कल्याणवृष्टिस्तवः अथवा विद्याक्शरस्तोत्रम् कल्याणस्तवराजः Kalyana-Vrishti-Stava

श्रीगणेशाय नमः ।कल्याणवृष्टिभिरिवामृतपूरिताभिर्लक्ष्मीस्वयंवरणमङ्गलदीपिकाभिः ।सेवाभिरम्ब तव पादसरोजमूलेनाकारि किं मनसि भाग्यवतां जनानाम् ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ |kalyāṇavṛṣṭibhirivāmṛtapūritābhirlakṣmīsvayaṃvaraṇamaṅgaladīpikābhiḥ |sevābhiramba tava pādasarojamūlenākāri kiṃ manasi bhāgyavatāṃ janānām || 1||

एतावदेव जननि स्पृहणीयमास्तेत्वद्वन्दनेषु सलिलस्थगिते च नेत्रे ।सान्निध्यमुद्यदरुणायुतसोदरस्यत्वद्विग्रहस्य परया सुधयाप्लुतस्य ॥ २॥

etāvadeva janani spṛhaṇīyamāstetvadvandaneṣu salilasthagite ca netre |sānnidhyamudyadaruṇāyutasodarasyatvadvigrahasya parayā sudhayāplutasya || 2||

ईशात्वनामकलुषाः कति वा न सन्तिब्रह्मादयः प्रतिभवं प्रलयाभिभूताः ।एकः स एव जननि स्थिरसिद्धिरास्तेयः पादयोस्तव सकृत्प्रणतिं करोति ॥ ३॥

īśātvanāmakaluṣāḥ kati vā na santibrahmādayaḥ pratibhavaṃ pralayābhibhūtāḥ |ekaḥ sa eva janani sthirasiddhirāsteyaḥ pādayostava sakṛtpraṇatiṃ karoti || 3||

लब्ध्वा सकृत्त्रिपुरसुन्दरि तावकीनंकारुण्यकन्दलितकान्तिभरं कटाक्षम् ।कन्दर्पकोटिसुभगास्त्वयि भक्तिभाजःसंमोहयन्ति तरुणीर्भुवनत्रयेऽपि ॥ ४॥

labdhvā sakṛttripurasundari tāvakīnaṃkāruṇyakandalitakāntibharaṃ kaṭākṣam |kandarpakoṭisubhagāstvayi bhaktibhājaḥsaṃmohayanti taruṇīrbhuvanatraye'pi || 4||

ह्रींकारमेव तव नाम गृणन्ति वेदामातस्त्रिकोणनिलये त्रिपुरे त्रिनेत्रे ।त्वत्संस्मृतौ यमभटाभिभवं विहायदीव्यन्ति नन्दनवने सह लोकपालैः ॥ ५॥

hrīṃkārameva tava nāma gṛṇanti vedāmātastrikoṇanilaye tripure trinetre |tvatsaṃsmṛtau yamabhaṭābhibhavaṃ vihāyadīvyanti nandanavane saha lokapālaiḥ || 5||

हन्तुः पुरामधिगलं परिपीयमानःक्रूरः कथं न भविता गरलस्यवेगः ।नाश्वासनाय यदि मातरिदं तवार्धंदेहस्य शश्वदमृताप्लुतशीतलस्य ॥ ६॥

hantuḥ purāmadhigalaṃ paripīyamānaḥkrūraḥ kathaṃ na bhavitā garalasyavegaḥ |nāśvāsanāya yadi mātaridaṃ tavārdhaṃdehasya śaśvadamṛtāplutaśītalasya || 6||

सर्वज्ञतां सदसि वाक्पटुतां प्रसूतेदेवि त्वदङ्घ्रिसरसीरुहयोः प्रणामः ।किं च स्फुरन्मुकुटमुज्ज्वलमातपत्रंद्वे चामरे च महतीं वसुधां ददाति ॥ ७॥

sarvajñatāṃ sadasi vākpaṭutāṃ prasūtedevi tvadaṅghrisarasīruhayoḥ praṇāmaḥ |kiṃ ca sphuranmukuṭamujjvalamātapatraṃdve cāmare ca mahatīṃ vasudhāṃ dadāti || 7||

