā kavacasyāsya mantrataḥ |tasya dehe svayaṃ kṛṣṇaḥ kavacatvena saṃsthitaḥ || 107||

लक्षं सम्पठितं येन स कृष्णचरणाश्रयः ।द्विलक्षपाठमात्रेण प्रेमबीजं प्ररोहति ॥ १०८॥

lakṣaṃ sampaṭhitaṃ yena sa kṛṣṇacaraṇāśrayaḥ |dvilakṣapāṭhamātreṇa premabījaṃ prarohati || 108||

त्रिलक्षपाठतः साक्षाद्दास्यभावः प्रजायते ।पञ्चलक्षे तु गोविन्दः स्वप्ने तस्य प्रकाशते ॥ १०९॥

trilakṣapāṭhataḥ sākṣāddāsyabhāvaḥ prajāyate |pañcalakṣe tu govindaḥ svapne tasya prakāśate || 109||

सप्तलक्षे महाप्रीतिः कृष्णे चित्तस्य जायते ।दशलक्षे तु भक्तस्य कृष्णसाक्षात्कारसम्भवः ॥ ११०॥

saptalakṣe mahāprītiḥ kṛṣṇe cittasya jāyate |daśalakṣe tu bhaktasya kṛṣṇasākṣātkārasambhavaḥ || 110||

द्वादशलक्षपाठेन कृष्णसायुज्यमाप्नुयात् ।न सङ्ख्या केवलं हेतुः प्रेमैवात्र परं बलम् ॥ १११॥

dvādaśalakṣapāṭhena kṛṣṇasāyujyamāpnuyāt |na saṅkhyā kevalaṃ hetuḥ premaivātra paraṃ balam || 111||

पुरश्चर्याविधौ त्वस्य लक्षपञ्चकमिष्यते ।तद्दशांशेन होतव्यं घृतेन मधुरद्रवैः ॥ ११२॥

puraścaryāvidhau tvasya lakṣapañcakamiṣyate |taddaśāṃśena hotavyaṃ ghṛtena madhuradravaiḥ || 112||

तद्दशांशं तर्पणं कुर्यात्तद्दशांशेन मार्जनम् ।तद्दशांशेन विप्रेभ्यो भोजनं श्रद्धयार्पयेत् ॥ ११३॥

taddaśāṃśaṃ tarpaṇaṃ kuryāttaddaśāṃśena mārjanam |taddaśāṃśena viprebhyo bhojanaṃ śraddhayārpayet || 113||

तुलसीदलसंयुक्तैर्हविर्भिः कृष्णतोषणम् ।गोघृतं पायसं चैव मधुशर्करयायुतम् ॥ ११४॥

tulasīdalasaṃyuktairhavirbhiḥ kṛṣṇatoṣaṇam |goghṛtaṃ pāyasaṃ caiva madhuśarkarayāyutam || 114||

तिलैः शुद्धैः फलैः पुष्पैः कृष्णमन्त्रपुरस्कृतैः ।हवनं कारयेद्भक्त्या गुरोः सन्निधिमाश्रितः ॥ ११५॥

tilaiḥ śuddhaiḥ phalaiḥ puṣpaiḥ kṛṣṇamantrapuraskṛtaiḥ |havanaṃ kārayedbhaktyā guroḥ sannidhimāśritaḥ || 115||

प्रयोगेष्वस्य कवचस्य महिमानं न वर्णये ।रक्षणे सर्वदेहस्य प्रयोगः प्रथमः स्मृतः ॥ ११६॥

prayogeṣvasya kavacasya mahimānaṃ na varṇaye |rakṣaṇe sarvadehasya prayogaḥ prathamaḥ smṛtaḥ || 116||

आपदुद्धरणे चैव विषभङ्गे भयापहे ।राजद्वारे रणद्वन्द्वे यात्रायां च विशेषतः ॥ ११७॥

āpaduddharaṇe caiva viṣabhaṅge bhayāpahe |rājadvāre raṇadvandve yātrāyāṃ ca viśeṣataḥ || 117||

मन्त्रसिद्धौ प्रयोगोऽस्य वशीकरणे च भक्तितः ।मोहनस्तम्भनादीनि प्रयोज्यानि न तु लोभतः ॥ ११८॥

mantrasiddhau prayogo'sya vaśīkaraṇe ca bhaktitaḥ |mohanastambhanādīni prayojyāni na tu lobhataḥ || 118||

निष्कामस्य तु भक्तस्य सर्वप्रयोगफलाधिकम् ।कृष्णप्रेमप्रसिद्।ह्ध्यर्थं कवचस्यास्य साधनम् ॥ ११९॥

niṣkāmasya tu bhaktasya sarvaprayogaphalādhikam |kṛṣṇapremaprasid|hdhyarthaṃ kavacasyāsya sādhanam || 119||

मरणं मोहनं चैव स्तम्भनं चोच्चाटनम् ।आकर्षणं वशीकारं सर्वं तस्याधिकारतः ॥ १२०॥

maraṇaṃ mohanaṃ caiva stambhanaṃ coccāṭanam |ākarṣaṇaṃ vaśīkāraṃ sarvaṃ tasyādhikārataḥ || 120||

परन्तु वैष्णवस्यात्र परमार्थः प्रकीर्तितः ।न हिंसा न च द्रोहश्च न परेषामुपद्रवः ॥ १२१॥

parantu vaiṣṇavasyātra paramārthaḥ prakīrtitaḥ |na hiṃsā na ca drohaśca na pareṣāmupadravaḥ || 121||

