चण्डीस्तुतिः Chandi Stuti

(श्यामारहस्ये)अथ स्तुतिः तदुक्तं कुलचूडामणौ ।भैरव उवाच ।मच्चित्ते चर चण्डि ! चूर्णितदुराचारप्रचण्डासवेस्वैरं दारय भूवि दुर्धरदवद्रोहोर्मिमर्मास्पदः ।तेनायं निरुपद्रुतो निरुपमश्रीपादपद्माटवीप्रान्तानन्तवशान्तरे मम मनोहंसश्चिरं नन्दतु ॥ १॥

(śyāmārahasye)atha stutiḥ taduktaṃ kulacūḍāmaṇau |bhairava uvāca |maccitte cara caṇḍi ! cūrṇitadurācārapracaṇḍāsavesvairaṃ dāraya bhūvi durdharadavadrohormimarmāspadaḥ |tenāyaṃ nirupadruto nirupamaśrīpādapadmāṭavīprāntānantavaśāntare mama manohaṃsaściraṃ nandatu || 1||

हित्वा चण्डि ! हिरण्यदारणपटुप्रोद्दामदन्ताङ्गुलिःस्फालत्कल्पसुमेरुसादरसटाटोपं नृसिंहं सुराः ।मातस्तत्पशुपाशपेशलपटुश्रीपाद संसेविनंसेवन्ते करिवैरिणं किमरिभिर्भीतिर्भवत्सेविनाम् ॥ २॥

hitvā caṇḍi ! hiraṇyadāraṇapaṭuproddāmadantāṅguliḥsphālatkalpasumerusādarasaṭāṭopaṃ nṛsiṃhaṃ surāḥ |mātastatpaśupāśapeśalapaṭuśrīpāda saṃsevinaṃsevante karivairiṇaṃ kimaribhirbhītirbhavatsevinām || 2||

चण्डि ! त्वद्विषयान्तरक्षणपदं श्रोत्रान्तरं चोद्धतंतत्तत्त्वं पुरुषप्रकृत्यनुगतं ब्रह्मादिभिर्गीयते ।तस्माद्देवि ! समस्तदैवत सुधासारैकधामस्फुरत्श्रीमत्पादसरोजचुम्बनपरं मामद्य सम्भावय ॥ ३॥

caṇḍi ! tvadviṣayāntarakṣaṇapadaṃ śrotrāntaraṃ coddhataṃtattattvaṃ puruṣaprakṛtyanugataṃ brahmādibhirgīyate |tasmāddevi ! samastadaivata sudhāsāraikadhāmasphuratśrīmatpādasarojacumbanaparaṃ māmadya sambhāvaya || 3||

मन्निद्रा यदि वास्तु तत्कुलपथाचाराद्वरं मास्तु वाकीर्त्तिः केशवकौशिकार्चनकरी नैवास्तु सत्सन्निधिः ।मातर्ब्रह्महरिस्मरारिहुतभुग्दैत्यारिसेवापदश्रीमत्पादसरोजचिन्तनविधौ चित्तं सदैवास्तु नः ॥ ४॥

mannidrā yadi vāstu tatkulapathācārādvaraṃ māstu vākīrttiḥ keśavakauśikārcanakarī naivāstu satsannidhiḥ |mātarbrahmaharismarārihutabhugdaityārisevāpadaśrīmatpādasarojacintanavidhau cittaṃ sadaivāstu naḥ || 4||

निर्दिष्टोऽस्मि यदि त्वदीयपदयुक्पूर्वापरीभावनेनिर्दिष्टस्य तदा ममापि विरलं किंवास्तु सिद्धास्पदम् ।तस्माद्देवि ! कृपाभवाञ्छितभवं श्रीपादपद्मद्वयंमच्चित्ते क्षतसम्पदि प्रसरतु क्षेमङ्करि ! क्षम्यताम् ॥ ५॥

nirdiṣṭo'smi yadi tvadīyapadayukpūrvāparībhāvanenirdiṣṭasya tadā mamāpi viralaṃ kiṃvāstu siddhāspadam |tasmāddevi ! kṛpābhavāñchitabhavaṃ śrīpādapadmadvayaṃmaccitte kṣatasampadi prasaratu kṣemaṅkari ! kṣamyatām || 5||

