सुवर्णमुक्तावलीस्तुतिः आदिक्षान्तवर्णावल्या दुर्गादेवीस्तुतिः Suvarnamuktavali Stuti

अद्वैतमक्षरमनन्तमभक्तलोकैरज्ञेयतत्त्वमनुमेयमतीन्द्रियज्ञैः ।अव्यक्तमर्चयदनुग्रहणात्तरूपमन्तःपुरं पुररिपोररुणं भजामः ॥ १॥

advaitamakṣaramanantamabhaktalokairajñeyatattvamanumeyamatīndriyajñaiḥ |avyaktamarcayadanugrahaṇāttarūpamantaḥpuraṃ purariporaruṇaṃ bhajāmaḥ || 1||

आताम्रमात्तधनुरङ्कुशपाशबाणमादर्शनिर्मलकपोलकमायताक्षम् ।आनन्दचिन्मयमहः स्तुतमागमान्तैरार्याख्यमार्तिहरमाशु ममान्तरास्ताम् ॥ २॥

ātāmramāttadhanuraṅkuśapāśabāṇamādarśanirmalakapolakamāyatākṣam |ānandacinmayamahaḥ stutamāgamāntairāryākhyamārtiharamāśu mamāntarāstām || 2||

इन्द्रादिदिव्यपददामियतीत्यमेयामिन्दीवराक्षियुगलीमितिहासवेद्याम् ।इन्दुप्रकाशवदनामिभराजयातामिष्टार्थदां भगवतीमिह चिन्तयामि ॥ ३॥

indrādidivyapadadāmiyatītyameyāmindīvarākṣiyugalīmitihāsavedyām |induprakāśavadanāmibharājayātāmiṣṭārthadāṃ bhagavatīmiha cintayāmi || 3||

ईशित्वमुख्यफलदां जगदीश्वरीं तामीशानवामनिलयामियतीदृशीति ।ईक्षावतामविषयं महदीहिताङ्घ्रिमीडे परां सुरगवीमहमीप्सितानाम् ॥ ४॥

īśitvamukhyaphaladāṃ jagadīśvarīṃ tāmīśānavāmanilayāmiyatīdṛśīti |īkṣāvatāmaviṣayaṃ mahadīhitāṅghrimīḍe parāṃ suragavīmahamīpsitānām || 4||

उन्निद्रपङ्कजमुखीमुदितारुणाभामुद्वृत्तपीवरकुचामुपगीयमानाम् ।उच्चैस्तरामुपनिषद्भिरूपासकानामुच्चावचेष्टफलहेतुमुमामुपासे ॥ ५॥

unnidrapaṅkajamukhīmuditāruṇābhāmudvṛttapīvarakucāmupagīyamānām |uccaistarāmupaniṣadbhirūpāsakānāmuccāvaceṣṭaphalahetumumāmupāse || 5||

ऊरीकृतात्मचरणार्पितचित्तवृत्तिमूर्धस्थितां निगममौलिभिरूह्यमानाम् ।ऊनेतरार्थफलदां परमेश्वरोढामूढत्रिलोकभरणां जननीं प्रपद्ये ॥ ६॥

ūrīkṛtātmacaraṇārpitacittavṛttimūrdhasthitāṃ nigamamaulibhirūhyamānām |ūnetarārthaphaladāṃ parameśvaroḍhāmūḍhatrilokabharaṇāṃ jananīṃ prapadye || 6||

ऋग्भिर्यजुर्भिरपि सामभिरर्चकानामृद्धिप्रदाननिरतामृतुहूयमानाम् ।ऋत्विग्भिरध्वरमयीमृतसत्यनेत्रामृज्वीमृभुक्षमहितामनुसन्दधामि ॥ ७॥

ṛgbhiryajurbhirapi sāmabhirarcakānāmṛddhipradānaniratāmṛtuhūyamānām |ṛtvigbhiradhvaramayīmṛtasatyanetrāmṛjvīmṛbhukṣamahitāmanusandadhāmi || 7||

एकान्तभक्तिसुलभामतिमात्ररम्यामेकात पत्रफलदां सकृदर्चकानाम् ।एतादृशीत्यविदितां निगमावलीभिरेकामनेकजननीं वयमाश्रयामः ॥ ८॥

ekāntabhaktisulabhāmatimātraramyāmekāta patraphaladāṃ sakṛdarcakānām |etādṛśītyaviditāṃ nigamāvalībhirekāmanekajananīṃ vayamāśrayāmaḥ || 8||

