पीताम्बरोपनिषत् Pitambara Upanishad

ॐअथ हैनां ब्रह्मरन्ध्रे सुभगां ब्रह्मास्त्रत्वरूपिणीमाप्नोति ।ब्रह्मास्त्रां महाविद्यां शाम्भवीं सर्वस्तम्भकरीं सिद्धां चतुर्भुजांदक्षाभ्यां कराभ्यां मुद्गरपाशै वामाभ्यां शत्रुजिह्नावज्रे दधानांपतिवाससं पीतालङ्कारसम्पन्ना दृढीभूतपीनोन्नतपयोधरयुग्माढ्यांतप्तकार्तस्वरकुण्डलद्वयविराजितमुखाम्भोजांललाटपट्टोल्लसत्पीतचन्द्रार्धमनुबिभ्रतीमुद्यद्दिवाकरोद्योतांस्वर्णसिंहासनमध्यकमलसंस्थां धिया सञ्चिन्त्य तदुपरित्रिकोणषट्कोणवसुपत्रवृत्तान्तः षोडशदलकमलोपरिभूबिम्बत्रयमनुसन्धाय तत्राद्ययोन्यन्तरे देवीमाहूय ध्यायेत् । योनिंजगद्योनिं समायमुच्चार्य शिवाते भूमाग्रबिन्दुमिन्दुखण्डमग्निबीजं ततोवरुणाङ्कगुणार्णमत्रियुतं स्थिरामुखि इति सम्बोध्य सर्वदुष्टानामिदंचाभाष्य वाचमिति मुखमिति पदमिति स्तम्भयेति वोच्चार्य जिह्वांवैशारदी कीलयेति बुद्धिं विनाशयेति प्रोच्चार्य भूमायां वेदाद्यंततो यज्ञभूगुहायां योजयेत् । स महास्तम्भेश्वरः सर्वेश्वरः ।स मेनास्तम्भं करोति । किं बहुना विवस्वद्धृतिस्तम्भकर्तासर्ववातस्तम्भकर्तेति । किं दिवाकर्षयति । स सर्वविद्येश्वरःसर्वमन्त्रेश्वरो भूत्वा पूजाया आवर्तनं त्रैलोक्यस्तम्भिन्याः कुर्यात् ।अङ्गमाद्यं द्वारतो गणेशं वटुकं योगिनीं क्षेत्राधीशं चपूर्वादिकमभ्यर्च्य गुरुपङ्क्तिमीशासुरान्तमन्तः प्राच्यादौ क्रमानुगताबगला स्तम्भिनी जृम्भिणी मोहिनी वश्या अचला चला दुर्धरा अकल्मषाआधारा कल्पना कालकर्षिणी भ्रमरिका मदगमना भोगा योगिका एताह्यष्टदलानुगताः पूज्याः । ब्राह्मी माहेश्वरी कौमारी वैष्णवी वाराहीनारसिंही चामुण्डा महालक्ष्मीश्च । षड्योनिगर्भान्ता डाकिनी राकिनीलाकिनी काकिनी शाकिनी हाकिनी वेद्याद्यम्थिरमायाद्याः समभ्यर्च्यशक्राग्नियमनिरृतिवरुणवायव्यधनदेशानप्रजापतिनागेशाःपरिवाराभिमताः स्थिरादिवेदाद्याः सवाहनाः सदस्त्रका बाह्यतोऽभ्यर्च्यतां योनिं रतिप्रीतिमनोभवा एताः सर्वाः समाः पीतांशुका ध्येयाः ।तदन्तमूलायां बलादिषोडशानुगताः पूज्याः नीराजनैः । स हैश्वर्ययुक्तोभवति । य एनां ध्यायति स वाग्मी भवति । सोऽमृरतमश्नुते ।सर्वसिद्धिकर्ता भवति । सृष्टिस्थितिसंहारकर्ता भवति ।स सर्वेश्वरो भवति । स तु ऋद्धीश्वरो भवति । स शाक्तः सवैष्णवः स गणपः स शैवः । स जीवन्मुक्तो भवति । स संन्यासईभवति । न्यसनं न्यासः । सम्यङ्न्यासः सन्न्यासः । न तु मुण्डितमुण्डः ।षट्त्रिंशदस्त्रेश्वरो भवेत् सौभाग्यार्चनेनेति प्रोतं वेद ।ॐ शिवम् ॥(शाक्तौपनिषदः)