स्वात्मानं परिरभ्य भूतपतिरम्युन्मादमासादितःस्वैरं जीवनरक्षणे स च कृतौ नैवाभविष्यत् प्रभुः ।दैवाद्विच्युतचन्द्रचन्दनवनप्रागल्भगर्भस्रवन्माध्वीपूर्णभवत्पदैककमलामोदेन नास्वादितः ॥ ६॥

svātmānaṃ parirabhya bhūtapatiramyunmādamāsāditaḥsvairaṃ jīvanarakṣaṇe sa ca kṛtau naivābhaviṣyat prabhuḥ |daivādvicyutacandracandanavanaprāgalbhagarbhasravanmādhvīpūrṇabhavatpadaikakamalāmodena nāsvāditaḥ || 6||

हा हा मातरनादिमोहजलधिव्याहारसिद्धाखिलब्रह्मानन्दरसाभिषेकनिरसस्वान्तोदरैर्मादृशः ।अस्माकं सुरवन्दनिर्भरमनस्तापाभिभूतिक्षमश्रीमद्भक्तिरसातिदुर्दिनपरीणाहः सदा सर्पतु ॥ ७॥

hā hā mātaranādimohajaladhivyāhārasiddhākhilabrahmānandarasābhiṣekanirasasvāntodarairmādṛśaḥ |asmākaṃ suravandanirbharamanastāpābhibhūtikṣamaśrīmadbhaktirasātidurdinaparīṇāhaḥ sadā sarpatu || 7||

यत्पादस्फुरदंशजालजठराचण्डांशकोटिखलत्स्वान्तध्वान्तविसारिनिर्मलचिदानन्दत्रयं दैवतम् ।स्वर्गं संसृजते स्थितिं वितनुते सृष्टिं पुनर्लुम्पतेप्रोद्भिन्नाञ्जननीलनीरजमहच्चित्ते तदेवास्तु नः ॥ ८॥

yatpādasphuradaṃśajālajaṭharācaṇḍāṃśakoṭikhalatsvāntadhvāntavisārinirmalacidānandatrayaṃ daivatam |svargaṃ saṃsṛjate sthitiṃ vitanute sṛṣṭiṃ punarlumpateprodbhinnāñjananīlanīrajamahaccitte tadevāstu naḥ || 8||

या शश्वन्महिषच्छलस्फुरमिलद्गर्भद्विधारस्फरद्भक्तान्तः प्रसरत्तमस्तमशिरो दैत्यं समालम्बते ।सा दुर्गा भयदुर्गदुर्गतिहरा लम्बान्तरत्रासिनीदृप्यद्दैवतवैरिमारणपटुर्ज्जीयाज्जयाह्लादिनी ॥ ९॥

yā śaśvanmahiṣacchalasphuramiladgarbhadvidhāraspharadbhaktāntaḥ prasarattamastamaśiro daityaṃ samālambate |sā durgā bhayadurgadurgatiharā lambāntaratrāsinīdṛpyaddaivatavairimāraṇapaṭurjjīyājjayāhlādinī || 9||

नृत्यत्खेटकचामराञ्जनचरच्चक्राद्यखड्गावरस्फायच्छैलशिलीमुखोच्छलदनपाजिच्युतास्त्रायुधौ ।वाञ्छावातविसर्पिनार्त्तितशिरःसाटोपदुष्टासुरवुट्यत्खण्डविखण्डिताखिलशकुन्तक्षुत्पिपासाकुलैः ॥ १०॥

nṛtyatkheṭakacāmarāñjanacaraccakrādyakhaḍgāvarasphāyacchailaśilīmukhocchaladanapājicyutāstrāyudhau |vāñchāvātavisarpinārttitaśiraḥsāṭopaduṣṭāsuravuṭyatkhaṇḍavikhaṇḍitākhilaśakuntakṣutpipāsākulaiḥ || 10||

