त्रिपुरसुन्दरीमानसपूजनस्तोत्रम् Tripurasundarimanasapujanastotram
tripurasundarīmānasapūjanastotram
Tripurasundarimanasapujanastotram (त्रिपुरसुन्दरीमानसपूजनस्तोत्रम्): a stotra to Daśa Mahāvidyā, by sAmarAjadIkShita. 71 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.
- Stotra
- Stotra
- Daśa Mahāvidyā
- Stotra
त्रिपुरसुन्दरीमानसपूजनस्तोत्रम्
1 / 71
श्रीगणेशाय नमः ॥अमृतजलधिमध्योल्लासिरत्नान्तरीपप्रसृमरकिरणालीकल्पितोद्यानशोभे ।सुरतरुनिकुरम्बस्पृष्टवातायनान्तश्चलदलिपटलीभिः कॢप्तधूपादिकृत्ये ॥ १॥
śrīgaṇeśāya namaḥ ||amṛtajaladhimadhyollāsiratnāntarīpaprasṛmarakiraṇālīkalpitodyānaśobhe |suratarunikurambaspṛṣṭavātāyanāntaścaladalipaṭalībhiḥ kḷptadhūpādikṛtye || 1||
मणिमयभवनेऽन्तःप्रौढमाणिक्यशालामधिवसति विशाला कापि ते रत्नवेदी ।तदुपरिकृतवासं दत्तबालार्कहासंदिशतु शुभमनन्ते देवि सिंहासनं ते ॥ २॥
maṇimayabhavane'ntaḥprauḍhamāṇikyaśālāmadhivasati viśālā kāpi te ratnavedī |taduparikṛtavāsaṃ dattabālārkahāsaṃdiśatu śubhamanante devi siṃhāsanaṃ te || 2||
तदुपरि धृतनानाहेतिभूषाश्मरश्मिव्यतिकरपुनरुक्तीभूतरम्योत्तरीयाम् ।गलदमलदयाम्भःसिक्तभक्तप्ररोहांप्रणवनलिनभृङ्गीं भावये ज्ञानभङ्गीम् ॥ ३॥
tadupari dhṛtanānāhetibhūṣāśmaraśmivyatikarapunaruktībhūtaramyottarīyām |galadamaladayāmbhaḥsiktabhaktaprarohāṃpraṇavanalinabhṛṅgīṃ bhāvaye jñānabhaṅgīm || 3||
द्रुहिणहरिहराणां मौलिसञ्चारशीलंमणिघटितविभूषारश्मिनिर्णेजितं च ।निजमतिदृषदाहं भक्तिगङ्गापयोभिःपदयुगममलं ते देवि निर्णेजयामि ॥ ४॥
druhiṇahariharāṇāṃ maulisañcāraśīlaṃmaṇighaṭitavibhūṣāraśminirṇejitaṃ ca |nijamatidṛṣadāhaṃ bhaktigaṅgāpayobhiḥpadayugamamalaṃ te devi nirṇejayāmi || 4||
गरुडमणिमयूखस्पर्धिदूर्वासनाथैःकुशशिशुपरिजुष्टैः स्फीतसिद्धार्थसार्थैः ।उपहितसितगन्धैः साक्षतैर्वारिभिस्तेजननि चरणपद्मे पाद्यमाद्यं ददामि ॥ ५॥
garuḍamaṇimayūkhaspardhidūrvāsanāthaiḥkuśaśiśuparijuṣṭaiḥ sphītasiddhārthasārthaiḥ |upahitasitagandhaiḥ sākṣatairvāribhistejanani caraṇapadme pādyamādyaṃ dadāmi || 5||
फलकुसुमसनाथं नूत्नरत्नप्ररोहंमलयजरसदिग्धं स्निग्धमुग्धाक्षतं च ।दरनियमितभक्तानीकवाञ्छाप्रदानेकरसरसिरुहेऽस्मिन्नर्ध्यमर्घ्ये ददामि ॥ ६॥
phalakusumasanāthaṃ nūtnaratnaprarohaṃmalayajarasadigdhaṃ snigdhamugdhākṣataṃ ca |daraniyamitabhaktānīkavāñchāpradānekarasarasiruhe'sminnardhyamarghye dadāmi || 6||
शिशिरकिरणजातीपत्रदेवप्रसूनस्फुटितदलनवैलाक्रान्तकक्कोलगन्धम् ।शिशिरममलमेतद्बद्धपीयूवसख्यंसलिलमखिलमातस्त्वं प्रसन्नाऽऽचमेथाः ॥ ७॥
śiśirakiraṇajātīpatradevaprasūnasphuṭitadalanavailākrāntakakkolagandham |śiśiramamalametadbaddhapīyūvasakhyaṃsalilamakhilamātastvaṃ prasannā''camethāḥ || 7||
नवमणिहयपीठे प्रेतपद्मस्थितापिप्रपदतरलशोभास्पृष्टसद्विष्टरश्रि ।दधिमधुघृतमिश्रं त्रिर्विराजोपनीतंशशिमुखि मधुपर्कं त्वं मुखान्तर्नयेथाः ॥ ८॥
navamaṇihayapīṭhe pretapadmasthitāpiprapadataralaśobhāspṛṣṭasadviṣṭaraśri |dadhimadhughṛtamiśraṃ trirvirājopanītaṃśaśimukhi madhuparkaṃ tvaṃ mukhāntarnayethāḥ || 8||
