त्रिपुरसुन्दरीवेदपादस्तोत्रम् Tripurasundarivedapadastotram

वेदपादस्तवं वक्ष्ये देव्याः प्रियचिकीर्षया ।यथामति मतिं देवस्तन्नो दन्तिः प्रचोदयात् ॥ १॥

vedapādastavaṃ vakṣye devyāḥ priyacikīrṣayā |yathāmati matiṃ devastanno dantiḥ pracodayāt || 1||

अकिञ्चित्करकर्मभ्यः प्रत्याहृत्य कृपावशात् ।सुब्रह्मण्यः स्तुतावस्यां तन्नः षण्मुखः प्रचोदयात् ॥ २॥

akiñcitkarakarmabhyaḥ pratyāhṛtya kṛpāvaśāt |subrahmaṇyaḥ stutāvasyāṃ tannaḥ ṣaṇmukhaḥ pracodayāt || 2||

अकारादिक्षकारान्तवर्णावयवशालिनी ।वीणापुस्तकहस्ताऽव्यात् प्रणो देवी सरस्वती ॥ ३॥

akārādikṣakārāntavarṇāvayavaśālinī |vīṇāpustakahastā'vyāt praṇo devī sarasvatī || 3||

या वर्णपदवाक्यार्थगद्यपद्यस्वरूपिणी ।वाचि नर्तयतु क्षिप्रं मेधां देवी सरस्वती ॥ ४॥

yā varṇapadavākyārthagadyapadyasvarūpiṇī |vāci nartayatu kṣipraṃ medhāṃ devī sarasvatī || 4||

उपास्यमाना विप्रेन्द्रैः सन्ध्यासु च तिसृष्वपि ।सद्यः प्रसीद मे मातः सन्ध्याविद्ये सरस्वती ॥ ५॥

upāsyamānā viprendraiḥ sandhyāsu ca tisṛṣvapi |sadyaḥ prasīda me mātaḥ sandhyāvidye sarasvatī || 5||

मन्दा निन्दालोलुपाऽहं स्वभावात्एतत्स्तोत्रं पूर्यते किं मयेति ।मा ते भीतिर्हे मते त्वादृशानाम्एषा नेत्री राधसा सूनृतानाम् ॥ ६॥

mandā nindālolupā'haṃ svabhāvātetatstotraṃ pūryate kiṃ mayeti |mā te bhītirhe mate tvādṛśānāmeṣā netrī rādhasā sūnṛtānām || 6||

तरङ्गभृकुटीकोटिभङ्ग्या तर्जयते जराम् ।सुधामयाय शुभ्राय सिन्धूनां पतये नमः ॥ ७॥

taraṅgabhṛkuṭīkoṭibhaṅgyā tarjayate jarām |sudhāmayāya śubhrāya sindhūnāṃ pataye namaḥ || 7||

तस्य मध्ये मणिद्वीपः कल्पकारामभूषितः ।अस्तु मे ललितावासः स्वस्तिदा अभयङ्करः ॥ ८॥

tasya madhye maṇidvīpaḥ kalpakārāmabhūṣitaḥ |astu me lalitāvāsaḥ svastidā abhayaṅkaraḥ || 8||

कदम्बमञ्जरीनिर्यद्वारुणीपारणोन्मदैः ।द्विरेफैर्वर्णनीयाय वनानां पतये नमः ॥ ९॥

kadambamañjarīniryadvāruṇīpāraṇonmadaiḥ |dvirephairvarṇanīyāya vanānāṃ pataye namaḥ || 9||

तत्र वप्रावलीलीलागगनोल्लङ्घिगोपुरम् ।मातः कौतूहलं दद्यात्सुहार्यं नगरं तव ॥ १०॥

tatra vaprāvalīlīlāgaganollaṅghigopuram |mātaḥ kautūhalaṃ dadyātsuhāryaṃ nagaraṃ tava || 10||

मकरन्दझरीमज्जन्मिलिन्दकुलसङ्कुलाम् ।महापद्माटवीं वन्दे यशसा सम्परीवृताम् ॥ ११॥

makarandajharīmajjanmilindakulasaṅkulām |mahāpadmāṭavīṃ vande yaśasā samparīvṛtām || 11||

तत्रैव चिन्तामणिधोरणोऽर्चिभिर्विनिर्मितं रोपितरत्नशृङ्गम् ।भजे भवानी भवनावतंसम्आदित्यवर्णं तमसः परस्तात् ॥ १२॥

tatraiva cintāmaṇidhoraṇo'rcibhirvinirmitaṃ ropitaratnaśṛṅgam |bhaje bhavānī bhavanāvataṃsamādityavarṇaṃ tamasaḥ parastāt || 12||

मुनिभिः स्वात्मलाभाय यच्चक्रं हृदि सेव्यते ।तत्र पश्यामि बुध्या तदक्षरे परमे व्योमन् ॥ १३॥

munibhiḥ svātmalābhāya yaccakraṃ hṛdi sevyate |tatra paśyāmi budhyā tadakṣare parame vyoman || 13||

पञ्चब्रह्ममयो मञ्चस्तत्र यो बिन्दुमध्यगः ।तव कामेशि वासोऽयमायुष्मन्तं करोतु माम् ॥ १४॥

pañcabrahmamayo mañcastatra yo bindumadhyagaḥ |tava kāmeśi vāso'yamāyuṣmantaṃ karotu mām || 14||

नानारत्नगुलुच्छालीकान्तिकिम्मीलितोदरम् ।विमृशामि वितानं तेऽतिश्लक्ष्णमतिलोमशम् ॥ १५॥

nānāratnagulucchālīkāntikimmīlitodaram |vimṛśāmi vitānaṃ te'tiślakṣṇamatilomaśam || 15||

