हनुमत्कवचम् (नारदपुराणान्तर्गतम्) Shri Hanumat Kavacham (2)

सनत्कुमार उवाच ।कार्तवीर्यस्य कवचं कथितं ते मुनीश्वर ।मोहविध्वंसनं जैत्रं मारुतेः कवचं शृणु ॥ १॥

sanatkumāra uvāca |kārtavīryasya kavacaṃ kathitaṃ te munīśvara |mohavidhvaṃsanaṃ jaitraṃ māruteḥ kavacaṃ śṛṇu || 1||

यस्य सन्धारणात्सद्यः सर्वे नश्यन्त्युपद्रवाः ।भूतप्रेतारिजं दुःखं नाशमेति न संशयः ॥ २॥

yasya sandhāraṇātsadyaḥ sarve naśyantyupadravāḥ |bhūtapretārijaṃ duḥkhaṃ nāśameti na saṃśayaḥ || 2||

एकदाहं गतो द्रष्टुं रामं रमयतां वरम् ।आनन्दवनिकासंस्थं ध्यायन्तं स्वात्मनः पदम् ॥ ३॥

ekadāhaṃ gato draṣṭuṃ rāmaṃ ramayatāṃ varam |ānandavanikāsaṃsthaṃ dhyāyantaṃ svātmanaḥ padam || 3||

तत्र रामं रमानाथं पूजितं त्रिदशेश्वरैः ।नमस्कृत्य तदादिष्टमासनं स्थितवान् पुरः ॥ ४॥

tatra rāmaṃ ramānāthaṃ pūjitaṃ tridaśeśvaraiḥ |namaskṛtya tadādiṣṭamāsanaṃ sthitavān puraḥ || 4||

तत्र सर्वं मया वृत्तं रावणस्य वधान्तकम् ।पृष्टं प्रोवाच राजेन्द्रः श्रीरामः स्वयमादरात् ॥ ५॥

tatra sarvaṃ mayā vṛttaṃ rāvaṇasya vadhāntakam |pṛṣṭaṃ provāca rājendraḥ śrīrāmaḥ svayamādarāt || 5||

ततः कथान्ते भगवान्मारुतेः कवचं ददौ ।मह्यं तत्ते प्रवक्ष्यामि न प्रकाश्यं हि कुत्रचित् ॥ ६॥

tataḥ kathānte bhagavānmāruteḥ kavacaṃ dadau |mahyaṃ tatte pravakṣyāmi na prakāśyaṃ hi kutracit || 6||

भविष्यदेतन्निर्द्दिष्टं बालभावेन नारद ।श्रीरामेणाञ्जनासूनोर्भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् ॥ ७॥

bhaviṣyadetannirddiṣṭaṃ bālabhāvena nārada |śrīrāmeṇāñjanāsūnorbhuktimuktipradāyakam || 7||

हनुमान् पूर्वतः पातु दक्षिणे पवनात्मजः ।पातु प्रतीच्यामक्षघ्नः सौम्ये सागरतारकः ॥ ८॥

hanumān pūrvataḥ pātu dakṣiṇe pavanātmajaḥ |pātu pratīcyāmakṣaghnaḥ saumye sāgaratārakaḥ || 8||

ऊर्ध्वं पातु कपिश्रेष्ठः केसरिप्रियनन्दनः ।अधस्ताद्विष्णुभक्तस्तु पातु मध्ये च पावनिः ॥ ९॥

ūrdhvaṃ pātu kapiśreṣṭhaḥ kesaripriyanandanaḥ |adhastādviṣṇubhaktastu pātu madhye ca pāvaniḥ || 9||

लङ्काविदाहकः पातु सर्वापद्भ्यो निरन्तरम् ।सुग्रीवसचिवः पातु मस्तकं वायुनन्दनः ॥ १०॥

laṅkāvidāhakaḥ pātu sarvāpadbhyo nirantaram |sugrīvasacivaḥ pātu mastakaṃ vāyunandanaḥ || 10||