पुनराचमनं कार्यं जगज्जननि सुव्रते ।त्वच्छिक्षितेन मार्गेण यतो लोकः प्रवर्तते ॥ ९॥
punarācamanaṃ kāryaṃ jagajjanani suvrate |tvacchikṣitena mārgeṇa yato lokaḥ pravartate || 9||
त्वरितसहचरीभिर्दत्तहस्तावलम्बंचरणनलिनमेतत्पादुकास्थं विधाय ।प्रविश विविधशालं स्नानगेहान्तरालंपशुपतिसहितैवाभ्यङ्गमङ्गीकुरुष्व ॥ १०॥
tvaritasahacarībhirdattahastāvalambaṃcaraṇanalinametatpādukāsthaṃ vidhāya |praviśa vividhaśālaṃ snānagehāntarālaṃpaśupatisahitaivābhyaṅgamaṅgīkuruṣva || 10||
अपि रसिकविगीतं भक्तचित्तानुमत्यैसदयहृदयभावे स्नाहि पञ्चामृतेन ।शशिमृगमदमुस्तागारसिद्धार्थचूर्णैःकुसुमजलविमिश्चैः स्वैरमुद्वर्तयाङ्गम् ॥ ११॥
api rasikavigītaṃ bhaktacittānumatyaisadayahṛdayabhāve snāhi pañcāmṛtena |śaśimṛgamadamustāgārasiddhārthacūrṇaiḥkusumajalavimiścaiḥ svairamudvartayāṅgam || 11||
परिजनपरिमृष्टे त्वच्छरीरे न यावच्छिशिरसलिलधारां कापि चिक्षप तावत् ।उदयिनि जनमातः सीत्कृते बद्धभावैस्त्रिपुरमथनहासैर्व्रीडितं क्रीडितं ते ॥ १२॥
parijanaparimṛṣṭe tvaccharīre na yāvacchiśirasaliladhārāṃ kāpi cikṣapa tāvat |udayini janamātaḥ sītkṛte baddhabhāvaistripuramathanahāsairvrīḍitaṃ krīḍitaṃ te || 12||
अथ विमलितरत्नस्वर्णदुर्वर्णकुम्भैस्त्रिभुवनगततीर्थानीतपानीयपूर्णैः ।स्नपयति सुरनारीवृन्दमेतत्तथापिप्रणयजलमिदं नः स्नानकृत्यं करोतु ॥ १३॥
atha vimalitaratnasvarṇadurvarṇakumbhaistribhuvanagatatīrthānītapānīyapūrṇaiḥ |snapayati suranārīvṛndametattathāpipraṇayajalamidaṃ naḥ snānakṛtyaṃ karotu || 13||
विमलधवलचीनप्रच्छदप्रावृताङ्ग्यास्तव शिरसिरुहेभ्यो निर्हरेऽम्बाम्बुबिन्दुन् ।अगरुशकलधूपैर्धूप्यतां चाङ्गमङ्गंसह पशुपतिना त्वं याहि वासोगृहान्तः ॥ १४॥
vimaladhavalacīnapracchadaprāvṛtāṅgyāstava śirasiruhebhyo nirhare'mbāmbubindun |agaruśakaladhūpairdhūpyatāṃ cāṅgamaṅgaṃsaha paśupatinā tvaṃ yāhi vāsogṛhāntaḥ || 14||
नवविमलविचित्रे वाससी नूत्नरत्नद्युतिकृतपुनरुक्तायामसंशोभिनी ते ।अथ कुचपरिणाहाच्छादिनीं शुम्भनेत्रत्रितयभवदसूयां कञ्चुकीमर्पयामि ॥ १५॥
navavimalavicitre vāsasī nūtnaratnadyutikṛtapunaruktāyāmasaṃśobhinī te |atha kucapariṇāhācchādinīṃ śumbhanetratritayabhavadasūyāṃ kañcukīmarpayāmi || 15||
नहनमपि कचनां कङ्कतीभिर्विधायग्रथितमणिविभूषां देवि वेणीं करोमि ।निहितनवकिरीटालम्बिमुत्तबालताभिस्ततबहलमयूखां चन्द्रलेखा विदध्याम् ॥ १६॥
nahanamapi kacanāṃ kaṅkatībhirvidhāyagrathitamaṇivibhūṣāṃ devi veṇīṃ karomi |nihitanavakirīṭālambimuttabālatābhistatabahalamayūkhāṃ candralekhā vidadhyām || 16||
अलिकतलविलम्बिस्फीतसीमन्तमुक्तासरणिधटितहीरास्पष्टचन्द्रात्ततन्द्रे ।विविधमणिगणाङ्कोत्तंससंश्लिष्यदश्माश्रवणयुगविभूषा देवि तोषाय भूयात् ॥ १७॥
alikatalavilambisphītasīmantamuktāsaraṇidhaṭitahīrāspaṣṭacandrāttatandre |vividhamaṇigaṇāṅkottaṃsasaṃśliṣyadaśmāśravaṇayugavibhūṣā devi toṣāya bhūyāt || 17||
विविधविरचनाभिर्भिन्नभिन्ना विभूषाजनयतु तव कण्ठे देवि कामप्यभिख्याम् ।गुणिनमपि गिरीशश्लेपदत्तान्तरायंकठिनकुचयुगाग्रे हारमारोपयामि ॥ १८॥
