हनुमत्संहिता Shri Hanumat Samhita
hanumatsaṃhitā
Shri Hanumat Samhita (हनुमत्संहिता): a stotra to Hanumān, from the śrīhanumatsaṃhitā. 272 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.
- Stotra
- Stotra
- Hanumān
- śrīhanumatsaṃhitā
हनुमत्संहिता
1 / 272
१\। अथ प्रथमोऽध्यायः ।
जयत्यनन्ताब्जजशङ्करप्रियो महाबली वीरबली मुखाग्रणीः ।प्रचण्डमार्तण्डसहस्रकान्तिः श्रीरामपादद्वयचिन्ततानः ॥ १॥
jayatyanantābjajaśaṅkarapriyo mahābalī vīrabalī mukhāgraṇīḥ |pracaṇḍamārtaṇḍasahasrakāntiḥ śrīrāmapādadvayacintatānaḥ || 1||
कुम्भोद्भवायाम्बुधिशोषणाय विशुद्धविज्ञानशुभप्रदाय ।श्रीरामपादद्वेयनिश्चिताय महामुनीन्द्राय नमो नमस्ते ॥ २॥
kumbhodbhavāyāmbudhiśoṣaṇāya viśuddhavijñānaśubhapradāya |śrīrāmapādadveyaniścitāya mahāmunīndrāya namo namaste || 2||
अगस्त्य उवाचश्रुतं रामस्य माहात्म्यं तव वक्त्रान्महाकपे ! ।ऐश्वर्य्यमतुलं तेजः प्रभावं परमात्मनः ॥ ३॥
agastya uvācaśrutaṃ rāmasya māhātmyaṃ tava vaktrānmahākape ! |aiśvaryyamatulaṃ tejaḥ prabhāvaṃ paramātmanaḥ || 3||
माधुर्य्यं गोपनीयं च यदलभ्यं सुरासुरैः ।ब्रह्मवेदविदां श्रेष्ठः कपिलो नारदस्तथा ॥ ४॥
mādhuryyaṃ gopanīyaṃ ca yadalabhyaṃ surāsuraiḥ |brahmavedavidāṃ śreṣṭhaḥ kapilo nāradastathā || 4||
वैष्णवानां च प्रवरः श्रीपञ्चाननसर्व्वदृक् ।प्रह्लादः सनको व्यासस्तथा वैयासकिर्हरिः ॥ ५॥
vaiṣṇavānāṃ ca pravaraḥ śrīpañcānanasarvvadṛk |prahlādaḥ sanako vyāsastathā vaiyāsakirhariḥ || 5||
पराशरस्सुरास्सर्व्वे देवेन्द्रा ऋषयस्तथा ।श्रीः शर्व्वाणी च सावित्री शेषः सिद्धा महर्षयः ॥ ६॥
parāśarassurāssarvve devendrā ṛṣayastathā |śrīḥ śarvvāṇī ca sāvitrī śeṣaḥ siddhā maharṣayaḥ || 6||
विभीषणाद्या ये साध्या वैष्णव्यो वैष्णवास्तथा ।सर्व्वेषामप्यलभ्यं यन्माधुर्य्यं जानकीपतेः ॥ ७॥
vibhīṣaṇādyā ye sādhyā vaiṣṇavyo vaiṣṇavāstathā |sarvveṣāmapyalabhyaṃ yanmādhuryyaṃ jānakīpateḥ || 7||
तत्सर्व्वं श्रोतुमिच्छामि विस्तरेण तवाननात् ।त्वं शान्तश्चानुशीलश्च सतां मध्ये प्रपूजितः ॥ ८॥
tatsarvvaṃ śrotumicchāmi vistareṇa tavānanāt |tvaṃ śāntaścānuśīlaśca satāṃ madhye prapūjitaḥ || 8||
इति श्रुतं मया सर्व्वं तेन त्त्वां प्रणमाम्यहम् ।यद्यस्ति ते कृपा मह्यं गुह्यं तद् वद साम्प्रतम् ॥ ९॥
iti śrutaṃ mayā sarvvaṃ tena ttvāṃ praṇamāmyaham |yadyasti te kṛpā mahyaṃ guhyaṃ tad vada sāmpratam || 9||