भालं पातु महावीरो भ्रुवोर्मध्ये निरन्तरम् ।नेत्रे छायापहारी च पातु नः प्लवगेश्वरः ॥ ११॥

bhālaṃ pātu mahāvīro bhruvormadhye nirantaram |netre chāyāpahārī ca pātu naḥ plavageśvaraḥ || 11||

कपोलौ कर्णमूले च पातु श्रीरामकिङ्करः ।नासाग्रमञ्जनासूनुः पातु वक्त्रं हरीश्वरः ॥ १२॥

kapolau karṇamūle ca pātu śrīrāmakiṅkaraḥ |nāsāgramañjanāsūnuḥ pātu vaktraṃ harīśvaraḥ || 12||

पातु कण्ठे तु दैत्यारिः स्कन्धौ पातु सुरारिजित् ।भुजौ पातु महातेजाः करौ च चरणायुधः ॥ १३॥

pātu kaṇṭhe tu daityāriḥ skandhau pātu surārijit |bhujau pātu mahātejāḥ karau ca caraṇāyudhaḥ || 13||

नखान्नखायुधः पातु कुक्षौ पातु कपीश्वरः ।वक्षो मुद्रापहारी च पातु पार्श्वे भुजायुधः ॥ १४॥

nakhānnakhāyudhaḥ pātu kukṣau pātu kapīśvaraḥ |vakṣo mudrāpahārī ca pātu pārśve bhujāyudhaḥ || 14||

लङ्कानिभर्जनः पातु पृष्ठदेशे निरन्तरम् ।नाभिं श्रीरामभक्तस्तु कटिं पात्वनिलात्मजः ॥ १५॥

laṅkānibharjanaḥ pātu pṛṣṭhadeśe nirantaram |nābhiṃ śrīrāmabhaktastu kaṭiṃ pātvanilātmajaḥ || 15||

गुह्यं पातु महाप्राज्ञः सक्थिनी अतिथिप्रियः ।ऊरू च जानुनी पातु लङ्काप्रासादभञ्जनः ॥ १६॥

guhyaṃ pātu mahāprājñaḥ sakthinī atithipriyaḥ |ūrū ca jānunī pātu laṅkāprāsādabhañjanaḥ || 16||

जङ्घे पातु कपिश्रेष्ठो गुल्फौ पातु महाबलः ।अचलोद्धारकः पातु पादौ भास्करसन्निभः ॥ १७॥

jaṅghe pātu kapiśreṣṭho gulphau pātu mahābalaḥ |acaloddhārakaḥ pātu pādau bhāskarasannibhaḥ || 17||

अङ्गानि पातु सत्त्वाढ्यः पातु पादाङ्गुलीः सदा ।मुखाङ्गानि महाशूरः पातु रोमाणि चात्मवान् ॥ १८॥

aṅgāni pātu sattvāḍhyaḥ pātu pādāṅgulīḥ sadā |mukhāṅgāni mahāśūraḥ pātu romāṇi cātmavān || 18||

दिवारात्रौ त्रिलोकेषु सदागतिसुतोऽवतु ।स्थितं व्रजन्तमासीनं पिबन्तं जक्षतं कपिः ॥ १९॥

divārātrau trilokeṣu sadāgatisuto'vatu |sthitaṃ vrajantamāsīnaṃ pibantaṃ jakṣataṃ kapiḥ || 19||

लोकोत्तरगुणः श्रीमान् पातु त्र्यम्बकसम्भवः ।प्रमत्तमप्रमत्तं वा शयानं गहनेऽम्बुनि ॥ २०॥

lokottaraguṇaḥ śrīmān pātu tryambakasambhavaḥ |pramattamapramattaṃ vā śayānaṃ gahane'mbuni || 20||

स्थलेऽन्तरिक्षे ह्यग्नौ वा पर्वते सागरे द्रुमे ।सङ्ग्रामे सङ्कटे घोरे विराड्रूपधरोऽवतु ॥ २१॥

sthale'ntarikṣe hyagnau vā parvate sāgare drume |saṅgrāme saṅkaṭe ghore virāḍrūpadharo'vatu || 21||

