कृष्णकवचम् वा त्रैलोक्यविजयंनामकवचम् Shrikhrishna Khavacham Or Trailokyavijayam Khavacham

नारद उवाच ।भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि किं मन्त्रं भगवान्हरः ।कृपयाऽदात् परशुरामाय स्तोत्रं च वर्म च ॥ १॥

nārada uvāca |bhagavañchrotumicchāmi kiṃ mantraṃ bhagavānharaḥ |kṛpayā'dāt paraśurāmāya stotraṃ ca varma ca || 1||

कोवाऽस्य मन्त्रस्याराध्यः किं फलं कवचस्य च ।स्तवनस्य फलं किं वा तद्भवान्वक्तुमर्हसि ॥ २॥

kovā'sya mantrasyārādhyaḥ kiṃ phalaṃ kavacasya ca |stavanasya phalaṃ kiṃ vā tadbhavānvaktumarhasi || 2||

नारायण उवाच ।मन्त्राराध्यो हि भगवान् परिपूर्णतमः स्वयम् ।गोलोकनाथः श्रीकृष्णो गोपगोपीश्वरः प्रभुः ॥ ३॥

nārāyaṇa uvāca |mantrārādhyo hi bhagavān paripūrṇatamaḥ svayam |golokanāthaḥ śrīkṛṣṇo gopagopīśvaraḥ prabhuḥ || 3||

त्रैलोक्यविजयं नाम कवचं परमाद्भुतम् ।स्तवराजं महापुण्यं भूतियोगसमुद्भवम् ॥ ४॥

trailokyavijayaṃ nāma kavacaṃ paramādbhutam |stavarājaṃ mahāpuṇyaṃ bhūtiyogasamudbhavam || 4||

मन्त्रं कल्पतरुं नाम सर्वकामफलप्रदम् ।ददौ परशुरामाय रत्नपर्वतसन्निधौ ॥ ५॥

mantraṃ kalpataruṃ nāma sarvakāmaphalapradam |dadau paraśurāmāya ratnaparvatasannidhau || 5||

स्वयंप्रभानदीतीरे पारिजातवनान्तरे ।आश्रमे लोकदेवस्य माधवस्य च सन्निधौ ॥ ६॥

svayaṃprabhānadītīre pārijātavanāntare |āśrame lokadevasya mādhavasya ca sannidhau || 6||

महादेव उवाच ।वत्सागच्छ महाभाग भृगुवंशसमुद्भव ।पुत्राधिकोऽसि प्रेम्णा मे कवचग्रहणं कुरु ॥ ७॥

mahādeva uvāca |vatsāgaccha mahābhāga bhṛguvaṃśasamudbhava |putrādhiko'si premṇā me kavacagrahaṇaṃ kuru || 7||

शृणु राम प्रवक्ष्यामि ब्रह्माण्डे परमाद्भुतम् ।त्रैलोक्यविजयं नाम श्रीकृष्णस्य जयावहम् ॥ ८॥

śṛṇu rāma pravakṣyāmi brahmāṇḍe paramādbhutam |trailokyavijayaṃ nāma śrīkṛṣṇasya jayāvaham || 8||

श्रीकृष्णेन पुरा दत्तं गोलोके राधिकाश्रमे ।रासमण्डलमध्ये च मह्यं वृन्दावने वने ॥ ९॥

śrīkṛṣṇena purā dattaṃ goloke rādhikāśrame |rāsamaṇḍalamadhye ca mahyaṃ vṛndāvane vane || 9||

अतिगुह्यतरं तत्त्वं सर्वमन्त्रौघविग्रहम् ।पुण्यात्पुण्यतरं चैव परं स्नेहाद्वदामि ते ॥ १०॥

atiguhyataraṃ tattvaṃ sarvamantraughavigraham |puṇyātpuṇyataraṃ caiva paraṃ snehādvadāmi te || 10||

यद्धृत्वा पठनाद्देवी मूलप्रकृतिरीश्वरी ।शुंभं निशुंभं महिषं रक्तबीजं जघान ह ॥ ११॥

yaddhṛtvā paṭhanāddevī mūlaprakṛtirīśvarī |śuṃbhaṃ niśuṃbhaṃ mahiṣaṃ raktabījaṃ jaghāna ha || 11||

यद्धृत्वाऽहं च जगतां संहर्ता सर्वतत्ववित् ।अवध्यं त्रिपुरं पूर्वं दुरन्तमपि लीलया ॥ १२॥

yaddhṛtvā'haṃ ca jagatāṃ saṃhartā sarvatatvavit |avadhyaṃ tripuraṃ pūrvaṃ durantamapi līlayā || 12||

