गुरुस्तुतिः ३ Guru Stuti 3

ॐ शिवाय गुरवे नमः ।ॐ तत्त्वोत्तीर्णोऽतुलनिजचमत्कारपूर्णो ह्यनन्यापेक्षी स्वैरी कचनपरमो भैरवो बोधभानुः ।मालिन्यान्ध्यं त्रिविधमखिलं नाशयित्वाहृदब्जसङ्कोचं नः स्वकरनिकरेणोदितः सन्धुनोतु ॥ १॥

oṃ śivāya gurave namaḥ |oṃ tattvottīrṇo'tulanijacamatkārapūrṇo hyananyāpekṣī svairī kacanaparamo bhairavo bodhabhānuḥ |mālinyāndhyaṃ trividhamakhilaṃ nāśayitvāhṛdabjasaṅkocaṃ naḥ svakaranikareṇoditaḥ sandhunotu || 1||

या व्यक्तेः प्राक् किल परमहामन्त्रभूमिः पराख्यापश्यन्ती तामुपगतवती द्योतयन्त्यर्थजातम् ।भेदामर्शारचनकुशला मध्यमा वैखरी याव्यक्ता संविल्लसतु हृदिनः क्षोभतूलाग्निहेतिः ॥ २॥

yā vyakteḥ prāk kila paramahāmantrabhūmiḥ parākhyāpaśyantī tāmupagatavatī dyotayantyarthajātam |bhedāmarśāracanakuśalā madhyamā vaikharī yāvyaktā saṃvillasatu hṛdinaḥ kṣobhatūlāgnihetiḥ || 2||

श्री श्रीकण्ठादनुपमफला याहि सन्तानशाखायाता तस्यां समधिगतवान् शैशवे शक्तिपातात् ।श्रीरामाख्यं गुरुमथ च तत् सेवयावाप्तधीर्यःतं श्रीविद्याधरगुरुवरं स्वात्मरामं नमामि ॥ ३॥

śrī śrīkaṇṭhādanupamaphalā yāhi santānaśākhāyātā tasyāṃ samadhigatavān śaiśave śaktipātāt |śrīrāmākhyaṃ gurumatha ca tat sevayāvāptadhīryaḥtaṃ śrīvidyādharaguruvaraṃ svātmarāmaṃ namāmi || 3||

देहाय्चात्मे त्यखिल जगतामान्ध्यपूर्णो विवादःतुच्छोच्छेद्यो यदपिच शिवः शास्ति चैतन्यमात्मा ।आमृश्यैवं विपिनमगमद्रागजालस्य छित्यैतं श्रीविद्याधरगुरुवरं स्वात्मरामं नमामि ॥ ४॥

dehāycātme tyakhila jagatāmāndhyapūrṇo vivādaḥtucchocchedyo yadapica śivaḥ śāsti caitanyamātmā |āmṛśyaivaṃ vipinamagamadrāgajālasya chityaitaṃ śrīvidyādharaguruvaraṃ svātmarāmaṃ namāmi || 4||

कार्कोटाहेर्गहन भवने हिंस्त्रजीवैः परीतेशाक्रस्फारातिशयविमलो जातसंविद्वकासः ।क्रुद्धा हिंस्रा गुरुवरधिया मस्तकैर्यं प्रणेमुःतं श्रीविध्याधरगुरुवरं स्वात्मरामं नमामि ॥ ५॥

kārkoṭāhergahana bhavane hiṃstrajīvaiḥ parīteśākrasphārātiśayavimalo jātasaṃvidvakāsaḥ |kruddhā hiṃsrā guruvaradhiyā mastakairyaṃ praṇemuḥtaṃ śrīvidhyādharaguruvaraṃ svātmarāmaṃ namāmi || 5||

यस्याभूम्ना चकितचकितोऽभूदयं मर्त्यवर्गःपादौ स्पृष्टं द्रुतमुपययौ प्रावृणोच् चाश्रमं तत् ।नैतत् शर्मेत्यमर विवरं प्राप यः शैवधर्मातं श्रीविध्याधरगुरुवरं स्वात्मरामं नमामि ॥ ६॥

yasyābhūmnā cakitacakito'bhūdayaṃ martyavargaḥpādau spṛṣṭaṃ drutamupayayau prāvṛṇoc cāśramaṃ tat |naitat śarmetyamara vivaraṃ prāpa yaḥ śaivadharmātaṃ śrīvidhyādharaguruvaraṃ svātmarāmaṃ namāmi || 6||

आश्यानोयं चितिरसमयः सर्वतो भाववर्गःनानारूपं श्रयति द्रवतामागतोऽव्यक्रतां च ।इत्यानीतः स्वगृहममरेशेनयः शिक्षणार्थंतं श्रीविध्याधरगुरुवरं स्वात्मरामं नमामि ॥ ७॥