पर्यङ्कतल्पोपरि दर्शनीयंसबाणचापाङ्कुशपाशपाणिम् ।अशेषभूषारमणीयमीडेत्रिलोचनं नीलकण्ठं प्रशान्तम् ॥ १६॥

paryaṅkatalpopari darśanīyaṃsabāṇacāpāṅkuśapāśapāṇim |aśeṣabhūṣāramaṇīyamīḍetrilocanaṃ nīlakaṇṭhaṃ praśāntam || 16||

जटारुणं चन्द्रकलाललामम्उद्वेललावण्यकलाभिरामम् ।कामेश्वरं कामशरासनाङ्कंसमस्तसाक्षिं तमसः परस्तात् ॥ १७॥

jaṭāruṇaṃ candrakalālalāmamudvelalāvaṇyakalābhirāmam |kāmeśvaraṃ kāmaśarāsanāṅkaṃsamastasākṣiṃ tamasaḥ parastāt || 17||

तत्र कामेशवामाङ्के खेलन्तीमलिकुन्तलाम् ।सच्चिदानन्दलहरीं महालक्ष्मीमुपास्महे ॥ १८॥

tatra kāmeśavāmāṅke khelantīmalikuntalām |saccidānandalaharīṃ mahālakṣmīmupāsmahe || 18||

चारुगोरोचनापङ्कजम्बालितघनस्तनीम् ।नमामि त्वामहं लोकमातरं पद्ममालिनीम् ॥ १९॥

cārugorocanāpaṅkajambālitaghanastanīm |namāmi tvāmahaṃ lokamātaraṃ padmamālinīm || 19||

शिवे नमन्निर्जरकुञ्जरासुरप्रतोलिकामौलिमरीचिवीचिभिः ।इदं तव क्षालनजातसौभगंचरणं नो लोके सुधितां दधातु ॥ २०॥

śive namannirjarakuñjarāsurapratolikāmaulimarīcivīcibhiḥ |idaṃ tava kṣālanajātasaubhagaṃcaraṇaṃ no loke sudhitāṃ dadhātu || 20||

कल्पस्यादौ कारणेशानपि त्रीन्स्रष्टुं देवि त्रीन्गुणानादधानाम् ।सेवे नित्यं श्रेयसे भूयसे त्वामजामेकां लोहितशुक्लकृष्णाम् ॥ २१॥

kalpasyādau kāraṇeśānapi trīnsraṣṭuṃ devi trīnguṇānādadhānām |seve nityaṃ śreyase bhūyase tvāmajāmekāṃ lohitaśuklakṛṣṇām || 21||

केशोद्भूतैरद्भुतामोदपूरैराशावृन्दं सान्द्रमापूरयन्तीम् ।त्वामानम्य त्वत्प्रसादात्स्वयम्भूरस्मान्मायी सृजते विश्वमेतत् ॥ २२॥

keśodbhūtairadbhutāmodapūrairāśāvṛndaṃ sāndramāpūrayantīm |tvāmānamya tvatprasādātsvayambhūrasmānmāyī sṛjate viśvametat || 22||

अर्धोन्मीलद्यौवनोद्दामदर्पांदिव्याकल्पैरर्पयन्तीं मयूखान् ।देवि ध्यात्वा त्वां पुरा कैटभारिर्विश्वं बिभर्ति भुवनस्य नाभिः ॥ २३॥

ardhonmīladyauvanoddāmadarpāṃdivyākalpairarpayantīṃ mayūkhān |devi dhyātvā tvāṃ purā kaiṭabhārirviśvaṃ bibharti bhuvanasya nābhiḥ || 23||

कह्लारश्रीमञ्जरीपुञ्जरीतिंधिक्कुर्वन्तीमम्ब ते पाटलिम्ना ।मूर्तिं ध्यात्वा शाश्वतीं भूतिमायन्निन्द्रो राजा जगतो य ईशे ॥ २४॥

kahlāraśrīmañjarīpuñjarītiṃdhikkurvantīmamba te pāṭalimnā |mūrtiṃ dhyātvā śāśvatīṃ bhūtimāyannindro rājā jagato ya īśe || 24||

देवतान्तरमन्त्रौघजपश्रीफलभूतया ।जापकस्तव देव्यन्ते विद्यया विन्दतेऽमृतम् ॥ २५॥

devatāntaramantraughajapaśrīphalabhūtayā |jāpakastava devyante vidyayā vindate'mṛtam || 25||

पुंस्कोकिलकलक्वाणकोमलालापशालिनि ।भद्राणि कुरु मे मातर्दुरितानि परासुव ॥ २६॥

puṃskokilakalakvāṇakomalālāpaśālini |bhadrāṇi kuru me mātarduritāni parāsuva || 26||

अन्तेवासिन्नस्ति चेत्ते मुमुक्षावक्ष्ये युक्तिं मुक्तसर्वैषणस्सन् ।सद्भ्यः साक्षात् सुन्दरीं ज्ञप्तिरूपांश्रद्धाभक्तिज्ञानयोगादवेहि ॥ २७॥

antevāsinnasti cette mumukṣāvakṣye yuktiṃ muktasarvaiṣaṇassan |sadbhyaḥ sākṣāt sundarīṃ jñaptirūpāṃśraddhābhaktijñānayogādavehi || 27||

षोढान्यासादिदेवैश्च सेविता चक्रमध्यगा ।कामेशमहिषी भूयः षोडशी शर्म यच्छतु ॥ २८॥

ṣoḍhānyāsādidevaiśca sevitā cakramadhyagā |kāmeśamahiṣī bhūyaḥ ṣoḍaśī śarma yacchatu || 28||

शान्तो दान्तो देशिकेन्द्रं प्रणम्यतस्यादेशात्तारकं मन्त्रतत्त्वम् ।जानीते चेदम्ब धन्यः समानंनातः परं वेदितव्यं हि किञ्चित् ॥ २९॥

śānto dānto deśikendraṃ praṇamyatasyādeśāttārakaṃ mantratattvam |jānīte cedamba dhanyaḥ samānaṃnātaḥ paraṃ veditavyaṃ hi kiñcit || 29||