vividhaviracanābhirbhinnabhinnā vibhūṣājanayatu tava kaṇṭhe devi kāmapyabhikhyām |guṇinamapi girīśaślepadattāntarāyaṃkaṭhinakucayugāgre hāramāropayāmi || 18||
दरतरलविलम्बिस्वर्णसूत्रान्तगुच्छेजननि तव दिशेतामङ्गदे शर्मकर्म ।अथ वलयमणीनां रश्मिसम्भिन्नमुद्रांजनयतु पुनरुक्तां शृङ्खलामन्तरीणाम् ॥ १९॥
darataralavilambisvarṇasūtrāntagucchejanani tava diśetāmaṅgade śarmakarma |atha valayamaṇīnāṃ raśmisambhinnamudrāṃjanayatu punaruktāṃ śṛṅkhalāmantarīṇām || 19||
मणिमयरशनाधःक्षुद्रघण्टानिनादामणितगुणनिकानां स्मारकाः स्युः शिवस्य ।मरकतमणिजातं मञ्जुमञ्जीरयुग्मंरचयतु शशिमौले रञ्जनं सिञ्जितेन ॥ २०॥
maṇimayaraśanādhaḥkṣudraghaṇṭāninādāmaṇitaguṇanikānāṃ smārakāḥ syuḥ śivasya |marakatamaṇijātaṃ mañjumañjīrayugmaṃracayatu śaśimaule rañjanaṃ siñjitena || 20||
अरुणमणिकृतानामङ्गुलीभूषणानांप्रभवतु पदमुस्रैर्लाक्षया रञ्जितं ते ।मृगमदरचितायां पत्रभङ्गीलतायामनुभवतु दृगन्तो बन्धनं भूतभर्तुः ॥ २१॥
aruṇamaṇikṛtānāmaṅgulībhūṣaṇānāṃprabhavatu padamusrairlākṣayā rañjitaṃ te |mṛgamadaracitāyāṃ patrabhaṅgīlatāyāmanubhavatu dṛganto bandhanaṃ bhūtabhartuḥ || 21||
भज जननि हरिद्रां दत्तहारिद्रमुद्रांकुसुमसलिलतैलाक्रान्तकाश्मीरकोशाम् ।अथ नसि कुरु मुक्तां दन्तवासोऽनुषक्तांस्मितरुचिपुनरुक्तां नन्दितानेकभक्ताम् ॥ २२॥
bhaja janani haridrāṃ dattahāridramudrāṃkusumasalilatailākrāntakāśmīrakośām |atha nasi kuru muktāṃ dantavāso'nuṣaktāṃsmitarucipunaruktāṃ nanditānekabhaktām || 22||
सहजनलिननीले खञ्जने खञ्जनानांभवनिगडगतानां मोचने लोचने ते ।जननि गिरिशचेतोरञ्जने मन्दमन्दंमसृणिमसृणितैस्तैरञ्जनैरञ्जनेयम् ॥ २३॥
sahajanalinanīle khañjane khañjanānāṃbhavanigaḍagatānāṃ mocane locane te |janani giriśacetorañjane mandamandaṃmasṛṇimasṛṇitaistairañjanairañjaneyam || 23||
प्रणतिभिरुपनीतं दीप्तलालाटनेत्रप्रतिभटमिव शम्भोर्मृत्युबाधाविरोधि ।शशिन इव मुखेन्दोर्भेदकः कोऽपि धर्मोजनयतु मुदमुच्चैः कुङ्कुमं रङ्कुनेत्रे ॥ २४॥
praṇatibhirupanītaṃ dīptalālāṭanetrapratibhaṭamiva śambhormṛtyubādhāvirodhi |śaśina iva mukhendorbhedakaḥ ko'pi dharmojanayatu mudamuccaiḥ kuṅkumaṃ raṅkunetre || 24||
युगपदुपगतेन्द्रोपेन्द्ररुद्रादिमौलिस्थलमुकुटविघट्टच्चण्डदण्डाभिघातैः ।कृतसरणिरजस्रक्रुद्धदौवारिकैस्तेजननि भव विभूषा प्रेतपद्मासनस्य ॥ २५॥
yugapadupagatendropendrarudrādimaulisthalamukuṭavighaṭṭaccaṇḍadaṇḍābhighātaiḥ |kṛtasaraṇirajasrakruddhadauvārikaistejanani bhava vibhūṣā pretapadmāsanasya || 25||
अहमहमिकयाधः पातुकानां सुराणांप्रपदमपि शरीरे देवि संयोज्य शीघ्रम् ।करुणरसमयीनां लोचनान्तश्छटानांकतिपयवलनाभिर्देहि पूजावकाशम् ॥ २६॥
ahamahamikayādhaḥ pātukānāṃ surāṇāṃprapadamapi śarīre devi saṃyojya śīghram |karuṇarasamayīnāṃ locanāntaśchaṭānāṃkatipayavalanābhirdehi pūjāvakāśam || 26||
अगरुघुसृणचोरीशीरगोरोचनाभिःमलयजमृगनाभिस्फीतकर्पूरपूरैः ।कुसुमसलिलघृष्टैः कल्पयित्वाङ्गरागंपटुतरपटवासैर्वासये तेऽङ्गकानि ॥ २७॥
agarughusṛṇacorīśīragorocanābhiḥmalayajamṛganābhisphītakarpūrapūraiḥ |kusumasalilaghṛṣṭaiḥ kalpayitvāṅgarāgaṃpaṭutarapaṭavāsairvāsaye te'ṅgakāni || 27||