ऐक्यं त्वया सह महेश्वरि ! लब्धुकामानैकाधिपत्यमवनेरपि कामयन्ते ।ऐश्वर्यसिद्धिमतुलामपि याचमानोजिह्रेमि केवलमहं सुखमैहिकं त्वाम् ॥ ९॥

aikyaṃ tvayā saha maheśvari ! labdhukāmānaikādhipatyamavanerapi kāmayante |aiśvaryasiddhimatulāmapi yācamānojihremi kevalamahaṃ sukhamaihikaṃ tvām || 9||

ओतं समस्तभुवनं यदमेयशक्तावोजस्वि भाति कलयन्ति तपांसि यस्याम् ।ओकोऽप्ययातुमनसः समुपास्महे तामोङ्कारदिव्यकमलाकरराजहंसीम् ॥ १०॥

otaṃ samastabhuvanaṃ yadameyaśaktāvojasvi bhāti kalayanti tapāṃsi yasyām |oko'pyayātumanasaḥ samupāsmahe tāmoṅkāradivyakamalākararājahaṃsīm || 10||

औदार्यमाश्रितजनेषु तवातिमातृऔपम्यहीनमिति सर्वजगत्यसिद्धम् । (सर्वजगत्प्रसिद्धम्)औचित्यमम्ब ! किमिदं यदुपेक्षसे मामौर्वाग्निदुर्विषहदैन्यविदूयमानम् ॥ ११॥

audāryamāśritajaneṣu tavātimātṛaupamyahīnamiti sarvajagatyasiddham | (sarvajagatprasiddham)aucityamamba ! kimidaṃ yadupekṣase māmaurvāgnidurviṣahadainyavidūyamānam || 11||

कल्याणमावहतु मे कमलाविरिश्चकान्ताकरान्तधृतचामरशोभिपार्श्वम् ।कल्याणशैलनिलयं किमपि स्वरूपंकोदण्डबाणसृणिपाशकरारविन्दम् ॥ १२॥

kalyāṇamāvahatu me kamalāviriścakāntākarāntadhṛtacāmaraśobhipārśvam |kalyāṇaśailanilayaṃ kimapi svarūpaṃkodaṇḍabāṇasṛṇipāśakarāravindam || 12||

खेलन्तु मे मनसि खेचरमौलिमालालोलन्मणीकिरणरञ्जितपादुकायाः ।पादाब्जरेणुकणिकाः परदेवतायावोढुं शिवः शिरसि या हि भिनत्ति गोत्रम् ॥ १३॥

khelantu me manasi khecaramaulimālālolanmaṇīkiraṇarañjitapādukāyāḥ |pādābjareṇukaṇikāḥ paradevatāyāvoḍhuṃ śivaḥ śirasi yā hi bhinatti gotram || 13||

गङ्गाधरप्रणयिनी चरणारविन्देशृङ्गारकन्दलितकान्तिझरीमरन्दे ।भृङ्गायतां मम मनः पुरुषार्थकन्देतुङ्गानुभाविनि मिलन्मुनिहंसवृन्दे ॥ १४॥

gaṅgādharapraṇayinī caraṇāravindeśṛṅgārakandalitakāntijharīmarande |bhṛṅgāyatāṃ mama manaḥ puruṣārthakandetuṅgānubhāvini milanmunihaṃsavṛnde || 14||

घर्मान्तकालजलमुक्पटलीधुरीणेघोरामयानिलदवानलतापभाजाम् ।घस्रागमे प्रणतमोहतमस्ततीनामङ्घ्रिद्वये लगतु मे हृदयं शिवायाः ॥ १५॥

gharmāntakālajalamukpaṭalīdhurīṇeghorāmayāniladavānalatāpabhājām |ghasrāgame praṇatamohatamastatīnāmaṅghridvaye lagatu me hṛdayaṃ śivāyāḥ || 15||

ङ्यावन्तवाच्यमितरच्च समस्तमेतद्यस्था विभाति कलया समनुप्रविष्टम् ।तस्यामनन्तसुखचिन्मयविग्रहायांलीये गिरीशगुरुभाग्यपरम्परायाम् ॥ १६॥

ṅyāvantavācyamitaracca samastametadyasthā vibhāti kalayā samanupraviṣṭam |tasyāmanantasukhacinmayavigrahāyāṃlīye girīśagurubhāgyaparamparāyām || 16||

