नृसिंहस्तोत्रम् ३ Shri Nrisimha Stotram 3

कुन्देन्दुश्शङ्खवर्णः कृतयुगभगवान्पद्मपुष्पप्रदातात्रेतायां काञ्चनाभः पुनरपि समये द्वापरे रक्तवर्णः ।शङ्के सम्प्राप्तकाले कलियुगसमये नीलमेघश्च नाभौप्रद्योतसृष्टिकर्ता परबलदमनः पातु मां नारसिंहः ॥ १॥

kundenduśśaṅkhavarṇaḥ kṛtayugabhagavānpadmapuṣpapradātātretāyāṃ kāñcanābhaḥ punarapi samaye dvāpare raktavarṇaḥ |śaṅke samprāptakāle kaliyugasamaye nīlameghaśca nābhaupradyotasṛṣṭikartā parabaladamanaḥ pātu māṃ nārasiṃhaḥ || 1||

नासाग्रं पीनगण्डं परबलमदनं बद्धकेयुरहारंवज्रं दंष्ट्राकरालं परिमितगणनः कोटिसूर्याप्तितेजः ।गाम्भीर्यं पिङ्गलाक्षं भ्रुकिटितटमुखं केशकेशार्धभागंवन्दे भीमाट्टहासं त्रिभुवनविजयः पातु मां नारसिंहः ॥ २॥

nāsāgraṃ pīnagaṇḍaṃ parabalamadanaṃ baddhakeyurahāraṃvajraṃ daṃṣṭrākarālaṃ parimitagaṇanaḥ koṭisūryāptitejaḥ |gāmbhīryaṃ piṅgalākṣaṃ bhrukiṭitaṭamukhaṃ keśakeśārdhabhāgaṃvande bhīmāṭṭahāsaṃ tribhuvanavijayaḥ pātu māṃ nārasiṃhaḥ || 2||

पादद्वन्द्वं धरित्र्यां पटुतरविपुलं मेरुमध्याह्नसेतुंनाभिं ब्रह्माण्डसिन्धो हृदयमभिमुखं भूतविध्वंसनेतः ।आहुश्चक्रं तस्य बाहुं कुलिशनखमुखं चन्द्रसूर्याग्निनेत्रंवक्त्रं वह्न्यस्य विद्वत्सुरणगविनुतः पातु मां नारसिंहः ॥ ३॥

pādadvandvaṃ dharitryāṃ paṭutaravipulaṃ merumadhyāhnasetuṃnābhiṃ brahmāṇḍasindho hṛdayamabhimukhaṃ bhūtavidhvaṃsanetaḥ |āhuścakraṃ tasya bāhuṃ kuliśanakhamukhaṃ candrasūryāgninetraṃvaktraṃ vahnyasya vidvatsuraṇagavinutaḥ pātu māṃ nārasiṃhaḥ || 3||

घोरं भीमं महोग्नं स्फटिककुटिलता भीमपालं पलाक्षंचोर्ध्वं केशं प्रलयशशिमुखं वज्रदंष्ट्राकरालम् ।द्वात्रिंशद्बाहूयुग्मं परिखगदाशूलपाशाग्निधारंवन्दे भीमाट्टहासं नखगुणविजयः पातु मां नारसिंहः ॥ ४॥

ghoraṃ bhīmaṃ mahognaṃ sphaṭikakuṭilatā bhīmapālaṃ palākṣaṃcordhvaṃ keśaṃ pralayaśaśimukhaṃ vajradaṃṣṭrākarālam |dvātriṃśadbāhūyugmaṃ parikhagadāśūlapāśāgnidhāraṃvande bhīmāṭṭahāsaṃ nakhaguṇavijayaḥ pātu māṃ nārasiṃhaḥ || 4||

गोकण्ठं दारुणान्तं वनवरविटपी डिंडिडिंडोटडिंभंडिंभं डिंभं डिडिंभं दहमपी दहमः झंप्रझंप्रेस्तु झं प्रैः ।तुल्यस्तुल्यस्तुतुल्य त्रिघुघ घुमघुमां कुङ्कुमां कुङ्कुमाङ्गंइत्येवं नारसिंहं वहति ककुभतः पातु मे नारसिंहः ॥ ५॥

gokaṇṭhaṃ dāruṇāntaṃ vanavaraviṭapī ḍiṃḍiḍiṃḍoṭaḍiṃbhaṃḍiṃbhaṃ ḍiṃbhaṃ ḍiḍiṃbhaṃ dahamapī dahamaḥ jhaṃprajhaṃprestu jhaṃ praiḥ |tulyastulyastutulya trighugha ghumaghumāṃ kuṅkumāṃ kuṅkumāṅgaṃityevaṃ nārasiṃhaṃ vahati kakubhataḥ pātu me nārasiṃhaḥ || 5||