यद्धृत्वा पठनाद्ब्रह्मा ससृजे सृष्टिमुत्तमाम् ।यद्धृत्वा भगवाञ्छेषो विधत्ते विश्वमेव च ॥ १३॥

yaddhṛtvā paṭhanādbrahmā sasṛje sṛṣṭimuttamām |yaddhṛtvā bhagavāñcheṣo vidhatte viśvameva ca || 13||

यद्धृत्वा कूर्मराजश्च शेषं धत्ते हि लीलया ।यद्धृत्वा भगवान्वायुः विश्वाधारो विभुः स्वयम् ॥ १४॥

yaddhṛtvā kūrmarājaśca śeṣaṃ dhatte hi līlayā |yaddhṛtvā bhagavānvāyuḥ viśvādhāro vibhuḥ svayam || 14||

यद्धृत्वा वरुणः सिद्धः कुबेरश्च धनेश्वरः ।यद्धृत्वा पठनादिन्द्रो देवानामधिपः स्वयम् ॥ १५॥

yaddhṛtvā varuṇaḥ siddhaḥ kuberaśca dhaneśvaraḥ |yaddhṛtvā paṭhanādindro devānāmadhipaḥ svayam || 15||

यद्धृत्वा भाति भुवने तेजोराशिः स्वयं रविः ।यद्धृत्वा पठनाच्चन्द्रो महाबलपराक्रमः ॥ १६॥

yaddhṛtvā bhāti bhuvane tejorāśiḥ svayaṃ raviḥ |yaddhṛtvā paṭhanāccandro mahābalaparākramaḥ || 16||

अगस्त्यः सागरान्सप्त यद्धृत्वा पठनात्पपौ ।चकार तेजसा जीर्णं दैत्यं वातापिसंज्ञकम् ॥ १७॥

agastyaḥ sāgarānsapta yaddhṛtvā paṭhanātpapau |cakāra tejasā jīrṇaṃ daityaṃ vātāpisaṃjñakam || 17||

यद्धृत्वा पठनाद्देवी सर्वाधारा वसुन्धरा ।यद्धृत्वा पठनात्पूता गङ्गा भुवनपावनी ॥ १८॥

yaddhṛtvā paṭhanāddevī sarvādhārā vasundharā |yaddhṛtvā paṭhanātpūtā gaṅgā bhuvanapāvanī || 18||

यद्धृत्वा जगतां साक्षी धर्मो धर्मभृतां वरः ।सर्वविद्याधिदेवी सा यच्च धृत्वा सरस्वती ॥ १९॥

yaddhṛtvā jagatāṃ sākṣī dharmo dharmabhṛtāṃ varaḥ |sarvavidyādhidevī sā yacca dhṛtvā sarasvatī || 19||

यद्धृत्वा जगतां लक्ष्मीरन्नदात्री परात्परा ।यद्धृत्वा पठनाद्वेदान् सावित्री सा सुषाव च ॥ २०॥

yaddhṛtvā jagatāṃ lakṣmīrannadātrī parātparā |yaddhṛtvā paṭhanādvedān sāvitrī sā suṣāva ca || 20||

वेदाश्च धर्मवक्तारो यद्धृत्वा पठनाद् भृगो ।यद्धृत्वा पठनाच्छुद्धस्तेजस्वी हव्यवाहनः ।सनत्कुमारो भगवान्यद्धृत्वा ज्ञानिनां वरः ॥ २१॥

vedāśca dharmavaktāro yaddhṛtvā paṭhanād bhṛgo |yaddhṛtvā paṭhanācchuddhastejasvī havyavāhanaḥ |sanatkumāro bhagavānyaddhṛtvā jñānināṃ varaḥ || 21||

दातव्यं कृष्णभक्ताय साधवे च महात्मने ।शठाय परशिष्याय दत्वा मृत्युमवाप्नुयात् ॥ २२॥

dātavyaṃ kṛṣṇabhaktāya sādhave ca mahātmane |śaṭhāya paraśiṣyāya datvā mṛtyumavāpnuyāt || 22||

त्रैलोक्यविजयस्यास्य कवचस्य प्रजापतिः ।ॠषिश्छन्दश्च गायत्री देवो रासेश्वरः स्वयम् ॥ २३॥

trailokyavijayasyāsya kavacasya prajāpatiḥ |ṝṣiśchandaśca gāyatrī devo rāseśvaraḥ svayam || 23||