त्वमेव कारणं कार्यं क्रिया ज्ञानं त्वमेव च ।त्वामम्ब न विना किञ्चित् त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ ३०॥

tvameva kāraṇaṃ kāryaṃ kriyā jñānaṃ tvameva ca |tvāmamba na vinā kiñcit tvayi sarvaṃ pratiṣṭhitam || 30||

परागमद्रीन्द्रसुते तवाङ्घ्रिसरोजयोरम्ब दधामि मूर्ध्ना ।अलङ्कृतं वेद(/देव)वधूशिरोभिर्यतो जातो भुवनानि विश्वा ॥ ३१॥

parāgamadrīndrasute tavāṅghrisarojayoramba dadhāmi mūrdhnā |alaṅkṛtaṃ veda(/deva)vadhūśirobhiryato jāto bhuvanāni viśvā || 31||

दुष्टान् दैत्यान् हन्तुकामां महर्षीन्शिष्टानन्यान् पातुकामां कराब्जैः ।अष्टाभिस्त्वां सायुधैर्भासमानांदुर्गां देवीं शरणमहं प्रपद्ये ॥ ३२॥

duṣṭān daityān hantukāmāṃ maharṣīnśiṣṭānanyān pātukāmāṃ karābjaiḥ |aṣṭābhistvāṃ sāyudhairbhāsamānāṃdurgāṃ devīṃ śaraṇamahaṃ prapadye || 32||

देवि सर्वानवद्याङ्गीं त्वामनादृत्य ये क्रियाः ।कुर्वन्ति निष्फलास्तेषामदुग्धा इव धेनवः ॥ ३३॥

devi sarvānavadyāṅgīṃ tvāmanādṛtya ye kriyāḥ |kurvanti niṣphalāsteṣāmadugdhā iva dhenavaḥ || 33||

नाहं मन्ये दैवतं मान्यमन्यत्त्वत्पादाब्जादम्बिके कुम्भजाद्याः ।ये ध्यातारो भक्तिसंशुद्धचित्ताःपरामृतात् परिमुच्यन्ति सर्वे ॥ ३४॥

nāhaṃ manye daivataṃ mānyamanyattvatpādābjādambike kumbhajādyāḥ |ye dhyātāro bhaktisaṃśuddhacittāḥparāmṛtāt parimucyanti sarve || 34||

कुर्वाणोऽपि दुरारम्भां स्तव नामानि शाम्भवि ।प्रजपन्नेति मायान्तमतिमृत्युं तराम्यहम् ॥ ३५॥

kurvāṇo'pi durārambhāṃ stava nāmāni śāmbhavi |prajapanneti māyāntamatimṛtyuṃ tarāmyaham || 35||

कल्याणि त्वं कुन्दहासप्रकाशैरन्तर्ध्वान्तं नाशयन्ती क्षणेन ।हन्तास्माकं ध्यायतां त्वत्पदाब्जमुच्चतिष्ठ महते सौभगाय ॥ ३६॥

kalyāṇi tvaṃ kundahāsaprakāśairantardhvāntaṃ nāśayantī kṣaṇena |hantāsmākaṃ dhyāyatāṃ tvatpadābjamuccatiṣṭha mahate saubhagāya || 36||

तितीर्षया भवाम्भोधेर्हयग्रीवादयः पुरा ।अप्रमत्ता भवत्पूजां सुविद्वांसो वितेनिरे ॥ ३७॥

titīrṣayā bhavāmbhodherhayagrīvādayaḥ purā |apramattā bhavatpūjāṃ suvidvāṃso vitenire || 37||

मद्वंश्या ये दुराचारा ये च सन्मार्गगामिनः ।भवत्याः कृपया सर्वे सुवर्यन्तु यजमानाः ॥ ३८॥

madvaṃśyā ye durācārā ye ca sanmārgagāminaḥ |bhavatyāḥ kṛpayā sarve suvaryantu yajamānāḥ || 38||

श्रीचक्रस्थां शाश्वतैश्वर्यदात्रींपौण्ड्रं चापं पुष्पबाणान्दधानाम् ।बन्धूकाभां भावयामि त्रिनेत्रांतामग्निवर्णां तपसा ज्वलन्तीम् ॥ ३९॥

śrīcakrasthāṃ śāśvataiśvaryadātrīṃpauṇḍraṃ cāpaṃ puṣpabāṇāndadhānām |bandhūkābhāṃ bhāvayāmi trinetrāṃtāmagnivarṇāṃ tapasā jvalantīm || 39||

भवानि तव पादाब्जनिर्णेजनपवित्रिताःभवामयप्रशान्त्यै त्वामपो याचामि भेषजम् ॥ ४०॥

bhavāni tava pādābjanirṇejanapavitritāḥbhavāmayapraśāntyai tvāmapo yācāmi bheṣajam || 40||

चिदानन्दसुधाम्भोधेस्तवानन्दलवोऽस्ति यःकारणेशैस्त्रिभिस्साकं तद्विश्वमुपजीवति ॥ ४१॥

cidānandasudhāmbhodhestavānandalavo'sti yaḥkāraṇeśaistribhissākaṃ tadviśvamupajīvati || 41||

नो वा यागैर्नैव पूर्तादिकृत्यैर्नो वा जप्यैर्नो महद्भिस्तपोभिः ।नो वा योगैः क्लेशकृद्भिः सुमेधानिचाय्येमां शान्तिमत्यन्तमेति ॥ ४२॥

no vā yāgairnaiva pūrtādikṛtyairno vā japyairno mahadbhistapobhiḥ |no vā yogaiḥ kleśakṛdbhiḥ sumedhānicāyyemāṃ śāntimatyantameti || 42||