चन्द्रार्धशेखरमिनेन्दुहुताशनेत्रंचारुस्मितास्यमरुणं परमाणुमध्यम् ।चामीकराभरणमुच्चकुचं मनोज्ञंचित्ते चकास्तु तरुणं शिवकामि तेजः ॥ १७॥

candrārdhaśekharaminenduhutāśanetraṃcārusmitāsyamaruṇaṃ paramāṇumadhyam |cāmīkarābharaṇamuccakucaṃ manojñaṃcitte cakāstu taruṇaṃ śivakāmi tejaḥ || 17||

छायामहीरुहि भवोषरमार्गभाजां (भवोपरमार्ग?)छायाविधूतकुरुविन्द मणिप्रभायाम् ।छायेव सज्जतु मणौ मम चेतनेयंत्रैलोक्यमातरि महेश्वरवल्लभायाम् ॥ १८॥

chāyāmahīruhi bhavoṣaramārgabhājāṃ (bhavoparamārga?)chāyāvidhūtakuruvinda maṇiprabhāyām |chāyeva sajjatu maṇau mama cetaneyaṃtrailokyamātari maheśvaravallabhāyām || 18||

जन्तोर्ललाटलिखितापि लिपिर्विधात्राजन्मान्तराचरितपातकसूचयित्री ।जायेत दिव्यसुखदा यदपाङ्गदृष्ट्याजायामुमां पुरभिदो हृदि मन्महे ताम् ॥ १९॥

jantorlalāṭalikhitāpi lipirvidhātrājanmāntarācaritapātakasūcayitrī |jāyeta divyasukhadā yadapāṅgadṛṣṭyājāyāmumāṃ purabhido hṛdi manmahe tām || 19||

झञ्झामरुद्भिरिव दुस्सहमेघमेलाःशीर्यन्ति सर्वविपदः करुणाकटाक्षैः ।यस्याः सकृत् प्रणतमातृपदाम्बुजाया(?)स्तां सर्वलोकजननीं शरणं प्रपद्ये ॥ २०॥

jhañjhāmarudbhiriva dussahameghamelāḥśīryanti sarvavipadaḥ karuṇākaṭākṣaiḥ |yasyāḥ sakṛt praṇatamātṛpadāmbujāyā(?)stāṃ sarvalokajananīṃ śaraṇaṃ prapadye || 20||

ञिद्यष्फङीष्षु विहितासु कतप्रकृत्यायद्रूपमुल्लसति तत् खलु नाम यस्याः ।ज्ञानप्रदं सकलरोगहरं पवित्रंतां भावयामि मनसा हिमशैलकन्याम् ॥ २१॥

ñidyaṣphaṅīṣṣu vihitāsu kataprakṛtyāyadrūpamullasati tat khalu nāma yasyāḥ |jñānapradaṃ sakalarogaharaṃ pavitraṃtāṃ bhāvayāmi manasā himaśailakanyām || 21||

टङ्कायते विपुलपापमहोपलानांयस्याः सकृच्चरणयोर्विहितः प्रणामः ।तामाश्रये सुखकरीं जगतां त्रयाणांनिश्शेषदुःखशमनाथ सतीं भवानीम् ॥ २२॥

ṭaṅkāyate vipulapāpamahopalānāṃyasyāḥ sakṛccaraṇayorvihitaḥ praṇāmaḥ |tāmāśraye sukhakarīṃ jagatāṃ trayāṇāṃniśśeṣaduḥkhaśamanātha satīṃ bhavānīm || 22||

ठङ्कारकल्पमणिमध्यविराजमानताटङ्करत्नयुगलायितपुष्पवद्भ्याम् ।देदीप्यमान माणदर्पणतुल्यगण्डांकामेश्वराङ्कनिलयां प्रणमामि गौरीम् ॥ २३॥

ṭhaṅkārakalpamaṇimadhyavirājamānatāṭaṅkaratnayugalāyitapuṣpavadbhyām |dedīpyamāna māṇadarpaṇatulyagaṇḍāṃkāmeśvarāṅkanilayāṃ praṇamāmi gaurīm || 23||

डोलायमानमनसां बहुचिन्तयालंदारिद्र्यदुःखभवया भविनां यदीये ।पादाम्बुजन्मनि रतिः सुरशाखिशाखासा पार्वती शरणमद्य ममास्तु देवी ॥ २४॥

ḍolāyamānamanasāṃ bahucintayālaṃdāridryaduḥkhabhavayā bhavināṃ yadīye |pādāmbujanmani ratiḥ suraśākhiśākhāsā pārvatī śaraṇamadya mamāstu devī || 24||