काञ्चीकल्पविरामकालकलितां तौव्रोरुसम्पादकोन्माद्यन्माहिषतिर्य्यगायतशिरःशृङ्गान्तरालस्थले ।वर्णैर्वर्णसुपत्रमध्यकलिते रक्षाश्रुतौ मातृभिःसेव्ये चारुवराङ्गने रणमुदा चूर्णायमानां स्मरेत् ॥ ११॥

kāñcīkalpavirāmakālakalitāṃ tauvrorusampādakonmādyanmāhiṣatiryyagāyataśiraḥśṛṅgāntarālasthale |varṇairvarṇasupatramadhyakalite rakṣāśrutau mātṛbhiḥsevye cāruvarāṅgane raṇamudā cūrṇāyamānāṃ smaret || 11||

ऊर्द्ध्वाधःक्रमसव्यवामकरयोश्चक्रं दरं कर्त्तृकाखेटं वाणधनुस्त्रिशूलभयकृन्मुद्रां दधानां शिवाम् ।श्यामां नीलघनोच्चकुन्तलचयप्रोन्नद्धजूटास्फलद्वीरास्फाललसत्करालवदनां घोराट्टहासोद्भटीम् ॥ १२॥

ūrddhvādhaḥkramasavyavāmakarayoścakraṃ daraṃ karttṛkākheṭaṃ vāṇadhanustriśūlabhayakṛnmudrāṃ dadhānāṃ śivām |śyāmāṃ nīlaghanoccakuntalacayapronnaddhajūṭāsphaladvīrāsphālalasatkarālavadanāṃ ghorāṭṭahāsodbhaṭīm || 12||

एवं ये भवदेवि ! मूर्त्तिमनघां ध्यायन्ति दुर्गादिभिःशक्राद्यैरपि पूजितां परपुरक्षोभादिकं कुर्वते ।राज्यं शत्रुजयः सदर्थधिषणा काव्यामृतं देशिकःस्तम्भोच्चाटनमारणादिकृतिनां तेषां स्वयं जायते ॥ १३॥

evaṃ ye bhavadevi ! mūrttimanaghāṃ dhyāyanti durgādibhiḥśakrādyairapi pūjitāṃ parapurakṣobhādikaṃ kurvate |rājyaṃ śatrujayaḥ sadarthadhiṣaṇā kāvyāmṛtaṃ deśikaḥstambhoccāṭanamāraṇādikṛtināṃ teṣāṃ svayaṃ jāyate || 13||

स्तोत्रं ते चरणारविन्दयुगलध्यानावधानान्मयामन्त्रोद्धारकुलोपचाररचितं गुप्तोपद्वेष्टा यदि ।ये शृण्वन्ति पठन्ति देवि । सहसा श्रीमोक्षकामादयस्तेषां हस्तगता भवन्ति जगतां मातर्नमस्ते जयः ।इति श्यामारहस्ये कुलचूडामण्युक्तं चण्डीस्तुतिः सम्पूर्णा ।॥ श्यामारहस्यम् । त्रयोदशः परिच्छेदः ॥– ॥ श्यामारहस्यम् । त्रयोदशः परिच्छेदः ॥

stotraṃ te caraṇāravindayugaladhyānāvadhānānmayāmantroddhārakulopacāraracitaṃ guptopadveṣṭā yadi |ye śṛṇvanti paṭhanti devi | sahasā śrīmokṣakāmādayasteṣāṃ hastagatā bhavanti jagatāṃ mātarnamaste jayaḥ |iti śyāmārahasye kulacūḍāmaṇyuktaṃ caṇḍīstutiḥ sampūrṇā ||| śyāmārahasyam | trayodaśaḥ paricchedaḥ ||– || śyāmārahasyam | trayodaśaḥ paricchedaḥ ||