प्रातः पाहि महाविद्ये मध्याह्ने तु मृडप्रिये ।सायं पाहि जगद्वन्द्ये पुनर्नः पाहि विश्वतः ॥ ४३॥

prātaḥ pāhi mahāvidye madhyāhne tu mṛḍapriye |sāyaṃ pāhi jagadvandye punarnaḥ pāhi viśvataḥ || 43||

बन्धूकाभैर्भानुभिर्भासयन्तीविश्वं शश्वत्तुङ्गपीनस्तनार्धा ।लावण्याब्धेः सुन्दरि त्वं प्रसादादायुः प्रजां रयिमस्मासु धेहि ॥ ४४॥

bandhūkābhairbhānubhirbhāsayantīviśvaṃ śaśvattuṅgapīnastanārdhā |lāvaṇyābdheḥ sundari tvaṃ prasādādāyuḥ prajāṃ rayimasmāsu dhehi || 44||

कर्णाकर्णय मे तत्त्वं या चिच्छक्तिरितीर्यते ।त्रिर्वदामि मुमुक्षूणां सा काष्ठा सा परगतिः ॥ ४५॥

karṇākarṇaya me tattvaṃ yā cicchaktiritīryate |trirvadāmi mumukṣūṇāṃ sā kāṣṭhā sā paragatiḥ || 45||

वाग्देवीति त्वां वदन्त्यम्ब केचिल्लक्ष्मीर्गौरीत्येवमन्ये वदन्ति ।शश्वन्मातः प्रत्यगद्वैतरूपांशंसन्ति केचिन्निविदो जनाः ॥ ४६॥

vāgdevīti tvāṃ vadantyamba kecillakṣmīrgaurītyevamanye vadanti |śaśvanmātaḥ pratyagadvaitarūpāṃśaṃsanti kecinnivido janāḥ || 46||

ललितेति सुधापूरमाधुरीचोरमम्बिके ।तव नामास्ति यत्तेन जिह्वा मे मधुमत्तमा ॥ ४७॥

laliteti sudhāpūramādhurīcoramambike |tava nāmāsti yattena jihvā me madhumattamā || 47||

ये सम्पन्नाः साधनैस्तैश्चत्तुर्भिःशुश्रूषाभिर्देशिकं प्रीणयन्ति ।सम्यग्विद्वाञ्शुद्धसत्त्वान्तराणांतेषामेवैतां ब्रह्मविद्यां वदेत ॥ ४८॥

ye sampannāḥ sādhanaistaiścatturbhiḥśuśrūṣābhirdeśikaṃ prīṇayanti |samyagvidvāñśuddhasattvāntarāṇāṃteṣāmevaitāṃ brahmavidyāṃ vadeta || 48||

अभिचारादिभिः कृत्यां यः प्रेरयति मय्युमे ।तव हुङ्कारसन्त्रस्ता प्रत्यक्कर्तारमृच्छतु ॥ ४९॥

abhicārādibhiḥ kṛtyāṃ yaḥ prerayati mayyume |tava huṅkārasantrastā pratyakkartāramṛcchatu || 49||

जगत्पवित्रि मामिकामपहराशु दुर्जराम् ।प्रसीद मे दया धुने प्रशस्तिमम्ब नस्कृधि ॥ ५०॥

jagatpavitri māmikāmapaharāśu durjarām |prasīda me dayā dhune praśastimamba naskṛdhi || 50||

कदम्बारुणमम्बाया रूपं चिन्तय चित्त मे ।मुञ्च पापीयसीं निष्ठां मा गृधः कस्य स्विद्धनम् ॥ ५१॥

kadambāruṇamambāyā rūpaṃ cintaya citta me |muñca pāpīyasīṃ niṣṭhāṃ mā gṛdhaḥ kasya sviddhanam || 51||

भण्डभण्डनलीलायां रक्तचन्दनपङ्किलः ।अङ्कुशस्तव तं हन्याद्यश्च नो द्विषते जनः ॥ ५२॥

bhaṇḍabhaṇḍanalīlāyāṃ raktacandanapaṅkilaḥ |aṅkuśastava taṃ hanyādyaśca no dviṣate janaḥ || 52||

रे रे चित्त त्वं वृथा शोकसिन्धौमज्जस्यन्तर्वच्म्युपायं विमुक्त्यै ।देव्याः पादौ पूजयैकाक्षरेणतत्ते पदं सङ्ग्रहेण ब्रवीम्योम् ॥ ५३॥

re re citta tvaṃ vṛthā śokasindhaumajjasyantarvacmyupāyaṃ vimuktyai |devyāḥ pādau pūjayaikākṣareṇatatte padaṃ saṅgraheṇa bravīmyom || 53||

चञ्चद्बालातपज्योत्स्नाकलामण्डलशालिने ।ऐक्षवाय नमो मातर्बाहुभ्यां तव धन्वने ॥ ५४॥

cañcadbālātapajyotsnākalāmaṇḍalaśāline |aikṣavāya namo mātarbāhubhyāṃ tava dhanvane || 54||

तामेवाद्यां ब्रह्मविद्यामुपासेमूर्तैर्वेदैः स्तूयमानां भवानीम् ।हन्त स्वात्मत्त्वेन यां मुक्तिकामोमत्वा धीरो हर्षशोकौ जहाति ॥ ५५॥

tāmevādyāṃ brahmavidyāmupāsemūrtairvedaiḥ stūyamānāṃ bhavānīm |hanta svātmattvena yāṃ muktikāmomatvā dhīro harṣaśokau jahāti || 55||

शरणं करवाण्यम्ब चरणं तव सुन्दरि ।शेपे त्वत्पादुकाभ्यां मे नान्यः पन्था अयनाय ॥ ५६॥

śaraṇaṃ karavāṇyamba caraṇaṃ tava sundari |śepe tvatpādukābhyāṃ me nānyaḥ panthā ayanāya || 56||