कल्पद्रुमैरभिमतप्रतिपादनेषुकारुण्यवारिधिभिरम्ब भवत्कटाक्षैः ।आलोकय त्रिपुरसुन्दरि मामनाथंत्वय्येव भक्तिभरितं त्वयि बद्धतृष्णम् ॥ ८॥

kalpadrumairabhimatapratipādaneṣukāruṇyavāridhibhiramba bhavatkaṭākṣaiḥ |ālokaya tripurasundari māmanāthaṃtvayyeva bhaktibharitaṃ tvayi baddhatṛṣṇam || 8||

हन्तेतरेष्वपि मनांसि निधाय चान्येभक्तिं वहन्ति किल पामरदैवतेषु ।त्वामेव देवि मनसा समनुस्मरामित्वामेव नौमि शरणं जननि त्वमेव ॥ ९॥

hantetareṣvapi manāṃsi nidhāya cānyebhaktiṃ vahanti kila pāmaradaivateṣu |tvāmeva devi manasā samanusmarāmitvāmeva naumi śaraṇaṃ janani tvameva || 9||

लक्ष्येषु सत्स्वपि कटाक्षनिरीक्षणानामालोकय त्रिपुरसुन्दरि मां कदाचित् ।नूनं मया तु सदृशः करुणैकपात्रंजातो जनिष्यति जनो न च जायते वा ॥ १०॥

lakṣyeṣu satsvapi kaṭākṣanirīkṣaṇānāmālokaya tripurasundari māṃ kadācit |nūnaṃ mayā tu sadṛśaḥ karuṇaikapātraṃjāto janiṣyati jano na ca jāyate vā || 10||

ह्रींह्रीमिति प्रतिदिनं जपतां तवाख्यांकिं नाम दुर्लभमिहत्रिपुराधिवासे ।मालाकिरीटमदवारणमाननीयातान्सेवते वसुमती स्वयमेव लक्ष्मीः ॥ ११॥

hrīṃhrīmiti pratidinaṃ japatāṃ tavākhyāṃkiṃ nāma durlabhamihatripurādhivāse |mālākirīṭamadavāraṇamānanīyātānsevate vasumatī svayameva lakṣmīḥ || 11||

सम्पत्कराणि सकलेन्द्रियनन्दनानिसाम्राज्यदाननिरतानि सरोरुहाक्षि ।त्वद्वन्दनानि दुरिताहरणोद्यतानिमामेव मातरनिशं कलयन्तु नान्यम् ॥ १२॥

sampatkarāṇi sakalendriyanandanānisāmrājyadānaniratāni saroruhākṣi |tvadvandanāni duritāharaṇodyatānimāmeva mātaraniśaṃ kalayantu nānyam || 12||

कल्पोपसंहृतिषु कल्पितताण्डवस्यदेवस्य खण्डपरशोः परभैरवस्य ।पाशाङ्कुशैक्षवशरासनपुष्पबाणासा साक्षिणी विजयते तव मूर्तिरेका ॥ १३॥

kalpopasaṃhṛtiṣu kalpitatāṇḍavasyadevasya khaṇḍaparaśoḥ parabhairavasya |pāśāṅkuśaikṣavaśarāsanapuṣpabāṇāsā sākṣiṇī vijayate tava mūrtirekā || 13||

लग्नं सदा भवतु मातरिदं तवार्धंतेजः परं बहुलकुङ्कुम पङ्कशोणम् ।भास्वत्किरीटममृतांशुकलावतंसंमध्ये त्रिकोणनिलयं परमामृतार्द्रम् ॥ १४॥

lagnaṃ sadā bhavatu mātaridaṃ tavārdhaṃtejaḥ paraṃ bahulakuṅkuma paṅkaśoṇam |bhāsvatkirīṭamamṛtāṃśukalāvataṃsaṃmadhye trikoṇanilayaṃ paramāmṛtārdram || 14||

ह्रींकारमेव तव नाम तदेव रूपंत्वन्नाम दुर्लभमिह त्रिपुरे गृणन्ति ।त्वत्तेजसा परिणतं वियदादिभूतंसौख्यं तनोति सरसीरुहसम्भवादेः ॥ १५॥

hrīṃkārameva tava nāma tadeva rūpaṃtvannāma durlabhamiha tripure gṛṇanti |tvattejasā pariṇataṃ viyadādibhūtaṃsaukhyaṃ tanoti sarasīruhasambhavādeḥ || 15||