ढक्काधरस्य नटतो नटनायकस्यनृत्तानुकारचतुरां चतुरास्यनूताम् ।आपन्नभक्तजनरक्षणजागरूकामम्बां भजे नतमनोरथकल्पवल्लीम् ॥ २५॥

ḍhakkādharasya naṭato naṭanāyakasyanṛttānukāracaturāṃ caturāsyanūtām |āpannabhaktajanarakṣaṇajāgarūkāmambāṃ bhaje natamanorathakalpavallīm || 25||

णिङ्प्रत्ययोऽनुवदति प्रकृतेरिवार्थंसृष्टिस्थितिक्षयकृतो मिलनेन यस्याः ।सृष्टिस्थितिक्षयविधीन् विदधाति शम्भुस्तस्यै नमः प्रकृतये भुवनैकगत्यै ॥ २६॥

ṇiṅpratyayo'nuvadati prakṛterivārthaṃsṛṣṭisthitikṣayakṛto milanena yasyāḥ |sṛṣṭisthitikṣayavidhīn vidadhāti śambhustasyai namaḥ prakṛtaye bhuvanaikagatyai || 26||

तन्वी तटित्तनुलता तरुणेन्दुवक्त्रातारुण्ययोगललिता तरलायताक्षी ।ताम्राधरा तरलहारकुचान्तरालातापापहा भगवती भवतात् पुरस्तात् ॥ २७॥

tanvī taṭittanulatā taruṇenduvaktrātāruṇyayogalalitā taralāyatākṣī |tāmrādharā taralahārakucāntarālātāpāpahā bhagavatī bhavatāt purastāt || 27||

थुट् सस्य सन्निव परस्य परोपकाराद्यत्सेवकस्य निटिलोपरि चन्द्रखण्डः ।आगच्छति प्रणतवाञ्छित कल्पवल्लीमाराध्महे मनसि हैमवती कुमारीम् ॥ २८॥

thuṭ sasya sanniva parasya paropakārādyatsevakasya niṭilopari candrakhaṇḍaḥ |āgacchati praṇatavāñchita kalpavallīmārādhmahe manasi haimavatī kumārīm || 28||

दीनावनैक निरतां भुवनाधिपत्यदानप्रवीणचरणाम्बुरुहोपहाराम् ।देवीं दयार्द्रनयनां दधतीमुपासेपाशेक्षुचापसुमबाणसृणीन् कराब्जैः ॥ २९॥

dīnāvanaika niratāṃ bhuvanādhipatyadānapravīṇacaraṇāmburuhopahārām |devīṃ dayārdranayanāṃ dadhatīmupāsepāśekṣucāpasumabāṇasṛṇīn karābjaiḥ || 29||

धन्यां यशस्यमतिपावनमामयघ्नं (कुन्यं यशस्य)धैर्यावहं सुखकरं भवरोगहारि ।धामप्रदं भयहरं चरितं यदीयंधात्री धराधरसुता मम सा प्रसीदेत् ॥ ३०॥

dhanyāṃ yaśasyamatipāvanamāmayaghnaṃ (kunyaṃ yaśasya)dhairyāvahaṃ sukhakaraṃ bhavarogahāri |dhāmapradaṃ bhayaharaṃ caritaṃ yadīyaṃdhātrī dharādharasutā mama sā prasīdet || 30||

नामावली नयति कीर्तयतो यदीयानाकं नरानधिकदुष्कृतकारिणोऽपि ।नारायणस्य सहजां सहजार्द्रभावांनाथामि तां शुभगतिं नगराजपुत्रीम् ॥ ३१॥

nāmāvalī nayati kīrtayato yadīyānākaṃ narānadhikaduṣkṛtakāriṇo'pi |nārāyaṇasya sahajāṃ sahajārdrabhāvāṃnāthāmi tāṃ śubhagatiṃ nagarājaputrīm || 31||

पञ्चास्यमञ्चनिलयां परमात्मरूपांपञ्चोपचारसरसां परिपूर्णकामाम् ।पञ्चायुधाभयकरीं परचित्प्रकाशांपञ्चापहारिचरितां गिरिजामुपासे ॥ ३२॥

pañcāsyamañcanilayāṃ paramātmarūpāṃpañcopacārasarasāṃ paripūrṇakāmām |pañcāyudhābhayakarīṃ paracitprakāśāṃpañcāpahāricaritāṃ girijāmupāse || 32||