भूभृद्भूजङ्गं मकरकरकरप्रज्वलज्ज्वालमालंखर्जन्तं खर्जखर्जं खजखजखजितं खर्जखर्जर्जयन्तम् ।भूभागं भोगभागं गगगगगहनं कद्रुमुद्धृत्य कण्ठंस्वच्छं पुच्छं सुकच्छं स्वचितहितकरः पातु मां नारसिंहः ॥ ६॥

bhūbhṛdbhūjaṅgaṃ makarakarakaraprajvalajjvālamālaṃkharjantaṃ kharjakharjaṃ khajakhajakhajitaṃ kharjakharjarjayantam |bhūbhāgaṃ bhogabhāgaṃ gagagagagahanaṃ kadrumuddhṛtya kaṇṭhaṃsvacchaṃ pucchaṃ sukacchaṃ svacitahitakaraḥ pātu māṃ nārasiṃhaḥ || 6||

झंझं झुंकारकारं जटिमटिजननं जानुरूपं जकारंहं हं हंसस्वरूपं हयशतककुभं अट्टहासं विवेशम् ।वंवंवं वायुवेगं सुरवरविनुतं वामनाक्षं सुरेशंलंलंलंलालिताक्षं नखगुणविजयः पातु मां नारसिंहः ॥ ७॥

jhaṃjhaṃ jhuṃkārakāraṃ jaṭimaṭijananaṃ jānurūpaṃ jakāraṃhaṃ haṃ haṃsasvarūpaṃ hayaśatakakubhaṃ aṭṭahāsaṃ viveśam |vaṃvaṃvaṃ vāyuvegaṃ suravaravinutaṃ vāmanākṣaṃ sureśaṃlaṃlaṃlaṃlālitākṣaṃ nakhaguṇavijayaḥ pātu māṃ nārasiṃhaḥ || 7||

यं दृष्ट्वा नारसिंहं विकृतनखमुखं तीक्ष्णदंष्ट्राकरालंपिङ्गाक्षं स्निग्धवर्णं जितवपुसदृशः कुँचिताग्रोग्रतेजाः ।भीताऽमी दानवेन्द्रास्सुरभयविनृतिश्शक्तिनिर्मुक्तहस्तंनासास्यं किं किमेतं क्षं वितजनकजः पातु मां नारसिंहः ॥ ८॥

yaṃ dṛṣṭvā nārasiṃhaṃ vikṛtanakhamukhaṃ tīkṣṇadaṃṣṭrākarālaṃpiṅgākṣaṃ snigdhavarṇaṃ jitavapusadṛśaḥ kum̐citāgrogratejāḥ |bhītā'mī dānavendrāssurabhayavinṛtiśśaktinirmuktahastaṃnāsāsyaṃ kiṃ kimetaṃ kṣaṃ vitajanakajaḥ pātu māṃ nārasiṃhaḥ || 8||

श्रीवत्साङ्कं त्रिनेत्रं शशिधरधवलं चक्रहस्तं सुरेशंवेदाङ्गं वेदनादं विनुततनुविदं वेदरूपं स्वरूपम् ।होंहोंहोंकारकारं हुतवहनयनं प्रज्ज्वलज्ज्वालफालंक्षंक्षंक्षं बीजरूपं नरहरिविनुतः पातु मां नारसिंहः ॥ ९॥

śrīvatsāṅkaṃ trinetraṃ śaśidharadhavalaṃ cakrahastaṃ sureśaṃvedāṅgaṃ vedanādaṃ vinutatanuvidaṃ vedarūpaṃ svarūpam |hoṃhoṃhoṃkārakāraṃ hutavahanayanaṃ prajjvalajjvālaphālaṃkṣaṃkṣaṃkṣaṃ bījarūpaṃ naraharivinutaḥ pātu māṃ nārasiṃhaḥ || 9||

अहो वीर्यमहो शौर्यं महाबलपराक्रमम् ।नारसिंहं महादेवं अहोबलमहाबलम् ॥ १०॥

aho vīryamaho śauryaṃ mahābalaparākramam |nārasiṃhaṃ mahādevaṃ ahobalamahābalam || 10||

ज्वालाहोबलमालोलः क्रोडाकारं च भार्गवम् ।योगानन्दं छत्रवटपावनाननमूर्तये ॥ ११॥

jvālāhobalamālolaḥ kroḍākāraṃ ca bhārgavam |yogānandaṃ chatravaṭapāvanānanamūrtaye || 11||

श्रीमन्नृसिंह विभवे गरुडध्वजायतापत्रयोपशमनाय भवौषधाय ।तृष्णादिवृश्चिकजलाग्निभुजङ्गरोगक्लेशव्ययाय हरये गुरवे नमस्ते ॥इति श्रीनृसिंहस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

śrīmannṛsiṃha vibhave garuḍadhvajāyatāpatrayopaśamanāya bhavauṣadhāya |tṛṣṇādivṛścikajalāgnibhujaṅgarogakleśavyayāya haraye gurave namaste ||iti śrīnṛsiṃhastotraṃ sampūrṇam |