कमलकुमुदमल्लीमालतीकुन्दजातीबकुलकनकनीपाशोकचाम्पेयकाद्यैः ।मरुबकतुलसीभिः केतकीबिल्वपत्रैःदमनकशतपत्रैरर्चये त्वत्पदाब्जम् ॥ २८॥
kamalakumudamallīmālatīkundajātībakulakanakanīpāśokacāmpeyakādyaiḥ |marubakatulasībhiḥ ketakībilvapatraiḥdamanakaśatapatrairarcaye tvatpadābjam || 28||
हारशेखरवतंसशाटिकाप्रच्छकातुलितकञ्चुकीमुखैः ।मण्डपैर्जवनिकाभिरुच्चकैः कौसुमैस्तव मुदं कदम्बये ॥ २९॥
hāraśekharavataṃsaśāṭikāpracchakātulitakañcukīmukhaiḥ |maṇḍapairjavanikābhiruccakaiḥ kausumaistava mudaṃ kadambaye || 29||
कनकमयहसन्तीकोटिमध्यस्थितानांमृदुपवनधुतानां दीप्तवैश्वानराणाम् ।अगरुमुपरि हुत्वा गुग्गुलुं सर्जखण्डान्घृतजतुपरिमिश्रं त्वां शिवे धूपयामि ॥ ३०॥
kanakamayahasantīkoṭimadhyasthitānāṃmṛdupavanadhutānāṃ dīptavaiśvānarāṇām |agarumupari hutvā gugguluṃ sarjakhaṇḍānghṛtajatuparimiśraṃ tvāṃ śive dhūpayāmi || 30||
धूपवर्तितरमन्तरान्तरा गन्धतैलपरिपूर्णदीपिकाः ।आवहन्तु तव पार्श्वयोस्तरामम्बिके जवनिकापटश्रियम् ॥ ३१॥
dhūpavartitaramantarāntarā gandhatailaparipūrṇadīpikāḥ |āvahantu tava pārśvayostarāmambike javanikāpaṭaśriyam || 31||
सुरसुरभिजसर्पिःपूरिते रत्नपात्रेहिमकिरणरजोभिर्लोडितां तूलवर्तीम् ।तरुणदहनयुक्तामम्ब कृत्वा ददेयंनिरयनिरसनाय प्रस्फुरन्तं प्रदीपम् ॥ ३२॥
surasurabhijasarpiḥpūrite ratnapātrehimakiraṇarajobhirloḍitāṃ tūlavartīm |taruṇadahanayuktāmamba kṛtvā dadeyaṃnirayanirasanāya prasphurantaṃ pradīpam || 32||
रजतकनकहीराद्यश्मपात्रेषु मातःविविधरससनाथैश्चोष्यलेह्यप्रपेयैः ।उपाहितबहुभक्ष्यैर्व्यञ्जनैश्चारुखाद्यैःजठरदहनतृप्तिं नित्यतृप्ते चरेथाः ॥ ३३॥
rajatakanakahīrādyaśmapātreṣu mātaḥvividharasasanāthaiścoṣyalehyaprapeyaiḥ |upāhitabahubhakṣyairvyañjanaiścārukhādyaiḥjaṭharadahanatṛptiṃ nityatṛpte carethāḥ || 33||
परस्परकुतूहलैः कवलदानरूपैः शिवेपुराणतरुणौ युवां चरतमत्र लीलाशितम् ।सुगन्धि सलिलं तथा पिबतमेणनाभीरसैःसकेसरनिशाकरै रचयतं करोद्वर्तनम् ॥ ३४॥
parasparakutūhalaiḥ kavaladānarūpaiḥ śivepurāṇataruṇau yuvāṃ caratamatra līlāśitam |sugandhi salilaṃ tathā pibatameṇanābhīrasaiḥsakesaraniśākarai racayataṃ karodvartanam || 34||
पनसकदलजम्बूकर्कटीहारहूरामलकबदरनिम्बूदुम्बरैर्बीजपूरैः ।अमृतलकुचबिल्वैर्दाडिमीनालिकेरैरुचिरुचितफलैस्ते वर्धतां बद्धरागा ॥ ३५॥
panasakadalajambūkarkaṭīhārahūrāmalakabadaranimbūdumbarairbījapūraiḥ |amṛtalakucabilvairdāḍimīnālikerairucirucitaphalaiste vardhatāṃ baddharāgā || 35||
शशिकरधवलानां नागवल्लीदलानांक्रमुककदरजातीचन्द्रसंयोगभाजाम् ।मृगमदसुरसूनुस्फीतचूर्णावृतानांभजतु जननि रागं त्वन्मुखाम्भोजमेतत् ॥ ३६॥
śaśikaradhavalānāṃ nāgavallīdalānāṃkramukakadarajātīcandrasaṃyogabhājām |mṛgamadasurasūnusphītacūrṇāvṛtānāṃbhajatu janani rāgaṃ tvanmukhāmbhojametat || 36||
कनकभरितपृथ्वीं मानुषानन्दमाहुस्तदुपरि शतकोटिक्रामुकानन्दमाहुः ।जननि तव ददेयं दक्षिणां कां तथापिप्रथय मयि दृगन्तं दक्षिणावीक्षणेन ॥ ३७॥
kanakabharitapṛthvīṃ mānuṣānandamāhustadupari śatakoṭikrāmukānandamāhuḥ |janani tava dadeyaṃ dakṣiṇāṃ kāṃ tathāpiprathaya mayi dṛgantaṃ dakṣiṇāvīkṣaṇena || 37||