रसिकानां हृदाऽऽह्लादकारिणी पावनीं कथाम् ।कथयन्ति महात्मानः प्राप्नुवन्ति हरेः पदम् ॥ १०॥
rasikānāṃ hṛdā''hlādakāriṇī pāvanīṃ kathām |kathayanti mahātmānaḥ prāpnuvanti hareḥ padam || 10||
श्रीहनुमानुवाचसाधुपृष्ठोऽस्मि विप्रर्षे मनसैवेति निश्चितम् ।गुह्याद् गुह्यतरं दिव्यं तव प्रीत्या वदाम्यहम् ॥ ११॥
śrīhanumānuvācasādhupṛṣṭho'smi viprarṣe manasaiveti niścitam |guhyād guhyataraṃ divyaṃ tava prītyā vadāmyaham || 11||
गोलोकनिर्णयं सर्व्वमैश्वर्यं च निवेदितम् ।अद्य ते कथयिष्यामि प्रेमामृतमहोत्सवम् ॥ १२॥
golokanirṇayaṃ sarvvamaiśvaryaṃ ca niveditam |adya te kathayiṣyāmi premāmṛtamahotsavam || 12||
पावनं सर्व्वसत्त्वानां रसिकानां च जीवनम् ।न देयं कस्यचित्त्वेतत् प्राणात् प्रियतरं महत् ॥ १३॥
pāvanaṃ sarvvasattvānāṃ rasikānāṃ ca jīvanam |na deyaṃ kasyacittvetat prāṇāt priyataraṃ mahat || 13||
यच्छ्रुत्वा नियतं वासो गोलोके नात्र संशयः ।अयोध्याधिपतिः श्रीमान् रामो राजीवलोचनः ॥ १४॥
yacchrutvā niyataṃ vāso goloke nātra saṃśayaḥ |ayodhyādhipatiḥ śrīmān rāmo rājīvalocanaḥ || 14||
जानक्या सह सुप्रीतः क्रीडारसविलम्पटः ।माधुर्य्यसुखसम्पन्नामुवाच जनकात्मजाम् ॥ १५॥
jānakyā saha suprītaḥ krīḍārasavilampaṭaḥ |mādhuryyasukhasampannāmuvāca janakātmajām || 15||
गम्यतां सरयूतीरं मनो मे त्वरयत्यलम् ।इत्युक्त्वा तां करे धृत्वा जगाम रघुनन्दनः ॥ १६॥
gamyatāṃ sarayūtīraṃ mano me tvarayatyalam |ityuktvā tāṃ kare dhṛtvā jagāma raghunandanaḥ || 16||
महारासरसोल्लासी विलासी सर्वदेहिनाम् ।ज्ञात्वा तयोर्मनोभावं सख्यः पररसोत्सुकाः ॥ १७॥
mahārāsarasollāsī vilāsī sarvadehinām |jñātvā tayormanobhāvaṃ sakhyaḥ pararasotsukāḥ || 17||
सुकेश्यः सुस्मिताश्चैव सुश्रोण्यः परमाद्भुताः ।रूपयौवनशालिन्यः सर्वाऽऽभरणभूषिताः ॥ १८॥
sukeśyaḥ susmitāścaiva suśroṇyaḥ paramādbhutāḥ |rūpayauvanaśālinyaḥ sarvā''bharaṇabhūṣitāḥ || 18||
पीनोरोजा दृढोरुत्काः काश्चित्तालफलस्तनाः ।गानविद्याकलालापकुशलाः प्रेमपूरिताः ॥ १९॥
pīnorojā dṛḍhorutkāḥ kāścittālaphalastanāḥ |gānavidyākalālāpakuśalāḥ premapūritāḥ || 19||
विदग्धा विविधाकाराः कामविद्याविशारदाः ।नानावादित्रकुशलाः रामचित्तापहारकाः ॥ २०॥
vidagdhā vividhākārāḥ kāmavidyāviśāradāḥ |nānāvāditrakuśalāḥ rāmacittāpahārakāḥ || 20||
यासां कलाकलांशेन जातानार्य्यो रमादयः ।सर्वा रामार्पितधियो जानकीपरिचारिकाः ॥ २१॥
