New: Bhagavad Gītā 2.47 deep study with word-by-word grammar Open the verse

पून्तानं स्तोत्रम् Puntanam Stotram

pūntānaṃ stotram

Puntanam Stotram (पून्तानं स्तोत्रम्): a stotra to Guru, by Ottoor Unni Namboothirippaad. 20 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

  • Stotra
  • Stotra
  • Guru
  • Stotra

पून्तानं स्तोत्रम्

1 / 20

Verse 1

पून्तानस्य चिरन्तनेन तपसा लब्धः प्रियो नन्दनोह्यन्नप्राशदिने दुरूहगतिना दैवेन मृत्युं गतम् ।शोकार्त्तेषु समस्तबन्धुषु तदा जातेषु तातः स्वयंमेने लाभमनुग्रहं च भगवद्दत्तं तदत्याहितम् ॥ १॥

pūntānasya cirantanena tapasā labdhaḥ priyo nandanohyannaprāśadine durūhagatinā daivena mṛtyuṃ gatam |śokārtteṣu samastabandhuṣu tadā jāteṣu tātaḥ svayaṃmene lābhamanugrahaṃ ca bhagavaddattaṃ tadatyāhitam || 1||

Verse 2

नष्टे प्राकृतनन्दनेऽपि परमानन्दात्मके शाश्वतेसाक्षाद्गोकुलनन्दने स्फुटतरं स्वान्तर्बहिः क्रीडति ।आधिव्याधिभयक्लमप्रभृतयो नानामनोविभ्रमाबाधेरन् नु कथं समाहितमतिं तं भक्तचूडामणिम् ? ॥ २॥

naṣṭe prākṛtanandane'pi paramānandātmake śāśvatesākṣādgokulanandane sphuṭataraṃ svāntarbahiḥ krīḍati |ādhivyādhibhayaklamaprabhṛtayo nānāmanovibhramābādheran nu kathaṃ samāhitamatiṃ taṃ bhaktacūḍāmaṇim ? || 2||

Verse 3

"पून्तानस्य जडात्मनोऽपि विमला भक्तिर्मम प्रेयसिमेल्पुत्तूरवनीसुरस्य विदुषां मौलेर्विभक्तेरपि'' ।इत्युच्चैरशरीरिवाक्यमनिलाधीशस्य गर्भालयादुद्भूतं किल कर्हिचिद्व्यसनिनं भक्तं तमाश्वासयत् ॥ ३॥

"pūntānasya jaḍātmano'pi vimalā bhaktirmama preyasimelputtūravanīsurasya viduṣāṃ maulervibhakterapi'' |ityuccairaśarīrivākyamanilādhīśasya garbhālayādudbhūtaṃ kila karhicidvyasaninaṃ bhaktaṃ tamāśvāsayat || 3||

Verse 4

पून्तानस्य हितोपदेशमनुसृत्यान्यादृशेनादरेणाश्वत्थद्रुममूलसंस्थितशिलामूर्त्तेश्शिरस्यर्प्पिता ।माला मञ्जुळया स्वनित्यभजनध्वंसाद्भृशं भीतयासाक्षान्मूर्धनि मारुतालयपतेर्मूर्त्तेर्जनैरीक्षिता ॥ ४॥

pūntānasya hitopadeśamanusṛtyānyādṛśenādareṇāśvatthadrumamūlasaṃsthitaśilāmūrtteśśirasyarppitā |mālā mañjuḷayā svanityabhajanadhvaṃsādbhṛśaṃ bhītayāsākṣānmūrdhani mārutālayapatermūrtterjanairīkṣitā || 4||

Verse 5

द्रौपद्याश्शुचि या त्वरा, गजपतेरत्याहिते या त्वरामय्यार्त्ते करुणांबुधे, क्व नु गता सा सा त्वरा संप्रति? ।इत्थं चोरभयात् कदापि विलपत्यस्मिन् समीराधिपःप्रादुर्भूय जुगोप तं निजमहाभक्तं सपद्यापदः ॥ ५॥

draupadyāśśuci yā tvarā, gajapateratyāhite yā tvarāmayyārtte karuṇāṃbudhe, kva nu gatā sā sā tvarā saṃprati? |itthaṃ corabhayāt kadāpi vilapatyasmin samīrādhipaḥprādurbhūya jugopa taṃ nijamahābhaktaṃ sapadyāpadaḥ || 5||