फुल्लारविन्दवदने ! फलदे ! क्रियाणांफालेक्षणार्जितसुकर्मफलस्वरूपे ! ।कल्हारगन्धचिकुरे ! कुरुविन्दशोभे !कारुण्यशालिनि ! विलोकय मामपाङ्गैः ॥ ३३॥

phullāravindavadane ! phalade ! kriyāṇāṃphālekṣaṇārjitasukarmaphalasvarūpe ! |kalhāragandhacikure ! kuruvindaśobhe !kāruṇyaśālini ! vilokaya māmapāṅgaiḥ || 33||

बालामृतांशुकलिकापरिशोभिफाले !बालारुणारुणशरीरमरीचिमाले ! ।त्रैलोक्यपालिनि ! विलोकयितुं शिवे ! मांकालोऽयमेव करुणाशिशिरैः कटाक्षैः ॥ ३४॥

bālāmṛtāṃśukalikāpariśobhiphāle !bālāruṇāruṇaśarīramarīcimāle ! |trailokyapālini ! vilokayituṃ śive ! māṃkālo'yameva karuṇāśiśiraiḥ kaṭākṣaiḥ || 34||

भद्राणि पश्यति भवत्यपिको जगत्यां (भवत्यधिपो)भग्नो न जातु न बिभेति कुतश्चनायम् ।भाग्येन योऽत्र भजते तव पादपद्मंभक्तिर्दृढा भवतु मे त्वयि भक्तवश्ये ! ॥ ३५॥

bhadrāṇi paśyati bhavatyapiko jagatyāṃ (bhavatyadhipo)bhagno na jātu na bibheti kutaścanāyam |bhāgyena yo'tra bhajate tava pādapadmaṃbhaktirdṛḍhā bhavatu me tvayi bhaktavaśye ! || 35||

मातङ्गमञ्जुलगते ! महनीयमूर्ते !मन्दारवल्लि ! भजतां मनसाधिगम्ये ! ।माये ! महेश्वरविलासिनि ! मा तनिष्ठा !मायामहासरिति मज्जति मय्युपेक्षाम् ॥ ३६॥

mātaṅgamañjulagate ! mahanīyamūrte !mandāravalli ! bhajatāṃ manasādhigamye ! |māye ! maheśvaravilāsini ! mā taniṣṭhā !māyāmahāsariti majjati mayyupekṣām || 36||

या विश्वमात्ममहसा समनुप्रविष्टायामेव सर्वमनुयाति यया विभाति ।यस्यै करोति समुदेति यतश्च रूपंयस्या लयं व्रजति यत्रचसा त्वमेव ॥ ३७॥

yā viśvamātmamahasā samanupraviṣṭāyāmeva sarvamanuyāti yayā vibhāti |yasyai karoti samudeti yataśca rūpaṃyasyā layaṃ vrajati yatracasā tvameva || 37||

राजा विभासति भवानि ! कटाक्षति श्री (राजापि दासति)राजानति श्रितजनोरधनायि वाणी । (रसनाति वाणी)रामा रमान्ति खलु देवति देवि गेहंत्वत्सेवकस्य नहि किं मयि वस्तु किं वा ॥ ३८॥

rājā vibhāsati bhavāni ! kaṭākṣati śrī (rājāpi dāsati)rājānati śritajanoradhanāyi vāṇī | (rasanāti vāṇī)rāmā ramānti khalu devati devi gehaṃtvatsevakasya nahi kiṃ mayi vastu kiṃ vā || 38||

लक्ष्यीकुरुष्व ललिते ! ललितैः कटाक्षैलक्ष्मीकरैर्झटिति मां लघयातु दैन्यम् । (लघयाशु)लोकप्रसिद्धमहिमावलिलाघवं तेमा भूदयं तव जनो भुवि सीदतीति ॥ ३९॥

lakṣyīkuruṣva lalite ! lalitaiḥ kaṭākṣailakṣmīkarairjhaṭiti māṃ laghayātu dainyam | (laghayāśu)lokaprasiddhamahimāvalilāghavaṃ temā bhūdayaṃ tava jano bhuvi sīdatīti || 39||

वाचस्पतिर्भवति मृकतमोऽपि पङ्गुर्वारान्निधींस्तरन्ति दर्शयतेऽह्नि तारम् ।अन्तेऽपि नाकमघवानतियाति देहीयत्पात्रमम्ब ! तव तं दिश मय्यपाङ्गम् ॥ ४०॥

vācaspatirbhavati mṛkatamo'pi paṅgurvārānnidhīṃstaranti darśayate'hni tāram |ante'pi nākamaghavānatiyāti dehīyatpātramamba ! tava taṃ diśa mayyapāṅgam || 40||

