परमगुरुप्रभुवराष्टकम् Shri Paramaguruprabhuvarashtakam

प्रपन्नजननीवृति ज्वलति संसृतिर्ज्वालयायदीयनयनोदितातुलकृपातिवृष्टिर्द्रुतम् ।विधूय दवथुं करोत्यमलभक्तिवाप्यौचितींस कृष्णचरणः प्रभुः प्रदिशतु स्वपादामृतम् ॥ १॥

prapannajananīvṛti jvalati saṃsṛtirjvālayāyadīyanayanoditātulakṛpātivṛṣṭirdrutam |vidhūya davathuṃ karotyamalabhaktivāpyaucitīṃsa kṛṣṇacaraṇaḥ prabhuḥ pradiśatu svapādāmṛtam || 1||

यदास्यकमलोदिता व्रजभुवो महिम्नां ततिःश्रुता बत विसर्जयेत्पतिकलत्रपुत्रालयान् ।कलिन्दतनयातटी वनकुटीरवासं नयेत्स कृष्णचरणः प्रभुः प्रदिशतु स्वपादामृतम् ॥ २॥

yadāsyakamaloditā vrajabhuvo mahimnāṃ tatiḥśrutā bata visarjayetpatikalatraputrālayān |kalindatanayātaṭī vanakuṭīravāsaṃ nayetsa kṛṣṇacaraṇaḥ prabhuḥ pradiśatu svapādāmṛtam || 2||

व्रजाम्बुजदृशां कथं भवति भावभूमा कथंभवेदनुगतिः कथं किमिह साधनं कोऽधिकृत् ।इति स्फुटमवैति को यदुपदेशभाग्यं विनास कृष्णचरणः प्रभुः प्रदिशतु स्वपादामृतम् ॥ ३॥

vrajāmbujadṛśāṃ kathaṃ bhavati bhāvabhūmā kathaṃbhavedanugatiḥ kathaṃ kimiha sādhanaṃ ko'dhikṛt |iti sphuṭamavaiti ko yadupadeśabhāgyaṃ vināsa kṛṣṇacaraṇaḥ prabhuḥ pradiśatu svapādāmṛtam || 3||

तपस्वियतिकर्मिणां सदसि तार्किकानां तथाप्रतिस्वमतवैदुषीप्रकटनोढगर्वश्रियाम् ।विराजति रविर्यथा तमसि यः स्वभक्त्योजसास कृष्णचरणः प्रभुः प्रदिशतु स्वपादामृतम् ॥ ४॥

tapasviyatikarmiṇāṃ sadasi tārkikānāṃ tathāpratisvamatavaiduṣīprakaṭanoḍhagarvaśriyām |virājati raviryathā tamasi yaḥ svabhaktyojasāsa kṛṣṇacaraṇaḥ prabhuḥ pradiśatu svapādāmṛtam || 4||

किमद्य परिधास्यते किमथ भोज्यते राधयासमं मदनमोहनो मदनकोटिनिमज्जितः ।इतीष्टवरिवस्यया नयति योऽष्टयामान् सदास कृष्णचरणः प्रभुः प्रदिशतु स्वपादामृतम् ॥ ५॥

kimadya paridhāsyate kimatha bhojyate rādhayāsamaṃ madanamohano madanakoṭinimajjitaḥ |itīṣṭavarivasyayā nayati yo'ṣṭayāmān sadāsa kṛṣṇacaraṇaḥ prabhuḥ pradiśatu svapādāmṛtam || 5||

मृदङ्गकरतालिकामधुरकीर्तने नर्तयन्जनान् सुकृतिनो नटन् स्वयमपि प्रमोदाम्बुधौ ।निमज्जति दृगम्बुभिःपुलकसङ्कुलःस्नाति यःस कृष्णचरणः प्रभुः प्रदिशतु स्वपादामृतम् ॥ ६॥

mṛdaṅgakaratālikāmadhurakīrtane nartayanjanān sukṛtino naṭan svayamapi pramodāmbudhau |nimajjati dṛgambubhiḥpulakasaṅkulaḥsnāti yaḥsa kṛṣṇacaraṇaḥ prabhuḥ pradiśatu svapādāmṛtam || 6||

समं भगवतो जनैः प्रवरभक्तिशास्त्रोदितंरसं सुरसयन्मुहुः परिजनांश्च यः स्वादयन् ।स्वशिष्यशतवेष्टितो जयति चक्रवर्त्याख्ययास कृष्णचरणः प्रभुः प्रदिशतु स्वपादामृतम् ॥ ७॥

samaṃ bhagavato janaiḥ pravarabhaktiśāstroditaṃrasaṃ surasayanmuhuḥ parijanāṃśca yaḥ svādayan |svaśiṣyaśataveṣṭito jayati cakravartyākhyayāsa kṛṣṇacaraṇaḥ prabhuḥ pradiśatu svapādāmṛtam || 7||

स्थितिः सुरसरित्तटे मदनमोहनो जीवनंस्पृहा रसिकसङ्गमे चतुरिमा जनोद्धारणे ।घृणा विषयिषु क्षमा झटिति यस्य चानुव्रजेस कृष्णचरणः प्रभुः प्रदिशतु स्वपादामृतम् ॥ ८॥

sthitiḥ surasarittaṭe madanamohano jīvanaṃspṛhā rasikasaṅgame caturimā janoddhāraṇe |ghṛṇā viṣayiṣu kṣamā jhaṭiti yasya cānuvrajesa kṛṣṇacaraṇaḥ prabhuḥ pradiśatu svapādāmṛtam || 8||

इदं प्रभुवराष्टकं पठति यस्तदीयो जनस्तदङ्घ्रिकमलेष्टधीः स खलु रङ्गवत्प्रेमभाक् ।विलासभृतमञ्जुल्याल्यतिकृपैकपात्रीभवन्निकुञ्जनिलयाधिपावचिरमेव तौ सेवते ॥ ९॥

idaṃ prabhuvarāṣṭakaṃ paṭhati yastadīyo janastadaṅghrikamaleṣṭadhīḥ sa khalu raṅgavatpremabhāk |vilāsabhṛtamañjulyālyatikṛpaikapātrībhavannikuñjanilayādhipāvacirameva tau sevate || 9||

इति श्रीमद्विश्वनाथचक्रवर्तिविरचितंश्रीश्रीपरमगुरुप्रभुवराष्टकं सम्पूर्णम् ।

iti śrīmadviśvanāthacakravartiviracitaṃśrīśrīparamaguruprabhuvarāṣṭakaṃ sampūrṇam |