Verse 6

गायन् नाम यदृच्छया सकृदसौ क्ण्टोट्टिदेशे चरंस्तत्रत्यैः किल हिन्दुधर्मरिपुभिः कैश्चिन्महानिष्ठुरैः ।आक्रान्तोऽपि बलात् स्वकृष्णचरिताख्यानेन संमोहितैस्तैः पश्चात्तु विमोचितं, परमया भक्त्या च संपूजितः ॥ ६॥

gāyan nāma yadṛcchayā sakṛdasau kṇṭoṭṭideśe caraṃstatratyaiḥ kila hindudharmaripubhiḥ kaiścinmahāniṣṭhuraiḥ |ākrānto'pi balāt svakṛṣṇacaritākhyānena saṃmohitaistaiḥ paścāttu vimocitaṃ, paramayā bhaktyā ca saṃpūjitaḥ || 6||

Verse 7

वैकुण्ठं गतवानसौ कुहचन स्वप्ने, तदा पार्षदैस्तत्रत्यैर्बहुमानितस्सविनयं तेषां मुहुर्याचनैः ।आनन्दाश्रुभिरार्द्रयन् पुळकयन् विस्मापयंस्तत्सभांचक्रे सात्वतसंहिताप्रवचनं जीवद्दशायामपि ॥ ७॥

vaikuṇṭhaṃ gatavānasau kuhacana svapne, tadā pārṣadaistatratyairbahumānitassavinayaṃ teṣāṃ muhuryācanaiḥ |ānandāśrubhirārdrayan puḷakayan vismāpayaṃstatsabhāṃcakre sātvatasaṃhitāpravacanaṃ jīvaddaśāyāmapi || 7||

Verse 8

उच्चैः क्वापि रुदन्, कदाचन हसन्, नामानि गायन् क्वचित्तादात्म्यात् कुहचित् कथामभिनयन्, नृत्यन् मुहुर्मत्तवत् ।तिष्ठंस्तब्धतनुस्सकृच्च स महान् लोकद्वयं विस्मरन्रेमे कृष्णपदाब्जभक्तिलहरी पोप्लूयमानोऽनिशम् ॥ ८॥

uccaiḥ kvāpi rudan, kadācana hasan, nāmāni gāyan kvacittādātmyāt kuhacit kathāmabhinayan, nṛtyan muhurmattavat |tiṣṭhaṃstabdhatanussakṛcca sa mahān lokadvayaṃ vismaranreme kṛṣṇapadābjabhaktilaharī poplūyamāno'niśam || 8||

Verse 9

पादांभोजरजःकणेन निखिलां विश्वंभरां तीर्त्थयन्कारुण्यार्द्रविलोकनैर्व्यसनिनां दुखानि निर्व्वापयन् ।श्रीनाम्नामनुकीर्त्तनैस्तनुभृतो मायार्णवादुद्धरन्निन्ये स्वैरमसावनन्यसुलभं धन्यं निजं जीवितम् ॥ ९॥

pādāṃbhojarajaḥkaṇena nikhilāṃ viśvaṃbharāṃ tīrtthayankāruṇyārdravilokanairvyasanināṃ dukhāni nirvvāpayan |śrīnāmnāmanukīrttanaistanubhṛto māyārṇavāduddharanninye svairamasāvananyasulabhaṃ dhanyaṃ nijaṃ jīvitam || 9||

Verse 10

जिह्वायां मधुवर्षिभिर्भगवतः श्रीनामसङ्कीर्त्तनंकर्णे कुण्डलमर्पयद्भिरतुलैस्तत्केळिनिर्व्वर्णनैः ।शश्वत्सर्वहरिन्मुखं मुखरयन्, निर्भासयन् हर्षयन्सम्यङ्नूतनयन्नुवास स महानाजीवनान्तं भुवि ॥ १०॥

jihvāyāṃ madhuvarṣibhirbhagavataḥ śrīnāmasaṅkīrttanaṃkarṇe kuṇḍalamarpayadbhiratulaistatkeḷinirvvarṇanaiḥ |śaśvatsarvaharinmukhaṃ mukharayan, nirbhāsayan harṣayansamyaṅnūtanayannuvāsa sa mahānājīvanāntaṃ bhuvi || 10||

