गुरुस्तोत्रम् ६ Shandilyakritam Guru Stotram

श्रीशाण्डिल्य उवाच ।शास्त्रान्तरेऽपि यत्प्रोक्तं चरेच्छास्त्रानुसारतः ।महतां समयश्चापि प्रमाणं वेदसम्मितम् ॥ १॥

śrīśāṇḍilya uvāca |śāstrāntare'pi yatproktaṃ carecchāstrānusārataḥ |mahatāṃ samayaścāpi pramāṇaṃ vedasammitam || 1||

अथ स्तोत्रं प्रवक्ष्यामि गुरोः स्वात्मस्वरूपिणः ।येन भक्तिपथे दिव्यः प्रसिध्यति परात्मनि ॥ २॥

atha stotraṃ pravakṣyāmi guroḥ svātmasvarūpiṇaḥ |yena bhaktipathe divyaḥ prasidhyati parātmani || 2||

यः श्रीपुराणपुरुषस्य मुखारविन्दात्सम्भूतभक्तिपथमाविरभूत्प्रणेतुम् ।साक्षात्करोति सकलां सकलात्मलीलांतं श्रीमदार्यचरणं शरणं भजेम ॥ ३॥

yaḥ śrīpurāṇapuruṣasya mukhāravindātsambhūtabhaktipathamāvirabhūtpraṇetum |sākṣātkaroti sakalāṃ sakalātmalīlāṃtaṃ śrīmadāryacaraṇaṃ śaraṇaṃ bhajema || 3||

यस्याङ्घ्रिपङ्कजयुगेऽम्बुजवज्रचापकौमोदकीव्रततितोरणसत्पताकाः ।मीनाङ्कुशध्वजयवासिसरोजकुम्भास्तं श्रीमदार्यचरणं शरणं भजेम ॥ ४॥

yasyāṅghripaṅkajayuge'mbujavajracāpakaumodakīvratatitoraṇasatpatākāḥ |mīnāṅkuśadhvajayavāsisarojakumbhāstaṃ śrīmadāryacaraṇaṃ śaraṇaṃ bhajema || 4||

यः शारदेन्दुधवलां विमलाब्जगर्भवासोभिशोभिततमां निजभूषणाङ्गीम् ।स्वात्मेन्दिराथ हरिपदां दधतेऽमृतेब्धेस्तं श्रीमदार्यचरणं शरणं भजेम ॥ ५॥

yaḥ śāradendudhavalāṃ vimalābjagarbhavāsobhiśobhitatamāṃ nijabhūṣaṇāṅgīm |svātmendirātha haripadāṃ dadhate'mṛtebdhestaṃ śrīmadāryacaraṇaṃ śaraṇaṃ bhajema || 5||

यश्चक्रशङ्खसुगदाम्बुजभूषिताङ्गोयो यज्ञसूत्रकलितो ललितोर्ध्वपाण्डुः ।पीताम्बरस्तुलसिका भरणेत्युदारस्तं श्रीमदार्यचरणं शरणं भजेम ॥ ६॥

yaścakraśaṅkhasugadāmbujabhūṣitāṅgoyo yajñasūtrakalito lalitordhvapāṇḍuḥ |pītāmbarastulasikā bharaṇetyudārastaṃ śrīmadāryacaraṇaṃ śaraṇaṃ bhajema || 6||

वर्णाश्रमश्रमकृतैर्विविधैः स्वधर्मैर्दा नैर्व्रतैरपि मखैः सुतपोभिरुग्रैः ।नाशीर्भजन्ति चरणाम्बुजमस्य हित्वातं श्रीमदार्यचरणं शरणं भजेम ॥ ७॥

varṇāśramaśramakṛtairvividhaiḥ svadharmairdā nairvratairapi makhaiḥ sutapobhirugraiḥ |nāśīrbhajanti caraṇāmbujamasya hitvātaṃ śrīmadāryacaraṇaṃ śaraṇaṃ bhajema || 7||

दीनस्य हीनसकलागमसाधनस्यपीनस्य पापपटलैरपि लीनबुद्धेः ।यस्याङ्घ्य्रधीनमनसः स्वयमेति भक्तिस्तं श्रीमदार्यचरणं शरणं भजेम ॥ ८॥

dīnasya hīnasakalāgamasādhanasyapīnasya pāpapaṭalairapi līnabuddheḥ |yasyāṅghyradhīnamanasaḥ svayameti bhaktistaṃ śrīmadāryacaraṇaṃ śaraṇaṃ bhajema || 8||

यः स्वाश्रितोद्धृतिकृते चकमेऽवतारान्तीर्थात्मना ह्युपदिदेश सुभक्तिमार्गान् ।सद्यः स्वयं हरिरमुष्य वशीकृतश्चतं श्रीमदार्यचरणं शरणं भजेम ॥ ९॥

yaḥ svāśritoddhṛtikṛte cakame'vatārāntīrthātmanā hyupadideśa subhaktimārgān |sadyaḥ svayaṃ hariramuṣya vaśīkṛtaścataṃ śrīmadāryacaraṇaṃ śaraṇaṃ bhajema || 9||

निःसाधनाय चरणाम्बुजमाश्रितायसम्यग् विशोध्य कुरुते हरिसाज्जनाय ।यस्मात्परो न करुणावरुणालयोऽन्यस्तं श्रीमदार्यचरणं शरणं भजेम ॥ १०॥

niḥsādhanāya caraṇāmbujamāśritāyasamyag viśodhya kurute harisājjanāya |yasmātparo na karuṇāvaruṇālayo'nyastaṃ śrīmadāryacaraṇaṃ śaraṇaṃ bhajema || 10||

इदं गुरुवरस्तोत्रं गुरुप्रीत्यै सदा पठेत् ।गुरुपूजाफलं प्राप्य हरिभक्तिं च विन्दति ॥ ११॥

idaṃ guruvarastotraṃ guruprītyai sadā paṭhet |gurupūjāphalaṃ prāpya haribhaktiṃ ca vindati || 11||

इति श्रीशाण्डिल्यसंहितायां पञ्चमे भक्तिखण्डे षोडशोऽध्यायेगुरुस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti śrīśāṇḍilyasaṃhitāyāṃ pañcame bhaktikhaṇḍe ṣoḍaśo'dhyāyegurustotraṃ sampūrṇam |