दुर्गाकवचम् Vamshavriddhikaram Durga Kavacham Or Vamshakavacham

भगवन् देव देवेशकृपया त्वं जगत् प्रभो ।वंशाख्य कवचं ब्रूहि मह्यं शिष्याय तेऽनघ ।यस्य प्रभावाद्देवेश वंश वृद्धिर्हिजायते ॥ १॥

bhagavan deva deveśakṛpayā tvaṃ jagat prabho |vaṃśākhya kavacaṃ brūhi mahyaṃ śiṣyāya te'nagha |yasya prabhāvāddeveśa vaṃśa vṛddhirhijāyate || 1||

॥ सूर्य ऊवाच ॥शृणु पुत्र प्रवक्ष्यामि वंशाख्यं कवचं शुभम् ।सन्तानवृद्धिर्यत्पठनाद्।ह्गर्भरक्षा सदा नृणाम् ॥ २॥

|| sūrya ūvāca ||śṛṇu putra pravakṣyāmi vaṃśākhyaṃ kavacaṃ śubham |santānavṛddhiryatpaṭhanād|hgarbharakṣā sadā nṛṇām || 2||

वन्ध्यापि लभते पुत्रं काक वन्ध्या सुतैर्युता ।मृत वत्सा सुपुत्रस्यात्।ह्स्रवद्।ह्गर्भ स्थिरप्रजा ॥ ३॥

vandhyāpi labhate putraṃ kāka vandhyā sutairyutā |mṛta vatsā suputrasyāt|hsravad|hgarbha sthiraprajā || 3||

अपुष्पा पुष्पिणी यस्य धारणाश्च सुखप्रसूः ।कन्या प्रजा पुत्रिणी स्यादेतत् स्तोत्र प्रभावतः ॥ ४॥

apuṣpā puṣpiṇī yasya dhāraṇāśca sukhaprasūḥ |kanyā prajā putriṇī syādetat stotra prabhāvataḥ || 4||

भूतप्रेतादिजा बाधा या बाधा कुलदोषजा ।ग्रह बाधा देव बाधा बाधा शत्रु कृता च या ॥ ५॥

bhūtapretādijā bādhā yā bādhā kuladoṣajā |graha bādhā deva bādhā bādhā śatru kṛtā ca yā || 5||

भस्मी भवन्ति सर्वास्ताः कवचस्य प्रभावतः ।सर्वे रोगा विनश्यन्ति सर्वे बालग्रहाश्च ये ॥ ६॥

bhasmī bhavanti sarvāstāḥ kavacasya prabhāvataḥ |sarve rogā vinaśyanti sarve bālagrahāśca ye || 6||

॥ अथ दुर्गा कवचम् ॥ॐ पुर्वं रक्षतु वाराही चाग्नेय्यां अम्बिका स्वयम् ।दक्षिणे चण्डिका रक्षेन्नैरृत्यां शववाहिनी ॥ १॥

|| atha durgā kavacam ||oṃ purvaṃ rakṣatu vārāhī cāgneyyāṃ ambikā svayam |dakṣiṇe caṇḍikā rakṣennairṛtyāṃ śavavāhinī || 1||

वाराही पश्चिमे रक्षेद्।ह्वायव्याम् च महेश्वरी ।उत्तरे वैष्णवीं रक्षेत् ईशाने सिंह वाहिनी ॥ २॥

vārāhī paścime rakṣed|hvāyavyām ca maheśvarī |uttare vaiṣṇavīṃ rakṣet īśāne siṃha vāhinī || 2||

ऊर्ध्वां तु शारदा रक्षेदधो रक्षतु पार्वती ।शाकंभरी शिरो रक्षेन्मुखं रक्षतु भैरवी ॥ ३॥

ūrdhvāṃ tu śāradā rakṣedadho rakṣatu pārvatī |śākaṃbharī śiro rakṣenmukhaṃ rakṣatu bhairavī || 3||

कण्ठं रक्षतु चामुण्डा हृदयं रक्षतात् शिवा ।ईशानी च भुजौ रक्षेत् कुक्षिं नाभिं च कालिका ॥ ४ ॥

kaṇṭhaṃ rakṣatu cāmuṇḍā hṛdayaṃ rakṣatāt śivā |īśānī ca bhujau rakṣet kukṣiṃ nābhiṃ ca kālikā || 4 ||

अपर्णा ह्युदरं रक्षेत्कटिं बस्तिं शिवप्रिया ।ऊरू रक्षतु कौमारी जया जानुद्वयं तथा ॥ ५॥

aparṇā hyudaraṃ rakṣetkaṭiṃ bastiṃ śivapriyā |ūrū rakṣatu kaumārī jayā jānudvayaṃ tathā || 5||

