नाममाहात्म्याष्टकम् Namamahatmya Ashtakam

कथं बन्धनाशो भवेदाशु देवत्वदीयाङ्घ्रिमूले गतोहं वराकः ।सुरोवानरो वायदा जन्मपात्रंततः किं ततः किं ततः किं नु दुःखम् ॥ १॥

kathaṃ bandhanāśo bhavedāśu devatvadīyāṅghrimūle gatohaṃ varākaḥ |surovānaro vāyadā janmapātraṃtataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ nu duḥkham || 1||

तनोः क्लेशभाजो विचित्रस्य हेतुःकुमोहाम्बरं हि श्रुतेः शास्त्रवाक्यात् ।सदैवावृतोहं पठेनैव तेनततः किं ततः किं ततः किं नु दुःखम् ॥ २॥

tanoḥ kleśabhājo vicitrasya hetuḥkumohāmbaraṃ hi śruteḥ śāstravākyāt |sadaivāvṛtohaṃ paṭhenaiva tenatataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ nu duḥkham || 2||

हरेर्नाममुक्तिं करं निःसहायंसहोपासनं नोगृहस्थादिधर्मैः ।यदा नाम मुक्त्वा करोत्यन्ययोगंततः किं ततः किं ततः किं नु दुःखम् ॥ ३॥

harernāmamuktiṃ karaṃ niḥsahāyaṃsahopāsanaṃ nogṛhasthādidharmaiḥ |yadā nāma muktvā karotyanyayogaṃtataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ nu duḥkham || 3||

हरेर्नामतुल्यो न वेदादिपाठोव्रतं तीर्थवासो न वायोः प्रयासः ।तदन्येषु लग्नो यदा तज्जहातिततः किं ततः किं ततः किं नु दुःखम् ॥ ४॥

harernāmatulyo na vedādipāṭhovrataṃ tīrthavāso na vāyoḥ prayāsaḥ |tadanyeṣu lagno yadā tajjahātitataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ nu duḥkham || 4||

अधर्मौघकाष्ठान्स्वभूनामवह्नि (स्वभू एवं श्रीविष्णु)र्दहत्येव सद्यः समूलाञ्जनानाम् ।अतः सेवितव्यं यदानेन मुक्तस्ततः किं ततः किं ततः किं नु दुःखम् ॥ ५॥

adharmaughakāṣṭhānsvabhūnāmavahni (svabhū evaṃ śrīviṣṇu)rdahatyeva sadyaḥ samūlāñjanānām |ataḥ sevitavyaṃ yadānena muktastataḥ kiṃ tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ nu duḥkham || 5||

विना नाम मोक्षं न भोः सार्वभौम्येन पैत्रे न चैन्द्रे तथा ब्रह्मलोके ।तदर्थं यतेत्त्वं यदा भोगरक्तस्ततः किम् ततः किं ततः किं नु दुःखम् ॥ ६॥

vinā nāma mokṣaṃ na bhoḥ sārvabhaumyena paitre na caindre tathā brahmaloke |tadarthaṃ yatettvaṃ yadā bhogaraktastataḥ kim tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ nu duḥkham || 6||

अहं सोऽस्मि सोऽहं मनुर्वेद मूलःसदा कीर्तनीयो गुरोः प्राप्य विज्ञात् ।विवेकादियुक्तो न तल्लग्नचेतास्ततः किम् ततः किं ततः किं नु दुःखम् ॥ ७॥

ahaṃ so'smi so'haṃ manurveda mūlaḥsadā kīrtanīyo guroḥ prāpya vijñāt |vivekādiyukto na tallagnacetāstataḥ kim tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ nu duḥkham || 7||

अथोङ्कारमन्त्रो हरेर्नाम मुख्योनिदिध्यासितव्यः सदा बन्धनाशे ।यदुक्तं मया तेन तद्बोधता चेत्ततः किम् ततः किं ततः किं नु दुःखम् ॥ ८॥

athoṅkāramantro harernāma mukhyonididhyāsitavyaḥ sadā bandhanāśe |yaduktaṃ mayā tena tadbodhatā cettataḥ kim tataḥ kiṃ tataḥ kiṃ nu duḥkham || 8||

इति श्रीमत्परमहंसोदासीनशिरोवतंसस्वामिज्ञानदासशिष्यगोपालदासाख्येनविरचितं नाममाहात्म्याष्टकं समाप्तम् ।

iti śrīmatparamahaṃsodāsīnaśirovataṃsasvāmijñānadāsaśiṣyagopāladāsākhyenaviracitaṃ nāmamāhātmyāṣṭakaṃ samāptam |