महोग्रताराष्टकस्तोत्रम् Mahogratarashtaka Stotram

मातर्नीलसरस्वति प्रणमतां सौभाग्यसम्पत्प्रदेप्रत्यालीढपदस्थिते शवहृदि स्मेराननाम्भोरुहे ।फुल्लेन्दीवरलोचनत्रययुते कर्तीकपालोत्पलेखड्गं चादधती त्वमेव शरणं त्वामीश्वरीमाश्रये ॥ १॥

mātarnīlasarasvati praṇamatāṃ saubhāgyasampatpradepratyālīḍhapadasthite śavahṛdi smerānanāmbhoruhe |phullendīvaralocanatrayayute kartīkapālotpalekhaḍgaṃ cādadhatī tvameva śaraṇaṃ tvāmīśvarīmāśraye || 1||

वाचामीश्वरि भक्तकल्पलतिके सर्वार्थसिद्धीश्वरिसद्यः प्राकृतगद्यपद्यरचनासर्वार्थसिद्धिप्रदे ।नीलेन्दीवरलोचनत्रययुते कारुण्यवारान्निधेसौभाग्यामृतवर्षणेन कृपया सिञ्च त्वमस्मादृशम् ॥ २॥

vācāmīśvari bhaktakalpalatike sarvārthasiddhīśvarisadyaḥ prākṛtagadyapadyaracanāsarvārthasiddhiprade |nīlendīvaralocanatrayayute kāruṇyavārānnidhesaubhāgyāmṛtavarṣaṇena kṛpayā siñca tvamasmādṛśam || 2||

खर्वे गर्वसमहपूरिततनो सर्पादिभूषोज्ज्वलेव्याघ्रत्वक्परिवीतसुन्दरकटिव्याधूतघण्टाङ्किते ।सद्यःकृत्तगलद्रजःपरिलसन्मुण्डद्वयीमूर्धजग्रन्थिश्रेणिनृमुण्डदामललिते भीमे भयं नाशय ॥ ३॥

kharve garvasamahapūritatano sarpādibhūṣojjvalevyāghratvakparivītasundarakaṭivyādhūtaghaṇṭāṅkite |sadyaḥkṛttagaladrajaḥparilasanmuṇḍadvayīmūrdhajagranthiśreṇinṛmuṇḍadāmalalite bhīme bhayaṃ nāśaya || 3||

मायानङ्गविकाररूपललनाबिन्द्वर्धचन्द्रात्मिकेहुम्फट्कारमयि त्वमेव शरणं मन्त्रात्मिके मादृशः ।मूर्तिस्ते जननि त्रिधामघटिता स्थूलातिसूक्ष्मा परावेदनां नहि गोचरा कथमपि प्राप्तां नु तामाश्रये ॥ ४॥

māyānaṅgavikārarūpalalanābindvardhacandrātmikehumphaṭkāramayi tvameva śaraṇaṃ mantrātmike mādṛśaḥ |mūrtiste janani tridhāmaghaṭitā sthūlātisūkṣmā parāvedanāṃ nahi gocarā kathamapi prāptāṃ nu tāmāśraye || 4||

त्वत्पादाम्बुजसेवया सुकृतिनो गच्छन्ति सायुज्यतांतस्य श्रीपरमेश्वरी त्रिनयनब्रह्मादिसौम्यात्मनः ।संसाराम्बुधिमज्जने पटुतनून् देवेन्द्रमुख्यान् सुरान्मातस्त्वत्पदसेवने हि विमुखान् को मन्दधीः सेवते ॥ ५॥

tvatpādāmbujasevayā sukṛtino gacchanti sāyujyatāṃtasya śrīparameśvarī trinayanabrahmādisaumyātmanaḥ |saṃsārāmbudhimajjane paṭutanūn devendramukhyān surānmātastvatpadasevane hi vimukhān ko mandadhīḥ sevate || 5||

मातस्त्वत्पदपङ्कजद्वयरजोमुद्राङ्ककोटीरिणस्ते देवासुरसङ्गरे विजयिनो निःशङ्कमङ्के गताः ।देवोऽहं भुवने न मे सम इति स्पर्द्धां वहन्तः परेतत्तुल्या नियतं तथा चिरममी नाशं व्रजन्ति स्वयम् ॥ ६॥

mātastvatpadapaṅkajadvayarajomudrāṅkakoṭīriṇaste devāsurasaṅgare vijayino niḥśaṅkamaṅke gatāḥ |devo'haṃ bhuvane na me sama iti sparddhāṃ vahantaḥ paretattulyā niyataṃ tathā ciramamī nāśaṃ vrajanti svayam || 6||

त्वन्नामस्मरणात् पलायनपरा द्रष्टुं च शक्ता न तेभूतप्रेतपिशाचराक्षसगणा यक्षाश्च नागाधिपाः ।दैत्या दानवपुङ्गवाश्च खचरा व्याघ्रादिका जन्तवोडाकिन्यः कुपितान्तकाश्च मनुजा मातः क्षणं भूतले ॥ ७॥

tvannāmasmaraṇāt palāyanaparā draṣṭuṃ ca śaktā na tebhūtapretapiśācarākṣasagaṇā yakṣāśca nāgādhipāḥ |daityā dānavapuṅgavāśca khacarā vyāghrādikā jantavoḍākinyaḥ kupitāntakāśca manujā mātaḥ kṣaṇaṃ bhūtale || 7||

लक्ष्मीः सिद्धगणाश्च पादुकमुखाः सिद्धास्तथा वारिणांस्तम्भश्चापि रणाङ्गणे गजघटास्तम्भस्तथा मोहनम् ।मातस्त्वत्पदसेवया खलु नृणां सिद्।ह्ध्यन्ति ते ते गुणाःकान्तिः कान्ततरा भवेच्च महती मूढोऽपि वाचस्पतिः ॥ ८॥

lakṣmīḥ siddhagaṇāśca pādukamukhāḥ siddhāstathā vāriṇāṃstambhaścāpi raṇāṅgaṇe gajaghaṭāstambhastathā mohanam |mātastvatpadasevayā khalu nṛṇāṃ sid|hdhyanti te te guṇāḥkāntiḥ kāntatarā bhavecca mahatī mūḍho'pi vācaspatiḥ || 8||

ताराष्टकमिदं रम्यं भक्तिमान् यः पठेन्नरः ।प्रातर्मध्याह्नकाले च सायाह्ने नियतः शुचिः ॥ ९॥

tārāṣṭakamidaṃ ramyaṃ bhaktimān yaḥ paṭhennaraḥ |prātarmadhyāhnakāle ca sāyāhne niyataḥ śuciḥ || 9||

लभते कवितां दिव्यां सर्वशास्त्रार्थविद् भवेत् ।लक्ष्मीमनश्वरां प्राप्य भुक्त्वा भोगान् यथेप्सितान् ॥ १०॥

labhate kavitāṃ divyāṃ sarvaśāstrārthavid bhavet |lakṣmīmanaśvarāṃ prāpya bhuktvā bhogān yathepsitān || 10||

कीर्ति कान्तिं च नैरुज्यं सर्वेषां प्रियतां व्रजेत् ।विख्यातिं चैव लोकेषु प्राप्यान्ते मोक्षमाप्नुयात् ॥ ११॥

kīrti kāntiṃ ca nairujyaṃ sarveṣāṃ priyatāṃ vrajet |vikhyātiṃ caiva lokeṣu prāpyānte mokṣamāpnuyāt || 11||

इति श्रीमहोग्रताराष्टकस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥

iti śrīmahogratārāṣṭakastotraṃ sampūrṇam ||