डाकिनीशाकिनीमारीकालरात्रिमरीचिकाः ।शयानं मां विभुः पातु पिशाचोरगराक्षसीः ॥ २२॥

ḍākinīśākinīmārīkālarātrimarīcikāḥ |śayānaṃ māṃ vibhuḥ pātu piśācoragarākṣasīḥ || 22||

दिव्यदेहधरो धीमान्सर्वसत्त्वभयङ्करः ।साधकेन्द्रावनः शश्वत्पातु सर्वत एव माम् ॥ २३॥

divyadehadharo dhīmānsarvasattvabhayaṅkaraḥ |sādhakendrāvanaḥ śaśvatpātu sarvata eva mām || 23||

यद्रूपं भीषणं दृष्ट्वा पलायन्ते भयानकाः ।स सर्वरूपः सर्वज्ञः सृष्टिस्थितिकरोऽवतु ॥ २४॥

yadrūpaṃ bhīṣaṇaṃ dṛṣṭvā palāyante bhayānakāḥ |sa sarvarūpaḥ sarvajñaḥ sṛṣṭisthitikaro'vatu || 24||

स्वयं ब्रह्मा स्वयं विष्णुः साक्षाद्देवो महेश्वरः ।सूर्यमण्डलगः श्रीदः पातु कालत्रयेऽपि माम् ॥ २५॥

svayaṃ brahmā svayaṃ viṣṇuḥ sākṣāddevo maheśvaraḥ |sūryamaṇḍalagaḥ śrīdaḥ pātu kālatraye'pi mām || 25||

यस्य शब्दमुपाकर्ण्य दैत्यदानवराक्षसाः ।देवा मनुष्यास्तिर्यञ्चः स्थावरा जङ्गमास्तथा ॥ २६॥

yasya śabdamupākarṇya daityadānavarākṣasāḥ |devā manuṣyāstiryañcaḥ sthāvarā jaṅgamāstathā || 26||

सभया भयनिर्मुक्ता भवन्ति स्वकृतानुगाः ।यस्यानेककथाः पुण्याः श्रूयन्ते प्रतिकल्पके ॥ २७॥

sabhayā bhayanirmuktā bhavanti svakṛtānugāḥ |yasyānekakathāḥ puṇyāḥ śrūyante pratikalpake || 27||

सोऽवतात्साधकश्रेष्ठं सदा रामपरायणः ।वैधात्रधातृप्रभृति यत्किञ्चिद्दृश्यतेऽत्यलम् ॥ २८॥

so'vatātsādhakaśreṣṭhaṃ sadā rāmaparāyaṇaḥ |vaidhātradhātṛprabhṛti yatkiñciddṛśyate'tyalam || 28||

विद्धि व्याप्तं यथा कीशरूपेणानञ्जनेन तत् ।यो विभुः सोऽहमेषोऽहं स्वीयः स्वयमणुर्बृहत् ॥ २९॥

viddhi vyāptaṃ yathā kīśarūpeṇānañjanena tat |yo vibhuḥ so'hameṣo'haṃ svīyaḥ svayamaṇurbṛhat || 29||

ऋग्यजुःसामरूपश्च प्रणवस्त्रिवृदध्वरः ।तस्मै स्वस्मै च सर्वस्मै नतोऽस्म्यात्मसमाधिना ॥ ३०॥

ṛgyajuḥsāmarūpaśca praṇavastrivṛdadhvaraḥ |tasmai svasmai ca sarvasmai nato'smyātmasamādhinā || 30||

अनेकानन्तब्रह्माण्डधृते ब्रह्मस्वरूपिणे ।समीरणात्मने तस्मै नतोऽस्म्यात्मस्वरूपिणे ॥ ३१॥

anekānantabrahmāṇḍadhṛte brahmasvarūpiṇe |samīraṇātmane tasmai nato'smyātmasvarūpiṇe || 31||