yāsāṃ kalākalāṃśena jātānāryyo ramādayaḥ |sarvā rāmārpitadhiyo jānakīparicārikāḥ || 21||
अनन्तकोट्यस्ताभिश्च वेष्टिता जनकात्मजा ।विचक्षणा लक्षणाढ्या स्वर्णचम्पकविग्रहाः ॥ २२॥
anantakoṭyastābhiśca veṣṭitā janakātmajā |vicakṣaṇā lakṣaṇāḍhyā svarṇacampakavigrahāḥ || 22||
परमानन्दशालिन्यः नानेङ्गितसुपण्डिताः ।तासां मध्ये विराजन्तौ परमप्रीतिवर्द्धनौ ॥ २३॥
paramānandaśālinyaḥ nāneṅgitasupaṇḍitāḥ |tāsāṃ madhye virājantau paramaprītivarddhanau || 23||
सुकुमारौ कोमलाङ्गौ मारमाधुर्य्यमोहनौ ।कुङ्कुमाङ्कितसर्व्वाङ्गौ चन्दनेन सुचर्चितौ ॥ २४॥
sukumārau komalāṅgau māramādhuryyamohanau |kuṅkumāṅkitasarvvāṅgau candanena sucarcitau || 24||
नानाकुसुममालाभिः सुरभीकृततदिङ्मुखौ ।परस्पररसाभिज्ञौ मनोवाचामगोचरौ ॥ २५॥
nānākusumamālābhiḥ surabhīkṛtatadiṅmukhau |paraspararasābhijñau manovācāmagocarau || 25||
कटाक्षक्षेपसम्पन्नौ लीलयाद्भुतदर्शनौ ।प्रेमामृतरसावेशौ करग्रहणविह्वलौ ॥ २६॥
kaṭākṣakṣepasampannau līlayādbhutadarśanau |premāmṛtarasāveśau karagrahaṇavihvalau || 26||
एवं नानाविधानेन गच्छन्तौ वनचारिणौ ।यत्पादाम्बुजगन्धेन भ्रमन्त्यखिलषट्पदाः ॥ २७॥
evaṃ nānāvidhānena gacchantau vanacāriṇau |yatpādāmbujagandhena bhramantyakhilaṣaṭpadāḥ || 27||
नखं चन्द्राद्भुतं दृष्ट्वा चकोराः परिबभ्रमुः ।सौदामिनीधनं दृष्ट्वा चातका परिबभ्रमुः ॥ २८॥
nakhaṃ candrādbhutaṃ dṛṣṭvā cakorāḥ paribabhramuḥ |saudāminīdhanaṃ dṛṣṭvā cātakā paribabhramuḥ || 28||
गमनं सुन्दरं दृष्ट्वा वञ्चिता हंसकुञ्जराः ।नव्यलावण्यकं दृष्ट्वा मूर्च्छितौ रतिमन्मथौ ॥ २९॥
gamanaṃ sundaraṃ dṛṣṭvā vañcitā haṃsakuñjarāḥ |navyalāvaṇyakaṃ dṛṣṭvā mūrcchitau ratimanmathau || 29||
हास्यलास्यकटाक्षैश्च चाटुकारैर्मनोहरैः ।नानेङ्गितैः सुमधुरैर्वाद्यैर्विविधनिर्मलैः ॥ ३०॥
hāsyalāsyakaṭākṣaiśca cāṭukārairmanoharaiḥ |nāneṅgitaiḥ sumadhurairvādyairvividhanirmalaiḥ || 30||
वेष्टितौ वलिभिस्तौ तु तु गच्छन्तौ वनदम्पती ।परस्पररसावेशौ प्राप्तौ तौ वनमुत्तमम् ॥ ३१॥
veṣṭitau valibhistau tu tu gacchantau vanadampatī |paraspararasāveśau prāptau tau vanamuttamam || 31||
तत्र दिव्यासने दिव्ये कानने मणिवेष्टिते ।विराजन्तौ कलाभिज्ञौ दृष्ट्वा सख्यः प्रमोदिताः ॥ ३२॥
tatra divyāsane divye kānane maṇiveṣṭite |virājantau kalābhijñau dṛṣṭvā sakhyaḥ pramoditāḥ || 32||