रत्नच्छत्रैश्चामरैर्दर्पणाद्यैश्चक्रेशानीं सर्वदोपचारयन्त्यः ।योगिन्योऽन्याः शक्तयश्चाणिमाद्यायूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥ ५७॥

ratnacchatraiścāmarairdarpaṇādyaiścakreśānīṃ sarvadopacārayantyaḥ |yoginyo'nyāḥ śaktayaścāṇimādyāyūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ || 57||

दरिद्रं मां विजानीहि सर्वज्ञासि यतः शिवे ।दूरीकृत्याशु दुरितमथ नो वर्धयारयिम् ॥ ५८॥

daridraṃ māṃ vijānīhi sarvajñāsi yataḥ śive |dūrīkṛtyāśu duritamatha no vardhayārayim || 58||

महेश्वरि महामन्त्रकूटत्रयकलेवरे ।कादिविद्याक्षरश्रेणीमुशन्तस्त्वा हवामहे ॥ ५९॥

maheśvari mahāmantrakūṭatrayakalevare |kādividyākṣaraśreṇīmuśantastvā havāmahe || 59||

मूलाधारादूर्ध्वमन्तश्चरन्तींभित्त्वा ग्रन्थीन्मूर्ध्नि निर्यत्सुधार्द्राम् ।पश्यन्तस्त्वां ये च तृप्तिं लभन्तेतेषां शान्तिः शाश्वती नेतरेषाम् ॥ ६०॥

mūlādhārādūrdhvamantaścarantīṃbhittvā granthīnmūrdhni niryatsudhārdrām |paśyantastvāṃ ye ca tṛptiṃ labhanteteṣāṃ śāntiḥ śāśvatī netareṣām || 60||

मह्यं द्रुह्यन्ति ये मातः त्वद्ध्यानासक्तचेतसे ।तानम्ब सायकैरेभिरव ब्रह्मद्विषो जहि ॥ ६१॥

mahyaṃ druhyanti ye mātaḥ tvaddhyānāsaktacetase |tānamba sāyakairebhirava brahmadviṣo jahi || 61||

त्वद्भक्तानामम्ब शान्तैषणानांब्रह्मिष्ठानां दृष्टिपातेन पूतः ।पापीयानप्यावृतः स्वर्वधूभिःशोकातिगो मोदते स्वर्गलोके ॥ ६२॥

tvadbhaktānāmamba śāntaiṣaṇānāṃbrahmiṣṭhānāṃ dṛṣṭipātena pūtaḥ |pāpīyānapyāvṛtaḥ svarvadhūbhiḥśokātigo modate svargaloke || 62||

सन्तु विद्या जगत्यस्मिन् संसारभ्रमहेतवः ।भजेऽहं त्वां यया विद्वान् विद्ययाऽमृतमश्नुते ॥ ६३॥

santu vidyā jagatyasmin saṃsārabhramahetavaḥ |bhaje'haṃ tvāṃ yayā vidvān vidyayā'mṛtamaśnute || 63||

विद्वन्मुख्यैर्विद्रुमाभं विशालश्रोणीशिञ्जन्मेखलाकिङ्किणीकम् ।चन्द्रोत्तंसं चिन्मयं वस्तु किञ्चिद्विद्धि त्वमेतन्निहितं गुहायाम् ॥ ६४॥

vidvanmukhyairvidrumābhaṃ viśālaśroṇīśiñjanmekhalākiṅkiṇīkam |candrottaṃsaṃ cinmayaṃ vastu kiñcidviddhi tvametannihitaṃ guhāyām || 64||

न विस्मरामि चिन्मूर्तिमिक्षुकोदण्डशालिनीम् ।मुनयः सनकप्रेष्ठास्तामाहुः परमां गतिम् ॥ ६५॥

na vismarāmi cinmūrtimikṣukodaṇḍaśālinīm |munayaḥ sanakapreṣṭhāstāmāhuḥ paramāṃ gatim || 65||

चक्षुःप्रेङ्खत्प्रेमकारुण्यधारांहंसज्योत्स्नापूरहृष्यच्चकोराम् ।यामाश्लिष्यन्मोदते देवदेवःसा नो देवी सुहवा शर्म यच्छतु ॥ ६६॥

cakṣuḥpreṅkhatpremakāruṇyadhārāṃhaṃsajyotsnāpūrahṛṣyaccakorām |yāmāśliṣyanmodate devadevaḥsā no devī suhavā śarma yacchatu || 66||

मुञ्च वञ्चकतां चित्त पामरं चापि दैवतम् ।गृहाण पदमम्बाया एतदालम्बनं परम् ॥ ६७॥

muñca vañcakatāṃ citta pāmaraṃ cāpi daivatam |gṛhāṇa padamambāyā etadālambanaṃ param || 67||

कामेशाङ्कोत्तुङ्गपर्यङ्कसंस्थाम् ।तत्त्वातीतामच्युतानन्ददात्रींदेवीमहं निरृतिं वन्दमानः ॥ ६८॥

kāmeśāṅkottuṅgaparyaṅkasaṃsthām |tattvātītāmacyutānandadātrīṃdevīmahaṃ nirṛtiṃ vandamānaḥ || 68||

चिन्तामणिमयोत्तंसकान्तिकञ्चुकितानने ।ललिते त्वां सकृन्नत्वा न बिभेति कुतश्चन ॥ ६९॥

cintāmaṇimayottaṃsakāntikañcukitānane |lalite tvāṃ sakṛnnatvā na bibheti kutaścana || 69||

तारुण्योत्तुङ्गितकुचे लावण्योल्लासितेक्षणे ।तवाज्ञयैव कामाद्या मास्मान्प्रापन्नरातयः ॥ ७०॥

tāruṇyottuṅgitakuce lāvaṇyollāsitekṣaṇe |tavājñayaiva kāmādyā māsmānprāpannarātayaḥ || 70||

आकर्णाकृष्टकामासस्त्रसञ्जातं तापमम्ब मे ।आचामतु कटाक्षस्ते पर्जन्यो वृष्टिमानिव ॥ ७१॥