नमो हनुमते तस्मै नमो मारुतसूनवे ।नमः श्रीरामभक्ताय श्यामाय महते नमः ॥ ३२॥

namo hanumate tasmai namo mārutasūnave |namaḥ śrīrāmabhaktāya śyāmāya mahate namaḥ || 32||

नमो वानरवीराय सुग्रीवसख्यकारिणे ।लङ्काविदहनायाथ महासागरतारिणे ॥ ३३॥

namo vānaravīrāya sugrīvasakhyakāriṇe |laṅkāvidahanāyātha mahāsāgaratāriṇe || 33||

सीताशोकविनाशाय राममुद्राधराय च ।रावणान्तनिदानाय नमः सर्वोत्तरात्मने ॥ ३४॥

sītāśokavināśāya rāmamudrādharāya ca |rāvaṇāntanidānāya namaḥ sarvottarātmane || 34||

मेघनादमखध्वंसकारणाय नमो नमः ।अशोकवनविध्वंसकारिणे जयदायिने ॥ ३५॥

meghanādamakhadhvaṃsakāraṇāya namo namaḥ |aśokavanavidhvaṃsakāriṇe jayadāyine || 35||

वायुपुत्राय वीराय आकाशोदरगामिने ।वनपालशिरश्छेत्रे लङ्काप्रासादभञ्जिने ॥ ३६॥

vāyuputrāya vīrāya ākāśodaragāmine |vanapālaśiraśchetre laṅkāprāsādabhañjine || 36||

ज्वलत्काञ्चनवर्णाय दीर्घलाङ्गूलधारिणे ।सौमित्रिजयदात्रे च रामदूताय ते नमः ॥ ३७॥

jvalatkāñcanavarṇāya dīrghalāṅgūladhāriṇe |saumitrijayadātre ca rāmadūtāya te namaḥ || 37||

अक्षस्य वधकर्त्रे च ब्रह्मशस्त्रनिवारिणे ।लक्ष्मणाङ्गमहाशक्तिजातक्षतविनाशिने ॥ ३८॥

akṣasya vadhakartre ca brahmaśastranivāriṇe |lakṣmaṇāṅgamahāśaktijātakṣatavināśine || 38||

रक्षोघ्नाय रिपुघ्नाय भूतघ्नाय नमो नमः ।ऋक्षवानरवीरौघप्रासादाय नमो नमः ॥ ३९॥

rakṣoghnāya ripughnāya bhūtaghnāya namo namaḥ |ṛkṣavānaravīraughaprāsādāya namo namaḥ || 39||

परसैन्यबलघ्नाय शस्त्रास्त्रघ्नाय ते नमः ।विषघ्नाय द्विषघ्नाय भयघ्नाय नमो नमः ॥ ४०॥

parasainyabalaghnāya śastrāstraghnāya te namaḥ |viṣaghnāya dviṣaghnāya bhayaghnāya namo namaḥ || 40||

महारिपुभयघ्नाय भक्तत्राणैककारिणे ।परप्रेरितमन्त्राणां मन्त्राणां स्तम्भकारिणे ॥ ४१॥

mahāripubhayaghnāya bhaktatrāṇaikakāriṇe |parapreritamantrāṇāṃ mantrāṇāṃ stambhakāriṇe || 41||

वर् यन्त्राणां स्तम्भकारिणेपयःपाषाणतरणकारणाय नमो नमः ।बालार्कमण्डलग्रासकारिणे दुःखहारिणे ॥ ४२॥

var yantrāṇāṃ stambhakāriṇepayaḥpāṣāṇataraṇakāraṇāya namo namaḥ |bālārkamaṇḍalagrāsakāriṇe duḥkhahāriṇe || 42||

नखायुधाय भीमाय दन्तायुधधराय च ।विहङ्गमाय शर्वाय वज्रदेहाय ते नमः ॥ ४३॥

nakhāyudhāya bhīmāya dantāyudhadharāya ca |vihaṅgamāya śarvāya vajradehāya te namaḥ || 43||