āśyānoyaṃ citirasamayaḥ sarvato bhāvavargaḥnānārūpaṃ śrayati dravatāmāgato'vyakratāṃ ca |ityānītaḥ svagṛhamamareśenayaḥ śikṣaṇārthaṃtaṃ śrīvidhyādharaguruvaraṃ svātmarāmaṃ namāmi || 7||

स्वानारण्या वटझरमहीधेशुचीर्णव्रतो योयोगक्षेमी वितरणमतिशिचन्तयदात्त्मज्ञानम् ।दानं भूत्यै भवति जगतां शिक्षियंश्चाविनीतान्तं श्रीविद्याधरगुरुवरं स्वात्मरामं नमामि ॥ ८॥

svānāraṇyā vaṭajharamahīdheśucīrṇavrato yoyogakṣemī vitaraṇamatiśicantayadāttmajñānam |dānaṃ bhūtyai bhavati jagatāṃ śikṣiyaṃścāvinītāntaṃ śrīvidyādharaguruvaraṃ svātmarāmaṃ namāmi || 8||

क्रीडाशीलो वलितस्वतनुश्चेत्यसङ्कोचधर्मासंसारी स्याच्छिव इत्युदितं शक्तिसूत्रेषु सम्यक् ।तत्रोपायं स्वकरमविददुद्यमो भैरवो यःतं श्रीविद्याधरगुरुवरं स्वात्मरामं नमामि ॥ ९॥

krīḍāśīlo valitasvatanuścetyasaṅkocadharmāsaṃsārī syācchiva ityuditaṃ śaktisūtreṣu samyak |tatropāyaṃ svakaramavidadudyamo bhairavo yaḥtaṃ śrīvidyādharaguruvaraṃ svātmarāmaṃ namāmi || 9||

शैवाम्नायप्रवचनरतिशङ्करो यो हि देवःपीयूषांशुः इव मुखरुचा ह्लादयन् शिष्यसङ्घान् ।दीप्त्या भास्वान् इव हृदयपं केरुहोद्बोधहेतुःतं श्रीविद्याधरगुरुवरं स्वात्मरामं नमामि ॥ १०॥

śaivāmnāyapravacanaratiśaṅkaro yo hi devaḥpīyūṣāṃśuḥ iva mukharucā hlādayan śiṣyasaṅghān |dīptyā bhāsvān iva hṛdayapaṃ keruhodbodhahetuḥtaṃ śrīvidyādharaguruvaraṃ svātmarāmaṃ namāmi || 10||

जज्ञे लग्ने धनुषि सविधौ यस्तुमीनेऽथ केतौभौमे सौरे रतिगृहगते कर्कटे चोष्मरश्मौ ।शुक्रे ज्ञेज्ये नवमगृहगे कन्यकायां चराहौतं श्रीविध्याधरगुरुवरं स्वात्मरामं नमामि ॥ ११॥

jajñe lagne dhanuṣi savidhau yastumīne'tha ketaubhaume saure ratigṛhagate karkaṭe coṣmaraśmau |śukre jñejye navamagṛhage kanyakāyāṃ carāhautaṃ śrīvidhyādharaguruvaraṃ svātmarāmaṃ namāmi || 11||

भूयः स्यात्प्रतिमेलनं प्रतिभुवः सूत्रं शिवस्यान्तिमम्सम्यक् योप्यवधार्य शाश्वतपदं शैवं सहस्यामले ।बाणद्वयभ्रशरे समेऽपिच तृतीयस्यां निशान्ते ययौश्रीविध्याधर स्वामिदैशकमणिर्भूयादघध्वंसकृत् ॥ १२॥

bhūyaḥ syātpratimelanaṃ pratibhuvaḥ sūtraṃ śivasyāntimamsamyak yopyavadhārya śāśvatapadaṃ śaivaṃ sahasyāmale |bāṇadvayabhraśare same'pica tṛtīyasyāṃ niśānte yayauśrīvidhyādhara svāmidaiśakamaṇirbhūyādaghadhvaṃsakṛt || 12||

यत्पादपद्मसंस्पर्शात् सत्त्वरं श्यामचेतसाम् ।सुन्दरो जायते बोधः शरणं सोऽस्तु नः शिवः ॥ १३॥

yatpādapadmasaṃsparśāt sattvaraṃ śyāmacetasām |sundaro jāyate bodhaḥ śaraṇaṃ so'stu naḥ śivaḥ || 13||

इति श्रीविध्याधरगुरुस्तुतिः समाप्ता ।

iti śrīvidhyādharagurustutiḥ samāptā |