त्रैलोक्यविजयप्राप्तौ विनियोगः प्रकीर्तितः ।परात्परं च कवचं त्रिषु लोकेषु दुर्लभम् ॥ २४॥

trailokyavijayaprāptau viniyogaḥ prakīrtitaḥ |parātparaṃ ca kavacaṃ triṣu lokeṣu durlabham || 24||

ॐ प्रणवो मे शिरः पातु श्रीकृष्णाय नमः सदा ।पायात्कपालं कृष्णाय स्वाहा पञ्चाक्षरः स्मृतः ॥ २५॥

oṃ praṇavo me śiraḥ pātu śrīkṛṣṇāya namaḥ sadā |pāyātkapālaṃ kṛṣṇāya svāhā pañcākṣaraḥ smṛtaḥ || 25||

कृष्णेति पातु नेत्रे च कृष्ण स्वाहेति तारकम् ।हरये नम इत्येवं भ्रूलतां पातु मे सदा ॥ २६॥

kṛṣṇeti pātu netre ca kṛṣṇa svāheti tārakam |haraye nama ityevaṃ bhrūlatāṃ pātu me sadā || 26||

ॐ गोविन्दाय स्वाहेति नासिकां पातु सन्ततम् ।गोपालाय नमो गण्डौ पातु मे सर्वतः सदा ॥ २७॥

oṃ govindāya svāheti nāsikāṃ pātu santatam |gopālāya namo gaṇḍau pātu me sarvataḥ sadā || 27||

ॐ नमो गोपाङ्गनेशाय कर्णौ पातु सदा मम ।ॐ कृष्णाय नमः शश्वत्पातु मेऽधरयुग्मकम् ॥ २८॥

oṃ namo gopāṅganeśāya karṇau pātu sadā mama |oṃ kṛṣṇāya namaḥ śaśvatpātu me'dharayugmakam || 28||

ॐ गोविन्दाय स्वाहेति दन्तौघं मे सदाऽवतु ।पातु कृष्णाय दन्ताधो दन्तोर्ध्वं क्लीं सदाऽवतु ॥ २९॥

oṃ govindāya svāheti dantaughaṃ me sadā'vatu |pātu kṛṣṇāya dantādho dantordhvaṃ klīṃ sadā'vatu || 29||

ॐ श्रीकृष्णाय स्वाहेति जिह्विकां पातु मे सदा ।रासेश्वराय स्वाहेति तालुकं पातु मे सदा ॥ ३०॥

oṃ śrīkṛṣṇāya svāheti jihvikāṃ pātu me sadā |rāseśvarāya svāheti tālukaṃ pātu me sadā || 30||

राधिकेशाय स्वाहेति कण्ठं पातु सदा मम ।नमो गोपाङ्गनेशाय वक्षः पातु सदा मम ॥ ३१॥

rādhikeśāya svāheti kaṇṭhaṃ pātu sadā mama |namo gopāṅganeśāya vakṣaḥ pātu sadā mama || 31||

ॐ गोपेशाय स्वाहेति स्कन्धं पातु सदा मम ।नमः किशोरवेषाय स्वाहा पृष्टं सदाऽवतु ॥ ३२॥

oṃ gopeśāya svāheti skandhaṃ pātu sadā mama |namaḥ kiśoraveṣāya svāhā pṛṣṭaṃ sadā'vatu || 32||

उदरं पातु मे नित्यं मुकुन्दाय नमः सदा ।ॐ ह्रीं क्लीं कृष्णाय स्वाहेति करौ पातु सदा मम ॥ ३३॥

udaraṃ pātu me nityaṃ mukundāya namaḥ sadā |oṃ hrīṃ klīṃ kṛṣṇāya svāheti karau pātu sadā mama || 33||

ॐ विष्णवे नमो बाहुयुग्मं पातु सदा मम ।ॐ ह्रीं भगवते स्वाहा नखं पातु मे सदा ॥ ३४॥

oṃ viṣṇave namo bāhuyugmaṃ pātu sadā mama |oṃ hrīṃ bhagavate svāhā nakhaṃ pātu me sadā || 34||

ॐ नमो नारायणायेति नखरन्ध्रं सदाऽवतु ।ॐ श्रीं क्लीं पद्मनाभाय नाभिं पातु सदा मम ॥ ३५॥ (ह्रीं ह्रीं)

oṃ namo nārāyaṇāyeti nakharandhraṃ sadā'vatu |oṃ śrīṃ klīṃ padmanābhāya nābhiṃ pātu sadā mama || 35|| (hrīṃ hrīṃ)