पूजयन्त्यः प्रयत्नेन गन्धमाल्यैः सुसम्भृतैः ।नानान्नपानभोगैश्च तर्पिताः प्रीतसंयुताः ॥ ३३॥
pūjayantyaḥ prayatnena gandhamālyaiḥ susambhṛtaiḥ |nānānnapānabhogaiśca tarpitāḥ prītasaṃyutāḥ || 33||
पक्वताम्बूलकर्पूरं दत्वा ताभ्यां प्रयत्नतः ।ननृतुर्मुखमालोक्य सर्वा रामरसोत्सुकाः ॥ ३४॥
pakvatāmbūlakarpūraṃ datvā tābhyāṃ prayatnataḥ |nanṛturmukhamālokya sarvā rāmarasotsukāḥ || 34||
भ्रमद्भ्रमरिकायुतं वनमनन्तमत्यद्भुतंनिवेश्य जनकात्मजारुचिरकन्धरांसे भुजम् ।नमामि रसभाजनं विजयभामिनीसंयुतंविविक्तसरयूतटे रसिकमौलिमालं हरिम् ॥ ३५॥
bhramadbhramarikāyutaṃ vanamanantamatyadbhutaṃniveśya janakātmajārucirakandharāṃse bhujam |namāmi rasabhājanaṃ vijayabhāminīsaṃyutaṃviviktasarayūtaṭe rasikamaulimālaṃ harim || 35||
॥ इति श्रीहनुमत्संहितायां परमरहस्ये महारासोत्सवे प्रथमोऽध्यायः ॥
|| iti śrīhanumatsaṃhitāyāṃ paramarahasye mahārāsotsave prathamo'dhyāyaḥ ||
२\। अथ द्वितीयोऽध्यायः ।
अगस्त्य उवाचततः किं कृतवान् रामो जानकीप्रेमलम्पटः ।कथ्यतां रसिकश्रेष्ठ यन्मनः सुस्थिरं भवेत् ॥ १॥
agastya uvācatataḥ kiṃ kṛtavān rāmo jānakīpremalampaṭaḥ |kathyatāṃ rasikaśreṣṭha yanmanaḥ susthiraṃ bhavet || 1||
श्रीहनुमानुवाचतौ तत्र दृष्ट्वा विपिनं मनोहरंवरं च कुन्दैः परिवेष्टितं महत् ।यन्मूलवेदी मणिमालसंयुता हेमैर्महार्हः परितश्च सम्भृता ॥ २॥
śrīhanumānuvācatau tatra dṛṣṭvā vipinaṃ manoharaṃvaraṃ ca kundaiḥ pariveṣṭitaṃ mahat |yanmūlavedī maṇimālasaṃyutā hemairmahārhaḥ paritaśca sambhṛtā || 2||
प्रसन्नदीप्तौ परमासनस्थितौ विराजमानौ च विभूषणान्वितौ ।परस्परावेशविलाससम्भ्रमौ शुचिस्मितौ नित्यवयः किशोरकौ ॥ ३॥
prasannadīptau paramāsanasthitau virājamānau ca vibhūṣaṇānvitau |parasparāveśavilāsasambhramau śucismitau nityavayaḥ kiśorakau || 3||
नानासुगन्धानि वनानि कानिचित् प्रफुल्लितानीह ततस्समन्ततः ।द्विरेफमालाः शुभसंयुतानि पिबन्ति माध्वीकरसानि संहतिः ॥ ४॥
nānāsugandhāni vanāni kānicit praphullitānīha tatassamantataḥ |dvirephamālāḥ śubhasaṃyutāni pibanti mādhvīkarasāni saṃhatiḥ || 4||
पतन्ति मत्ता रजसाऽरुणाङ्गा स्वपन्तिकेचित्कुसुमाकरेषु ।क्वचिन्मयूराः परिनर्त्तयन्ति गायन्ति कीराः क्वचिदप्रमेयाः ॥ ५॥
patanti mattā rajasā'ruṇāṅgā svapantikecitkusumākareṣu |kvacinmayūrāḥ parinarttayanti gāyanti kīrāḥ kvacidaprameyāḥ || 5||