त्रिभुवनकुहरेऽस्मिन्पूरिते वेणुवीणापटुपटहकझिल्लीतालघण्टानिनादैः ।उरगसुरवधूभिर्गीयमानं समन्तात्जनयतु पदमुच्चैर्देवि नीराजनं ते ॥ ३८॥
tribhuvanakuhare'sminpūrite veṇuvīṇāpaṭupaṭahakajhillītālaghaṇṭāninādaiḥ |uragasuravadhūbhirgīyamānaṃ samantātjanayatu padamuccairdevi nīrājanaṃ te || 38||
प्राणेषु पञ्चसु निधाय षडात्मवृत्तिवर्तीश्चिदग्निपरिचुम्बितजातशोभाः ।नीराजयामि भवतीं भवतीव्रतापनिर्वापहेतुमधुना मधुनाऽलसाक्षि ॥ ३९॥
prāṇeṣu pañcasu nidhāya ṣaḍātmavṛttivartīścidagniparicumbitajātaśobhāḥ |nīrājayāmi bhavatīṃ bhavatīvratāpanirvāpahetumadhunā madhunā'lasākṣi || 39||
उरगतुरगहंसकेकिशालूरभृङ्गीमदकलकलविङ्कीश्येनपारावतानाम् ।गतिभिरुपचितोऽयं मौलितः पादमूलंहरतु दुरितजातं देवि कर्पूरदीपः ॥ ४०॥
uragaturagahaṃsakekiśālūrabhṛṅgīmadakalakalaviṅkīśyenapārāvatānām |gatibhirupacito'yaṃ maulitaḥ pādamūlaṃharatu duritajātaṃ devi karpūradīpaḥ || 40||
जय देवि जय देवि जय विश्वाधारेदीनानाथोद्धरणप्रवणे जनसारे ।त्वत्पदपद्मे पद्मे विधृतव्यापारेमयि दीने कुरु करुणां करुणामृतपारे ॥ ४१॥
jaya devi jaya devi jaya viśvādhāredīnānāthoddharaṇapravaṇe janasāre |tvatpadapadme padme vidhṛtavyāpāremayi dīne kuru karuṇāṃ karuṇāmṛtapāre || 41||
अमृतोदधिमध्यस्थितनवरत्नद्वीपेविष्वग्विकसितसुरतरुनवचम्पकनीपे ।नानाकुसुमामोदिनि विधुतागरुधूपेचिन्तामणिभवनेऽङ्गनतिष्ठत्सुरभूपे ॥ ४२॥
amṛtodadhimadhyasthitanavaratnadvīpeviṣvagvikasitasuratarunavacampakanīpe |nānākusumāmodini vidhutāgarudhūpecintāmaṇibhavane'ṅganatiṣṭhatsurabhūpe || 42||
माणिक्योज्ज्वलचत्वरसिंहासनशोभेशवपञ्चकमञ्चेऽञ्चितजनलोचनलोभे ।सुश्वेतातपवारणचलचामरदम्भेध्याये भवतीमनिशं कृतजगदारम्भे ॥ ४३॥
māṇikyojjvalacatvarasiṃhāsanaśobheśavapañcakamañce'ñcitajanalocanalobhe |suśvetātapavāraṇacalacāmaradambhedhyāye bhavatīmaniśaṃ kṛtajagadārambhe || 43||
दलितजपाकुसुमोपमवसनच्छन्नाङ्गींतरुणारुणकरुणप्रदकिरणावलिभङ्गीम् ।दधतीं रचनां नयने यमुनातारङ्गींकलयन्तीं कुचकोशे सुषमां नारङ्गीम् ॥ ४४॥
dalitajapākusumopamavasanacchannāṅgīṃtaruṇāruṇakaruṇapradakiraṇāvalibhaṅgīm |dadhatīṃ racanāṃ nayane yamunātāraṅgīṃkalayantīṃ kucakośe suṣamāṃ nāraṅgīm || 44||
शरपञ्चकबाणासनसृणिपाशोल्लसितांमलयानिलपरिवाददमुखपद्मश्वसिताम् ।बालामृतकरमण्डितचूडातटमीहतांज्योतिस्त्रितयालङ्कृतनयनत्रयसहिताम् ॥ ४५॥
śarapañcakabāṇāsanasṛṇipāśollasitāṃmalayānilaparivādadamukhapadmaśvasitām |bālāmṛtakaramaṇḍitacūḍātaṭamīhatāṃjyotistritayālaṅkṛtanayanatrayasahitām || 45||
पशुपतियन्त्रणपटुतररोमावलियूपांमन्मथतस्करगुप्तिक्षमनाभीकूपाम् ।प्रपदालम्बिशिखामणिवृन्दारकभूपांकमलासनहरिहरमुखचिन्त्यामितरूपाम् ॥ ४६॥
paśupatiyantraṇapaṭutararomāvaliyūpāṃmanmathataskaraguptikṣamanābhīkūpām |prapadālambiśikhāmaṇivṛndārakabhūpāṃkamalāsanahariharamukhacintyāmitarūpām || 46||
काली बगला बाला तारा भुवनेशीवाराही मातङ्गी कमला वचनेशी ।छिन्ना दुर्गा गङ्गा काशी कामेशीत्वत्तो नान्यत्किञ्चित्त्वं चिद्रसपेशी ॥ ४७॥