यः कुर्यात्परपीडार्थं कृष्णवर्मप्रयोगतः ।तस्य पुण्यं क्षयं याति भक्तिश्चास्य विनश्यति ॥ १२२॥

yaḥ kuryātparapīḍārthaṃ kṛṣṇavarmaprayogataḥ |tasya puṇyaṃ kṣayaṃ yāti bhaktiścāsya vinaśyati || 122||

कृष्णस्य हृदयं यस्माद्वैष्णवानां परं धनम् ।तस्मादस्य परित्राणं कर्तव्यं प्राणवत्सदा ॥ १२३॥

kṛṣṇasya hṛdayaṃ yasmādvaiṣṇavānāṃ paraṃ dhanam |tasmādasya paritrāṇaṃ kartavyaṃ prāṇavatsadā || 123||

यः पठेत्प्रातरुत्थाय सन्ध्ययोर्वा विशेषतः ।तस्य पुण्यफलं वक्तुं न शक्नोति चतुर्मुखः ॥ १२४॥

yaḥ paṭhetprātarutthāya sandhyayorvā viśeṣataḥ |tasya puṇyaphalaṃ vaktuṃ na śaknoti caturmukhaḥ || 124||

गङ्गास्नानसहस्रस्य यत्फलं लभते नरः ।तत्फलं लभते भक्त्या सकृदस्यैव कीर्तनात् ॥ १२५॥

gaṅgāsnānasahasrasya yatphalaṃ labhate naraḥ |tatphalaṃ labhate bhaktyā sakṛdasyaiva kīrtanāt || 125||

अश्वमेधसहस्राणां राजसूयशतस्य च ।यत्फलं दुर्लभं लोके तत्फलं कृष्णभक्तितः ॥ १२६॥

aśvamedhasahasrāṇāṃ rājasūyaśatasya ca |yatphalaṃ durlabhaṃ loke tatphalaṃ kṛṣṇabhaktitaḥ || 126||

तीर्थानि तस्य गात्रेषु देवाश्च हृदये स्थिताः ।मन्त्राः सर्वे मुखे तस्य कृष्णनाम परायणम् ॥ १२७॥

tīrthāni tasya gātreṣu devāśca hṛdaye sthitāḥ |mantrāḥ sarve mukhe tasya kṛṣṇanāma parāyaṇam || 127||

कृष्णस्य चरणद्वन्द्वे यस्य चित्तं प्रतिष्ठितम् ।तस्य मृत्युर्भवेत्सौम्यः संसारोऽस्य तु दुर्बलः ॥ १२८॥

kṛṣṇasya caraṇadvandve yasya cittaṃ pratiṣṭhitam |tasya mṛtyurbhavetsaumyaḥ saṃsāro'sya tu durbalaḥ || 128||

अन्तकालेऽपि यो भक्तः कवचं स्मरते ध्रुवम् ।कृष्णदूतैः स नीयेत वैकुण्ठं परमं पदम् ॥ १२९॥

antakāle'pi yo bhaktaḥ kavacaṃ smarate dhruvam |kṛṣṇadūtaiḥ sa nīyeta vaikuṇṭhaṃ paramaṃ padam || 129||

न तस्य पुनरावृत्तिर्न गर्भवासवेदनम् ।गोविन्दचरणाम्भोजे लभते नित्यमाश्रयम् ॥ १३०॥

na tasya punarāvṛttirna garbhavāsavedanam |govindacaraṇāmbhoje labhate nityamāśrayam || 130||

इदं वासुदेवहृदयं हृदयेनैव धारयेत् ।कण्ठस्थं वा लिखित्वा तु नित्यं भक्त्या समर्चयेत् ॥ १३१॥

idaṃ vāsudevahṛdayaṃ hṛdayenaiva dhārayet |kaṇṭhasthaṃ vā likhitvā tu nityaṃ bhaktyā samarcayet || 131||

न विक्रयेन्न च दद्यादशिष्याय कदाचन ।गुरोराज्ञां समासाद्य दीक्षिताय प्रदापयेत् ॥ १३२॥

na vikrayenna ca dadyādaśiṣyāya kadācana |gurorājñāṃ samāsādya dīkṣitāya pradāpayet || 132||

दुर्गाभक्ताय शुद्धाय विष्णुभक्तिपराय च ।वैष्णवाय महाभागाय कृष्णैकशरणाय च ॥ १३३॥

durgābhaktāya śuddhāya viṣṇubhaktiparāya ca |vaiṣṇavāya mahābhāgāya kṛṣṇaikaśaraṇāya ca || 133||

एतद्धृदयं महागुह्यं वैष्णवानां परं पदम् ।गोपनीयं प्रयत्नेन यथा रत्नं रसातले ॥ १३४॥

etaddhṛdayaṃ mahāguhyaṃ vaiṣṇavānāṃ paraṃ padam |gopanīyaṃ prayatnena yathā ratnaṃ rasātale || 134||

यः संरक्षति गुह्यत्वं स कृष्णेनैव रक्ष्यते ।यः प्रकाशयते मूढः स स्वपुण्यैर्वियुज्यते ॥ १३५॥

yaḥ saṃrakṣati guhyatvaṃ sa kṛṣṇenaiva rakṣyate |yaḥ prakāśayate mūḍhaḥ sa svapuṇyairviyujyate || 135||

इति श्रीपरमयोगेश्वरतन्त्रे वैष्णवतन्त्रे श्रीनारदप्रजापतिसंवादेसप्तदशोध्याये श्रीदुर्लभकृष्णकवचं सम्पूर्णम् ॥

iti śrīparamayogeśvaratantre vaiṣṇavatantre śrīnāradaprajāpatisaṃvādesaptadaśodhyāye śrīdurlabhakṛṣṇakavacaṃ sampūrṇam ||