ॐ सर्वेशाय स्वाहेति कङ्कालं पातु मे सदा ।ॐ गोपीरमणाय स्वाह नितम्बं पातु मे सदा ॥ ३६॥

oṃ sarveśāya svāheti kaṅkālaṃ pātu me sadā |oṃ gopīramaṇāya svāha nitambaṃ pātu me sadā || 36||

ॐ गोपीरमणनाथाय पादौ पातु सदा मम ।ॐ ह्रीं श्रीं रसिकेशाय स्वाहा सर्वं सदाऽवतु।३७ ॥

oṃ gopīramaṇanāthāya pādau pātu sadā mama |oṃ hrīṃ śrīṃ rasikeśāya svāhā sarvaṃ sadā'vatu|37 ||

ॐ केशवाय स्वाहेति मम केशान्सदाऽवतु ।नमः कृष्णाय स्वाहेति ब्रह्मरन्ध्रं सदाऽवतु ॥ ३८॥

oṃ keśavāya svāheti mama keśānsadā'vatu |namaḥ kṛṣṇāya svāheti brahmarandhraṃ sadā'vatu || 38||

ॐ माधवाय स्वाहेति मे लोमानि सदाऽवतु ।ॐ ह्रीं श्रीं रसिकेशाय स्वाहा सर्वं सदाऽवतु ॥ ३९॥

oṃ mādhavāya svāheti me lomāni sadā'vatu |oṃ hrīṃ śrīṃ rasikeśāya svāhā sarvaṃ sadā'vatu || 39||

परिपूर्णतमः कृष्णः प्राच्यां मां सर्वदाऽवतु ।स्वयं गोलोकनाथो मामाग्नेयां दिशि रक्षतु ॥ ४०॥

paripūrṇatamaḥ kṛṣṇaḥ prācyāṃ māṃ sarvadā'vatu |svayaṃ golokanātho māmāgneyāṃ diśi rakṣatu || 40||

पूर्णब्रह्मस्वरूपश्च दक्षिणे मां सदाऽवतु ।नैरॄत्यां पातु मां कृष्णः पश्चिमे पातु मां हरिः ॥ ४१॥

pūrṇabrahmasvarūpaśca dakṣiṇe māṃ sadā'vatu |nairṝtyāṃ pātu māṃ kṛṣṇaḥ paścime pātu māṃ hariḥ || 41||

गोविन्दः पातु मां शश्वद्वायव्यां दिशि नित्यशः ।उत्तरे मां सदा पातु रसिकानां शिरोमणिः ॥ ४२॥

govindaḥ pātu māṃ śaśvadvāyavyāṃ diśi nityaśaḥ |uttare māṃ sadā pātu rasikānāṃ śiromaṇiḥ || 42||

ऐशान्यां मां सदा पातु वृन्दावनविहारकृत् ।वृन्दावनीप्राणनाथः पातु मामूर्ध्वदेशतः ॥ ४३॥

aiśānyāṃ māṃ sadā pātu vṛndāvanavihārakṛt |vṛndāvanīprāṇanāthaḥ pātu māmūrdhvadeśataḥ || 43||

सदैव माधवः पातु बलिहारी महाबलः ।जले स्थले चान्तरिक्षे नृसिंहः पातु मां सदा ॥ ४४॥

sadaiva mādhavaḥ pātu balihārī mahābalaḥ |jale sthale cāntarikṣe nṛsiṃhaḥ pātu māṃ sadā || 44||

स्वप्ने जागरणे शश्वत्पातु मां माधवः सदा ।सर्वान्तरात्मा निर्लिप्तः पातु मां सर्वतो विभुः ॥ ४५॥

svapne jāgaraṇe śaśvatpātu māṃ mādhavaḥ sadā |sarvāntarātmā nirliptaḥ pātu māṃ sarvato vibhuḥ || 45||

इति ते कथितं वत्स सर्वमन्त्रौघविग्रहम् ।त्रैलोक्यविजयं नाम कवचं परमाद्भुतम् ॥ ४६॥

iti te kathitaṃ vatsa sarvamantraughavigraham |trailokyavijayaṃ nāma kavacaṃ paramādbhutam || 46||

मया श्रुतं कृष्णवक्त्रात् प्रवक्तव्यं न कस्यचित् ।गुरुमभ्यर्च्य विधिवत् कवचं धारयेत् यः ॥ ४७॥

mayā śrutaṃ kṛṣṇavaktrāt pravaktavyaṃ na kasyacit |gurumabhyarcya vidhivat kavacaṃ dhārayet yaḥ || 47||