oṃatha haināṃ brahmarandhre subhagāṃ brahmāstratvarūpiṇīmāpnoti |brahmāstrāṃ mahāvidyāṃ śāmbhavīṃ sarvastambhakarīṃ siddhāṃ caturbhujāṃdakṣābhyāṃ karābhyāṃ mudgarapāśai vāmābhyāṃ śatrujihnāvajre dadhānāṃpativāsasaṃ pītālaṅkārasampannā dṛḍhībhūtapīnonnatapayodharayugmāḍhyāṃtaptakārtasvarakuṇḍaladvayavirājitamukhāmbhojāṃlalāṭapaṭṭollasatpītacandrārdhamanubibhratīmudyaddivākarodyotāṃsvarṇasiṃhāsanamadhyakamalasaṃsthāṃ dhiyā sañcintya taduparitrikoṇaṣaṭkoṇavasupatravṛttāntaḥ ṣoḍaśadalakamaloparibhūbimbatrayamanusandhāya tatrādyayonyantare devīmāhūya dhyāyet | yoniṃjagadyoniṃ samāyamuccārya śivāte bhūmāgrabindumindukhaṇḍamagnibījaṃ tatovaruṇāṅkaguṇārṇamatriyutaṃ sthirāmukhi iti sambodhya sarvaduṣṭānāmidaṃcābhāṣya vācamiti mukhamiti padamiti stambhayeti voccārya jihvāṃvaiśāradī kīlayeti buddhiṃ vināśayeti proccārya bhūmāyāṃ vedādyaṃtato yajñabhūguhāyāṃ yojayet | sa mahāstambheśvaraḥ sarveśvaraḥ |sa menāstambhaṃ karoti | kiṃ bahunā vivasvaddhṛtistambhakartāsarvavātastambhakarteti | kiṃ divākarṣayati | sa sarvavidyeśvaraḥsarvamantreśvaro bhūtvā pūjāyā āvartanaṃ trailokyastambhinyāḥ kuryāt |aṅgamādyaṃ dvārato gaṇeśaṃ vaṭukaṃ yoginīṃ kṣetrādhīśaṃ capūrvādikamabhyarcya gurupaṅktimīśāsurāntamantaḥ prācyādau kramānugatābagalā stambhinī jṛmbhiṇī mohinī vaśyā acalā calā durdharā akalmaṣāādhārā kalpanā kālakarṣiṇī bhramarikā madagamanā bhogā yogikā etāhyaṣṭadalānugatāḥ pūjyāḥ | brāhmī māheśvarī kaumārī vaiṣṇavī vārāhīnārasiṃhī cāmuṇḍā mahālakṣmīśca | ṣaḍyonigarbhāntā ḍākinī rākinīlākinī kākinī śākinī hākinī vedyādyamthiramāyādyāḥ samabhyarcyaśakrāgniyamanirṛtivaruṇavāyavyadhanadeśānaprajāpatināgeśāḥparivārābhimatāḥ sthirādivedādyāḥ savāhanāḥ sadastrakā bāhyato'bhyarcyatāṃ yoniṃ ratiprītimanobhavā etāḥ sarvāḥ samāḥ pītāṃśukā dhyeyāḥ |tadantamūlāyāṃ balādiṣoḍaśānugatāḥ pūjyāḥ nīrājanaiḥ | sa haiśvaryayuktobhavati | ya enāṃ dhyāyati sa vāgmī bhavati | so'mṛratamaśnute |sarvasiddhikartā bhavati | sṛṣṭisthitisaṃhārakartā bhavati |sa sarveśvaro bhavati | sa tu ṛddhīśvaro bhavati | sa śāktaḥ savaiṣṇavaḥ sa gaṇapaḥ sa śaivaḥ | sa jīvanmukto bhavati | sa saṃnyāsaībhavati | nyasanaṃ nyāsaḥ | samyaṅnyāsaḥ sannyāsaḥ | na tu muṇḍitamuṇḍaḥ |ṣaṭtriṃśadastreśvaro bhavet saubhāgyārcaneneti protaṃ veda |oṃ śivam ||(śāktaupaniṣadaḥ)

इति पीताम्बरोपनिषत् समाप्ता ।

iti pītāmbaropaniṣat samāptā |