Verse 11

चेतोवाक्तनुभिर्नितान्तशुचिभिस्साक्षाद्रमावल्लभंतद्भक्तानपि, तन्मयानि परितो दृश्यानि भूतानि च ।श्रद्धाभक्तिपुरस्सरं परिचरन्नाराधयन्, प्रीणयन्सर्वं भावनया भवाख्यनरकं वैकुण्ठयामास सः ॥ ११॥

cetovāktanubhirnitāntaśucibhissākṣādramāvallabhaṃtadbhaktānapi, tanmayāni parito dṛśyāni bhūtāni ca |śraddhābhaktipurassaraṃ paricarannārādhayan, prīṇayansarvaṃ bhāvanayā bhavākhyanarakaṃ vaikuṇṭhayāmāsa saḥ || 11||

Verse 12

श्रीमद्भागवतस्य सत्प्रवचनं कुर्वन् समाजे सतांशश्वत्कर्णरसायनानि भगवन्नामानि सङ्कीर्त्तयन् ।आत्मानं च समस्तजीवनिवहांश्चैवं मुहुः पावयन्जीवित्वा चिरमारुरोह निलयं विष्णोः स भक्तोत्तमः ॥ १२॥

śrīmadbhāgavatasya satpravacanaṃ kurvan samāje satāṃśaśvatkarṇarasāyanāni bhagavannāmāni saṅkīrttayan |ātmānaṃ ca samastajīvanivahāṃścaivaṃ muhuḥ pāvayanjīvitvā ciramāruroha nilayaṃ viṣṇoḥ sa bhaktottamaḥ || 12||

Verse 13

कृष्णांघ्रेरवतीर्य, तस्य मधुरां लीलां शुभां चाभिधांसङ्कीर्त्त्यैव समन्ततः क्षितितले सञ्चर्य कारुण्यतः ।तन्नादैर्निजजीवनेन च नृणां शुद्धिं प्रशान्तिं ददत्तस्यायुर्व्यरमद्विमुक्तिजलधिं संप्राप्य गङ्गोपमम् ॥ १३॥

kṛṣṇāṃghreravatīrya, tasya madhurāṃ līlāṃ śubhāṃ cābhidhāṃsaṅkīrttyaiva samantataḥ kṣititale sañcarya kāruṇyataḥ |tannādairnijajīvanena ca nṛṇāṃ śuddhiṃ praśāntiṃ dadattasyāyurvyaramadvimuktijaladhiṃ saṃprāpya gaṅgopamam || 13||

Verse 14

सन्तानस्य मृतेरशेषविषयेष्वत्यन्तनिर्विण्णधीःपून्तानद्विजपुङ्गवश्चिरतरं वातालयेशं भजन् ।साक्षात्कृत्य गतज्वरः परमया शान्त्या भृशं निर्वृतोनीत्वा जीवदशां सहैव वपुषा वैकुण्ठमन्ते ययौ ॥ १४॥

santānasya mṛteraśeṣaviṣayeṣvatyantanirviṇṇadhīḥpūntānadvijapuṅgavaścirataraṃ vātālayeśaṃ bhajan |sākṣātkṛtya gatajvaraḥ paramayā śāntyā bhṛśaṃ nirvṛtonītvā jīvadaśāṃ sahaiva vapuṣā vaikuṇṭhamante yayau || 14||

Verse 15

कर्मज्ञानमुपासनेति निगमे काण्डत्रयी विस्तृताज्ञानप्पानकृतौ त्रयोऽपिविषयास्सम्यक्स्फुटं वर्ण्णिताः ।किञ्चास्यां तु विशेषतो भगवतो धर्म्मस्य नाम्नोऽपि चश्रेष्ठत्वं सकलातिशायिसुतरामुच्चैस्समुद्घोषितम् ॥ १५॥

karmajñānamupāsaneti nigame kāṇḍatrayī vistṛtājñānappānakṛtau trayo'piviṣayāssamyaksphuṭaṃ varṇṇitāḥ |kiñcāsyāṃ tu viśeṣato bhagavato dharmmasya nāmno'pi caśreṣṭhatvaṃ sakalātiśāyisutarāmuccaissamudghoṣitam || 15||