ākarṇākṛṣṭakāmāsastrasañjātaṃ tāpamamba me |ācāmatu kaṭākṣaste parjanyo vṛṣṭimāniva || 71||

कुर्वे गर्वेणापचारानपारानद्यप्यम्ब त्वत्पदाब्जं तथापि ।मन्ये धन्ये देवि विद्यावलम्बंमातेव पुत्रं बिभृतास्वेनम् ॥ ७२॥

kurve garveṇāpacārānapārānadyapyamba tvatpadābjaṃ tathāpi |manye dhanye devi vidyāvalambaṃmāteva putraṃ bibhṛtāsvenam || 72||

यथोपास्तिक्षतिर्नस्यात्तव चक्रस्य सुन्दरि ।कृपया कुरु कल्याणि तथा मे स्वस्तिरायुषि ॥ ७३॥

yathopāstikṣatirnasyāttava cakrasya sundari |kṛpayā kuru kalyāṇi tathā me svastirāyuṣi || 73||

चक्रं सेवे तावकं सर्वसिद्ध्यैश्रीमन्मातः सिद्धयश्चाणिमाद्याः ।नित्या मुद्रा शक्तयश्चाङ्गदेव्योयस्मिन्देवा अधि विश्वे निषेदुः ॥ ७४॥

cakraṃ seve tāvakaṃ sarvasiddhyaiśrīmanmātaḥ siddhayaścāṇimādyāḥ |nityā mudrā śaktayaścāṅgadevyoyasmindevā adhi viśve niṣeduḥ || 74||

सुकुमारे सुखाकारे सुनेत्रे सूक्ष्ममध्यमे ।सुप्रसन्ना भव शिवे सुमृडीका सरस्वती ॥ ७५॥

sukumāre sukhākāre sunetre sūkṣmamadhyame |suprasannā bhava śive sumṛḍīkā sarasvatī || 75||

विद्युद्वल्लीकन्दलीं कल्पयन्तींमूर्तिं स्फूर्त्या पङ्कजं धारयन्तीम् ।ध्यायन् हि त्वां जायते सार्वभौमोविश्वा आशाः पृतनाः सञ्जयन्जयन् ॥ ७६॥

vidyudvallīkandalīṃ kalpayantīṃmūrtiṃ sphūrtyā paṅkajaṃ dhārayantīm |dhyāyan hi tvāṃ jāyate sārvabhaumoviśvā āśāḥ pṛtanāḥ sañjayanjayan || 76||

अविज्ञाय परां शक्तिमात्मभूतां महेश्वरीम् ।अहो पतन्ति निरयेषु ये के चात्महनो जनाः ॥ ७७॥

avijñāya parāṃ śaktimātmabhūtāṃ maheśvarīm |aho patanti nirayeṣu ye ke cātmahano janāḥ || 77||

सिन्दूराभैस्सुन्दरैरंशुवृन्दैःलाक्षालक्ष्म्यां मज्जयन्तीं जगन्ति ।हेरम्बाम्ब त्वां हृदा लम्बते यस्तस्मै विशः स्वयमेवानमन्ते ॥ ७८॥

sindūrābhaissundarairaṃśuvṛndaiḥlākṣālakṣmyāṃ majjayantīṃ jaganti |herambāmba tvāṃ hṛdā lambate yastasmai viśaḥ svayamevānamante || 78||

तव तत्त्वं विमृशतां प्रत्यगद्वैतलक्षणम् ।चिदानन्दघनादन्यन्नेह नानास्ति किञ्चन ॥ ७९॥

tava tattvaṃ vimṛśatāṃ pratyagadvaitalakṣaṇam |cidānandaghanādanyanneha nānāsti kiñcana || 79||

कण्ठात्कुण्डलिनीं नीत्वा सहस्रारं शिवे तव ।न पुनर्जायते गर्भे सुमेधा अमृतोक्षितः ॥ ८०॥

kaṇṭhātkuṇḍalinīṃ nītvā sahasrāraṃ śive tava |na punarjāyate garbhe sumedhā amṛtokṣitaḥ || 80||

त्वत्पादुकानुसन्धानप्राप्तसर्वात्मतादृशि ।पूर्णाहङ्कृतिमत्यस्मिन्न कर्म लिप्यते नरे ॥ ८१॥

tvatpādukānusandhānaprāptasarvātmatādṛśi |pūrṇāhaṅkṛtimatyasminna karma lipyate nare || 81||

तवानुग्रहनिर्भिन्नहृदयग्रन्थिरद्रिजे ।स्वात्मत्वेन जगन्मत्वा ततो न विजुगुप्सते ॥ ८२॥

tavānugrahanirbhinnahṛdayagranthiradrije |svātmatvena jaganmatvā tato na vijugupsate || 82||

कदा वसुदलोपेते त्रिकोणनवकान्विते ।आवाहयामि चक्रे त्वां सूर्याभां श्रियमैश्वरीम् ॥ ८३॥

kadā vasudalopete trikoṇanavakānvite |āvāhayāmi cakre tvāṃ sūryābhāṃ śriyamaiśvarīm || 83||

ह्रीमित्येकं तावकं वाचकार्णंयज्जिह्वाग्रे देवि जागर्ति किञ्चित् ।को वायं स्यात्कामकामस्त्रिलोक्यांसर्वेऽस्मै देवाः बलिमावहन्ति ॥ ८४॥

hrīmityekaṃ tāvakaṃ vācakārṇaṃyajjihvāgre devi jāgarti kiñcit |ko vāyaṃ syātkāmakāmastrilokyāṃsarve'smai devāḥ balimāvahanti || 84||

नाकस्त्रीणां किन्नरीणां नृपाणाप्याकर्षि चेतसा चिन्तनीयम् ।त्वत्पाणिस्थं कुङ्कुमाभं शिवे यंद्विष्मस्तस्मिन्प्रति मुञ्चामि पाशम् ॥ ८५॥

nākastrīṇāṃ kinnarīṇāṃ nṛpāṇāpyākarṣi cetasā cintanīyam |tvatpāṇisthaṃ kuṅkumābhaṃ śive yaṃdviṣmastasminprati muñcāmi pāśam || 85||