kālī bagalā bālā tārā bhuvaneśīvārāhī mātaṅgī kamalā vacaneśī |chinnā durgā gaṅgā kāśī kāmeśītvatto nānyatkiñcittvaṃ cidrasapeśī || 47||
त्वं भूमिस्त्वं सलिलं त्वं तेजः प्रबलंत्वं वायुस्त्वं व्योम त्वं चित्तं विमलम् ।त्वं जीवस्त्वं चेशस्त्वं ब्रह्मास्यमलंसत्यानृतयोरन्यत्त्वत्तः किं सकलम् ॥ ४८॥
tvaṃ bhūmistvaṃ salilaṃ tvaṃ tejaḥ prabalaṃtvaṃ vāyustvaṃ vyoma tvaṃ cittaṃ vimalam |tvaṃ jīvastvaṃ ceśastvaṃ brahmāsyamalaṃsatyānṛtayoranyattvattaḥ kiṃ sakalam || 48||
कुलकुण्डे त्वं कुरुषे शयने प्रस्वापंस्वाधिष्ठाने मिहिरायुतदीधितितापम् ।नीला नाभौ कण्ठे शशिभा हृतपापंवर्षस्यमृतं बिन्दावानन्दावापम् ॥ ४९॥
kulakuṇḍe tvaṃ kuruṣe śayane prasvāpaṃsvādhiṣṭhāne mihirāyutadīdhititāpam |nīlā nābhau kaṇṭhe śaśibhā hṛtapāpaṃvarṣasyamṛtaṃ bindāvānandāvāpam || 49||
त्वत्पदपद्मे चित्तं त्रिपुरे मे रमतांतत्रैव प्रतिवेलं मौलिर्मे नमताम् ।यातायातक्लेशः सद्यः संशमतांयाचे भूयो भूयो भवता मे भवताम् ॥ ५०॥
tvatpadapadme cittaṃ tripure me ramatāṃtatraiva prativelaṃ maulirme namatām |yātāyātakleśaḥ sadyaḥ saṃśamatāṃyāce bhūyo bhūyo bhavatā me bhavatām || 50||
नृत्यति गायति सुरसं सुरनारीवृन्देकरतालीदानोत्सुकसुरविततानन्दे ।नीराजनकाले तव मुनिजननुतवेदेचरणानतसम्राजः परिहृतभवखेदे ॥ ५१॥
nṛtyati gāyati surasaṃ suranārīvṛndekaratālīdānotsukasuravitatānande |nīrājanakāle tava munijananutavedecaraṇānatasamrājaḥ parihṛtabhavakhede || 51||
मिलदलिपटलीभिः केवलं घ्रातपूर्वःस्फुटितकुसुमगर्भः स्वैरसञ्चारिणीभिः ।उपहितपटवासः पुष्पधूलीकदम्बैःप्रभवतु पदपाती देवि पुष्पाञ्जलिस्ते ॥ ५२॥
miladalipaṭalībhiḥ kevalaṃ ghrātapūrvaḥsphuṭitakusumagarbhaḥ svairasañcāriṇībhiḥ |upahitapaṭavāsaḥ puṣpadhūlīkadambaiḥprabhavatu padapātī devi puṣpāñjaliste || 52||
सकृदपि विनताङ्घ्रिस्त्वां परिक्रम्य मातःभवति मखफलेषु क्षीणलोभं मनो नः ।सरसिजमकरन्दास्वादतृप्तो मिलिन्दःक्वचिदपि पिचुमन्दे चित्तवृत्तिं तनोति ॥ ५३॥
sakṛdapi vinatāṅghristvāṃ parikramya mātaḥbhavati makhaphaleṣu kṣīṇalobhaṃ mano naḥ |sarasijamakarandāsvādatṛpto milindaḥkvacidapi picumande cittavṛttiṃ tanoti || 53||
जननि खलकपोतन्यायतः पातुकानामधिपदकमलं ते मन्दवृन्दारकाणाम् ।भवतु नयनयोस्ते गोचरः क्वानतिर्मेन लसति पुनरुच्चेः स्वैरमुद्ग्रीविका चेत् ॥ ५४॥
janani khalakapotanyāyataḥ pātukānāmadhipadakamalaṃ te mandavṛndārakāṇām |bhavatu nayanayoste gocaraḥ kvānatirmena lasati punarucceḥ svairamudgrīvikā cet || 54||
विमलमुकुरबिम्बं पुण्डरीकातपत्रंशिशिरकरसमाने चामरे चामरेशि ।करितुरगकदम्बं शक्तिभिर्दिश्यमानंजनय सफलमञ्चल्लोचनालोचनाभिः ॥ ५५॥
vimalamukurabimbaṃ puṇḍarīkātapatraṃśiśirakarasamāne cāmare cāmareśi |karituragakadambaṃ śaktibhirdiśyamānaṃjanaya saphalamañcallocanālocanābhiḥ || 55||
अथ कृतपरिवाराभ्यर्चनं ते समर्प्यस्तुतिभिरनुपमाभिः पावये स्वां रसज्ञाम् ।यदपि न रविरश्मिः स्वोपकारं विधत्तेतदपि कमलमालाम्लानहानिं तनोति ॥ ५६॥
atha kṛtaparivārābhyarcanaṃ te samarpyastutibhiranupamābhiḥ pāvaye svāṃ rasajñām |yadapi na raviraśmiḥ svopakāraṃ vidhattetadapi kamalamālāmlānahāniṃ tanoti || 56||
