नृसिंहस्तवः Shri Nrisimha Stava

नरहरे हर कोपमनर्थदम् । तव रिपुर्निहतो भुवि वर्तते ।कुरु कृपा मयि देव सनातनी । जगदिदं भयमेति भवदृशा ॥ १॥

narahare hara kopamanarthadam | tava ripurnihato bhuvi vartate |kuru kṛpā mayi deva sanātanī | jagadidaṃ bhayameti bhavadṛśā || 1||

तव वपुः किल सत्त्वमुदाहृतम् । तव हि कोपनमण्वपि नोचितम् ।तदिह शान्तिमवाप्नुहि शर्मणे । हरगुणं हरिराश्रयसे कथम् ॥ २॥

tava vapuḥ kila sattvamudāhṛtam | tava hi kopanamaṇvapi nocitam |tadiha śāntimavāpnuhi śarmaṇe | haraguṇaṃ harirāśrayase katham || 2||

सकलभीतिषु दैवतमस्मरन् । सकलभीतिमपोह्य सुखी पुमान् ।भवति किं प्रवदामि तवेक्षणे । परमदुर्लभमेव तवेक्षणम् ॥ ३॥

sakalabhītiṣu daivatamasmaran | sakalabhītimapohya sukhī pumān |bhavati kiṃ pravadāmi tavekṣaṇe | paramadurlabhameva tavekṣaṇam || 3||

स्मृतवतस्तवपादसरोरुहम् । मृतवतः पुरूषस्य विमुक्तता ।तव कराभिहतो मृतभैरवो । न हि स एष पुनर्भवमेष्यति ॥ ४॥

smṛtavatastavapādasaroruham | mṛtavataḥ purūṣasya vimuktatā |tava karābhihato mṛtabhairavo | na hi sa eṣa punarbhavameṣyati || 4||

दितिजसूनुममुं व्यसनार्दितम् । सकृदरक्षदुदारगुणोभवान् ।सकलगत्वमुदीरमस्फुटम् । प्रकटमेव विधिसुरभूत्पुरा ॥ ५॥

ditijasūnumamuṃ vyasanārditam | sakṛdarakṣadudāraguṇobhavān |sakalagatvamudīramasphuṭam | prakaṭameva vidhisurabhūtpurā || 5||

सृजसि विश्वमिदं रजसावृतः । स्थितिविधौ श्रितसत्व उदायुधः ।अवसि तद्धरणे तमसावृतो । हरसि देव तदा हरसंज्ञितः ॥ ६॥

sṛjasi viśvamidaṃ rajasāvṛtaḥ | sthitividhau śritasatva udāyudhaḥ |avasi taddharaṇe tamasāvṛto | harasi deva tadā harasaṃjñitaḥ || 6||

तव जनिर्न गुणास्तव तत्त्वतो । जगदनुग्रहणाय भवादिकम् ।तव पदं खलु वाङ्मनसातिगम् । श्रुतिवचश्चकितं तव बोधकम् ॥ ७॥

tava janirna guṇāstava tattvato | jagadanugrahaṇāya bhavādikam |tava padaṃ khalu vāṅmanasātigam | śrutivacaścakitaṃ tava bodhakam || 7||

नरहरे तव नाम परिश्रवात् । प्रमथगुह्यकदुष्टपिशाचकाः ।अपसरन्ति विभोऽसुरनायका । न हि पुरः स्थितये प्रभवन्त्यपि ॥ ८॥

narahare tava nāma pariśravāt | pramathaguhyakaduṣṭapiśācakāḥ |apasaranti vibho'suranāyakā | na hi puraḥ sthitaye prabhavantyapi || 8||

त्वमेव सर्गस्थितिहेतुरस्य । त्वमेव नेता नृहरेऽखिलस्य ।त्वमेव चिन्त्यो हृदयेऽनवद्य । त्वामेव चिन्मात्रमहं प्रपद्ये ॥ ९॥

tvameva sargasthitiheturasya | tvameva netā nṛhare'khilasya |tvameva cintyo hṛdaye'navadya | tvāmeva cinmātramahaṃ prapadye || 9||

हतो वराको हि रुपं नियच्छ । विश्वस्य भूमन्नभयं प्रयच्छ ।एते हि देवा शममर्थयन्ते । निरीक्ष्य भीताः प्रतिस्वेदयन्ते ॥ १०॥

hato varāko hi rupaṃ niyaccha | viśvasya bhūmannabhayaṃ prayaccha |ete hi devā śamamarthayante | nirīkṣya bhītāḥ pratisvedayante || 10||

दृष्टुं न शक्याहि तवानुकम्पा । हीनैर्जनैः निहनुत कोटिशम्पाम् ।मूर्तिरुदात्मन्नुपसंहरेमाम् । पाहि त्रिलोक समतीतसीमाम् ॥ ११॥

dṛṣṭuṃ na śakyāhi tavānukampā | hīnairjanaiḥ nihanuta koṭiśampām |mūrtirudātmannupasaṃharemām | pāhi triloka samatītasīmām || 11||

इति श्रीमदाद्यशङ्कराचार्यकृतः नृसिंहस्तवः सम्पूर्णः ।

iti śrīmadādyaśaṅkarācāryakṛtaḥ nṛsiṃhastavaḥ sampūrṇaḥ |