नूनं सिंहासनेश्वर्यास्तवाज्ञां शिरसा वहन् ।भयेन पवमानोऽयं सर्वा दिशोऽनुविधावति ॥ ८६॥

nūnaṃ siṃhāsaneśvaryāstavājñāṃ śirasā vahan |bhayena pavamāno'yaṃ sarvā diśo'nuvidhāvati || 86||

त्रिकालाढ्यां त्रिहृल्लेखां द्विहंसस्वरभूषिताम् ।यो जपत्यम्ब ते विद्यां सोऽक्षरः परमः स्वराट् ॥ ८७॥

trikālāḍhyāṃ trihṛllekhāṃ dvihaṃsasvarabhūṣitām |yo japatyamba te vidyāṃ so'kṣaraḥ paramaḥ svarāṭ || 87||

दारिद्र्याब्धौ देवि मग्नोऽपि शश्वद्वाचा याचे नाहमम्ब त्वदन्यम् ।तस्मादस्मद्वाञ्छितं पूरयैतदुषा सा नक्ता सुदुघेव धेनुः ॥ ८८॥

dāridryābdhau devi magno'pi śaśvadvācā yāce nāhamamba tvadanyam |tasmādasmadvāñchitaṃ pūrayaitaduṣā sā naktā sudugheva dhenuḥ || 88||

यो वा यद्यत्कामनाकृष्टचित्तःस्तुत्वोपास्ते देवि ते चक्रविद्याम् ।कल्याणानामालयः कालयोगात्तं तं लोकं जयते तांश्च कामान् ॥ ८९॥

yo vā yadyatkāmanākṛṣṭacittaḥstutvopāste devi te cakravidyām |kalyāṇānāmālayaḥ kālayogāttaṃ taṃ lokaṃ jayate tāṃśca kāmān || 89||

साधकस्सततं कुर्यादैक्यं श्रीचक्रदेहयोः ।तथा देव्यात्मनोरैक्यमेतावदनुशासनम् ॥ ९०॥

sādhakassatataṃ kuryādaikyaṃ śrīcakradehayoḥ |tathā devyātmanoraikyametāvadanuśāsanam || 90||

हस्ताम्भोजप्रोल्लसच्चामराभ्यांश्रीवाणीभ्यां पार्श्वयोर्वीज्यमानाम् ।श्रीसाम्राज्ञि त्वां सदा लोकयेयंसदा सद्भिः सेव्यमानां निगूढाम् ॥ ९१॥

hastāmbhojaprollasaccāmarābhyāṃśrīvāṇībhyāṃ pārśvayorvījyamānām |śrīsāmrājñi tvāṃ sadā lokayeyaṃsadā sadbhiḥ sevyamānāṃ nigūḍhām || 91||

इष्टानिष्टप्राप्तिविच्छित्तिहेतुःस्तोतुं वाचां कॢप्तिरित्येव मन्ये ।त्वद्रूपं हि स्वानुभूत्यैकवेद्यंन चक्षुषा गृह्यते नापि वाचा ॥ ९२॥

iṣṭāniṣṭaprāptivicchittihetuḥstotuṃ vācāṃ kḷptirityeva manye |tvadrūpaṃ hi svānubhūtyaikavedyaṃna cakṣuṣā gṛhyate nāpi vācā || 92||

हरस्वरैश्चतुर्वर्गप्रदं मन्त्रं सबिन्दुकम् ।देव्या जपत विप्रेन्द्रा अन्या वाचो विमुञ्चथ ॥ ९३॥

harasvaraiścaturvargapradaṃ mantraṃ sabindukam |devyā japata viprendrā anyā vāco vimuñcatha || 93||

यस्ते राकाचन्द्रबिम्बासनस्थांपीयूषाब्धिं कल्पयन्तीं मयूखैः ।मूर्तिं भक्त्या ध्यायते हृत्सरोजेन तस्य रोगो न जरा न मृत्युः ॥ ९४॥

yaste rākācandrabimbāsanasthāṃpīyūṣābdhiṃ kalpayantīṃ mayūkhaiḥ |mūrtiṃ bhaktyā dhyāyate hṛtsarojena tasya rogo na jarā na mṛtyuḥ || 94||

तुभ्यं मातर्योऽञ्जलिं मूर्ध्नि धत्तेमौलिश्रेण्या भूभुजस्तं नमन्ति ।यः स्तौति त्वामम्ब चिद्वल्लिवाचातं धीरासः कवय उन्नयन्ति ॥ ९५॥

tubhyaṃ mātaryo'ñjaliṃ mūrdhni dhattemauliśreṇyā bhūbhujastaṃ namanti |yaḥ stauti tvāmamba cidvallivācātaṃ dhīrāsaḥ kavaya unnayanti || 95||

वैरिञ्चोघैर्विष्णुरुद्रेन्द्रवृन्दैःदुर्गाकालीभैरवीशक्तिसंङ्घैः ।यत्रे(न्त्रे)शि त्वं वर्तते(से) स्तूयमानान तत्र सूर्यो भाति न चन्द्रतारकम् ॥ ९६॥

vairiñcoghairviṣṇurudrendravṛndaiḥdurgākālībhairavīśaktisaṃṅghaiḥ |yatre(ntre)śi tvaṃ vartate(se) stūyamānāna tatra sūryo bhāti na candratārakam || 96||

भूत्यै भवानि त्वां वन्दे सुराः शतमखादयः ।त्वामानम्य समृद्धाः स्युरायो धामानि दिव्यानि ॥ ९७॥

bhūtyai bhavāni tvāṃ vande surāḥ śatamakhādayaḥ |tvāmānamya samṛddhāḥ syurāyo dhāmāni divyāni || 97||