श्रवसि विशति यस्य त्वन्मनोरेकवर्णःसकृदपि विधियोगादम्बिके मानवस्य ।लघुतरफलमेतद्यत्त्रिवर्गाश्रयत्वंपरिचरति पुरस्तात्पूरुषार्थश्चतुर्थः ॥ ५७॥
śravasi viśati yasya tvanmanorekavarṇaḥsakṛdapi vidhiyogādambike mānavasya |laghutaraphalametadyattrivargāśrayatvaṃparicarati purastātpūruṣārthaścaturthaḥ || 57||
हृदयकमलमध्ये त्वां समानीय मातःपवनभरितनाडीरन्ध्रमुद्राविधिज्ञाः ।दधति परमधन्याः कुण्डलीस्पर्शहृष्यच्छशिगलदमृतौघप्लावजन्यप्रमोदम् ॥ ५८॥
hṛdayakamalamadhye tvāṃ samānīya mātaḥpavanabharitanāḍīrandhramudrāvidhijñāḥ |dadhati paramadhanyāḥ kuṇḍalīsparśahṛṣyacchaśigaladamṛtaughaplāvajanyapramodam || 58||
वदति विधिकलत्रं त्वां शिवे कोऽपि कश्चित्त्रिपुरमथनपुण्यं श्रीपतेः कोऽपि भाग्यम् ।प्रकृतिमिति परेऽपि प्रौढविज्ञानमेकेनिखिलनिगममूलं मन्महे बोधमेव ॥ ५९॥
vadati vidhikalatraṃ tvāṃ śive ko'pi kaścittripuramathanapuṇyaṃ śrīpateḥ ko'pi bhāgyam |prakṛtimiti pare'pi prauḍhavijñānamekenikhilanigamamūlaṃ manmahe bodhameva || 59||
कदा तव पदाम्बुजस्मरणजातरोमोद्गमःसदाशिवमदालसे जननि मातरित्युद्गिरन् ।निलीनकरणक्रियस्त्रिदशगर्वसर्वङ्कषामखर्वपदवीं भजे हरिहरादिभिर्भाविताम् ॥ ६०॥
kadā tava padāmbujasmaraṇajātaromodgamaḥsadāśivamadālase janani mātarityudgiran |nilīnakaraṇakriyastridaśagarvasarvaṅkaṣāmakharvapadavīṃ bhaje hariharādibhirbhāvitām || 60||
त्वदीयमुखचन्दिरे चलितलोचनेन्दिन्दिरेप्रसादकुलमन्दिरे स्थगितपद्मचन्देन्दिरे ।प्रभापटलतन्तुरे ललितहावकेलीपुरेहृतस्मरहरान्तरे धृतमतिर्भवं सन्तरे ॥ ६१॥
tvadīyamukhacandire calitalocanendindireprasādakulamandire sthagitapadmacandendire |prabhāpaṭalatanture lalitahāvakelīpurehṛtasmaraharāntare dhṛtamatirbhavaṃ santare || 61||
त्वदीयं यद्रूपं जनजननि बिन्दुत्रययुतंस्मरन्नन्तर्योगात्त्रिदिवपतितामाप सुरपः ।इदं को जानीते क्षणमपि हरार्धं प्रजपतांहसार्धं व्यालम्ब्य प्रतिफलति हंसः परिणतिः ॥ ६२॥
tvadīyaṃ yadrūpaṃ janajanani bindutrayayutaṃsmarannantaryogāttridivapatitāmāpa surapaḥ |idaṃ ko jānīte kṣaṇamapi harārdhaṃ prajapatāṃhasārdhaṃ vyālambya pratiphalati haṃsaḥ pariṇatiḥ || 62||
जननि निभृतं यत्ते रूपं वदत्यतिशाश्वतंलसतु हृदि नो दीपप्रायः स कोऽपि हसात्मकः ।स्मरणविषये येन स्वैरं स्वरेण विजृम्भतात्रिपुरमथनः प्रापेशत्वं तदात्मकतां गतः ॥ ६३॥
janani nibhṛtaṃ yatte rūpaṃ vadatyatiśāśvataṃlasatu hṛdi no dīpaprāyaḥ sa ko'pi hasātmakaḥ |smaraṇaviṣaye yena svairaṃ svareṇa vijṛmbhatātripuramathanaḥ prāpeśatvaṃ tadātmakatāṃ gataḥ || 63||
ऋचामाचार्यासि स्तुतिशतजुषां चापि यजुषांमहाधाम्नां साम्नां प्रथितयशसोऽथर्वशिरसः ।हरिब्रह्मेशाद्याः प्रपदकिरणोत्तंसमुकुटास्तवातस्त्वां स्तोतुं जनजननि को वा प्रभवतु ॥ ६४॥
ṛcāmācāryāsi stutiśatajuṣāṃ cāpi yajuṣāṃmahādhāmnāṃ sāmnāṃ prathitayaśaso'tharvaśirasaḥ |haribrahmeśādyāḥ prapadakiraṇottaṃsamukuṭāstavātastvāṃ stotuṃ janajanani ko vā prabhavatu || 64||
त्रस्यत्खञ्जनगञ्जनव्यसनिनीमुन्माथिनीं माद्यतोजीवञ्जीवकुलस्य भृङ्गपटलीन्यक्कारबद्धव्रताम् ।रङ्कूच्छङ्कुविधायिनीं च नलिनश्रीगर्वसर्वङ्कषांकारुण्यामृतवर्षिणीं मयि शिवे दृष्टिं मनाङ्मोटय ॥ ६५॥