प्रतिग्रामस्थितायाथ भूतप्रेतवधार्थिने ।करस्थशैलशस्त्राय रामशस्त्राय ते नमः ॥ ४४॥

pratigrāmasthitāyātha bhūtapretavadhārthine |karasthaśailaśastrāya rāmaśastrāya te namaḥ || 44||

कौपीनवाससे तुभ्यं रामभक्तिरताय च ।दक्षिणाशाभास्कराय सतां चन्द्रोदयात्मने ॥ ४५॥

kaupīnavāsase tubhyaṃ rāmabhaktiratāya ca |dakṣiṇāśābhāskarāya satāṃ candrodayātmane || 45||

कृत्याक्षतव्यथाघ्नाय सर्वक्लेशहराय च ।स्वाम्याज्ञापार्थसङ्ग्रामसख्यसञ्जयकारिणे ॥ ४६॥

kṛtyākṣatavyathāghnāya sarvakleśaharāya ca |svāmyājñāpārthasaṅgrāmasakhyasañjayakāriṇe || 46||

भक्तानां दिव्यवादेषु सङ्ग्रामे जयकारिणे ।किल्किलारवकाराय घोरशब्दकराय च ॥ ४७॥ वर् किल्किलाबुबुकाराय

bhaktānāṃ divyavādeṣu saṅgrāme jayakāriṇe |kilkilāravakārāya ghoraśabdakarāya ca || 47|| var kilkilābubukārāya

सर्वाग्निव्याधिसंस्तम्भकारिणे भयहारिणे ।सदा वनफलाहारसन्तृप्ताय विशेषतः ॥ ४८॥

sarvāgnivyādhisaṃstambhakāriṇe bhayahāriṇe |sadā vanaphalāhārasantṛptāya viśeṣataḥ || 48||

महार्णवशिलाबद्धसेतुबन्धाय ते नमः ।

mahārṇavaśilābaddhasetubandhāya te namaḥ |

इत्येतत्कथितं विप्र मारुतेः कवचं शिवम् ॥ ४९॥

ityetatkathitaṃ vipra māruteḥ kavacaṃ śivam || 49||

यस्मै कस्मै न दातव्यं रक्षणीयं प्रयत्नतः ।अष्टगन्धैर्विलिख्याथ कवचं धारयेत्तु यः ॥ ५०॥

yasmai kasmai na dātavyaṃ rakṣaṇīyaṃ prayatnataḥ |aṣṭagandhairvilikhyātha kavacaṃ dhārayettu yaḥ || 50||

कण्ठे वा दक्षिणे बाहौ जयस्तस्य पदे पदे ।किं पुनर्बहुनोक्तेन साधितं लक्षमादरात् ॥ ५१॥

kaṇṭhe vā dakṣiṇe bāhau jayastasya pade pade |kiṃ punarbahunoktena sādhitaṃ lakṣamādarāt || 51||

प्रजप्तमेतत्कवचमसाध्यं चापि साधयेत् ॥ ५२॥

prajaptametatkavacamasādhyaṃ cāpi sādhayet || 52||

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्यानेतृतीयपादे हनुमत्कवचनिरूपणं नामाष्टसप्ततितमोऽध्यायः ॥ ७८॥

iti śrībṛhannāradīyapurāṇe pūrvabhāge bṛhadupākhyānetṛtīyapāde hanumatkavacanirūpaṇaṃ nāmāṣṭasaptatitamo'dhyāyaḥ || 78||

साधक प्रतिदिन ब्राह्ममुहूर्त में पाठ करता है\, उसकी समस्तनहीं हैं ।बृहन्नारदीयपुराण । पूर्वभाग । अध्याय ७८/८५२॥बृहन्नारदीयपुराण । पूर्वभाग । अध्याय ७८/८-५२॥

sādhaka pratidina brāhmamuhūrta meṃ pāṭha karatā hai\, usakī samastanahīṃ haiṃ |bṛhannāradīyapurāṇa | pūrvabhāga | adhyāya 78/852||bṛhannāradīyapurāṇa | pūrvabhāga | adhyāya 78/8-52||