चैतन्याष्टकम् २ Chaitanyashtakam 2

अथ श्रीचैतन्यदेवस्य द्वितीयाष्टकंकलौ यं विद्वांसः स्फुटमभियजन्ते द्युतिभराद्अकृष्णाङ्गं कृष्णं मखविधिभिरुत्कीर्तनमयैः ।उपास्यं च प्राहुर्यमखिलचतुर्थाश्रमजुषांस देवश्चैतन्याकृतिरतितरां नः कृपयतु ॥ १॥

atha śrīcaitanyadevasya dvitīyāṣṭakaṃkalau yaṃ vidvāṃsaḥ sphuṭamabhiyajante dyutibharādakṛṣṇāṅgaṃ kṛṣṇaṃ makhavidhibhirutkīrtanamayaiḥ |upāsyaṃ ca prāhuryamakhilacaturthāśramajuṣāṃsa devaścaitanyākṛtiratitarāṃ naḥ kṛpayatu || 1||

चरित्रं तन्वानः प्रियमघवदाह्लादनपदंजयोद्घोषैः सम्यग्विरचितशचीशोकहरणः ।उदञ्चन्मार्तण्डद्युतिहरदुकूलाञ्चितकटिःस देवश्चैतन्याकृतिरतितरां नः कृपयतु ॥ २॥

caritraṃ tanvānaḥ priyamaghavadāhlādanapadaṃjayodghoṣaiḥ samyagviracitaśacīśokaharaṇaḥ |udañcanmārtaṇḍadyutiharadukūlāñcitakaṭiḥsa devaścaitanyākṛtiratitarāṃ naḥ kṛpayatu || 2||

अपारं कस्यापि प्रणयिजनवृन्दस्य कुतुकीरसस्तोमं हृत्वा मधुरमुपभोक्तुं कमपि यः ।रुचिं स्वामावव्रे द्युतिमिह तदीयां प्रकटयन्स देवश्चैतन्याकृतिरतितरां नः कृपयतु ॥ ३॥

apāraṃ kasyāpi praṇayijanavṛndasya kutukīrasastomaṃ hṛtvā madhuramupabhoktuṃ kamapi yaḥ |ruciṃ svāmāvavre dyutimiha tadīyāṃ prakaṭayansa devaścaitanyākṛtiratitarāṃ naḥ kṛpayatu || 3||

अनाराध्यः प्रीत्या चिरमसुरभावप्रणयिनांप्रपन्नानां दैवीं प्रकृतिमधिदैवं त्रिजगति ।अजस्रं यः श्रीमान् जयति सहजानन्दमधुरःस देवश्चैतन्याकृतिरतितरां नः कृपयतु ॥ ४॥

anārādhyaḥ prītyā ciramasurabhāvapraṇayināṃprapannānāṃ daivīṃ prakṛtimadhidaivaṃ trijagati |ajasraṃ yaḥ śrīmān jayati sahajānandamadhuraḥsa devaścaitanyākṛtiratitarāṃ naḥ kṛpayatu || 4||

गतिर्यः पौण्ड्राणां प्रकटितनवद्वीपमहिमाभवेनालङ्कुर्वन् भुवनमहितं श्रोत्रियकुलम् ।पुनात्यङ्गीकाराद् भुवि परमहंसाश्रमपदंस देवश्चैतन्याकृतिरतितरां नः कृपयतु ॥ ५॥

gatiryaḥ pauṇḍrāṇāṃ prakaṭitanavadvīpamahimābhavenālaṅkurvan bhuvanamahitaṃ śrotriyakulam |punātyaṅgīkārād bhuvi paramahaṃsāśramapadaṃsa devaścaitanyākṛtiratitarāṃ naḥ kṛpayatu || 5||

मुखेनाग्रे पीत्वा मधुरमिह नामामृतरसंदृशोर्द्वारा यस्तं वमति घनबाष्पाम्बुमिषतः ।भुवि प्रेम्णस्तत्त्वं प्रकटयितुमुल्लासिततनुःस देवश्चैतन्याकृतिरतितरां नः कृपयतु ॥ ६॥

mukhenāgre pītvā madhuramiha nāmāmṛtarasaṃdṛśordvārā yastaṃ vamati ghanabāṣpāmbumiṣataḥ |bhuvi premṇastattvaṃ prakaṭayitumullāsitatanuḥsa devaścaitanyākṛtiratitarāṃ naḥ kṛpayatu || 6||

तनूमाविष्कुर्वन्नवपुरटभासं कटिलसत्करङ्कालङ्कारस्तरुणगजराजाञ्चितगतिः ।प्रियेभ्यो यः शिक्षां दिशति निजनिर्माल्यरुचिभिःस देवश्चैतन्याकृतिरतितरां नः कृपयतु ॥ ७॥

tanūmāviṣkurvannavapuraṭabhāsaṃ kaṭilasatkaraṅkālaṅkārastaruṇagajarājāñcitagatiḥ |priyebhyo yaḥ śikṣāṃ diśati nijanirmālyarucibhiḥsa devaścaitanyākṛtiratitarāṃ naḥ kṛpayatu || 7||

स्मितालोकः शोकं हरति जगतां यस्य परितोगिरां तु प्रारम्भः कुशलीपटलीं पल्लवयति ।पदालम्बः कं वा प्रणयति नहि प्रेमनिवहंस देवश्चैतन्याकृतिरतितरां नः कृपयतु ॥ ८॥

smitālokaḥ śokaṃ harati jagatāṃ yasya paritogirāṃ tu prārambhaḥ kuśalīpaṭalīṃ pallavayati |padālambaḥ kaṃ vā praṇayati nahi premanivahaṃsa devaścaitanyākṛtiratitarāṃ naḥ kṛpayatu || 8||

शचीसूनोः कीरित्स्तवकनवसौरभ्यनिविडंपुमान् यः प्रीतात्मा पठति किल पद्याष्टकमिदम् ।स लक्ष्मीवान् एतं निजपदसरोजे प्रणयितांददानः कल्याणीमनुपदमबाधं सुखयतु ॥ ९॥

śacīsūnoḥ kīritstavakanavasaurabhyaniviḍaṃpumān yaḥ prītātmā paṭhati kila padyāṣṭakamidam |sa lakṣmīvān etaṃ nijapadasaroje praṇayitāṃdadānaḥ kalyāṇīmanupadamabādhaṃ sukhayatu || 9||

इति श्रीरूपगोस्वामिविरचितस्तवमालायां चैतन्याष्टकं द्वितीयं सम्पूर्णम् ।

iti śrīrūpagosvāmiviracitastavamālāyāṃ caitanyāṣṭakaṃ dvitīyaṃ sampūrṇam |