शंसन्ति शङ्करि ! शशाङ्ककलावतं से !शास्त्राणि सर्वजगतां भवतीं सवित्रीम् ।शङ्कां विनायमघवानतिभक्तवन्मामालोकयाम्ब ! समधीर्हि सुतेषु माता ॥ ४१॥

śaṃsanti śaṅkari ! śaśāṅkakalāvataṃ se !śāstrāṇi sarvajagatāṃ bhavatīṃ savitrīm |śaṅkāṃ vināyamaghavānatibhaktavanmāmālokayāmba ! samadhīrhi suteṣu mātā || 41||

षड्गोऽपि साधुविमुखोऽपि षडास्यमातः !षड्वैरिवर्गपरिभूतषडिन्द्रियोऽपि ।षट्पङ्कजोपरिगते ! भवतीं प्रपन्नःषट्कर्मगम्यपदमाश्रयते जनुष्मान् ॥ ४२॥

ṣaḍgo'pi sādhuvimukho'pi ṣaḍāsyamātaḥ !ṣaḍvairivargaparibhūtaṣaḍindriyo'pi |ṣaṭpaṅkajoparigate ! bhavatīṃ prapannaḥṣaṭkarmagamyapadamāśrayate januṣmān || 42||

सत्त्वं रजस्तम इति प्रकृतेर्गुणैस्तेसर्गस्थितिप्रमवसंस्थितहेतुभूतैः । (सर्गस्थितिप्रलय)स्रष्टाविभुप्रभृतयो न विदुः स्वरूपंसत्यं तवाम्ब ! नुतये भुवि कोऽलमन्यः ॥ ४३॥

sattvaṃ rajastama iti prakṛterguṇaistesargasthitipramavasaṃsthitahetubhūtaiḥ | (sargasthitipralaya)sraṣṭāvibhuprabhṛtayo na viduḥ svarūpaṃsatyaṃ tavāmba ! nutaye bhuvi ko'lamanyaḥ || 43||

हालामदारुणिमहारिहनुप्रदेशे !हालाहलाशनसुखावहदिव्यमूर्ते ! ।हर्यश्वमुख्यहरिदीशनुतेऽम्ब ! मास्मान्हासीस्त्वदेकशरणानतिदीनभावान् ॥ ४४॥

hālāmadāruṇimahārihanupradeśe !hālāhalāśanasukhāvahadivyamūrte ! |haryaśvamukhyaharidīśanute'mba ! māsmānhāsīstvadekaśaraṇānatidīnabhāvān || 44||

क्षित्यादिभूतमयि ! किञ्चिदपि त्वदिच्छांक्षेत्रज्ञरूपिणि ! विना चलितुं न शक्तम् ।क्षन्तव्यमेव कृतमम्ब ! शुभाशुभं मेक्ष्माभृत्सुते ! पतिनिदेशकरा हि भृत्याः ॥ ४५॥

kṣityādibhūtamayi ! kiñcidapi tvadicchāṃkṣetrajñarūpiṇi ! vinā calituṃ na śaktam |kṣantavyameva kṛtamamba ! śubhāśubhaṃ mekṣmābhṛtsute ! patinideśakarā hi bhṛtyāḥ || 45||

एतां मया विरचितां वरदे ! सुवर्णमुक्तावली तव मुदे जगदेकमातः ! ।प्रत्यर्पयामि कृपया परिगृह्य कुर्यावक्षोजकुङ्कुमरसैः सरसां समग्र्याम् ॥ ४६॥

etāṃ mayā viracitāṃ varade ! suvarṇamuktāvalī tava mude jagadekamātaḥ ! |pratyarpayāmi kṛpayā parigṛhya kuryāvakṣojakuṅkumarasaiḥ sarasāṃ samagryām || 46||

(स्तुतिरियं आदिक्षान्तवर्णावल्या समारब्धत्वाच्चारुवर्णकलितत्वाच्च द्वेधा सार्थनाम्नी ।)ओर्देर्।)इति सुवर्णमुक्तावलीस्तुतिः समाप्ता ।

(stutiriyaṃ ādikṣāntavarṇāvalyā samārabdhatvāccāruvarṇakalitatvācca dvedhā sārthanāmnī |)order|)iti suvarṇamuktāvalīstutiḥ samāptā |