अन्ये द्विजाः केचन जाङ्गलस्था निरीक्षमाणा रघुवंशनाथम् ।ध्यानेक्षणाश्चारुनिमेषनेत्राश्चित्रार्पिताश्चिन्मनसो बभूवुः ॥ ६॥
anye dvijāḥ kecana jāṅgalasthā nirīkṣamāṇā raghuvaṃśanātham |dhyānekṣaṇāścārunimeṣanetrāścitrārpitāścinmanaso babhūvuḥ || 6||
ततः प्रविश्य श्रीरामः सीतया सह शोभनम् ।काननं वकुलैर्जुष्टं परमानन्ददायकम् ॥ ७॥
tataḥ praviśya śrīrāmaḥ sītayā saha śobhanam |kānanaṃ vakulairjuṣṭaṃ paramānandadāyakam || 7||
पत्रा वृक्षा लताद्याश्च पारिजातहतश्रियः ।सर्व्वे किशोराः कैशोर्य्यः वरपल्लवसंयुताः ॥ ८॥
patrā vṛkṣā latādyāśca pārijātahataśriyaḥ |sarvve kiśorāḥ kaiśoryyaḥ varapallavasaṃyutāḥ || 8||
प्रसूनवरभारेण नम्रशाखा महीं गताः ।तद्गन्धवायुना शश्वत्पूरिता दशदिङ्मुखाः ॥ ९॥
prasūnavarabhāreṇa namraśākhā mahīṃ gatāḥ |tadgandhavāyunā śaśvatpūritā daśadiṅmukhāḥ || 9||
तत्राद्भुतफलं रम्यं स्वादयन्तः सुधासमम् ।खगाः सन्तुष्टमनसो नृत्यन्तश्च सुखोचिताः ॥ ११॥
tatrādbhutaphalaṃ ramyaṃ svādayantaḥ sudhāsamam |khagāḥ santuṣṭamanaso nṛtyantaśca sukhocitāḥ || 11||
यत्र भूः काञ्चनी दिव्या खचिता मणिमालकैः ।नानावेदीदीव्यमाना मणिकुट्टिमशालिनी ॥ १२॥
yatra bhūḥ kāñcanī divyā khacitā maṇimālakaiḥ |nānāvedīdīvyamānā maṇikuṭṭimaśālinī || 12||
मयूरकीरकलितैर्मण्डिता मधुरस्वरैः ।सखीनां गानगाम्भीर्य्यसौन्दर्य्यपरिपूरिता ॥ १३॥
mayūrakīrakalitairmaṇḍitā madhurasvaraiḥ |sakhīnāṃ gānagāmbhīryyasaundaryyaparipūritā || 13||
सुखास्तरणविस्तीर्णपर्य्यङ्कैरुपशोभिता ।तत्र रामो महाबाहू रमते रमताम्वरः ॥ १४॥
sukhāstaraṇavistīrṇaparyyaṅkairupaśobhitā |tatra rāmo mahābāhū ramate ramatāmvaraḥ || 14||
ततः प्राप्तो वनं दिव्यं माधवीपुञ्जमण्डितम् ।नानामणिगणाकीर्णं विस्तृतं परमासनैः ॥ १५॥
tataḥ prāpto vanaṃ divyaṃ mādhavīpuñjamaṇḍitam |nānāmaṇigaṇākīrṇaṃ vistṛtaṃ paramāsanaiḥ || 15||
॥ इति हनुमत्संहिता सम्पूर्णम् ॥
Recitation complete
- Meaning
- Grammar
Meanings, sources and related recitations appear here once you finish reading.
Questions
How many verses are in Shri Hanumat Samhita?
Shri Hanumat Samhita has 272 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.
Can I read Shri Hanumat Samhita in Telugu, Kannada or Tamil?
Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.
Is there a PDF of Shri Hanumat Samhita?
You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.