trasyatkhañjanagañjanavyasaninīmunmāthinīṃ mādyatojīvañjīvakulasya bhṛṅgapaṭalīnyakkārabaddhavratām |raṅkūcchaṅkuvidhāyinīṃ ca nalinaśrīgarvasarvaṅkaṣāṃkāruṇyāmṛtavarṣiṇīṃ mayi śive dṛṣṭiṃ manāṅmoṭaya || 65||
रिङ्गद्भृङ्गकदम्बडम्बरपरिष्वङ्गप्रसङ्गाकुलप्रत्यूषस्फुरमाणपङ्कजवनीसौभाग्यसर्वङ्कषः ।दृक्कोणः करुणाङ्कुराङ्क्षिततनुः कोऽप्यद्रिजे मद्वपुःपान्थत्वे तरसा भवेत्परिकरी धन्यस्तदा स्यां न किम् ॥ ६६॥
riṅgadbhṛṅgakadambaḍambarapariṣvaṅgaprasaṅgākulapratyūṣasphuramāṇapaṅkajavanīsaubhāgyasarvaṅkaṣaḥ |dṛkkoṇaḥ karuṇāṅkurāṅkṣitatanuḥ ko'pyadrije madvapuḥpānthatve tarasā bhavetparikarī dhanyastadā syāṃ na kim || 66||
समुद्यन्मार्तण्डप्रसृमरकरालीमसृणयापदद्वन्द्वानन्दप्रणयिजनरिङ्गत्करुणया ।ललल्लीलाभाजा परशिवपरिष्वङ्गपरयाधिया चेतः कालं नय गतनय त्वं क्षणमपि ॥ ६७॥
samudyanmārtaṇḍaprasṛmarakarālīmasṛṇayāpadadvandvānandapraṇayijanariṅgatkaruṇayā |lalallīlābhājā paraśivapariṣvaṅgaparayādhiyā cetaḥ kālaṃ naya gatanaya tvaṃ kṣaṇamapi || 67||
वेदैरङ्घ्रिभिरुज्ज्वलोपनिषदां वृन्दैरधःकल्पितैःशास्त्राद्यैरपि तिर्यगूर्ध्वकलितैरोङ्कारमार्गेण च ।विष्वङ्मात्रनिबन्धनैः परिचितेऽस्मिन्वाङ्मये पञ्जरेकीरी काचन चेतनैकविभवा चित्ते चकास्ताच्चिरम् ॥ ६८॥
vedairaṅghribhirujjvalopaniṣadāṃ vṛndairadhaḥkalpitaiḥśāstrādyairapi tiryagūrdhvakalitairoṅkāramārgeṇa ca |viṣvaṅmātranibandhanaiḥ paricite'sminvāṅmaye pañjarekīrī kācana cetanaikavibhavā citte cakāstācciram || 68||
तरुणारुणप्रतिमरम्यरुचिं कुसुमेषुचापसृणिपाशकराम् ।त्रिगुणात्परां त्रिगुणरूपमयीं भवतीमहर्निशमहं कलये ॥ ६९॥
taruṇāruṇapratimaramyaruciṃ kusumeṣucāpasṛṇipāśakarām |triguṇātparāṃ triguṇarūpamayīṃ bhavatīmaharniśamahaṃ kalaye || 69||
इति निजमतिवैभवानुरूपामकृत कविर्भुवि सामराजनामा ।समयिजनमुदेऽम्बिकासपर्याममृतसुखात्मकताविकासपर्याम् ॥ ७०॥
iti nijamativaibhavānurūpāmakṛta kavirbhuvi sāmarājanāmā |samayijanamude'mbikāsaparyāmamṛtasukhātmakatāvikāsaparyām || 70||
इति श्रीसत्यानन्दनाथापरनामधेयसामराजदीक्षितविरचितेपूजारत्नवर्ति त्रिपुरसुन्दरीमानसपूजनस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।
iti śrīsatyānandanāthāparanāmadheyasāmarājadīkṣitaviracitepūjāratnavarti tripurasundarīmānasapūjanastotraṃ sampūrṇam |
॥ इति त्रिपुरसुन्दरीमानसपूजनस्तोत्रम् सम्पूर्णम् ॥
Recitation complete
- Meaning
- Grammar
Meanings, sources and related recitations appear here once you finish reading.
Questions
How many verses are in Tripurasundarimanasapujanastotram?
Tripurasundarimanasapujanastotram has 71 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.
Can I read Tripurasundarimanasapujanastotram in Telugu, Kannada or Tamil?
Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.
Is there a PDF of Tripurasundarimanasapujanastotram?
You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.
Who composed Tripurasundarimanasapujanastotram?
sAmarAjadIkShita.