कण्ठे वा दक्षिणे बाहौ सोऽपि विष्णुर्न संशयः ।स च भक्तो वसेद्यत्र लक्ष्मीर्वाणी वसेत्ततः ॥ ४८॥

kaṇṭhe vā dakṣiṇe bāhau so'pi viṣṇurna saṃśayaḥ |sa ca bhakto vasedyatra lakṣmīrvāṇī vasettataḥ || 48||

यदि स्यात्सिद्धकवचो जीवन्मुक्तो भवेत्तु सः ।निश्चितं कोटिवर्षाणां पूजायाः फलमाप्नुयात् ॥ ४९॥

yadi syātsiddhakavaco jīvanmukto bhavettu saḥ |niścitaṃ koṭivarṣāṇāṃ pūjāyāḥ phalamāpnuyāt || 49||

राजसूयसहस्राणि वाजपेयशतानि च ।अश्वमेधायुतान्येव नरमेधायुतानि च ॥ ५०॥

rājasūyasahasrāṇi vājapeyaśatāni ca |aśvamedhāyutānyeva naramedhāyutāni ca || 50||

महादानानि यान्येव प्रादक्षिण्यं भुवस्तथा ।त्रैलोक्यविजयस्यास्य कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ ५१॥

mahādānāni yānyeva prādakṣiṇyaṃ bhuvastathā |trailokyavijayasyāsya kalāṃ nārhanti ṣoḍaśīm || 51||

व्रतोपवासनियमं स्वाध्यायाध्ययनं तपः ।स्नानं च सर्वतीर्थेषु नास्यार्हन्ति कलामपि ॥ ५२॥

vratopavāsaniyamaṃ svādhyāyādhyayanaṃ tapaḥ |snānaṃ ca sarvatīrtheṣu nāsyārhanti kalāmapi || 52||

सिद्धत्वममरत्वं च दासत्वं श्रीहरेरपि ।यदि स्यात्सिद्धकवचः सर्वं प्राप्नोति निश्चितम् ॥ ५३॥

siddhatvamamaratvaṃ ca dāsatvaṃ śrīharerapi |yadi syātsiddhakavacaḥ sarvaṃ prāpnoti niścitam || 53||

स भवेत्सिद्धकवचो दशलक्षं जपेत्तु यः ।यो भवेत्सिद्धकवचः सर्वज्ञः स भवेद्ध्रुवम् ॥ ५४॥

sa bhavetsiddhakavaco daśalakṣaṃ japettu yaḥ |yo bhavetsiddhakavacaḥ sarvajñaḥ sa bhaveddhruvam || 54||

इदं कवचमज्ञात्वा भजेत्कृष्णं सुमन्दधीः ।कोटिकल्पं प्रजप्तोऽपि न मन्त्रः सिद्धिदायकः ॥ ५५॥

idaṃ kavacamajñātvā bhajetkṛṣṇaṃ sumandadhīḥ |koṭikalpaṃ prajapto'pi na mantraḥ siddhidāyakaḥ || 55||

गृहीत्वा कवचं वत्स महीं निःक्षत्रियं कुरु ।त्रिस्सप्तकृत्वो निश्शंकः सदानन्दो हि लीलया ॥ ५६॥

gṛhītvā kavacaṃ vatsa mahīṃ niḥkṣatriyaṃ kuru |trissaptakṛtvo niśśaṃkaḥ sadānando hi līlayā || 56||

राज्यं देयं शिरो देयं प्रणा देयाश्च पुत्रक ।एवंभूतं च कवचं न देयं प्राणसंकटे ॥ ५७॥

rājyaṃ deyaṃ śiro deyaṃ praṇā deyāśca putraka |evaṃbhūtaṃ ca kavacaṃ na deyaṃ prāṇasaṃkaṭe || 57||

॥ इति श्रीब्रह्मवैवर्ते महापुराणे तृतीये गणपतिखण्डेनारदनारायणसंवादे परशुरामाय श्रीकृष्णकवचप्रदानं नाम एकत्रिंशत्तमोऽध्ययः ॥ब्रह्मवैवर्तपुराण । गणपतिखण्ड । अध्याय ३१/८५७॥ब्रह्मवैवर्तपुराण । गणपतिखण्ड । अध्याय ३१/८-५७॥

|| iti śrībrahmavaivarte mahāpurāṇe tṛtīye gaṇapatikhaṇḍenāradanārāyaṇasaṃvāde paraśurāmāya śrīkṛṣṇakavacapradānaṃ nāma ekatriṃśattamo'dhyayaḥ ||brahmavaivartapurāṇa | gaṇapatikhaṇḍa | adhyāya 31/857||brahmavaivartapurāṇa | gaṇapatikhaṇḍa | adhyāya 31/8-57||