गुल्फौ पादौ सदा रक्षेद्।ह्ब्रह्माणी परमेश्वरी ।सर्वाङ्गानि सदा रक्षेद्दुर्गा दुर्गार्तिनाशनी ॥ ६॥

gulphau pādau sadā rakṣed|hbrahmāṇī parameśvarī |sarvāṅgāni sadā rakṣeddurgā durgārtināśanī || 6||

नमो देव्यै महादेव्यै दुर्गायै सततं नमः ।पुत्रसौख्यं देहि देहि गर्भरक्षां कुरुष्व नः ॥ ७॥

namo devyai mahādevyai durgāyai satataṃ namaḥ |putrasaukhyaṃ dehi dehi garbharakṣāṃ kuruṣva naḥ || 7||

ॐ ह्रीं ह्रीं ह्रीं श्रीं श्रीं श्रीं ऐं ऐं ऐंमहाकाली महालक्ष्मी महासरस्वती रुपायैनवकोटिमूर्त्यै दुर्गायै नमः ॥ ८॥

oṃ hrīṃ hrīṃ hrīṃ śrīṃ śrīṃ śrīṃ aiṃ aiṃ aiṃmahākālī mahālakṣmī mahāsarasvatī rupāyainavakoṭimūrtyai durgāyai namaḥ || 8||

ह्रीं ह्रीं ह्रीं दुर्गार्तिनाशिनी संतानसौख्यम् देहि देहिबन्ध्यत्वं मृतवत्।ह्सत्वं च हर हर गर्भरक्षां कुरु कुरुसकलां बाधां कुलजां बाह्यजां कृतामकृतां च नाशयनाशय सर्वगात्राणि रक्ष रक्ष गर्भं पोषय पोषयसर्वोपद्रवं शोषय शोषय स्वाहा ॥ ९॥

hrīṃ hrīṃ hrīṃ durgārtināśinī saṃtānasaukhyam dehi dehibandhyatvaṃ mṛtavat|hsatvaṃ ca hara hara garbharakṣāṃ kuru kurusakalāṃ bādhāṃ kulajāṃ bāhyajāṃ kṛtāmakṛtāṃ ca nāśayanāśaya sarvagātrāṇi rakṣa rakṣa garbhaṃ poṣaya poṣayasarvopadravaṃ śoṣaya śoṣaya svāhā || 9||

॥ फल श्रुतिः ॥अनेन कवचेनाङ्गं सप्तवाराभिमन्त्रितम् ।ऋतुस्नात जलं पीत्वा भवेत् गर्भवती ध्रुवम् ॥ १॥

|| phala śrutiḥ ||anena kavacenāṅgaṃ saptavārābhimantritam |ṛtusnāta jalaṃ pītvā bhavet garbhavatī dhruvam || 1||

गर्भ पात भये पीत्वा दृढगर्भा प्रजायते ।अनेन कवचेनाथ मार्जिताया निशागमे ॥ २॥

garbha pāta bhaye pītvā dṛḍhagarbhā prajāyate |anena kavacenātha mārjitāyā niśāgame || 2||

सर्वबाधाविनिर्मुक्ता गर्भिणी स्यान्न संशयः ।अनेन कवचेनेह ग्रन्थितं रक्तदोरकम् ॥ ३॥

sarvabādhāvinirmuktā garbhiṇī syānna saṃśayaḥ |anena kavaceneha granthitaṃ raktadorakam || 3||

कटि देशे धारयन्ती सुपुत्रसुख भागिनी ।असूत पुत्रमिन्द्राणां जयन्तं यत्प्रभावतः ॥ ४॥

kaṭi deśe dhārayantī suputrasukha bhāginī |asūta putramindrāṇāṃ jayantaṃ yatprabhāvataḥ || 4||

गुरूपदिष्टं वंशाख्यम् कवचं तदिदं सुखे ।गुह्याद्।ह्गुह्यतरं चेदं न प्रकाश्यं हि सर्वतः ॥ ५॥

gurūpadiṣṭaṃ vaṃśākhyam kavacaṃ tadidaṃ sukhe |guhyād|hguhyataraṃ cedaṃ na prakāśyaṃ hi sarvataḥ || 5||

धारणात् पठनादस्य वंशच्छेदो न जायते ।बाला विनश्यंति पतन्ति गर्भास्तत्राबलाः कष्टयुताश्च वन्ध्याः ॥ ६ ॥

dhāraṇāt paṭhanādasya vaṃśacchedo na jāyate |bālā vinaśyaṃti patanti garbhāstatrābalāḥ kaṣṭayutāśca vandhyāḥ || 6 ||

बाल ग्रहैर्भूतगणैश्च रोगैर्न यत्र धर्माचरणं गृहे स्यात् ॥॥ इति श्रीज्ञानभास्करे वंशवृद्धिकरं वंशकवचंसम्पूर्णम् ॥

bāla grahairbhūtagaṇaiśca rogairna yatra dharmācaraṇaṃ gṛhe syāt |||| iti śrījñānabhāskare vaṃśavṛddhikaraṃ vaṃśakavacaṃsampūrṇam ||