ह्रींकारत्रयसम्पुटेन महता मन्त्रेण सन्दीपितंस्तोत्रं यः प्रतिवासरं तव पुरो मातर्जपेन्मन्त्रवित् ।तस्य क्षोणिभुजो भवन्ति वशगा लक्ष्मीश्चिरस्थायिनीवाणी निर्मलसूक्तिभारभरिता जागर्ति दीर्घं वयः ॥ १६॥

hrīṃkāratrayasampuṭena mahatā mantreṇa sandīpitaṃstotraṃ yaḥ prativāsaraṃ tava puro mātarjapenmantravit |tasya kṣoṇibhujo bhavanti vaśagā lakṣmīścirasthāyinīvāṇī nirmalasūktibhārabharitā jāgarti dīrghaṃ vayaḥ || 16||

इति श्रीमत्परमहंसपरिव्राजकाचार्यस्यश्रीगोविन्दभगवत्पूज्यपादशिष्यस्यश्रीमच्छङ्करभगवतः कृतौकल्याणवृष्टिस्तवः सम्पूर्णः ॥कुवल्यदलनीलं बर्बरस्निग्धकेशंपृथुतरकुचभारं क्रान्तकान्तावलग्नम् ।किमिह बहभिरुक्तैः त्वत्स्वरूपं परं तत्सकलभुवनमातः सन्ततं सन्निधत्ताम् ॥ १७॥

iti śrīmatparamahaṃsaparivrājakācāryasyaśrīgovindabhagavatpūjyapādaśiṣyasyaśrīmacchaṅkarabhagavataḥ kṛtaukalyāṇavṛṣṭistavaḥ sampūrṇaḥ ||kuvalyadalanīlaṃ barbarasnigdhakeśaṃpṛthutarakucabhāraṃ krāntakāntāvalagnam |kimiha bahabhiruktaiḥ tvatsvarūpaṃ paraṃ tatsakalabhuvanamātaḥ santataṃ sannidhattām || 17||

माणिक्यमाङ्गलिकसूत्रितपालिकेनमन्दस्मितेन मदनारुणपङ्कजेन । (वदनारुण)कालान्तदीर्घ्मणिमङ्गलसूत्रकण्ठीमम्बां विशालनयनां मनसा स्मरामि ॥ १८॥

māṇikyamāṅgalikasūtritapālikenamandasmitena madanāruṇapaṅkajena | (vadanāruṇa)kālāntadīrghmaṇimaṅgalasūtrakaṇṭhīmambāṃ viśālanayanāṃ manasā smarāmi || 18||

॥ इति मन्मथेन विरचितः श्रीकल्याणस्तवराजः सम्पूर्णः ॥इति विरचितमेतत्त्रैपुरस्तोत्रमात्रंप्रकटितपरमार्थं योगिभिर्योगमृग्यम् ।सकलदुरितरोगध्वंसनानन्यकार्यंप्रथितजनविधानं सेव्यतां भक्तियुक्तैः ॥ १७॥

|| iti manmathena viracitaḥ śrīkalyāṇastavarājaḥ sampūrṇaḥ ||iti viracitametattraipurastotramātraṃprakaṭitaparamārthaṃ yogibhiryogamṛgyam |sakaladuritarogadhvaṃsanānanyakāryaṃprathitajanavidhānaṃ sevyatāṃ bhaktiyuktaiḥ || 17||

बन्धुकाभां त्रिनेत्रां शिशिररुचिकलाशेखरां रक्तवस्त्रांअत्यन्तोत्तुङ्गपीनस्तनभरनमितां यौवनारम्भरूढाम् ।सर्वालङ्कारदीप्तां सरसिजनिलयां मन्त्रसङ्क्रान्तमूर्तिंदेवीं पाशाङ्कुशाढ्यामभयवरकरां विश्वयोनिं नमामि ॥ १८॥

bandhukābhāṃ trinetrāṃ śiśirarucikalāśekharāṃ raktavastrāṃatyantottuṅgapīnastanabharanamitāṃ yauvanārambharūḍhām |sarvālaṅkāradīptāṃ sarasijanilayāṃ mantrasaṅkrāntamūrtiṃdevīṃ pāśāṅkuśāḍhyāmabhayavarakarāṃ viśvayoniṃ namāmi || 18||