Verse 16

धन्या केरळसंज्ञिता वसुमती, धन्या द्विजानां गृहाःधन्या चाखिलकेरळीयजनता, धन्यं कवीनां कुलम् ।धन्या केरळभारती च नितरां, धन्यस्समीरालयोधन्यं भागवतं च तस्य भगवद्भक्तस्य जन्मादिभिः ॥ १६॥

dhanyā keraḷasaṃjñitā vasumatī, dhanyā dvijānāṃ gṛhāḥdhanyā cākhilakeraḷīyajanatā, dhanyaṃ kavīnāṃ kulam |dhanyā keraḷabhāratī ca nitarāṃ, dhanyassamīrālayodhanyaṃ bhāgavataṃ ca tasya bhagavadbhaktasya janmādibhiḥ || 16||

Verse 17

निश्शेषस्थिरजङ्गमस्य जननी मान्धातृशैलेश्वरीसंख्यातीतशरीरिणां च जनको वातालयाधीश्वरः ।तद्भक्ताश्च मुहुर्यदीयकवितापारायणाकर्ण्णनैस्तृप्तिं जातु न यान्ति, तं परिभजे पून्तानविप्रोत्तमम् ॥ १७॥

niśśeṣasthirajaṅgamasya jananī māndhātṛśaileśvarīsaṃkhyātītaśarīriṇāṃ ca janako vātālayādhīśvaraḥ |tadbhaktāśca muhuryadīyakavitāpārāyaṇākarṇṇanaistṛptiṃ jātu na yānti, taṃ paribhaje pūntānaviprottamam || 17||

Verse 18

मूर्खाः पण्डितमानिनो, विषयिण, श्शुष्काः, महानास्तिकाःदुष्टास्सर्ववजनाश्च यस्यकवितामाकर्ण्य संमोहिताः ।योगीन्द्रा इव विस्मरन्ति सकलं, विन्दन्ति रोमोत्सवंमुञ्चन्त्याशु, गदन्ति गद्गदगिरं, भक्ताय तस्मै नमः ॥ १८॥

mūrkhāḥ paṇḍitamānino, viṣayiṇa, śśuṣkāḥ, mahānāstikāḥduṣṭāssarvavajanāśca yasyakavitāmākarṇya saṃmohitāḥ |yogīndrā iva vismaranti sakalaṃ, vindanti romotsavaṃmuñcantyāśu, gadanti gadgadagiraṃ, bhaktāya tasmai namaḥ || 18||

Verse 19

भूमौ भक्तिरसात्मकैस्सहृदयप्रेष्ठैर्जगल्पावनैःज्ञानप्पानमुखैरनेककवनैः सृष्टे यशोविग्रहे ।वैकुण्ठेऽप्यनुरागभक्तिलहरी लक्ष्म्या समुत्पादितेदिव्याङ्गेऽपि च वर्तमानमधुना पून्तानभक्तं भजे ॥ १९॥

bhūmau bhaktirasātmakaissahṛdayapreṣṭhairjagalpāvanaiḥjñānappānamukhairanekakavanaiḥ sṛṣṭe yaśovigrahe |vaikuṇṭhe'pyanurāgabhaktilaharī lakṣmyā samutpāditedivyāṅge'pi ca vartamānamadhunā pūntānabhaktaṃ bhaje || 19||

Verse 20

इति ओट्टूर् उण्णि नंपूतिरिप्पाड् विरचितं पून्तानं स्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti oṭṭūr uṇṇi naṃpūtirippāḍ viracitaṃ pūntānaṃ stotraṃ sampūrṇam |

॥ इति पून्तानं स्तोत्रम् सम्पूर्णम् ॥

Recitation complete

Read inside the frame. The rest of the page opens when you reach the end.

How many verses are in Puntanam Stotram?

Puntanam Stotram has 20 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.

Can I read Puntanam Stotram in Telugu, Kannada or Tamil?

Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.

Is there a PDF of Puntanam Stotram?

You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.

Who composed Puntanam Stotram?

Ottoor Unni Namboothirippaad.

Learn Sanskrit

About Puntanam Stotram

Puntanam Stotram is a stotra addressed to Guru, in Sanskrit (in Devanagari: पून्तानं स्तोत्रम् (pūntānaṃ stotram)). Ottoor Unni Namboothirippaad. Source: Stotra.

Puntanam Stotram (पून्तानं स्तोत्रम्): a stotra to Guru, by Ottoor Unni Namboothirippaad. 20 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

What you will find on this page

This page gives the original text in Devanagari, IAST transliteration and Telugu, Kannada and Tamil scripts.

Related

More Guru stotras

A verse in your inbox, every morning

One verse, its meaning, and one word to learn. Two minutes a day.