पुष्पवत्फुल्लताटङ्कां प्रातरादित्यपाटलाम् ।यस्त्वामन्तः स्मरत्यम्ब तस्य देवा असन्वशे ॥ ९८॥

puṣpavatphullatāṭaṅkāṃ prātarādityapāṭalām |yastvāmantaḥ smaratyamba tasya devā asanvaśe || 98||

वश्ये विद्रुमसङ्काशां विद्यायां विशदप्रभाम् ।त्वामम्ब भावयेद्भूत्यै सुवर्णां हेममालिनीम् ॥ ९९॥

vaśye vidrumasaṅkāśāṃ vidyāyāṃ viśadaprabhām |tvāmamba bhāvayedbhūtyai suvarṇāṃ hemamālinīm || 99||

वामाङ्गस्थामीशितुर्दीप्यमानांभूषावृन्दैरिन्दुरेखावतंसाम् ।यस्त्वां पश्यन् सततं नैव तृप्तःतस्मै च देवि वषडस्तु तुभ्यम् ॥ १००॥

vāmāṅgasthāmīśiturdīpyamānāṃbhūṣāvṛndairindurekhāvataṃsām |yastvāṃ paśyan satataṃ naiva tṛptaḥtasmai ca devi vaṣaḍastu tubhyam || 100||

नवनीपवनीवासलालसोत्तममानसे ।शृङ्गारदेवते मातः श्रियं वासय मे कुले ॥ १०१॥

navanīpavanīvāsalālasottamamānase |śṛṅgāradevate mātaḥ śriyaṃ vāsaya me kule || 101||

भक्त्याभक्त्या वापि पद्यावसानश्रुत्या स्तुत्या चैतया स्तौति यस्त्वाम् ।तस्य क्षिप्रं त्वत्प्रसादेन मातःसत्याः सन्तु यजमानस्य कामाः ॥ १०२॥

bhaktyābhaktyā vāpi padyāvasānaśrutyā stutyā caitayā stauti yastvām |tasya kṣipraṃ tvatprasādena mātaḥsatyāḥ santu yajamānasya kāmāḥ || 102||

बालिशेन मया प्रोक्तमपि वात्सल्यशालिनोः ।आनन्दमादिदम्पत्योरिमा वर्धन्तु वाङ्गिरः ॥ १०३॥

bāliśena mayā proktamapi vātsalyaśālinoḥ |ānandamādidampatyorimā vardhantu vāṅgiraḥ || 103||

माधुरीसौरभावासचापसायकधारिणीम् ।देवीं ध्यायन् पठेदेतत्सर्वकामार्थसिद्धये ॥ १०४॥

mādhurīsaurabhāvāsacāpasāyakadhāriṇīm |devīṃ dhyāyan paṭhedetatsarvakāmārthasiddhaye || 104||

स्तोत्रमेतत्प्रजपतस्तव त्रिपुरसुन्दरि ।अनुद्वीक्ष्य भयाद्दूरं मृत्युर्धावति पञ्चमः ॥ १०५॥

stotrametatprajapatastava tripurasundari |anudvīkṣya bhayāddūraṃ mṛtyurdhāvati pañcamaḥ || 105||

यः पठति स्तुतिमेतां विद्यावन्तं तमम्ब धनवन्तम् ।कुरु देवि यशस्वन्तं वर्चस्वन्तं मनुष्येषु ॥ १०६॥

yaḥ paṭhati stutimetāṃ vidyāvantaṃ tamamba dhanavantam |kuru devi yaśasvantaṃ varcasvantaṃ manuṣyeṣu || 106||

ये शृण्वन्ति स्तुतिमिमां तव देव्यनसूयकाः ।तेभ्यो देहि श्रियं विद्यामुद्वर्च उत्तनूबलम् ॥ १०७॥

ye śṛṇvanti stutimimāṃ tava devyanasūyakāḥ |tebhyo dehi śriyaṃ vidyāmudvarca uttanūbalam || 107||

त्वामेवाहं स्तौमि नित्यं प्रणौमिश्रीविद्येशां वच्मि सञ्चिन्तयामि ।अध्यास्ते या विश्वमाता विराजोहृत्पुण्डरीकं विरजं विशुद्धम् ॥ १०८॥

tvāmevāhaṃ staumi nityaṃ praṇaumiśrīvidyeśāṃ vacmi sañcintayāmi |adhyāste yā viśvamātā virājohṛtpuṇḍarīkaṃ virajaṃ viśuddham || 108||

शङ्करेण रचितं स्तवोत्तमंयः पठेज्जगति भक्तिमान्नरः ।तस्य सिद्धिरतुला भवेद्ध्रुवासुन्दरी च सततं प्रसीदति ॥ १०९॥

śaṅkareṇa racitaṃ stavottamaṃyaḥ paṭhejjagati bhaktimānnaraḥ |tasya siddhiratulā bhaveddhruvāsundarī ca satataṃ prasīdati || 109||

यत्रैव यत्रैव मनो मदीयंतत्रैव तत्रैव तव स्वरूपम् ।यत्रैव यत्रैव शिरो मदीयंतत्रैव तत्रैव पदद्वयं ते ॥ ११०॥

yatraiva yatraiva mano madīyaṃtatraiva tatraiva tava svarūpam |yatraiva yatraiva śiro madīyaṃtatraiva tatraiva padadvayaṃ te || 110||

॥ इति श्रीमत्परमहंसपरिव्राजकाचार्यस्यश्रीगोविन्दभगवत्पूज्यपादशिष्यस्यश्रीमच्षङ्करभगवतः कृतौ त्रिपुरसुन्दरीवेदपादस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥

|| iti śrīmatparamahaṃsaparivrājakācāryasyaśrīgovindabhagavatpūjyapādaśiṣyasyaśrīmacṣaṅkarabhagavataḥ kṛtau tripurasundarīvedapādastotraṃ sampūrṇam ||